AUTEUR : Leo Stilma uit: : "Steenslag" OUD WORDEN

Het interesseert me niet wat voor

werk je doet, het gaat erom hoe je je

gedraagt terwijl je aan het werk bent.

.


Postbus 51

Als toppunt van het burgermansfatsoen
volg ik de Postbus 51 lessen,
creëer met harde hand bij lege flessen
apartheid tussen bruin en wit en groen

Ook vul ik met een achteloos gemak
de chemobox met lege batterijen
en ledig ik na afloop van het vrijen
condooms in de daarvoor bestemde bak

Maar wie, o wie zal na mijn overlijden
de ziel van het doorrookte lichaam scheiden?

Probeer er niet uit te zien als een

beroemdheid van het witte doek.

Probeer er uit te zien als jezelf.

.


NATUURLIJK

Natuurlijk moest die jongen in het duin
merken dat ik intens naar hem keek.
Natuurlijk kwam hij toen vlak langs me
met veel overbodige bewegingen
hoewel hij me zogezegd niet zag.
Natuurlijk begon hij een lenteballet
met een vriendje en een bal,
natuurlijk streek hij veel te meisjesachtig
telkens door zijn erg lange haar
en keek daarbij eens om,
flitsend gebit in duister gezicht.
Natuurlijk lag hij later
loom kauwend op een helmspriet
in dat aandoenlijke verschoten badbroekje
helemaal alleen in een warme duinpan.
Natuurlijk ging ik zacht en ongemerkt weg
en natuurlijk heb ik daar de hele dag spijt van.

Wat niet eenvoudig gezegd

kan worden is verward gedacht.



Antoon Vloemans

.


Impasse

De man was moe, hij zag het leven niet meer zitten,
hij zag zichzelf alleen maar zitten op zijn stoel.
Hij had geen kracht meer om z'n tuintje om te spitten
en kreeg een grenzeloos, vereenzaamd, leeg gevoel.

Toen heeft hij heel lang aan zijn kamerraam gezeten,
alsof hij wachtte op een teken, een geluid
van buitenaf dat hem weer nieuwe kracht zou geven,
maar tevergeefs keek hij er elke dag naar uit. 

Zo heeft hij héél lang aan dat stille raam gezeten,
de tuin werd groen en toen weer grijs en toen weer groen,
totdat hij godzijdank tenslotte heeft begrepen
dat er geen teken kwam... dat hij het zelf moest doen.

Liefde en muziek zijn de twee

vleugels van de ziel.


Hector Berlioz

.


Opa

Alles wat gezegd kan worden,

kan ook duidelijk gezegd

worden.


L Wittgenstein

.
.


OVERGANG

Ik woon in een lijf
Dat de mijne niet meer is
Mijn spieren worden stijf
Voor mijn gevoel is alles mis
Kijk ik in de spiegel
Dan zie ik een vreemde
En niet die jonge giechel
Maar een ontredderde ontheemde
Dat maakt me best wel bang
Maar de dokter zei tevreden
Mevrouw, u bent in de overgang...!

De kussen der verwaaide vrouwen

Zijn steelse vlinders van de nacht,

En d'armen, die zich rond u

vouwen,

De boden van een duist're macht.

't Bed is de tombe van de kracht,

als daar geen chrubsogen

schouwen.


Aimé de Marest

Je kunt de verantwoordelijkheid

van morgen niet vermijden door

deze vandaag te ontlopen.


Abraham Lincoln

.



In armen van een engel

Mama luister! Hoor je dat zacht geluid?
het is de engel die komt aangevlogen
hou me vast mamma, het is bijna tijd
dat God me voorgoed van pijn bevrijdt
nu kan ik eindelijk mijn tranen drogen

De engel draagt me zo in zijn armen
naar de hemel waar mijn opa wacht
en alle bloemen voor eeuwig bloeien
ik met andere kinderen kan stoeien
waar niemand huilt; alleen maar lacht

Oh mama kijk! De engel is gedaald
met ‘n schitterend fluisterend geruis
zijn stem galmt als een zoet gezang
niet huilen mama, ik ben niet bang
eigenlijk verlang ik wel naar huis

Och lieve kind, mijn hart pompt pijn
het leven heeft jou en mij bedrogen
rust zacht mijn dappere kleine meid
je bent uit je lange lijdensweg bevrijd
mijn beverige hand sluit nu je ogen

Het geluk is slechts in onszelf

te vinden.  Het kon zich niet

beter verstoppen.



Julien de Valckenaire

Dubbele onzin

Toen moeder bij de was was,

kwam er en bij bij.

Die vloog onder de deur deur,

over de weg weg.

De deur die het best afgesloten is,

is die welke men

open kan laten.


Chinees spreekwoord

.


Vogelvrije tijd

Een koekoeksklok was in Bourtange
in een huis aan de muur opgehangen.
''t Is de tijd, die 'k benijd,'
zei de vogel met spijt,
'want die vliegt en ik zit hier gevangen.'

Ongeluk wordt tot geluk

doordat men het aanvaardt.


Herman Hesse