AUTEUR : Annie M. G. Schmidt SEBASTIAAN

.

.


Even in je eigen hart kijken …

Is een mens wel goed bezig...is het niet altijd ikke
ikke. en nog eens ikke!
- Gedrag wat je stoort bij een ander, zegt vaak iets
van je zelf, het is goed om daar eens bij
stil te staan.
- Het is de kunst om zaken in de cirkel van
betrokkenheid los te laten en je energie alleen
te stoppen in de dingen die je wel kunt en
waar je wel invloed op hebt.
Ik weet dat het theoretisch klopt en dat het
in de praktijk vaak moeilijk is te verwerken
maar het werkt echter wel.
- Net als mensen aanspreken op gedrag
en complimentjes geven.
- Ja het zijn soms kleine dingen die het doen,
maar probeer ze dan goed te doen.


WirWar

..

De dichter is een koe

.


Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk :
hoe komt die koe ondersteboven ?
Het hek waartegen ik mij schuur
wordt glad en oud en vettig op den duur.
Voor kikkers en voor kinderen ben ik schuw
en zij voor mij : mijn tong is hen te ruw,
alleen de boer melkt mij zo zalig,
dat ik niet eenmaal denk : wat is hij toch inhalig.
's Nachts, in de mist, droom ik gans onbewust
dat ik een kalfje ben, dat bij de moeder rust.

.

..


Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden je niet geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

..

Spoorweg viaduct over de rivier de ambleve
Belgische Ardenne.

.

Vandaag is de dag om gelukkig te zijn.

Geen enkele dag is je gegeven
dan de dag van vandaag om voluit te leven,
om blij en tevreden te zijn.
Gisteren ben je kwijt,
morgen moet nog komen.
Vandaag is de enige dag
die je even in handen mag houden.
Maak er je beste dag van.
Om echt te leven moet je vandaag leven.
Als je vandaag niet leeft,
is dat een verloren dag.
Laat je geest niet benevelen
door angst en zorg voor morgen
en draag in je hart niet alle misères van gisteren mee.
Je leeft maar één dag  : vandaag !

.

.


Er zijn mensen op deze wereld
die van nature gelukkig zijn en
die mensen schijnen altijd meer
 energie te bezitten dan de rest.
Dat komt doordat ze die niet
verspillen aan verdringing en
zelfbedrog.

.

..



Als ik er niet voor mezelf ben,
wie zal er dan voor mij zijn ?
Als ik er alleen voor mezelf ben,
wat ben ik dan ?
En indien niet nu, wanneer ?

..

.



Dat meisje van zes

Ik lig in het gras
en kijk naar de wolken.
Ik zwaai naar de trollen
en de dikke beer.
Nu voel ik het kind dat ik was
in me kruipen
en wil ik weer jong zijn,
heel even, één keer.
Nu wil ik weer rennen
en praten met de bomen.
Nu kus ik de vlinders
en speel ik prinses.
Nu sluit ik mijn ogen
en droom ik mijn dromen.
Nu word ik weer langzaam
dat meisje van zes.

..

Waarom is alles zo verward ...  

..

Waarom is alles zo verward in mijn hoofd...


Zou dit de dood zijn
de kilte in mijn lichaam
al mijn vergetelachtigheden
stomme domme fouten
en er niet uit geraken
Die dwaasheid in mijn hoofd,
of hoe noemt men zoiets.
Je wilt wel,maar je kunt niet...
en toch als ik bedenk moet ik erdoor..
Mijn lieve man en zoon
en de echte dierbare vrienden.
Maar ik voel me niet lusteloos
enkel diep moe..zo moe en kil.
Maar neen ,dit is geen dipje
maar ik wil nog niet gaan
ik..ik wil terug de warme
aangename stemmen horen
neen geen engelengezang
hou me wakker,al mijn
was het... was het
alleen maar voor mijn hond.

..

..


AFWASMACHIENE

                     aan mijn bestek

Adieu messen en vorken, ik was jullie nooit meer af.
Het is uit tussen ons. Geen toegewijd leuteren meer
tussen zachte doeken, ik stop jullie als lastige kindertjes
in een crèche, ik ben blij dat ik jullie heb,
o, ik zou jullie niet willen missen ! maar nooit
meer zullen jullie als bekenden door mijn handen gaan.
Handenbindertjes ! voortaan zijn jullie vaat.
Hoor eens , we moeten redelijk zijn, het gaat niet aan
die conversaties na het ontbijt, hoe was de pap,
maakte het ei erg vlekkerig, is er niet al te hard
op je gebeten en was de rabarber verfrissend ?

En het douwderideine lepeltje mijn deukje mijn
klein fijn mongooltje, moet jij ook door de molen ?

O grote opscheplepel worden je kinderen nu voortaan
zonder aanzien des persoons door het water geslagen ?

Wij moeten niet kinderachtig zijn. Warme sopjes
hebben hun tijd gehad. De wereld eist ons op
voor gewichtiger zaken. Mijn persoonlijkheid
bijvoorbeeld, moet nog ontplooid. Dat
kan natuurlijk niet met jullie, of met de kopjes.

..