Naar de inhoud

Oh Maar

seniorennet.beseniorennet.be
Image and video hosting by TinyPic

DENKEN.

. flower116rj9.jpg.





 

Denken.


Eerst dacht ik: ‘niet aan denken’.
Dat heb ik toen gedaan,
maar twee seconden later,
dacht ik er toch weer aan.
Nee, zo eenvoudig is dat niet,
want weet je, wat je doet,
je denkt er ook aan als je denkt
dat j’er niet aan denken moet.


Auteur : Toon Hermans
Reageer op dit bericht

6 reacties op dit bericht

Petra10 juli 2008 om 17:28

Grappig...

Grappig dat je mij vanmorgen krabbelde dat je de verschillende kleuren op mijn site knap gedaan vond, terwijl ik toen een donkere achtergrond had. Nu ondertussen weer veranderd naar verschillende kleuren. Vind ik toch wat frisser staan. Ik wens je een hele fijne avond en liefs en kusjes van Petra
avond
cates9 juli 2008 om 22:01

Avondgroetjes

vrouw paars.jpg
Lana & Pip9 juli 2008 om 21:10

Lap t'is weer woensdag avond



.

.

.
ekenit9 juli 2008 om 18:47

Hallo lieve Wir War dit is weer een prachtig gedicht

Goede avond blogmaatje even weer een bezoekje komen brengen op je mooie blog.Nog bedankt voor het bezoekje en verder nog een fijne avond gewenst liefs en groetjes en een knuf
alfons9 juli 2008 om 13:19

Wirwar of wat is je naam?

Maar je hebt dat mooi geschreven..lieve groeten.


alonszy6.jpg
Trucker_John9 juli 2008 om 09:48

Trucker_John wenst jullie een fijne dag



Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

WAT HET IS....

.kaarspr2.png


:
Wat het is.


Het is onzin
zegt het verstand.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is tegenslag
zegt de berekening.
Het is alleen maar pijn
zegt de angst.
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is belachelijk
zegt de trots.
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk
zegt de ervaring.
Het is wat het is
zegt de liefde.


Geschreven door Erich Fried.
4 reacties Reageer op dit bericht

DE GEBARSTEN VAAS.

.zoenie6.jpg

De gebarsten vaas.
Een lichte stoot van een waaier
raakte de sierlijke vaas
met de bloeiend-paarse verbena,
geluidloos, eventjes maar.

Maar de lichte verwonding
verder inbijtend altijd
volgt de volmaakte ronding
van het kristal dat splijt

en het water drupt naar buiten
en de bloem gaat verwelken dra
en niemand die nog twijfelt:
zij barstte. Kom er niet aan.

Soms kneust een hand die men liefheeft
het hart met een lichte stoot,
maar de kneuzing bijt stil verder
en de bloem van de liefde gaat dood.

Naar buiten is alles als vroeger
maar het hart voelt steeds verdergaan
de lichte verwonding die inbijt.
Het barstte. Kom er niet aan.


Geschreven door Sully Prudhomme.
9 reacties Reageer op dit bericht

DE SCHAT...

.ke8x22508b1v6sivj96pbzhkr8.jpg


De schat

Je bent een schat , zei ik haar. Ik zal goed

voor je zorgen. Een schat kan worden geroofd, zei ze.

Mijn schat niet, zei ik beslist. Hoe weet je dat zo zeker ?vroeg ze.

Ik zal hem goed verbergen, zei ik.

Rovers zijn vindingrijk, merkte ze op. Geeft niet,

zei ik , wie verliefd is, overtreft de dief. Dieven zoeken

overal, zei ze nog. Zelfs op plekjes die niet eens bestaan.

Ik zal je heus wel goed verbergen, zei ik.

Wees maar niet bang, niemand vindt je. Niemand ?

Niemand ! En wat als je zelf je schat niet meer

terugvindt ? O , zei ik, dan zoek ik wel een andere...

