Naar de inhoud

Oh Maar

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

AUTEUR : Luc De Mey

Het paardje van de molen.

mpaardjexf5.jpg

Het paardje van de molen

had daar te lang gestaan
en op een donkere avond
besloot het weg te gaan
Het dacht: "Ik ga wat dolen"
en trok zijn hoefjes aan
de wolken verscholen
de sterren en de maan
Adieu, mijn paardemolen
hier kom ik nooit meer op
van al dat draaien krijg je
toch maar een houten kop
Het draafde door de weiden
wel zeven dagen lang
en hinnikte gelukkig
voor niemand was het bang.
Maar helemaal tevreden
dat was het paardje niet
het had niet veel te eten
en voelde zich wat ziek
Och, was ik maar gebleven
bij al mijn vriendjes thuis
Het paardje huilde even
en wilde weer naar huis
Het zocht toen naar de molen
en rende vliegensvlug
na enkele dagen dolen
vond het zijn standplaats terug
Het sprong blij in het rond
maar schrok toen plots zozeer
verwonderd keek hij om zich heen
er was geen plaatsje meer
Hij zag het nieuwe paardje
daar waar hij stond voordien
Luidhuilend liep hij weg
zonder zelfs om te zien
Het paardje van de molen
gaat stapvoets heel alleen
en niemand op de wereld
geeft wat om zijn geween.


Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Trucker_John25 januari 2009 om 17:07

Vriendelijke groetjes van Trucker John





Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

AUTEUR : Neeltje Maria Min

Mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.

Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.


5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Daan Zonderland



meerminym3.png




De Kok van Marienbad


Er woonde een kok in Marienbad
Die thuis een groot aquarium had.
Daar zwommen echter geen vissen in,
Doch enkel een schone zeemeermin,
Voorzien van de gangbare lichaamsbouw,
Half jongedame en half kabeljauw.
Daartoe gedwongen door de kok
Droeg zij een hemd en een onderrok.

En als de kok naar de meermin keek,
Dan klopte zijn hart en werd hij bleek,
Dan klopte zijn hart en knorde zijn maag
Benieuwd naar het antwoord op de vraag
(Een antwoord dat kok bleef schuwen):
"Zal hij haar stoven of zal hij haar huwen ?"

3 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Nicolaas Van Eyck




.gokker07uv2.jpg






De Tuinman en de Dood



Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik !
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan! "

Van middag - lang reeds was hij heengespoed -
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
"Waarom", zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"
Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan werk vond staan
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."


1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Adriaan Roland Holst

.
img28269th1.jpg



Voor Later

'k Geef nu aan jou mijn vreugd, mijn leed en
mijn schemergouden dromenschat,
opdat je later nog zal weten
hoe ik je eens heb liefgehad.

Later, als al dit schoon voorbij is,
want tijd neemt liefde, vreugde, smart -
als elk van ons weer droef en blij is
dicht aan een nieuwgevonden hart,

dan zal ineens alles vervagen
bij 't zien van dit vergeten blad;
je zal weer dromen van de dagen
toen we in elkanders ogen zagen,
toen ik je zo heb liefgehad.

2 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Willem Wilmink

.oudjegn8.jpg



Opa


Opa keek vaak in onze tuin
naar die zeven sprietjes gras,
en daar zag opa dan een koe
die er helemaal niet was.

En later, in het ziekenhuis,
kon hij verwonderd vragen
waarom ze toch de buitenmuur
uit zijn kamer hadden geslagen.

Voor opa was het doodgaan
dus niet zoiets als nacht:
het was de steeds grotere ruimte
die hij voor zichzelf had bedacht.

6 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Max Croiset

tederheidcn5.jpg.

Zacht Gesprek

je leert mij wennen aan mijn ledematen

je neemt mijn hand en wandelt naast mij voort
je leert mij wennen aan mijn eindeloos praten
omdat je ook nog naar mijn zwijgen hoort

en als wij 's avonds saam de dag verlaten
dan zeg je slapend haast een laatste woord
om mij zelf niet met mijzelf alleen te laten
zo ga je door de slaap nog naast mij voort.


5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Marc Tristmans



.avuurcopyaf3.jpg






Bij het haardvuur


IJskoud buiten. Maar steek je handen
maar uit. Buig je een beetje voorover.
Voel je de gloed op je gezicht?
Hoor je het zachte geknetter?

Want in het hart van dit gedicht
Heb ik het vuur al aangemaakt.
Ik houd je even hier: op dit blad
onder je leeslamp zitten we samen

zonder dat iemand dit ziet. Zonder
dat een woord moet worden gezegd.


3 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Hester Knibbe



.bad2bd1.jpg






Persephone


Hij heeft me niet geschaakt, ik

was nieuwsgierig, ben vrijwillig
afgedaald en liet me nemen, kuis. Zo
haalde ik de dood onsterfelijk

in huis. M'n moeder snapt dat
niet, zij wil alleen maar dat ik
op het oogstfeest voor de maaiers
dans, de zomer in het hoofd

en in het haar. Maar ik heb
ook een winterkant, die dieper
naar de wortels graaft, op zoek gaat
naar de kiemen in het zaad. Dat

vloekt niet met wat boven staat:
ik wil de bronnen duiden
van wat voedt, de maaiers in de armen
vallen moet. Daaraan ben ik verbruid.


3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten