DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

.






LIEFDE ?!!


Kom, spring in mijn auto
naar huis toe heel snel
de spanning ondraaglijk
redden wij thuis nog wel?

ik open de voordeur
je valt tegen me aan
we tuim'len naar binnen
enkel wij twee bestaan

nog nooit waren kleren
een mens zo tot last
de harstocht neemt toe
asjeblief, hou me vast!

je kussen opwindend
je huid fluweelzacht
je handen verkennen
ik smelt onder jouw kracht

en terwijl ik je zeg
dat ik echt van je hou
rinkelt jouw telefoon
en je zegt, "t is mijn vrouw..."

Door ons leed leren wij ons

geluk naar waarde schatten.



Dryden

.


MEISJE


keert zich een paar keer voor de spiegel
heen en weer
zoals een vogel voor een andere vogel doet
bekijkt zichzelf als voor het eerst
schikt en herschikt aan schouder, kraag,
likt aan haar lipstick, tuit,
fluit als een vogel, rekt zich van graagte
strekt haar nek,
lokroept in zich, giechelt, vliegt.

Als je zon brengt in het leven

van anderen, kun je de stralen

niet weghouden van jezelf.




J.M.Barrie

.



NIETS


Zo fijn om te dutten,

te dromen, te deinen.

Fijn om te denken,

zomaar... aan niets.

Warm streelt het zonlicht

door de gordijnen.

Ik sluit mijn ogen,

hoef helemaal niets.

Ik spin met de kat

die me aait met haar snoet

en draai me weer om,

met een zucht.

Het is goed.

"Thuis' noem je vier muren

met de juiste mensen erin.




Helen Rowland

Oud …

Terwijl ik g’haast loop door de stad

struikel ik bijna over haar, hou nog tijdig in

Ze loopt voor me, sleetse jas dóórnat

tasje vastgeklemt, lichtjes trilt haar kin

Mijn aura wordt terstond gedompeld

In een poel van eenzame droefenis

Door plotse emotie overrompeld

Zou’k willen weten wat haar waarheid is

Arm mensje toch, je bent zo teer

Door veroudering kromgereten

Je beentjes zijn slechts lucifers meer

Schuifelend, schoenzolen afgesleten

Wie wacht er nog als jij thuis komt?

Zal er iemand voor je zorgen?

Of is jouw omgeving reeds verstomd

Verheug je je nog op morgen…?

Je ontwikkelt geen moed wanneer het elke dag opnieuw ' goed weer'

is in je relaties. ' Je ontwikkelt het door moeilijke tijden te overleven en

tegenslagen te boven te komen.




Barbara De Angeles, schrijfster, relatiedeskundige

.


Scheiding

Men hoeft niet ver te gaan om

het geluk te ontmoeten : men

hoeft slechts over de drempel

van egoïsme te stappen.





G. Joseph

..


WOLKENVERDELGER



ze spurtte naar de horizon
en sjorde aan het wolkendek
omstaanders staarden in verwondering
je zag hen denken, dat mens is gek

maar warempel piepte ineens
tussen alle grijs een beetje blauw
dat gaf haar moed en ze ging door
haar vingers stijf van cumuluskou

zo ging zij op die lentedag er
urenlang aan een stuk tegenaan
heeft een stukje hemel vrijgemaakt
zelfs zonnestralen kregen ruim baan

alle licht schonk ze behoedzaam in dit dicht
voor ze verder trok, blik op de zon gericht

Het geluk ligt in de smaak en

niet in de dingen zelf.




F.de la Rochefoucauld

.

jaren van ons beider ouder worden
in een huisje met een schommel waar
ik de kinderen nog heb geduwd we
horen steeds minder hoewel we meer

en meer luisteren naar rimpels in het
gezicht we raken versleten zeg je
ik stem je teder in en toe
we willen niet dat het zo moet

klinken maar we kunnen er niet
langer onderuit alles haalt ons in
en misschien is dat nog niet zo slecht
vraag je me al verwacht je geen

antwoord of god ons halen zal
zoals vroeger : een bezoeker rond
het grote bed - een laatste wel
en onsterfelijk voor wie geloven wil

Zij die denken dat de liefde niet kan optornen tegen

de gewoonte, hebben er maar een lage dunk van.




Michel Bernard

.


TROOST

Veel woorden zijn niet nodig
veel kracht in deze dagen wel
veel sterkte ook
al weet je nu nog niet
waar je het vandaan moet halen

Ik wil er voor je zijn
en als je wilt, kom ik je halen
zo samen zijn, maakt je misschien
een beetje minder moe

In de liefde is geen plaats voor

angst; integendeel, de volmaakte

liefde verdrijft angst : want angst

is een kwelling. Wie nog angst

kent, kent de volmaakte liefde

nog niet.

.


Doorgrond

Vroeger was het duidelijk: wat ik moest

begrijpen kreeg een naam.

De aarde werd een woordenboek.

Maar taal bleek niet veel meer

dan grove korrels in mijn palm.

Het fijnste zand is vlug als water.

Nu weet ik hoe het werkelijk gaat:

de wereld heeft een grond

die zich niet grijpen laat.

Men moet wel zelf zijn geluk

smeden, maar niet anderen

daartoe als aambeeld gebruiken.



C.J. Wijnaendts  Francken

.



VOORBIJGAAN


een ezeltje
de vrouw gekleed
alsof de tijd in eeuwen sliep

zo rustig haar gezicht
de tred van de ezel
de dag weer goed
als elke andere