Archief

'k Heb vandaag mijn blog een nieuwe naam gegeven. De reden:" Voor een aantal lezers kan het wel interessant zijn  het blog te gaan zoeken onder de nieuwe naam".

Wat de inhoud betreft... die blijft zowat dezelfde. Toch ben ik van plan over de gemeente Sleidinge iets meer te vermelden.

De gemeente bestaat immers lang genoeg om hier of daar enige aandacht te krijgen onder de vorm van historisch correcte feiten, gebeurtenissen en een schets van merkwaardige inwoners van vroege.

We zien wel waar we uitkomen met deze nieuwe instelling.

In België bestaat er nog één  kapitale fout in het verkeer: " OVERDREVEN SNELHEID " .

Je mag hier als voetganger, fietser en voor sommige zaken zelfs als bestuurder van een voertuig de cowboy uithangen, zebrapaden negeren, op het voetpad fietsen, met drie of vier naast elkaar fietsen, met opgedreven bromfietsen rondrijden, op het voetpad parkeren enz..

Maar als je 't waagt iets te snel te rijden dan ben je plots de te veroordelen onaangepaste misdadiger.  Er zijn echter zaken die mij veel erger verontrusten en storen. 

Telkens als ik op de E40 of de E17 rijd word ik getroffen door de onverantwoorde wijze waarop sommige vrachtwagenchauffeurs over de snelweg razen.

De voorbije week nog reed ik bij regenweer naar Kortrijk en 't was weer van dat.

Vier, soms zelfs vijf reuzengrote vrachtwagens die op amper  10 meter achter elkaar - en vaak zelfs minder dan dat -voortrazen over de autosnelweg.

Beseffen die mensen dan niet dat het kleinste voorval,  waarbij één van hen op de rem moet gaan staan, desastreuze gevolgen heeft ?
Geen enkele chauffeur kan, op de eerste na, echt zien wat voor hem gebeurt of enigszins efficiënt reageren op een   gebeurtenis. 

Ze  razen... als blinde mollen,  verder !  

Idioot gebeuren,  waarvan zijzelf ooit vermoedelijk het eerste slachtoffer zullen worden,  tenzij er toevallig een levensmoede automobilist tussen twee vrachtwagen in is gesukkeld,  omdat hij even verderop een uitrit dient te nemen.

Nu ken ik bij voorbaat de reactie van sommigen, spijtig genoeg ook uit de beropesfederaties. 

Toch moest het mij even van het hart , al ben ik zeker dat er niet één van die ...... zijn rijgedrag  daarom zal veranderen. 

Zondagavond op TV een prachtige uitzending gevolgd.

Er was een confronterend, schijnbaar luchtig maar echt wel diepgaand, gesprek tussen Rik Torfs en prof. E. Vermeersch.
Treffend was het eerlijke vertrekpunt  van prof. Vermeersch  . Hij is niet de man die zich gaat verschuilen achter wat dan ook.

Mocht er meer van dat zijn dan zou zelfs TV echt interessant kunnen worden.

Lang geleden dat ik nog iets vertelde over mijn lectuur. Eén van de laatste werken die ik las was het boek " PARAVION " van Hafid Bouazza.

Het boek vertelt o.a. hoe een etiket op een pakket het leven in een klein dorp totaal overhoop gooit.
Het  etiket  opent de weg naar  het land van belofte voor de inwoners , ook voor het hoofdpersonnage Baba Baloek.
Een reis naar het verre, Paravion,  is de kern waaruit alles voortvloeit. 
Men wilde, ten  allen prijze,  de geplande reis geheimhouden.
In hun kleine gemeenschap is  dat echter onmogelijk.

Het resultaat is dat uiteindelijk zowat iedereen vertrekt naar Paravion en  ons hoofdpersonnage alleen overblijft  met de vrouwen; die uiteindelijk ook vertrekken. 
Dit opent voor Baba uiteraard onverhoopte en ongekende mogelijkheden...

Een boeiend verhaal dat de lezer terugplaatst in de tijd en ... ook doet nadenken.

Zojuist heb ik vastgesteld dat de geboorte van dit blog een jaar geleden is gebeurd. Welnu,  de kleine is gegroeid in jaren. Of het ook in wijsheid was,  laat ik over aan diegenen die zo nieuwgierig zijn even te blijven stilstaan en .. te genieten van - of zich te ergeren aan - mijn disteltuintje.

Ikzelf, die hoop is er toch, denk dit jaar verder te gaan op de ingeslagen weg. Waarschijnlijk komen er dit jaar, vanaf het voorjaar waarschijnlijk,  enkele foto's van de woestenij rond " nuestra casa " waar wij reeds samen sinds ruim dertig jaar wonen.

