Vrijdag 20 augustus 2010
20 augustus 1963.
Ik was een paar maanden ervoor teruggekeerd naar het burgerleven. Na 15 maanden zat mijn legerdienst bij de pantsertroepen er op.En nu was het 20 augustus 1963. Reeds ruim een half jaar leefden wij gespannen naar die " unieke dag " toe ! Iedereen,de fotograaf, de chauffeurs van de huurwagens, de uitbater van de feestzaal, de buren, de genodigden, onze familie en zeker ook wijzelf, wilden er een onvergetelijke dag van maken.
Als het enkel aan voornoemden had gelegen, dan was het zeker voor de volle 100% perfect geworden.
Maar. . . de weergoden, die altijd iets in de pap te brokken hebben, hadden het enigszins anders met ons voor.
Die 20ste augustus begon het, toen we eenmaal in de kerk waren binnengegaan , pijpenstelen te regenen en dit duurde voort tot laat in de namiddag.
Er was geen mogelijkheid om de klassieke huwelijksfoto's buiten te nemen.
Het is dan maar een album geworden met feestfoto's van etende, drinkende en dansende ooms en tantes en genodigden.
Gelukkig was er een neef van mijn vrouw die, rasechte entertainer als hij was, de buien buiten heeft doen vergeten.
Zo werd het toch een onvergetelijke dag voor iedereen.
Voor ons zou het hoe dan ook, zelfs al was het licht uitgevallen, een unieke dag geworden zijn !
En nu maar hopen dat die 47 van vandaag ooit, over drie jaar, een 50 jaar, mogen worden.
Geschreven door Disteltje om 00:00
Reageer op dit bericht
