AUTEUR : Jules Grandgagnage Pillen slikken

Een zuiver geweten

is als een zacht

kussen.

.
.



Eend

Ik kwam ze tegen aan het station

een eend en zijn wijfje

twee vederlijfjes

trippelend over perronbeton

Ik moest lachen ondanks het grijze weer

zo verdwaald waren ze en misplaatst

maar immuun voor alle ochtendhaast

waggelden ze hun ballet – het Zwanenmeer

Pas even later kwam het koude besef

toen ik tussen vreemde lijven geplooid

me in een coupé had neergegooid

Die eenden zaten wel op de juiste weg

En er is maar één verdwaasde kip

En dat bent u

en dat ben ik

Er zijn drie soorten mensen: zij die vol

vertrouwen hun mouwen opstropen en

erin duiken; zij die hun neus in de lucht

steken en zich omdraaien, en zij die

helemaal niets doen.

.
.





Enfant de Boheme

Ik had juist vriendschap gesloten
met de wolken, broederschap met de regen
gedronken en me verzoend
met een leven van herfstige kleur

toen als een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad

sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen en te kussen
en langzaam rood wordend
de zon het hof te maken

en als de wind de komende herfst
mij aanklaagt en de regen mij huilerig
van ontrouw beticht, dan pak ik mijn koffer
en vertrek met de noorderzon.

 

In de onwetendheid kan men

volmaakt gelukkig zijn.



Ward Ruyslinck

 ..

            Geven en nemen

            Je noemt me je allerliefste

            al is het, dat ik je vaak plaag.

            Maar als we ergens toekomen

            neem ik je jas, schuif een

            stoel voor je aan.

            En wat later, bij het gaan,

            hou jij de deur open tot

            opperste verbazing alom.

            Maar misschien begrijpt

            men het niet, al is het echt

            niet zo moeilijk.

            Liefde is uiteindelijk altijd

            al geweest, zoiets als,

            een beetje werken aan.

Wanneer je nagaat wat nu

eigenlijk de kern is van het

begrip ' succes hebben'

zul je ontdekken dat dat niets

anders is dan afmaken waar je

aan begonnen bent.




E.W. Nichol

.




Ongrijpbaar

Ik stijg,

de ogen gesloten,

onbeheerst, zacht tollend.

De gedachten aan haar stapelen zich op.

Vergeefs rukken anderen ze van elkaar.

Ze blijven rond mij zweven.

Om toch terug te keren.

Mijn handen vinden plots haar lichaam,

zacht, teder, rond -

het wordt groter, slanker, ijler.

Ik voel me nietig klein.

Ik kruip weg in haar handpalm.

Ze glimlacht.

Ze verlamt mijn denken.

Mijn hersens tollen rond, waanzinnig.

Ze lacht, schaterend.

Een tik van haar vinger.

Ik val,

dieper, lager,

in een zwart gat,

onbereikbaar voor licht en duisternis.

Ze verdwijnt,

sierlijk wegzwevend tussen de nevelen der tijd,

tot een stip.

Die plots met razende snelheid op mij afkomt,

als een ZON

De wereld is vol welwillende mensen, sommigen

welwillend om de wereld te verbeteren

en de rest welwillend om achterover te

leunen en hen het werk te laten doen.

.



Nachtwinkel - 2 uur

De stille Indiër aan de kassa

heeft ogen die altijd elders staan

In de rekken alle dingen die

onmisbaar lijken na een uur of tien

Elke zonde en genot is hier

flagrant op mijn appèl

zakken vraatzucht, een doos onkuisheid

en absintheïsme in flessen ingeblikt

Voor mij staat een voetbalshirtje

bulkend van ongelikt primaat

Een blonde bilspleetballerina

toont ongewild haar grand écart

De Indiër glimlacht tenslotte bladgoud

als ik onwillig van mijn zweetgeld scheid

want zijn vrouw is - net als alle chips hier -

al enkele weken overtijd

We hebben allemaal problemen

waar we mee om moeten gaan,

niemand leidt een probleemloos

leven, maar het maakt alle verschil

op welke manier we met deze

problemen omgaan.

.
.





Inventaris

Ik kan je bekijken

Aanraken, verliezen.

Je benoemen met mijn klieren

Je leefbaar houden.

Ik kan je bedriegen

In diepe kamers.

Je ledematen plunderen,

Opschrijven. Lenig houden.

Ik kan je bevriezen

Van kop tot teen:

Je toevertrouwen

Aan een vroegere eeuw.

Ik kan je begraven

In het laatste omhulsel

Dat om mij blijft

Jij, geschilderde geliefde

Ik zeg je,

Ik kan je niet teruggeven

Niet aan jou. Niet aan mij

Je was immers nooit van mij.

Wie één oog heeft, zal God niet

danken tot hij een blinde

heeft ontmoet.





Toucouleur

Vrijdagavond

2 paar voeten op de bank

de jouwe tussen die van mij

het weekend voor ons uitgestrekt

je twijfelt tussen moe en blij

ik hou van die laatste uren van de week

wanneer alles mag en niets nog moet

wanneer de klok me niet meer voortjaagt

maar me alleen nog lachen doet

en wat zullen we morgen doen?

verover ik de wereld of jij mijn hart?

graven we ons in tussen de lakens

of halen we nog de vroege markt?

ik hou van de pauze tussen twee stille woorden

van het punt aan het einde van een zin

net zoals een weekend

een einde en toch een begin

(11-06-2002)

Als we blijven vasthouden

aan haat, woede, pijn en verdriet,

zal de liefde ons voorbij lopen

of zullen we er geen

energie meer voor hebben.

.


Keuken

Het aanrecht is leeg op je schaduw na.

Geen kruimel die de bestemming verraadt:

je bent zoek. Zelfs de kraan hangt halfstok.

Afwas is de verleden tijd van af zijn.

Ook het fornuis is al maanden stuk.

Dat treft. Wie achterblijft, eet rouwkost.

De liefde die je zoekt

is soms zo dichtbij

dat de ogen haar niet

kunnen zien. Laat

het zoeken dus maar

aan je hart over.

.


PAMPERS

Ze ruiken fris, vers uit de doos,

je zou er zo in bijten

maar nee, ze zijn niet om te eten,

ze dienen om te sch...

Het is veel beter om een beetje te

begrijpen, dan om een heleboel

verkeerd te begrijpen.