DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN .

..







 Eenzaam samen

Ooit vonden ze elkaar

vlinders zweefden rond

ze versmolten tot

een innig liefdespaar

doch jaren van erosie

hebben hen verwond

mooie dromen tot stoffig

spinrag geweven

door gelatenheid een

wig gedreven

baarden ze,

een leven naast elkaar

samen, en toch eenzame

dagen gevangen in het web

van het dagelijks bestaan

tracht tanende liefde

de tand des tijds

te doorstaan.

Laat ons de dingen vergeten en

slechts letten op het verband

ertussen.



Georges Braque

.


BEKENTENIS

Met zoveel liefde heb 'k van je gehouden
Dat, nu ik bijna je vergeten ben,
Zelfs 't zeggen van je naam mij is gebleven
Een liefkozing, waar 'k dagen op kan leven.

Slechts een herinnering is mij behouden:
Hoe op het plein, bij 't honinglied der linden
Vanuit de schaduw over witte straten
Je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden

Sloegen de zijde van je lichte gele kleed
Tegen het ranke lichaam, en je ogen
Waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen...

Met zoveel liefde heb 'k van je gehouden
Dat, nu ik bijna je vergeten ben
't Een liefkozing der lippen is gebleven
Je naam te zeggen als ik eenzaam ben 

Ik ben nooit,

ik word.



André Gide

.
.


Te Zijn of Niet te Zijn

Dat is de kwestie

is het soms eervol om op je donder te krijgen

terwijl je door het achterpoortje weg kan sluipen?

Om te zuchten en te zweten in dit leven,

alle lasten te verdragen zoals de hond zijn vlooien duldt?

een kreng van een schoonmoeder,

een onopvoedbaar kind

een bully van een baas

een vrouw die je niet meer aanbidt?

Is het niet beter om er tussenuit te knijpen,

nu het nog kan?

Een Samsonite is gauw gevuld.

Ga heen, en zoek de verre einders van het land,

waarvan zo weinigen terug komen.

Maar oei! daar zit hem de knoop!

Wie zal de afwas doen?

en de vuile sokken?

Wie betaalt alimentatie

en een vlooienband voor de hond?

Al deze overwegingen maken ons lafaards

en wij verdragen liever de spot en hoon

van een onverzoenlijk fortuin dan

op weg te gaan

met onze Samsonite.

Mijn lief, alles wat wreed en zwaar

is, wil ik voor mijzelf en alles wat

aangenaam en zacht is voor u.



San Juan de la Cruz

..




Winterspiegel

Zo'n eerste dag dat water
geen water meer is maar meer.
Het kind met beide voeten gestrand
vraagt naar ijs - glad - ijs.
Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.

De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.

Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover.
Een vis bloedt dood onder het ijs.
Ze wil hem redden, klopt en roept.
Het bloed sijpelt, kleurt.
De vis ademt een verdriet
dat zij daar in die winterspiegel ziet.
Niet zeggen, niet doen, niet.

Tussen hoop en herinnering

bloeit uw geluk.



C.S. Adama van Scheltema

.





Voor jou

Ben jij het die dit leest? Heb je net

je astrakan muts afgezet, en vallen nu

je zwarte krullen warm naar het papier?

Slaat het licht van deze bladzij

op in de goudspikkels van je ogen,

glimlach je gelukkig, nu je merkt

dat ik dit weet, en breng je ook

je donkere lippen zo dicht bij de woorden

da het lijkt of je ze gaat kussen?

Leg je, toch even onzeker, je vinger

tussen de bladzijs, druk je het boek

tegen je borst, waar het ritselt

door het bonzen van je hart?

Ben je nòg mooier nu, kijk je door het raam?

Wees gerust: dit is werkelijk voor jou geschreven.

 

Het geluk is gemaakt van heel

veel droom en een beetje

werkelijkheid.

René de Masny

Neem de tijd om te

lachen, het is het

krachtigste medicijn

ter wereld.

.

Herfsttij

Waar het vandaan komt weet ik niet,
die pijn als ik naar het licht kijk
dat op schaars gebladerte valt.

