Berichten van 1 juni 2007 tot 30 juni 2007

Vrijdag, 22 juni 2007. Vandaag bracht Wim een bezoekje aan huize Coco. Hij schreef me:

Vandaag weer even gaan kijken! Mijnheer Coco slaat me het leven wel, wijkt geen moment van Josée en nestelt zich maar al te graag op haar schoot. Kortom een happy hondje. Ook ik kreeg een hartelijke begroeting bij mijn binnenkomst.  Iedereen blijft dus uiterst tevreden: de foto's zeggen genoeg.

Josée straalt van geluk terwijl Coco geniet!


en geniet ...

Happy summer!



Party time!

Dréke ging vandaag zich weer laten mooi maken bij kapster Nelly. Nadien nam ze enkele foto's ... met bril, terwijl hij in zijn draagtas zat. Ik toverde er even een mooie achtergrond achter ... en kijk! Dré is toch een coole gast, hé!!

Vandaag gingen ook andere buren op bezoek bij Coco. Het lijkt me daar echt een gezellige straat! Nadien kwamen ze bij Wim en Malvine verslag uitbrengen.

Wim schreef me:

“Bij hun binnenkomst werden ze meteen verwelkomt door Coco. Daarna begon hij te spelen met het zwarte pluche hondje die ze voor hem hadden gekocht: opgooien en opvangen en ga zo maar door. Ook het kleedje dat Josée in zijn mand heeft gelegd moest het ontgelden:

Eruit sleuren en over zijn kop gooien; kortom hij amuseert zich als de beste en schijnt het vreselijk naar zijn zin te hebben. Dat geldt ook voor Josée en Pierre!!! 's Nachts gaat hij in zijn mandje naast het bed van Josée slapen en overdag zit hij heel vaak op haar schoot.”

Na het avondeten kwam Pierre langs bij Wim en Malvine en natuurlijk werd er weer over Coco gesproken!

Wim vertelt:

“Uit alles blijkt dat Coco HET huis van zijn dromen heeft gevonden en al helemaal is ingeburgerd.

Zoals we al hadden gehoord eet hij als de beste : het is bij hem "laden en lossen"! En dat zit dus ook snor (zoals ze in Nederland zeggen). Verder speelt hij als de beste met het piepbeest en maakt speciale sprongen als het piept!

Behalve hij zijn ook zijn nieuwe bazen enorm enthousiast: Coco is gehoorzaam en zeer aanhankelijk en loopt Josée overal achterna, Pierre komt op de 2de plaats!

We hebben met Pierre afgesproken dat we morgen weer eens langs komen en zal dan zien of er nog aparte fotos gemaakt kunnen worden.”

Ik weet niet wat jullie voelen bij het lezen van dit nieuws maar ik, ik voel me heel gelukkig!

De natuur rond het kasteel is prachtig ...



Samen met Dréke, die vandaag weer helemaal mijn jongen was!
Na een drankje ... volgde een lekker etentje!


Zoety en Ninne, die vandaag haar lokken liet kortwieken ... heel knap!

Ja, Ninne en ik kennen er wat van om het nuttige aan het aangename te koppelen! Zaten wij gisteravond ook al niet samen te genieten van een overheerlijk maal in La Clochette in Celles-sur-Lesse??

Toen ik huiswaarts keerde zag ik mijn eigen dorpje, Waanrode, liggen in de gouden avondzon. Zo pittoresk dat ik er echt een fotootje van moest nemen ...

Mijn dorpje, Waanrode, in het Hageland ...

Coco laat alles heel gewillig gebeuren ...


En kijk met welk mooi resultaat!
Klik hier voor een bezoek aan Nelly's website

Na de middag vertrokken Ninne en ik, samen met Coco, naar de Ardennen, naar Finnevaux, 13 km van Dinant. Coco lag de hele rit op mijn schoot, bijna 2u lang sliep hij rustig en rekte zich af en toe eens behaaglijk uit.

Dankzij de GPS reden we recht naar onze bestemming en we waren aangenaam verrast hoe prachtig de streek er is en zeker het dorpje Finnevaux.

Dit is het mooie huisje van Josée en Pierre en ook de nieuwe thuis van Coco!


Dit zijn Josée en Pierre, samen met hun nieuwe zoon, Coco

Deze mensen gaven ons dadelijk een heel fijn gevoel. Ze stralen beiden warmte en rust uit en Coco gaat het zo naar zijn zin hebben bij hen! Na een half uurtje liep hij al binnen en buiten en snuffelde rond in hun prachtige tuintje. Nadat Josée hem een lekkere maaltijd had voorgeschoteld was het ijs volledig gebroken !

Pierre, Viva, Coco, Josée en Ninne


Samen met de buren, Malvine en Wim, die Coco vonden op www.pets.be

Of vannacht alles goed verlopen is en Coco zich al gehecht heeft aan zijn nieuwe baasjes zal ik straks weten. Hun buren, Wim en Malvine, hebben internet en MSN. Wim zal geregeld foto's van Coco doorsturen en ons van alles op de hoogte houden. Het zijn eveneens grote dierenvrienden en echt toffe mensen! Het waren ook zij die Coco vonden op de website www.pets.be.

Malvine en Wim, samen met hun adoptiehond, Sam in hun prachtige tuin.
Coco werd al uitgenodigd om te komen spelen

De rust en schoonheid voor hun woning zijn adembenemend. Coco kon in geen betere plaats beland zijn!

Toen we huiswaarts keerden stopten we aan een mooi restaurantje in Celles, La Clochette. Het was een schot in de roos want de bediening was er uiterst vriendelijk en het eten overheerlijk!

La Clochette in Celles-sur-Lesse   Klik hier voor meer info


Ninne geniet ... een heerlijke afsluiter van een mooie dag.

Toch was er ook dat andere gevoel ... Ik miste Coco en hoopte zo dat hij zich gauw thuis zou voelen bij zijn nieuwe baasjes. 's Avonds vloeide er toch nog enkele traantjes.

Morgen meer ... en hopelijk goed nieuws uit Finnevaux!

En dat goed nieuws kwam er!! Wij kregen dit mailtje van Wim toegestuurd en publiceren het met zijn toestemming:

Hallo Viva en Ninne,

Ben zopas bij Josée en Pierre langs geweest om te horen hoe het met Coco is gegaan en hier is dan het verslag:

Ik bel aan en meteen begint Coco enorm te blaffen, maar zodra ik binnen was, was dat gedaan en sprong hij tegen mij op om aandacht te krijgen (wat hij natuurlijk ook kreeg!) en ging daarna weer rustig naar zijn nieuwe mandje toe om uit te rusten; hij is dus al helemaal vertrouwd met de nieuwe omgeving.

Gisterenavond na ons vertrek hoorde hij ons buiten praten en werd vreselijk zenuwachtig: rende naar de omheining en het hek maar na een klein uurtje, zoals Ninne had voorspeld, was hij tot rust gekomen. Vannacht is Josée tot 3:00 bij Coco in de living gebleven en toen naar bed gegaan. Dat heeft geen enkel probleem opgeleverd. In de loop van de nacht moest Pierre er even uit en aangezien Coco dit kennelijk niet gewend was begon hij weer enorm te blaffen maar dat heeft niet lang geduurd. In ieder geval is hij dus een fantastische waakhond. Vanmorgen vroeg toen Pierre opstond ging Coco meteen naar de tuindeur en nadat Pierre hem uit liet heeft hij meteen zijn behoeften gedaan en kwam toen weer binnen. Hij schijnt dus al helemaal ingeburgerd en happy te zijn wat ook gezegd kan worden van Josée en Pierre die enorm enthousiast en opgetogen zijn, ook al omdat Coco zich zo keurig gedraagt!

Kortom everybody is happy: Coco omdat hij in een liefdevolle omgeving terecht is gekomen, Josée en Pierre die nu hun vriendschap kunnen geven, wij omdat onze bemiddeling succesvol is geweest en ten slotte, naar ik aanneem, jullie omdat Coco nu eindelijk een rustig en prettig tehuis heeft gekregen.

En dan nog even dit: ik heb Viva's fotos afgedrukt en aan Josée en Pierre gegeven die er mee opgetogen waren.

Ziezo, dit is dan het voorlopig einde van de "Coco in de Ardennen" sage. Later, als de aanvangsperiode afgesloten is en Coco zijn normale vacht weer heeft gekregen zal ik er voor zorgen dat er nieuwe fotos vanuit Finnevaux zullen komen.

Groetjes,

Wim

en ook de groeten van Malvine

Maandag, 18 juni 2007. Vandaag ging het super met de 2 honden. Ok, Coco is de baas maar vanavond zaten ze hier samen te hollen in de living dat het een lieve lust was! Ik hoorde op een zeker moment grollen, maar hé, het was niet Coco maar Dréke die vol enthousiasme van zich liet horen en genoot van het spel!

Ik kreeg telefoon van Carine van SHIN. Mensen die nog niet lang hun hondje verloren hadden, zagen Coco op www.pets.be en hadden hun hart verloren. Ze wonen in de Ardennen, 13 km van Dinant. Ze zijn franstalig. Hun buren en vrienden, een Vlaamse dame en Nederlandse heer, bemiddelden per telefoon. Ik heb lang met ze gesproken en ja, ik denk dat Coco heel gelukkig gaat worden daar!

Morgen gaat Coco eerst en vooral voor een wasbeurt naar hondenkapster Nelly en in de namiddag zullen Ninne en ik met Coco naar de Ardennen rijden, hopelijk naar zijn finale thuis bij lieve baasjes.

Via foto's, mail, msn, skype en webcam gaan we in contact blijven en Coco blijven volgen. Ik hoop zo dat het morgen klikt tussen Coco en zijn nieuwe baasjes! Al ga ik mijn jongen zo ontzettend missen, ik denk dat hem een mooie toekomst wacht in een liefdevolle thuis. Maar nog eventjes afwachten dus ...  Ik breng overmorgen verslag uit!

Vrijdag op zaterdag 16 juni 2007.
Even na middernacht ging ik nog even de tuin in met Coco, op de voet gevolgd door Dréke. Het is droog en opvallend zacht weer. De verlichting in de tuin gaat pas rond 01u00 uit en het is toch altijd even genieten van die feeërieke sfeer. Ik liet hen daar even alleen terwijl ik ondertussen binnen nog wat opruimde. Toen ik weer buiten kwam zag ik dat ook Nestje opgedoken was.

Toen mijn man in de vooravond thuis kwam stonden beide witte Bichons hem al kwispelstaartend op te wachten. Voor het eerst zag ik Coco in een echte speelse bui! Eén van Dréke's  favoriete speelgoedjes is een zijden roos die men gebruikt om zich bij het douchen te wassen. Wel, nu was Coco er volop mee aan het ronddraven. Als we ze op het gras weggooiden renden beide honden er naartoe en meestal was het ... Coco die de buit stal!

En nu vannacht weer ... Coco rende al een gek door de tuin en natuurlijk deed Dréke mee! Zwarte kater Nest is dol op die spelletjes en verstopte zich achter een haagje. Toen beide honden voorbij renden sprong hij in een boog over de haag en over de honden heen! Het leek wel een circusact en dat ging zo nog een tijdje door. Heerlijk!

Ja, ik ga toch weer content slapen , er is weer vooruitgang geboekt!

Deze laatste, speciaal voor mijn mamsje, Utta.
Dat haar gebroken pols vlug mag helen!

Bedankt voor het prachtige boeket, Leona!

Donderdagmiddag, 14 juni 2007. De beestjes liggen te slapen. Zwarte Nest is ook binnen gekomen en heeft er zich gewoon bijgelegd. Geen probleem, ook niet voor Coco ... hij gebruikt Nest gewoon als kussen !

Het is een mooi tafereeltje, maar toch ... Spijtig dat Dréke nog steeds timide is. Zelden durft hij spontaan naar me toe komen als Coco in de buurt is. Ik probeer hem zo vaak mogelijk te knuffelen en gerust te stellen maar de honden hebben onderling uitgemaakt welke wetten er gelden. Nog een klein beetje geduld, lieve Dré!

Woensdagavond, 13 juni 2007. Vandaag was het mijn 47-ste verjaardag!

Wel, het was een heel leuke dag met tal van leuke verrassingen. Ik kreeg ook van jullie massaal wensen en mailtjes. Sjoeke zette mij op haar blog "Madammeke" nog eens extra in de bloemetjes! Nadat ik ook al het "Gouden Hart" op het blogje van Lana ben deze maand, kreeg ik het er echt warm van! Bedankt aan elkeen!

Dréke ging vanmiddag naar Utta en ik ging naar de kapper. Ik dacht Coco voor dat uurtje thuis te laten maar hij keek me zo smachtend aan dat ik hem maar mee genomen heb. Ik wist niet goed wat ik er van moest verwachten maar hij was ongelooflijk braaf! Ik nam hem uit de auto op mijn arm en ging naar binnen. Hij bleef zo kalm als wat en liet alle aandacht over zich gaan. Hij is niet van mijn arm afgeweest en legde zijn kopje tegen mijn schouder ... Ieder die dit ziet is dadelijk verliefd op hem .

Vanavond ging ik samen met mijn man een hapje eten in een restaurant. Als test namen we Coco ook daar eens mee naartoe. No problem, altijd even braaf en lief. Toen we langs een Malthezertje liepen die vriendelijk tegen hem kwispelde volgde een grol ... Nee, andere honden liggen hem niet. Toen we nadien Dréke gingen ophalen was hij daar ook niet al te happy mee. Ook daar volgde weer wat gegrom, al durft hij niet meer naar Dréke bijten. Thuis gekomen had Coco weer een aanval van bezitterigheid want toen ik in de achterkeuken bezig was met wassen, drogen en afwassen, zat hij ostentatief de wacht te houden zodat Dréke niet in mijn buurt zou kunnen komen .

Mijn man nam bovenstaande foto's in het restaurant, vanavond. Coco is op die korte tijd bij ons ongelooflijk herkomen. Binnen een paar maanden is dit een hondje om te stelen! Wordt vervolgd!

Zondagmiddag, 10 juni 2007.

Gisteren en vandaag zijn er tussen Coco en Dréke geen incidenten voorgevallen. Dréke houdt zich wel gedeisd en soms krult Coco zijn neusje wel eens maar van bijten is er geen sprake geweest. Eenmaal hoorde ik Coco in de kamer er naast grollen en ik riep van ver: "wat is dat daar!". Toen ik ging kijken zat Coco ineengedoken vol schrik te wachten op mijn vermaning, ocharme toch. Hij weet vlug wanneer iets niet mag en is blijkbaar gewend daar slaag voor te krijgen. Maar eigenlijk gaat het de goede kant uit ...

Dréke en Coco, vandaag.

Ik heb afgelopen veel goede raad gekregen en veel verhalen gehoord van gevallen waar het nooit goed kwam tot happy end's. Het is moeilijk. Aan één kant wil ik het zo graag een kans geven en aan de andere kant ben ik bang dat als ik niet vlug de knoop doorhak, Coco zich te erg aan mij gaat hechten. Hij is nu al niet meer gerust als hij mij niet ziet ...

Coco wordt stilaan een mooi hondje. Vorige week woog hij 2,5 kg en gisteren op amper een week tijd was dat al 3,3 kg! Eens zijn haren enkele centimeters zullen gegroeid zijn gaat hij er bijna uitzien als Dréke , men gaat hem echt niet meer herkennen!

Vandaag kunnen jullie nog stemmen voor Coco, als Internethond van het Jaar. Klik eens op de stembutton rechts bovenaan op "stem voor Coco" en kijk of jullie naam in de lijst van stemmers staat als je helemaal naar onderen scrolt. Van velen die dachtten te hebben gestemd staat hun naam niet in de lijst en dus is de stem niet geregistreerd. Een laatste kans dus!

En onze buurkater, Nest? Die trekt er zich niet te veel van aan. Hij had zich in de slaapkamer op het venstertablet van de dakkapel genesteld. Daar heeft hij zicht op zee, zowel binnen als buiten en heeft hij van die witte hondjes helemaal geen last!

Enfin, ik ga nu stoppen want ik moet mijn burgerplicht nog gaan vervullen. Hier in België is het vandaag verkiezingen en dus zal ik gaan stemmen voor de "goei".

Donderdagavond, 7 juni 2007. Vandaag ging het tijdens de dag goed tussen de beestjes. Dréke, Coco en Nest, ze waren vooral buiten in de tuin en genoten van het zonnetje. In de voormiddag voelde Dréke zich niet zo goed, ik denk dat hij wat last van zijn maagje had. In de namiddag was dit echter al vergeten en rende hij er lustig op los. Ik had de indruk dat Coco Dréke al beter zag zitten.

Coco voelt zich meer en meer thuis. Hij wordt met de dag sterker. Vanavond besloot ik voor het eerst eens een wandeling in het veld te maken met die twee. Utta ging ook mee. Coco loopt voorbeeldig aan het lijntje, hij kent dit duidelijk goed en doet het ook dolgraag.

Alles ging goed maar vlak voor we terug naar huis gingen zaten ze beiden in het gras. Ik had hun lijntjes afgedaan en nam een paar foto's. De onderstaande was de laatste.

Een seconde later vliegt Coco Dréke naar de keel.

Woensdagavond, 6 juni 2007. Vandaag was Coco al een heel ander hondje. Vinniger dan ooit en er komt zowaar ook al een beetje vlees rond die ribbetjes! Voor het eerst blafte hij ook dapper mee met Dréke als er een auto hier of bij de buren stopte.

