DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN .

.


IK BEN VAN DEN BUITEN.

Ik kreeg van mijn ouders,
Van ieder mijn part;
Van vader mijn schouders,
Van moeder mijn hart.
Ik vocht om mijn stuiten
Met zuster en broer;
Ik ben van den buiten,
Ik ben van den boer !

Bij d'eigensten pachter,
Eerst koeier, dan knecht;
Mijn klakke van achter,
Mijn hoofd immer recht;
Zoo dien 'k om mijn duiten,
En teer op mijn toer:
Ik ben van den buiten,
Ik ben van den boer !

Geen twee mensen

zullen precies

dezelfde kijk op het

leven hebben.

.


Als ik vanavond thuiskom ben je weg.
Ik zal de tuin inlopen rokend en verdrietig
om al het liefs dat ik je wilde zeggen.
Je zwarte stoel staat in het erwtenbed.

Je zat er vaak tussen twee beurten in
nog met je handen aan de groene lussen
een uur vol gras en vogels uit te rusten,
de druppels zweet al haastig weggewist.

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.
Ik zal hem in spiraaltjes openblazen
want je bent weg, ik moet mij nooit meer haasten.
Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.

Luisteren is niet altijd

gemakkelijk.

Ongeduld drijft ons voort, en

daardoor schieten we algauw

ons doel voorbij zonder dat

we het merken.

.
Ezelsoren

Zodra u uzelf vertrouwt,

weet u hoe u moet leven.



Johan Wolfgang von Goethe

.


STEEDS VAKER

De overlijdensadvertenties in de krant:
steeds vaker overkomt het je de laatste jaren,
dat namen daarin ooit bekenden van je waren
of, nog veel erger, destijds goeie vrienden, want

ook vriendschap heeft het in zich om voorbij te gaan,
langzaam te slijten, te vervallen, te vervagen
tot sympathie... Iets wat je van je levensdagen
niet wilde aanzien, tot je nu zo'n naam ziet staan

en je de pijn voelt van een nooit beseft gemis,
die voor een ogenblik niet te verdragen is

Het leven heeft iets grappigs.

Als je alleen maar het allerbeste

wilt accepteren, krijg je het vaak

ook nog.



W.Somerset Maugham

.


CONFRONTATIE

Ik heb het zo toch niet bedoeld
maar ze bleven komen
toen ik de spade had gezet
in de aarde van mijn hart
kwamen ze naar boven

ik dacht
dat ik de grond gezeefd had
het onkruid had geschoffeld
de oude wortels had getrokken
en had weggemoffeld

maar ze bleven komen
al die begraven silhouetten
toen ik de spade had gezet
kwamen ze naar boven

ik heb het zo toch niet bedoeld
als een confrontatie
tussen jou en mij
want alle wonden
die ik schreeuwde

daar hoorde jij niet bij

Wie nooit iets bitters heeft

geproefd, weet niet wat zoet is.



Duits spreekwoord

..


Aan het loket

Wat achter ons ligt en wat voor ons ligt,

zijn kleinigheden vergeleken bij wat in

ons ligt.

.

Ik ben de jongen

Ik ben de jongen die niet kan
voetballen, of tenminste niet
zo goed. Ik weet wel hoe het
moet, maar mijn lichaam doet
iets anders. Ik heb een lijf met
eigenwijze trekjes, twee benen

met een grote bek die zich
heus niet laat trainen. Ze doen
maar wat, ze tackelen mezelf.
Ik ben een elftal in mijn
eentje,
zoveel kanten ga ik op. Alleen
door mijn verschijning ben ik
al
een strafschop waard, ik kijk
en krijg twee rode kaarten.
Alle witte lijnen wijken weg
van mij. Ik ken het gras, dat
is dan nog het enige. Maar
veel te goed. En van dichtbij.

Liefde is als een mooie bloem

die ik

niet kan aanraken,

maar de geur ervan

maakt de tuin toch

tot een heerlijke plek.


Helen Keller

.


Hoor eens ik haat je

Hoor eens ik haat je,
ik schreef dat je lief was en licht -
en nog wat onzin over je gezicht
maar nu haat ik je, god wat haat ik je.

Die neus, dat hoofd, die paardenbek,
die ogen en die gierennek
dat kraagje en dat bloemkooloor
met al je slierten haar er voor.

Hoor eens ik wou graag zijn
jou, maar het kon niet zijn,
het licht is uit, ik zie je alsnog
zoals je werkelijk bent.

O ja, ik haat je,
ik haat je zo vreselijk,
ik wou het helemaal niet zeggen -
maar ik moest het even kwijt.

Een rustig hart is

een gelukkig hart.

DE ZWARTKOPTUINFLUITER