Nog gisteren hoorde ik klanken
in de kleinste dingen om me heen.
Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden.

Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.
Eens bedekten ze de velden,
nu verdwenen in
een en hetzelfde ogenblik.

De schrijfster heeft verschillende boeken geschreven, sommige zijn online wel bestelbaar zonder verzendingskosten.

Spijtig voor het ogenblik is er maar één online boekenclub waar het boek " Mijn leven achter onzichtbare tralies" verkrijgbaar is met verzendingskosten. De mensen die dit boek toch aanschaffen met verzendingskosten

worden na de omruilingsperiode voor de verzendingskosten terugbetaald , door Manja Croiset zelf.

Gelieve naar dit blog te mailen met het bewijs van verzendingsonkosten . Dus enkel mensen die verzendingskosten betaald hebben voor één van de boeken van Manja Croiset .Na dat de omruilingstijd voorbij is te verstaan.
Deze regeling is geldig tot 31 januari 2010.

Mevr. Manja Croiset en WirWar danken U van harte.

..

Niet zomaar een naoorlogs gezin, dat uit vijf personen bestaat, de vader, de moeder, drie dochters waarvan Manja de jongste is.
De ouders Holocaustsurvivors, de vader concentratiekampen overleefd, waar hij terechtkwam door verraad over zijn illegaal drukwerk als strafgeval, niet als Jood, alhoewel hij een Joodse vader had.
De moeder verliest haar hele familie en komt zwaar beschadigd uit die oorlog tevoorschijn, maar ontkent ...

mamma had helemaal niets meegemaakt, er was nooit iets gebeurd

De angstige verdrietige vrouw heeft nagenoeg een fatale uitwerking op haar dochter Manja, die geen geborgenheid bij de moeder vindt, hoe zorgzaam die ook is, maar geen veiligheid uitstraalt.

Het meisje belandt jong in de psychiatrie zonder meer al schadelijk voor een puber, maar in de jaren zestig bestond dat meer uit mishandelen dan uit behandelen.
Ook zij een overlever mede dankzij haar schrijven.

Het boekje bevat tevens twee cd’s met door haarzelf ingesproken teksten, uitlichtingen dwars door het boek heen.

drie zusjes twee met een functie

doordat de oudste kwam

zijn pappa en mamma getrouwd

en was mamma “gemengd” gehuwd

en dat heeft haar leven gered

de tweede het geplande kind van de toekomst

de derde ongewenst

.

regressie in de therapie

een jong stemmetje

weten pappa en mamma niet

dat ze een kindje hebben dat Manja heet

Een doel is slechts zo veel waard

als de inspanning die moet worden

geleverd om het te bereiken.

.






Ooit

Ooit zal je ongetwijfeld mijn hart breken

niet één maar duizend keer

niet in één maar duizend stukken.

Een kind dat zijn speelgoedtrein te barsten rijdt

op de rails van zijn volwassenheid.

Ooit zal je lachen om mijn dromen,

dansen op mijn graf,

zingen om mijn stilte.

Ooit zal je me leren haten,

met het geduld van een kloosterling

mijn fouten koesteren.

Je zal me vast bedriegen

met de pijn - mijn vaste vriend.

Ooit zal je zeggen "ik ken je niet"

en ik zal verwaaien tot verdriet.

Ooit.

Maar nu nog

even,

nog even niet.

In het leven waken we om

te slapen en slapen we om

te waken.

.

Vers ijs,

daar gaat niets boven,

tenzij een boterham

met trappistenkaas

en daarbij

een Tripel van Westmalle

Maar als je dan

naar huis rijdt

met een licht hoofd

dan

heb je dat IJS weer nodig

dus nee,

Vers ijs

daar gaat niets boven.

Je zult nooit zelfverzekerd kunnen

spreken als je je mond niet de kans

geeft om open te gaan en de woorden

eruit te laten komen.

Op deze wereld is een half

geluk al een zeldzaam geluk.

Emanuel Wertheimer