Naar de inhoud

Oh Maar

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

AUTEUR : Ivan Boenin Gedicht

nevel6.jpg.


Gedicht.

 

Die blik als van een hert, die stille ogen,

En al wat mij daarin is lief geweest,

Staan mij nog altijd smartelijk voor de geest,

Maar je gezicht is al in mist vervlogen.

Ook het verdriet zal slijten mettertijd,

En de herinnering zal eens verglijden

Naar waar geen vreugd meer is en ook geen lijden,

Alleen nog afstand die niets meer verwijt.

 

 

Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Annie23 oktober 2009 om 19:12

Vrijdagavond begin van het weekend

Hallo wirwar jij hebt fijne teksten, plezierig om te lezen, mooi gedaan. Groetjes van Bommaatje die je een rustig weekend wenst.
herfst Pictures, Images and Photos
Pip22 oktober 2009 om 16:22

Lieve groetjes van uit De Klinge

Ik kom je een fijne woensdag wensen









Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

AUTEUR : Manja Croiset gedicht van 6 april 2009

Korte beschrijving over de schrijfster

de foto die erbij is , is Manja Croiset zelf

voordat ze zelf in een rolstoel zat.

Zo zie we maar dat alles zo vlug kan

 veranderen in een mensenleven

en ja de schrijfster weet ook dat ze niet alleen

in deze situatie terecht komt

Een van haar eigen lievelings boeken is

haar autobiografie in lyrische proza.

"Mijn leven acher onzichtbare tralies."

en Croisade van een Croiset
dit boek gaat over ieder huisje heeft zijn kruisje.
Ze beschrijft het als Ma Croiset(te) est une magen David

Haar eigen lievelingsboek is van Manja Anna Reiner
het boek waar ze naar vernoemd werd.

Bij deze laat Wirwar ook weten dat het met de volledige toestemming is

van de schrijfster dat ik haar gedichten op het blog zet.

 Waarvoor ik haar zeer dankbaar ben.



utreikingboek1.jpg.

6 april 2009

 

zittend in mijn rolstoel

het evenwicht te gestoord

om te lopen

komen mijn gedachten terug

bij een beeld zovele decennia

geleden

als kind kijkend naar buiten

een vrouw ziend in een rolstoel
haar hoofd vastgebonden

angstaanjagend

gelukkig kon ik niet bevroeden

dat het mijn voorland zou zijn.


Dit gedicht is nog niet geplubliceerd
maar is gepland
voor de bundel " Een traan met een kwinkslag"
 

10 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : DU FU Maannacht

.achtergrond3.jpg



Maannacht

Ver in dat godverlaten oord ziet zij
vannacht dezelfde maan; maar zonder mij.
Ik denk hier aan haar, en aan de kinderen,
weten zij nog wel iets van de hoofdstad?
De mist leent geur van haar natte haar,
de maan glans van haar blanke armen.
Wanneer staan we weer samen bij het raam
en laten die maan dezelfde tranen drogen?

3 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Driek van Wissen Een boekenwurm is een verstandig beest.

7205694024tyde1.jpg.



EEN BOEKENWURM IS EEN VERSTANDIG BEEST.

Na snuifdoos, pijp, injectiespuit en stick
Is er weer een verslaving uitgebroken,
Maar dit keer onder brave onbesproken
Gewone mensen zoals u en ik.

Al is bij hen de hasjiesj en de coke en
De heroïne dus geen vaste prik
Hun doen en laten bij bedoelde tic
Blijkt aardig met het junkgedrag te stroken.

Want iedereen die ooit is aangestoken
Is enkel dan volledig in z'n schik
Wanneer hij met een wereldvreemde blik
In een of ander boekwerk is gedoken.


In plaats van snuiven, schuiven, spuiten, roken
Geeft lezen immers ook een echte kick.

2 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : René De clercq Ik ben van den buiten.


zw18x.jpg.


IK BEN VAN DEN BUITEN.

Ik kreeg van mijn ouders,
Van ieder mijn part;
Van vader mijn schouders,
Van moeder mijn hart.
Ik vocht om mijn stuiten
Met zuster en broer;
Ik ben van den buiten,
Ik ben van den boer !

Bij d'eigensten pachter,
Eerst koeier, dan knecht;
Mijn klakke van achter,
Mijn hoofd immer recht;
Zoo dien 'k om mijn duiten,
En teer op mijn toer:
Ik ben van den buiten,
Ik ben van den boer !

8 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Anton Van Wilderode



0089f.jpg.


Als ik vanavond thuiskom ben je weg.
Ik zal de tuin inlopen rokend en verdrietig
om al het liefs dat ik je wilde zeggen.
Je zwarte stoel staat in het erwtenbed.

Je zat er vaak tussen twee beurten in
nog met je handen aan de groene lussen
een uur vol gras en vogels uit te rusten,
de druppels zweet al haastig weggewist.

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.
Ik zal hem in spiraaltjes openblazen
want je bent weg, ik moet mij nooit meer haasten.
Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.

1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Jan Boerstoel 2001 Steeds vaker


koffiem.jpg.


STEEDS VAKER

De overlijdensadvertenties in de krant:
steeds vaker overkomt het je de laatste jaren,
dat namen daarin ooit bekenden van je waren
of, nog veel erger, destijds goeie vrienden, want

ook vriendschap heeft het in zich om voorbij te gaan,
langzaam te slijten, te vervallen, te vervagen
tot sympathie... Iets wat je van je levensdagen
niet wilde aanzien, tot je nu zo'n naam ziet staan

en je de pijn voelt van een nooit beseft gemis,
die voor een ogenblik niet te verdragen is

7 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Ingrid Noppen Confrontatie

130590.jpg.


CONFRONTATIE

Ik heb het zo toch niet bedoeld
maar ze bleven komen
toen ik de spade had gezet
in de aarde van mijn hart
kwamen ze naar boven

ik dacht
dat ik de grond gezeefd had
het onkruid had geschoffeld
de oude wortels had getrokken
en had weggemoffeld

maar ze bleven komen
al die begraven silhouetten
toen ik de spade had gezet
kwamen ze naar boven

ik heb het zo toch niet bedoeld
als een confrontatie
tussen jou en mij
want alle wonden
die ik schreeuwde

daar hoorde jij niet bij

10 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten