Coco is thuis!

14u15 ... Eindelijk zie ik ze verschijnen. Een kooi met 3 hondjes er in en daarachter een klein wit kopje. Al van ver heb ik het gezien: dat is onze Coco!

Hij is lief ... kijkt steeds weer naar zijn begeleidster op wiens schoot hij tijdens de vlucht mocht zitten. Ze neemt hem op en een beetje later neem ik hem over. Het was een schok hem te zien, zo veel kleiner dan ik gedacht had maar vooral ZO MAGER!! Zijn normale gewicht zou 4-5 kg moeten zijn, maar hij weegt amper 2,5 kg! Wat moet dit 3 weken geleden geweest zijn, toen men hem in het Refugio van Fabiënne in Spanje binnenbracht, meer dood dan levend ...
Op de parking zie ik ook het hondje dat door Cooltje zal worden opgevangen. Het is een lieverdje maar ik merk meteen dat ze mankt. Als ik haar nadien even wil oppakken jankt ze van de pijn. Met dat pootje is er duidelijk wat mis. Ann beslist om er later op de dag eerst mee naar de dierenarts te gaan. We hebben nog steeds geen nieuws en Cooltje is natuurlijk ontgoocheld want ze had zich zo op haar komst verheugd. Morgen weten we meer.

Chiqui heeft een kwetsuur aan haar pootje en moet eerst naar de dierenarts.
Tijdens de terugweg naar huis zit Coco op mijn schoot. Hij ziet er dan wel zielig uit maar zijn oogjes staan helder, zijn neusje is nat en hij is heel alert en heel kalm. Hij doet alsof hij mij al jaren kent.
Bij Utta stappen we uit en zij komt met Dréke naar buiten. Dréke is al dadelijk aan het kwispelstaarten als hij Coco in het oog krijgt en probeert direct vriendschap te sluiten. Coco ziet dat absoluut niet zitten. De hele dag, tot nu op dit moment zit Dréke met heel veel diplomatie en heel subtiel te proberen om toenadering te zoeken. Hoe lief Coco ook is tegen mensen, hoe mager hij ook is, verdorie, die weet van zich af te bijten. In het eerste uur dat ze samen zijn wordt Dréke meermaals door Coco aangevallen en gebeten. Ik hoorde Dréke enkele malen serieus piepen. Ik kom er tussen, wijs Coco terecht maar die blijft zijn tandjes laten zien tegen Dréke ...

En toch, Dréke geeft geen moment op, net zoals ik al meemaakte met de poezen Daisy en Nest geeft hij zelfs na weken niet op, totdat hij uiteindelijk overwint.
Laat ons hopen dat het lukt tussen die twee! Coco is op die enkele uren al onafscheidelijk van mij en ook Utta die meeging naar de dierenarts voor zijn controle, heeft hem op amper een uurtje in haar hart gesloten. Zonder overdrijven: dit hondje is hartveroverend! Morgen schrijf ik meer en vertel dan ook van zijn ontmoeting met de buurkater Nest.
Bekijk de aankomst van Coco in Zaventem!

















Pets.be: 

























































9 reacties op dit bericht
Hallo Viva
Wat is Coco klein en mager, och hoe zielig.
Ik hoop inderdaad van harte dat Dreke en Coco het samen goed kunnen vinden
Maar inderdaad misschien een beetje geduld , op een gegeven moment , en je weet het Dreke heeft heeft veel geduld die geeft niet op.
Vond het ook wel zielig voor Cooltje en voor dat hondje natuurlijk
Hopelijk gaat dat ook helemaal goedkomen.
Groetjes en ik kom regelmatig even kijken.
Knuffels voor Dreke en Coco.
Corry
Ik blijf geduldig wachten
Coco
Hallo Viva
Hallo Viva

