Een waarheid

De persoonlijkheid is voor de mens wat de geur is voor de bloem.
Een waarheid
De persoonlijkheid is voor de mens wat de geur is voor de bloem.
Dodengang Diksmuide
Zicht vanop de Ijzertoren naar De Dodengang in Diksmuide. Rechts op de oever hadden de Duitsers ook loopgraven gemaakt. Op amper 25 m zaten onze Belgische soldaten in hun "Dodengang". In deze kerstperiode van 1914 was er een kerstbestand tussen de strijdende partijen. Spijtig was dit niet het einde van de oorlog. Na een paar dagen ging men weer en het vechten voor bijna nog vier jaar. Verschrikkelijk.

De oude spoorwegbedding van Diksmuide naar Nieuwpoort vormde tijdens de eerste wereldoorlog de grens van de Belgische verdedigingslinie. Het kunstwerk langs het fietspad, 104 gelijkvormige blokken in grijs beton, verwijst ernaar.
De blokken zijn in groepen geplaatst: 4, 8, 19, 14 en 11, 11, 19 en 18. Samen vormen deze aantallen de datums 4/8/1914 en 11/11/1918: het begin- en eindpunt van de oorlog.
Coeman koos voor beton omdat dit materiaal tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het eerst gebruik werd als strategisch beschermingsmiddel.
Tenslotte verwijst de regelmatige afstand tussen de blokken naar de houten loopbruggen of "passerellen" in de IJzervlakte die de soldaten gebruikten om natte, drassige plekken te overbruggen.
Het fietspadJaren geleden vormde de provincie West-Vlaanderen de oude spoorwegbedding om tot fietspad.
In 2001 zorgde de Vlaamse Landmaatschappij, vanuit het landinrichtingsproject de Westhoek voor de kers op de taart. Zij maakte het fietspad veiliger, bracht signalisatie aan, plaatste zitbanken en schuilhokjes ... .
Eerder dit jaar kon men al kennismaken met een kunstwerk bij de loopgraven in Fortem. Op 22 oktober 2004 werd langs het fietspad een kunstwerk van Coeman ingehuldigd. In beide gevallen zorgde de ruilverkaveling in voor de concrete uitvoering op het terrein.
Beide kunstwerken kwamen niet toevallig tot stand. Het initiatief ging uit van de provincie. Met een project "landschapskunst in de Westhoek" wil deze de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog levend houden.
Op zoek naar een kerkje
Appartement te huur
Informatie: Amicus, Grote Markt 10 - 8600 Diksmuide.
Kerstmarkt Pervijze
St.-Niklaas komt
Een nieuw boek van Priester Philippe Vindevogel.
"Menen graag gezien" is het nieuwe boek van priester Philippe Vindevogel. Op 10 december verschijnt het derde boek van deze auteur. Na het "Menen van toen" en "Menen '14-'18" is het nu "Menen graag gezien". Het wordt uitgevenen door De Klaproos uit Koksijde. 150 foto's van voor '14-'18 sieren het boek en wordt becommentarieerd met historische en andere gegevens. Het is vanaf 10 december verkrijgbaar in de boekhandel.
Wandelclub De Donderdagstappers
Donderdagstappers
Appartement te huur
Appartement te huur.
Wandelclub
De wandelclub De Donderdagstappers van het lokaal dienstecentrum Diksmuide hebben vandaag hun laatste wandeling van het jaar in Diksmuide zelf afgewandeld.
11 november 2005
Wandelclub