Waar ik voorheen, een tiental jaren, woonde is het ondertussen een (nacht)café geworden.  In de loop van dit jaar zullen wij samen, mijn vrouw en ik,  45 jaren getrouwd zijn. Dit zal uiteraard moeten gevierd worden. Je weet immers maar nooit of je later nog de kans krijgt.

Je ziet, in mijn tuintje staan rozen maar de disteltjes zijn nooit ver uit de buurt. Waarschijnlijk is dit de normale gang van zaken in het leven van " jan-met-de-pet ".

't Had reeds dagen gevroren dat het kraakte. De temperaturen daalden  geregeld tot -12° en -18° C.
Tot mijn grote spijt en ergernis ( de Walen waren weer eens de dans ontsprongen en de Vlamingen hadden, naar gewoonte,voor de zoveelste keer weekendwacht) had ik die Kerstavond dienst als officier van wacht in de pantserschool te Stockem.

Overal lag er tientallen cm sneeuw en de wegen lagen er, op het paradeplein na, spiegelglad bij. Ik meen mij zelfs te herinneren dat er een speciale tankwacht was ingesteld die telkens weer twee tanks diende op te starten, die te laten warm draaien en daarna  waren de volgende twee aan de beurt. Mocht die procedure niet gevolgd worden,  dan kon het wel eens gebeuren dat het onmogelijk zou zijn om de tanks nog aan de praat te krijgen.

Diep in de bossen verscholen, lag er ook nog een munitiedepot  waar  permanent wacht diende te worden gelopen.Er was immers  toen ook de OAS-terreur. Men was , en waarschijnlijk terecht, bang voor een overval op het  munitiedepot. Dit was voor een dergelijke terreurbeweging immers een uitermate interessant doelwit. Ik meen dat er toen gefluisterd werd dat er in Duistland depots overvallen waren .

Verder was de pantserschool, op de sukkelaars die van dienst waren na,  zowat leeggelopen. Iedereen die ook maar kon gemist worden had wel iets beters te doen dan kerstavond in een kazerne door te brengen. Wel hadden wij één geluk...onze kok Ada was sterren waard en dat maakte toch nog iets goed. ( Ja, inderdaad, zelfs toen al kon ik genieten van iets lekkers op mijn bord. )

Waarom al die uitleg ... gewoon om de sfeer te schetsen waarin wij op dat moment onze wachtdienst dienden te lopen.
Een van de taken van de wachtofficier was ook het toezicht op de kantine.
Met de juffrouwen van de kantine werd afgesproken om de drie respectievelijke wachtposten te verassen in de loop van de avond.

Door hen werd gezorgd voor een aantal lekkere boterkoeken de man en ... voor gloeiend hete chocolademelk.

Ik charterde de jeep van de wachtofficier en rond 21.00 u vertrokken we... glijdend op de spiegelgladde wegen, met achter in de jeep onze zakken met boterkoeken en de drie thermosketels, gevuld met lekkere gloeiendhete chocolademelk.

De ontvangst door die verschillende wachtposten was ronduit hartverwarmend. Het roerde, hoe die jonge gasten reageerden op de komst van de kerstjuf en kerstman.

Echt, nu 45 jaar later, krijg ik nog steeds een warm gevoel als ik aan die kerstavond terugdenk.

Sinds gisteren werd bij herhaling op radio 2 omgeroepen dat  de SMOG -aankondigingen,  via de lichtbakken over de autosnelweg , vanaf 06.00 u deze morgen zouden worden uitgezet en dat men ook de klapborden zou omdraaien.

Deze morgen ben ik naar Zaventem gereden en op de heenreis (vanaf 05.00 u ) was op de E40 nergens nog een vermelding te zien boven de autosnelweg. ( Wel stonden nog een paar lichtbakken aan in de middenberm )

Bij het terugkeren ( 06.25 u)  stond in Wetteren plots boven de snelweg de SMOG-waarschuwing stralend te blinken en ... de vriendelijke omroepster van dienst meldde, tot mijn grootste verbazing,  dat het SMOG-alarm werd afgeblazen vanaf 07.00 u.

En wij maar naar de radio luisteren om zeker te zijn van een correcte informatie.

Op 5 DEC ll. heb ik mijn blogje aangevuld met een korte bedenking die,als ook  mijn beoordelingsvermogen mij niet in de steek laat, ondertussen in de fase van uitwerking  gekomen is.

Vandaag - de tuin en de velden liggen er veel te mooi en idyllisch bij om je druk te maken - ga ik niet verder in op het politieke kluchtspel.

" Wel wil ik aan alle passanten, lezers van mijn blog en nieuwsgierigen in internetland,  reeds een vredevolle kerstperiode en een gezond en heilvol 2008 toewensen. "

Voor ons, reeds iets ouderwordenden ( een prachtig woord niet !?) is vooral een goede gezondheid van kapitaal belang.
Dit wens ik dan ook aan allen toe.