Allerheiligen in Vlaanderen
Vandaag ben ik , terwijl buiten een druilerige regen de sfeer nog net dat ietsje triester maakt, even gaan lezen bij de Vlaamse grootmeester uit lang vervlogen dagen.
Guido GEZELLE : de dichter die, daar waar de courante woordenschat voor hem tekort schoot, zijn eigen nieuwe samenstellingen of woorden maakte.
Dit gedichtje heb ik, speciaal voor diegenen die zich mochten interesseren in de oorspronkelijke schrijfwijze, overgenomen zoals het toen werd gedrukt.
Tranen
' Is nevelkoud,
en, 's halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de boomen, die 'k
nog nauwlijks zien kan,
weenen dikke tranen.
't En regent niet,
maar 't zeevert . . . van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
't Is aschgrauw al,
beneên, omhooge, in
't veld en langs de lanen :
de boomen, die 'k
nog nauwlijks zien kan,
weenen dikke tranen.
1 reactie op dit bericht
Lieve groetjes van mij....
Herfstrode boombladeren
Geelgoude zonnestralen
Door de takken
Naar de grond
De herfstbries zweeft weer in het rond
Grijze wolken aan de lucht
De wind die steeds zwaarder zucht
Maanlicht komt weer vroeger kijken
Zodat de zon verder weg gaat lijken
Warmte kruipt weg uit de straten
en is enkel nog te vinden onder de daken
Rood gele tapijten in het bos
Want de herfst liet zijn krachten weer los
Groetjes en liefs van roosje