
Maurice is een zwart zwervertje dat zijn gouden mandje vond.
Archief
Het Begijnbos in de lente ...

Ebo Van de Snoepies ...

Tijdens ons fietstochtje kwamen we een dame tegen die aan het wandelen was met haar Bichonneke. Hij bleek Ebo te heten en is 5 jaar. Hij komt uit de kennel Van de Snoepies. Nicole, zijn bazinnetje, vertelde ons dat hij een hevig baasje is. Voorzichtig maakte hij kennis met Dréke. Het zou niet lang duren alvorens die twee dikke vrienden zouden zijn!


Fietsen!

Maandag, 26 maart 2012
De lente is alweer een paar weken in het land. Ik heb dan ook al enkele prachtige fietstochten kunnen maken samen met paps en Dréke. Vandaag reden we naar het kasteel van Wersbeek waar we elk jaar de duizenden narcissen gaan bewonderen.
Voor Nicole H., mijn emailadres is viva136@hotmail.com.
Mail me, dan stuur ik de foto's van Ebo door.
Een paar tandjes minder ....

Donderdag, 1 maart 2012
Foto van deze namiddag. Vanmorgen is Dréke onder narcose geopereerd aan zijn tandjes. Er moesten er een paar worden verwijderd. Hij kreeg steeds ontstekingen van het tandvlees ondanks dat ik zijn gebit elke dag verzorg. Hij had ook nauwelijks tandplak maar niettegenstaande dat waren toch enkele wortels aangetast. Alles is heel goed gegaan en nadat ik deze namiddag zijn kopje weer mooi wit gewassen heb en zijn pelsje geborsteld, is mijn lieve jongen weer zo goed als nieuw! Volgende maand wordt hij al 8 jaar!
Winter Wonderland ...

Zaterdag, 4 februari 2012
In de namiddag met onzen Dré even de heuvel opgewandeld. Als het zonneke schijnt en je bent goed ingepakt is dat goed te doen. De jeugd gleed met de slee de heuvel af ... waar is de tijd ... Ik maakte met mijn gsm een foto van het sprookjesachtige landschap. Net een kerstkaartje.

Black cats ....


Mijn lieve zwarte prins: Maurice
Boy van de Snoepies ...
Door dit filmpje werd ik op slag verliefd op de Bichon Frisé.
Ik had mijn poedeltje Robine nog maar net verloren en was op zoek naar een nieuw hondje. Het was al diep in de nacht toen ik plots dit filmpje zag van Boy van de Snoepies. Nog nooit zag ik zo een mooi en lief hondje en mijn hart sprong op van vreugde. Ik maakte mijn man wakker en zei: "Ik heb mijn hondje gevonden!" Ik bekeek het filmpje steeds maar weer en dacht: "als hij half zo mooi zal zijn ben ik al gelukkig". maar Dréke werd even mooi. Het was een toekomstbeeld dat ik daar zag, heel raar, want ik heb net dezelfde vloer hier in huis als op het filmpje. Het zou een filmpje kunnen zijn dat ikzelf van Dréke maakte. Het heeft mijn leven veranderd!
Fijne feestdagen!


Knus ...