Minder fijn is het feit dat hij nog steeds Dréke wil domineren en hem soms zelfs probeert te beletten dat die naar mij toe komt. Ik moet Dréke soms verplichten om te komen en hij staat dan op een afstand met grote ogen naar Coco te kijken wiens ogen zeggen: "durf nie!". Soms hoort daar gegrom bij en vanmorgen, toen ze buiten waren, viel hij Dréke weer aan en beet hem. Ik bestraf Coco dan met "foei" en "stoute jongen" en neem Dréke op, ga binnen en laat Coco achter en negeer hem een tijdje, iets wat hij heel erg vindt.

Het meest van de tijd gaat het echter heel goed tussen de twee, maar toch, dit is voor mij een moeilijke, vermoeiende periode. Ik maak het op één jaar tijd nu voor de derde keer mee. Eerst met Daisy, dan met Nest en nu met Coco. Telkens duurde het enkele weken eer dat ze Dréke in hun hart sloten en beste vrienden werden. Hopelijk gebeurt dit ook met Coco. Je weet nooit of het lukt of niet en het zou zo spijtig zijn.

Dréke en Coco vanavond ...

Maar kom, vanavond is er van strijd weer niks meer te merken. Beiden liggen knus samen te doezelen. We blijven dus optimistisch!

Het is zo mooi te zien hoeveel mensen meeleven met Coco. Vandaag zat er een briefje van Linda Starlights in mijn mailbox met deze knappe PSP bewerking. Bedankt Linda!

www.bloggen.be/starlights
www.starlights-world.net
Linda plaatste Coco op de vriendenpagina van haar hondje Kiari : Klik hier

Ook Greet van het blogje CreaGre maakte een prachtig plaatje. Dus ook een hartelijke dank aan Greet!

https://blog.seniorennet.be/creagre/
Haar website: klik hier


Deze fotobewerking met Coco werd gemaakt door dierenvriend Victorijo.



Deze prachtige animatie maakte Corry van Coco.
Wie kan hem nu nog weerstaan?
https://blog.seniorennet.be/corrybosters/

Maandagavond, 4 juni 2007. Vandaag was Coco al vroeg present. Om half zeven hoorde ik hem de trap af gaan en dus wist ik dat ik beter de deur kon gaan open maken. Coco is zindelijk dus dat is geen probleem. Wel is hij gewend op stenen zijn behoefte te doen want zelfs als ik hem op het gras zet weet hij niet hoe snel hij zich daar af moet haasten. Dréke zelf gaat ergens op de houtschilfers achter de struiken, ik vind daar nooit wat van terug. Zwarte kater Nest doet hetzelfde dus ik hoop dat Coco hun voorbeeld vlug zal volgen . Vanochtend had Coco echter diaree (antibiotica, nieuw dieet?) en heel mijn terras van klinkers was bruin gevlekt dus was ik om 7u in de ochtend al stenen aan het schrobben.

Maar deze middag was alles weer normaal. Coco heeft weer veel geslapen en het laatste uur zit hij te genieten van een stevig kauwbeen. Daar moet Dréke dan wel ver van af blijven want anders laat Coco zijn tandjes zien. Dus houdt Dréke het tafereel van op veilige afstand in de gaten.

Dréke kijkt toe ...


Coco geniet ...

Maar verder vlot het stilletjes aan met de verstandhouding. Beiden testen elkaar wat uit. Vandaag probeerde Coco Dréke te domineren maar dat laat Dréke, hoe lief hij ook is, niet toe. Vechten doet hij niet, hij neemt liever de benen ! Soms vraag ik mij af waar hij al zijn wijsheid vandaan haalt. Hij geeft zich onder zonder zijn waardigheid te verliezen.

Nest kwam ook op bezoek en alhoewel hij en Coco elkaar met argusogen bekijken, ze schijnen zich niet te veel zorgen te maken over elkaars aanwezigheid. Dat komt ook nog wel inorde.

We zijn op goede weg!

Het was prachtig weer en terwijl wij zaten te keuvelen bij een tasje koffie met een stuk taart, sliep Coco, lekker ingeduffeld in een mandje. Dréke was altijd vlak in de buurt en kwam geregeld even checken of alles nog ok was met zijn vriend. Nu ja ... vriend is misschien al een groot woord maar het gaat absoluut de goede kant uit!