 

Auteur : Geert De Kockere


 

12 reacties Reageer op dit bericht

Hinkellied Auteur : Bart Moeyaert

toembaqk1.gif

Hinkellied

Er is een liedje -
 wacht, ik leer het me -
 over een jongen die ze
 Hinkel noemen,
omdat hij elke dag
een steentje gooit,
sprongen maakt
en het op één been redt,
 nee: rooit.
 Dat liedje had ik graag
een keer gezongen,
maar het lukt me niet,
het lukt me nooit.
6 reacties Reageer op dit bericht

TROOST...

.emotie1fg2.jpg

IK LIEP OVER
van verdriet.
Het gaat voorbij,
zei moeder me.
O ja? vroeg ik.
Ja, zei ze.


En ze heeft gelijk.
 Het gaat voorbij.


 Maar wat ze niet vertelde,
 is dat het meteen
daarna opnieuw begint.


Auteur : Geert De Kockere
12 reacties Reageer op dit bericht

EERLIJK ?

.kadercj8.jpg



Eérlijk gezegd,
 Ik heb wel wat welvaart, komfort.
 Als heb ik er ook voor moeten knokken.
 De gewone mens krijgt het niet voor niets.
En dan wordt er nog aan geknaagd
 door besparingen, en extra-belastingen
 die me van hogerhand worden opgelegd.
En als ik niet oplet, schiet ik er nog iets anders
 bij in : mijn menselijkheid.
 Want het berekenen en cijferen kan je zo in beslag
nemen, dat je nog nauwelijks de noden van
 anderen ziet en er wat aan doet.
Toch behoor ik nog tot dat kleine procent
 " gelukzakken" dat buiten oorlogsgeweld, hongersnood
 en uitbuiting kan opgroeien.


Ik moet er mij niet schuldig over voelen,
 maar zoals alles wat aan mij is,
 puur gekregen is,
 roept het mij op om er iets mee te doen,
 het te laten renderen :
dat stukje wereld dat ik kan beheren,
dat klutsje verstand dat hierboven zit te draaien,
dat hart dat warm kan meevoelen,
die ogen die kunnen zien,
ook dwars door de schijn heen,
 die handen en voeten, die nog altijd bewegen
 waarheen ik ze stuur.
Het is Goddank de moeite om
 voluit mens te zijn,
vandaag !
 

Uit Kiezen &/ of Delen 1991 auteur : onbekend
8 reacties Reageer op dit bericht

DE KUNST VAN HET LOSLATEN.

.2loslatenrg7.jpg


Er liepen eens een oude en een jonge Zen-monnik langs een weg. Op een gegeven moment kwamen ze bij een rivier, die ze moesten oversteken. Op de plek waar de weg en de rivier elkaar kruisten, stond een mooie jonge vrouw in een zijden kimono.

De vrouw vroeg of de monniken haar konden helpen bij het oversteken. De oude Zen-monnik aarzelde geen moment, nam haar in zijn armen, droeg haar naar de overkant en zette haar daar neer.

Zwijgend vervolgden de monniken hun weg.

's Avonds laat toen ze onderdak hadden gevonden in een tempel kon de jonge monnik zich niet langer bedwingen en vroeg:

"Wij Zen-monniken mogen ons tijdens onze training niet met vrouwen bemoeien, laat staan aanraken. Waarom heb jij dat dan toch gedaan?"

De oudere monnik antwoordde: "Ik heb de vrouw opgepakt, naar de overkant gedragen, haar daar neergezet en losgelaten. Jij draagt haar kennelijk nog steeds met je mee en hebt haar nog niet losgelaten."


UIT 366 hOORSCHELPEN AUTEUR : Jos Grégoire

5 reacties Reageer op dit bericht

JIJ ALLEEN...

extremekayakinghw7.jpg.



" Jij alleen kan mij helpen," zei zij.
'Help mij.  Bij jou kan ik hem vergeten.'

Die nacht, terwijl zij gromde
dacht ik aan hem in dat ver land
en zij hoorde het en verstomde.

Auteur : Hugo Claus

8 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten