Archief

Vrijdag, 17 juli 2009.

Vandaag ging Dréke weer voor een was-, knip- en brushbeurt naar Nelly. Toen ik hem daar ophaalde zag hij er weer uit om door een ringetje te halen! Vanavond mocht hij poseren in een buurvrouw haar sportwagentje!

Vanavond leerde Dréke met de wagen rijden ...






Hij heeft de smaak echt te pakken!


Simonneke ken ik al van kindsaf en staat steeds voor mij klaar!



Al is zij al 70, ze is nog net een jong veulen!



Met haar man André

Tegel week 29 met gebruik van de filter Sinedots van Dragonfly.

Dinsdag, 14 juli 2009.

Stralende zomerdagen! De kattenren is stilaan veranderd in een botanische tuin. Caress geniet er van, niet alleen tijdens de dag maar ook een groot deel van de nacht is ze er niet weg te slaan.

Caressje doet niks liever dan Dréke te besluipen en bespringen!

Gisteren kreeg Dréke er een nieuwe vriendin bij. Buurmeisje Stella. Een grote meid, maar daar houdt Dréke wel van ! De twee waren ogenblikkelijk gek van elkaar. Hier een paar foto's van hun eerste kennismaking.

Er staat daar ook een trampoline en jaaa... daar kan ik van genieten!

Deze middag ...



Het is een lekker dagje voor Dréke, warm maar niet te warm voor deze jongen.




Bloemen en planten in de tuin zijn prachtig maar vragen wel elke dag verzorging.
Als je dan zoals ik 14 van deze klippers hangen hebt ...




En daarbij ook nog de planten in ons Caress haar paradijsje ...




Maar het is een aangename bezigheid!

Mijn mamsje Utta speelt recent weer accordeon.
Ze was amper zes toen ze ermee begon en nu is ze 76 ...
70 jaar ervaring dus, als dat niet kan tellen!

Zondag maakte ik deze macro foto's van een ijverig bijtje dat op het kattenkruid zat te snoepen.

Zondag, 5 juli 2009 ...

Maandag, 29 juni 2009.

Het kasteel van Horst ligt in het hart van het Hageland. Toen ik als kind er voor het eerst kwam tijdens een wandeling met de school die daar niet ver vandaan lag, werd ik op slag verliefd. Niet alleen buiten maar ook binnen geeft het genoeg stof tot fantaseren.
Voor wie de boeken en strips van de Rode Ridder kent is deze waterburcht zeker niet onbekend, het is immers zijn thuishaven en er spelen heel wat van de spannende verhalen af in en rond het kasteel.

Vandaag nam ik Laathi mee naar deze sprookjesachtige locatie.

Het kasteel ziet er telkens weer anders uit, vanuit een andere hoek, met andere wolken, in de ochtend, middag of avond, in elk seizoen ... je krijgt er gewoonweg nooit genoeg van.

Laathi heeft hier een ander interessant onderwerp gevonden ...



Het was zowaar een piepjong kikkertje, het is ons niet gelukt hem te kussen!



Een prachtige zwarte zwaan.



We hadden het kasteel voor ons tweetjes alleen ...



en konden ons hartje ophalen ...



Mijn nieuw fototoestel kon goed worden getest maar het was een moeilijke opgave want de belichting was moeilijk.



Desondanks maakte ik hier en daar toch best een heel leuke foto!




Langs smalle, steile, kronkelige trappen ...



ging het steeds maar hoger ...



en hoger ...



Vanuit de hoogste toren genieten van het uitzicht ...
en dan weer de plezante weg naar beneden!





Een ruime living noemen ze dat ...



Laathi voelde zich al helemaal de kasteelvrouw ...






Nadien op het terras van het Wagenhuis onze foto oogst bewonderen!



Een zalige namiddag!

Hoge zomertemperaturen vandaag en op een schaduwrijk terras viel dat allemaal best mee. De avonden zijn op zo een warme dag echter het mooiste deel van de dag.

Caressje in de avondzon ...



De bloemenweelde in ons bloemendorp ...



Vanavond maakte ik met Utta en Dréke nog een wandeling in het veld ...









Paps vond het nog te warm om te wandelen

Met dit uitzicht op de kerk van Waanrode groeide ik op. Ik ging naar de gemeenteschool die je links onder de bomen ziet liggen. Elke ochtend ging ik te voet, samen met vele andere kinderen van de straat, langs het smalle baantje door het veld (rechts) er naar toe. 's Middags kwam ik thuis eten en om kwart na één vertrok ik weer om dan om kwart voor vier weer naar huis te keren. Winter en zomer, weer of geen weer, zo ging dat toen.
Later stond ik vanop deze plaats elke ochtend te wachten op de schoolbus die me dan naar de Rijks Middelbare school van Sint-Joris-Winge bracht en op woensdag en vakanties speelde ik hier menig uurtje met mijn vriendjes en vriendinnetjes.

Bij thuiskomst kreeg Caress direct een knuffel van Dréke.



Zij genoot in haar eigen poezenparadijsje.