Ik had hier al eerder geweest ,maar mijn PC is om zeep ,even op die van mijn dochter,Ik heb naar het filmpje gekeken,en je ziet je zo stralen van geluk,en Coco die in de belangstelleing staat,weet niet waar hij het heefd,maar voelt wel dat hij geluk heefd om bij jullie te zijn,ik ben zo blij voor jullie allemaal,en voor Coco,en trouwens ,hij ziet er al veel beter uit,proficiat ,fijn dat hij gered is ,ik wens jullie een fijne zondag,en ne dikke knuff aan Coco,liefs Loulou..
3x goede keer
Hoi Viva ben juist aan de pc, en nu was ik toch heel curieus hoor, voor een verslag je
, Ja ziet er een schatje uit hé Coco, arm ventje, die moet wel van zich afbijten hé ...denkt hij teminste om wat aandacht en om eten mssn ook nog ...Zal hij heel zijn leventje moeten doen hebben .... Ik hoop dus wel voor hem, dat hij snel door heeft dat hij niet moet vechten met Dré om bij je te mogen blijven!! Zelfs Daisy als poes HAD DIT SNEL DOOR ...Dus moet coco het zeker begrijpen hé ...Heb je al eens in het spaans geprobeert?
Alé veel succes de komende dagen Liefs Sjoeke ...

dikke knuf Sjoeke
Nu ga ik even naar Lana ...want weet je wat hij mij schreef hihihi , wel : Sjoeke als je nu niet naar mijn hartje van de maand komt kijken ...spreek ik niet meer tegen jou ...hahahaha zou die dat nu menen viva ??? HEB IK NU LOL IN SEH ....
Kom straks maar eens zien, want daar gaat over gesproken worden hoor, wat ik onder dat hartje ga zetten
rustig aan elkaar laten wennen
Dat Dréke graag wil spelen met Coco is dat Dréke een heel open karakter heeft naar andere dieren. Immers heb je Dréke als jonge pup gekregen.
Bij Coco ligt dat heel anders. Je kent zijn achtergrond niet en hoe hij heeft moeten overleven door van zich af te laten bijten. Geef het een paar maanden de rust en tijd alvorens Coco en Dréke goede vriendjes zullen worden.
Onlangs heb ik ook een Bichon teefje van ruim 8,5 jaar (als pup bij mij gekocht)
voor herplaatsing gekregen. Ik wist een ouder echtpaar (zijn echte dierenliefhebbers) die hebben vier jaar geleden een pup bij mij gekocht en hun Bichonnetje heeft ook net zo'n karakter als Dréke. En wilden graag een Bichon als maatje er bij hebben. Mocht ik een Bichon voor herplaatsing krijgen dat hun dolgraag zo'n hondje willen adopteren. Ik heb al eerder een herplaatsing gehad van een jonge Bichon vanwege familieomstandigheden via hun geplaatst bij een ouder echtpaar. Alles is leuk, iedereen vindt mij lief en krijgt ook veel aandacht en is altijd met zijn speelgoed aan het spelen. Tot dat het teefje werd geadopteerd. Zij heeft nooit gespeeld. Snauwde en beet flink van zich af.
De eerste paar dagen ging niet goed samen. Hun eigen Bichon begreep niet waarom zij zo lelijk tegen hem doet en daagt haar telkens uit. Het echtpaar was radeloos en zag het niet met haar zitten. De vorige eigenares van het teefje heeft nooit haar interesse getoond hoe het met haar ging. Die waren blijkbaar blij dat ze van haar af zijn. Ik heb verschillende keren gebeld hoe het met de Bichons onderling ging. Dat als het niet klikt tussen die twee ik er een goed tehuis voor zal zoeken daar het hondje misschien beter functioneert bij een ouder echtpaar zonder honden. Gelukkig na 6 weken lijkt het er op dat die twee samen kunnen eten en lijkt wel of ze elkaar hebben geaccepteerd. Nu kunnen ze haar niet meer missen. Heeft een eigen plaatsje op bed gekregen en worden die twee samen buiten uitgelaten. Is een kwestie van tijd, begeleiding, geduld en héél veel liefde. Ik wens je heel veel succes met Coco.
Lieve groetjes van Christine
Hallo lieve Viva wat ben ik blij voor jou maar nog meer blij voor Coco want vanaf nu heeft Coco een goede thuis gevonden daar ben ik 100% zeker van