alleen thuis ???

Lieve vriendjes,
Weer een nieuwe dag, vandaag reeds 1 december, en morgen ben ik 10 maan-
den oud. Dan ben ik reeds 5 maanden in mijn nieuwe tehuis !
Zoals beloofd ga ik jullie nu eens vertellen wanneer ik helemaal alleen thuis ge-
bleven ben:

Ik was 7 maanden en mama wou toch wel eens samen met de papa enkele bood-
schappen doen waar helaas geen hondjes binnenmochten (tot die tijd was ik altijd
mee geweest) Zo gezegd zo gedaan:
mijn mand werd van de slaapkamer naar den bureau gebracht en al de nodige
dingen die voor mij zo interessant waren en nog altijd zijn, werden netjes opge-
borgen of weggezet.
Ziezo zei mama en nu moet jij een brave jongen zijn. Na nog een koekje, waren ze
weg. Hond, hond, hond toch! wat was ik verdrietig, helemaal alleen ... stel je voor
en zonder iets waarop ik eens duchtig mijn verdriet, dat algauw omsloeg in een
soort van hondewoede, kon op uitleven. Wat moest ik doen? Haha ik had het ge-
vonden: de deur. Duchtig begon ik aan de zijkant van de deur en ja ik had geluk:
met mijn pootjes kon ik stukjes hout van de deur afhalen en die lekker kapotbijten,
ook vond ik het niet meer dan normaal om mijn frustatie nog meer te uiten, dan
een lekkere grote plas te pissen, voila dat zou hun wel leren om mij alleen te laten !
Toen mama en papa een 2tal uurtjes later binnenkwamen was de schade gebeurd.
Mama zei : ja nu kan hij niet meer gestraft worden want dat is nu te laat en de
schade is toch gebeurt.

De volgende keer toen ik alleen moest thuisblijven vond de mama een goed al-
ternatief (die dacht ook dat ze slim was op dat moment!) weet je, zei ze tegen de
papa ik ga die deur een beetje met bruine zeep insmeren, als Bavo dat dan ruikt
gaat hij wel van de deur afblijven. Dit belette mij echter niet om zoals de vorige
keer lekker met mijn poten de deur te bepotelen en te likken.
De vloer stond dan ook vol met zeeppootjes: das niks zei mama toen ze thuiskwamen,
hoef ik alleen maar water te gebruiken want de zeep is er al !!
Mama was toch wel eventjes bang dat ik blaaskens zou kakken maar zuchtte opge-
lucht toen ik s'anderendaags een even flinke en dikke worst neerlegde zoals voorheen.

Nu heb ik een hondenbench en als mama en papa eens weggaan, ga ik in mijn hon-
denbench maar gelukkig gebeurt dit niet zo dikwijls.
Morgen verder nieuws
Dikke knuffelpoten van jullie vriend Bavo
.