De laatste wandeling van de Donderdagstappers uit het dienstencentrum Diksmuide gaat door op donderdag 24 november a.s. We starten op de markt van Diksmuide om 13.30 u. stipt. De wandeling wordt speciaal kort gehouden omdat er achteraf nog een traktaat is in het dienstencentrum. Aan de leden worden appelbeignets met koffie aangeboden.
Op donderdag 8 december is er om 14.30 u. de jaarlijkse vergadering voor de leden met een pannekoekennamiddag. Tevens wordt het nieuwe programma voor volgend jaar uit de doeken gedaan.
Wak maar Proper
St.-Maarten in Lampernisse
Gedachten: door een kindRond 11 november worden er hoogdravende toespraken gehouden. Maar wat uit een kindermond komt is zoveel eerlijker.
Uit een avond, gebracht door het zesde en vijfde leerjaar in de Alveringemse lagere scholen in het thema "Oorlog en poëzie", heb ik volgend documentje gevonden dat een kind had achtergelaten.
We zijn kind'ren, geen soldaten!
We zijn kind'ren, geen soldaten.
We zijn kind'ren: ja!
Op deze wereld wil ik wiebelen.
Op deze wereld een groot festijn.
Waar je kan tateren,
waar je kan schateren,
waar je mag flateren en gelukkig zijn.
't Is zo gemakkelijk, 't is niet zo moeilijk
't is zo fantastisch saam te zijn.
O, nee, geen bommen
O, nee, geen kanonnen.
O, ja, balonnen. Iedereen speelt er mee.
O, ja, veel dromen, iedereen erbij.
Laat de wereld stomen in een mengelmoezerij.
Een elfjarig kind uit Alveringem.
Op de vluchtNaar aanleiding van 11 november vond ik onderstaand gedicht.
Het is opgedragen aan die mensen die de vlucht moesten nemen voor het oorlogsgeweld zoals wij het konden lezen en horen door vluchtelingen zelf tijdens WO I.
Het is opgedragen aan al die vluchtelingen die langs ons dorp en in ons huis verbleven tijdens WOII zoals ik het als kind heb ervaren.
Het is opgedragen aan alle vluchtelingen die heden ten dage nog altijd op de vlucht zijn voor oorlogsgeweld. Met dien verstande dat de vluchtelingen tijdens WO I en WO II overal goed ontvangenn werden. Is dit nog zo?
Op de vlucht
O God, wat droev'ge tijden.
Hoe bitter treurig is ons lot.
Kommer, armoe en zielelijden,
in plaats van welvaart en genot.
't Dierbaar huis te moeten derven,
gehoond, bedreigd, steeds bevend.
Vreemdwaarts gaan zwerven,
en als banneling te leven.
"Vluchteling", zo heten wij.
Ach, hoe smartvol klinkt dit woord,
En die 't uitspreekt, weet hij
hoe die naam ons 't hart doorboort.
Die naam herinnert ons de dag
waarop wij met veel haast en spoed,
lijk Lots gezin uit Sodoma,
verlaten moest het erf en goed.
het klinkt nog heel onecht
omdat 't geen vluchten heten mag,
wanneer men zich met woest geweld
uit zijn woonst verdreven zag.
Geheimvol staat de toekomst daar.
Omsluierd met een duister kleed.
Wat brengt zo voor het volgend jaar?
Verlossing of nog groter leed?
En toch, o ja, nu allen voort
naar huis, naar d'oude heerd,
naar eigen woon, naar eigen oord,
geheel verwoest en toch goud weerd.
Dit gedicht komt uit het boek "Vroeger is niet voorbij ... de Grote Oorlog in Pervijze" van
Walter Bleyaert.
Het is een gedicht waarvan de auteur niet gevonden werd.
Berkelhof
Uit de bijdragen tot de geschiedenis van Pervijze door J. Decuyper.
In 1085 sticht onze graaf, Robrecht de Fries, het St.-Pieterskapittel te Kassel op de beroemde Kasselberg (Noord-Frankrijk). Hij begiftigd deze nieuwe stichting mer allerhande goederen. Onder meer schenkt hij zes schapenweiden in de kasselij Veurne gelegen in een plaats "Berkel" genoemd. Berkel, een naam die wellicht afstamt van het latijnse woord "bercaria", dat schapenweide betekent, beduidde aanvankelijk een grote uitgestrektheid schapenweiden, verspreid over delen van Pervijze, Eggewaartskapelle, Ramskapelle en St.-Joris. Over gans dit tgrondgebied ontvingen de proost en het kapittel van Kassel heerlijke rechten. Wat betekent dat de proost en het kapittel de macht ontvingen over gans dit gebied als zelfstandige heer recht te spreken, een eigen bestuur en een eigen rechtbank te hebben. Zo ontstond de heerlijkheid van Berkel, ook genoemd het "Vrije van Kassel". Zo werd de proost en het kapittel van Kassel heer van een groot deel van wat later Pervijze zou worden, dit deel waar later een zelfstandige parochie zou tot stand komen, nl. de St.-Catharinakapelle.
Op de Berkelweiden zou na korte tijd een hoeve ontstaan, die de naam zou dragen van "Berkelhof". Het zou een der grootste en schoonste hoeven van Pervijze worden.
Na de 1ste wereldoorlog werd dit hof in drie hoeven verdeeld, Het oude hof staat nog steeds waar het Berkelhof stond. De brede wallen zijn er nog steeds en een brug geeft toegang tot de boerderij. Ooit maakte een grote poort deel uit van brug.
Wijze woordenZiehier enkele wijze woorden.
|
Je kunt op twee manieren tegen het leven aankijken: ofwel geloof je dat er geen wonderen bestaan, ofwel geloof je dat alles een wonder is. |
|
Albert Einstein |
De ware rijkdom van een mens bestaat uit het goede dat hij voor zijn medemens
heeft gedaan.
Mahatma Gandhi

|