wat een rommel...

mijn kerstfoto

Hi vriendjes

Hier ben ik dan weer:
ja ik moest jullie nog vanalles vertellen over mijn uitstapje zondag naar Brasschaat. Ik had jullies
reeds verteld dat de mama en de papa daar regelmatig gaan "housesitten". Ik denk wel dat
dat rijke mensen zijn want die hebben ook nog een villa in Portugal en wanneer zij dan naar
Portugal gaan, dan zijn wij in Brasschaat. Nu zondag was het maar een "vrienden"bezoekje.
Mama en papa waren uitgenodigd op het avondeten en in de namiddag heb ik dan weer in
de tuin kunnen ravotten. Laat hem maar doen zei de mama, hij moet morgen toch naar de
kapper en dan kan hij nog eens goed spelen. Het is een heel grote tuin en er is ook een
groot konijnenhok (waar ik spijtig genoeg niet in kan anders zou ik die beesten wel eens
een paar van mijn kuren laten zien, konden ze ook eens lachen...) De konijnen hebben ook
een naam: Fredje en Janneke, maar als ze mij zien aankomen, kruipen ze altijd in hun hok.
Ik denk dat het twee bangschijters zijn...
Er is ook een poes Moesti, maar zoals jullie wel weten moet ik niet veel van poezen hebben
en vice versa (moeilijk woord hé heb ik geleerd van papa).
Maar dit alles terzijde, jullie vragen zich nu wel af waarom dit artikel "dieetpillen" noemt.
De madame van Brasschaat had haar mandje met dagelijke pilletjes, per ongeluk op de
grond gezet en nu weten jullie al wat er gebeurd is:  juist ja, ik heb dan rap een van de
doosjes uit het mandje genomen en wou - zittend onder de salontafel  - juist aan mijn 2de
dieetpil beginnen, toen ik weeral eens betrapt werd. Tegenwoordig kan ik niets meer
uitsteken of ze hebben het gezien....
Gelukkig ben ik weeral eens niet ziek geweest want ik vind dat wel raar inplaats van min-
der te eten, heb ik een reuzenhonger  gehad... ge ziet maar, ik denk dat het allemaal
een beetje bedriegerij is...

Lieve hondenkusjes van jullie Bavoke

PS: speciaal voor Taibo
Jongen ik heb je blog bekeken met je kerst foto's. Hond, hond, hond toch wat ben jij
ook een mooie jongen! Ik zou ook zulke foto's willen maar ik vrees dat ik die kerst-
sjaal rond mijn nek niet ga kunnen verdragen.... (te warm????)
Dag Taibo, dag Celientje

Hoi vriendjes,

Hier ben ik weer. Ik ben deze morgen al vroeg naar de kapper geweest, om half negen moesten
wij er al zijn en de mama is mij om 12 uur terugkomen halen.
Wat zijt gij nu voor nu schone jongen zei mama en ik wil mezelf niet al te veel in de belang-
stelling plaatsen, maar ik vind mezelf ook een schone jongen, niet dat ik dat anders niet
ben maar nu ben ik weeral eens gewassen  en mijn haartjes en nageltjes zijn geknipt.
Papa heeft dadelijk foto's genomen en die ga ik n u op mijn blogje zetten dan kunnen
jullie zelf zien hoe ik er uitzie. Als er misschien een paar teefjes mij zien zitten, ze zijn
altijd welkom hoor, wel vooraf een telefoontje aub, want ik ben wel een drukbezette
jongen. Ziezo dat weten jullie dan ook weer.

Zoals ik jullie al verteld heb ben ik gisteren naar Brasschaat geweest, naar vrienden
van mama en papa. Daar gaan we regelmatig naar toe want we gaan daar af en toe
"housesitten". Dat vind ik wel héél plezierig want daar is een grote tuin waar ik kan in
ravotten. Maar daar vertel ik jullie later nog wel meer van, want nu ben ik wel een
beetje moe en moet ik dringend in mijn mand een dutje gaan doen.

PS: vergeten jullie niet naar mijn foto's te kijken ??

Lieve lieve knuffelpootjes ook voor mijn vriend Taibo en Celientje
Bavoke

Hoi vriendjes,
Hier is jullie dagelijke vriend Bavo weer.
Nadat ik gisteren goed uitgeslapen was, had ik het weer erg druk. .. zo druk dat ik op
een bepaald moment pardoes bovenop de keukentafel gesprongen ben om te kijken
of er niets te pikken viel, want zoals jullie weten heb ik vorige week 2 dikke stukken
taart van de keukentafel gepikt.
Ha zo doe jij dat zei papa toen hij mij betrapte, waarvan ik zo schrok dat ik wild terug
van de tafel sprong.
Het was ook mijn beste dag niet want zoals jullie wel weten had ik de dag tevoren weer
allerlei dingen en papierkens opgefret, zodat ik, na mijn dagelijkse wandeling, ineens , en
dan nog wel op het tapijt in de hall, een flink hoopje kaka heb neergelegd. Hond, hond,
hond, wat was ik beschaamd...
Ja zei de mama, het is nie te verschieten, hij heeft weer vanalles opgegeten dat niet mocht.
Papa was niet boos en zei : hij heeft het misschien een beetje in zijn darmen , ik zal het
wel opkuisen.

Maar 'snamiddags was het plezierig dan ben ik met mama en papa naar een GROTE
dierenwinkel geweest: jongens wat daar allemaal te vinden was. De mama heeft eten
en koekjes gekocht en al iets voor mijn kerst denk ik, want ze deed heel geheimzinnig
tegen de papa en moffelde rap iets weg in haar boodschappenmand. ..

Maar gisterenavond was het weer andere koek: was die kleine daar toch weer zeker.
Ja zei mama Kobeke komt zijn Sinterklaas halen. Die kleine kreeg daar 2 grote dozen
met speelgoed en manderijntjes... maar voor mij? niks !  Zou diene Sinterklaas dat
nu weten dat ik in huis gekakt had ....

Dikke hondeknuffels van jullie vriend
Bavo


PS: oh ja dat was ik vergeten :  in de dierenwinkel had ik een piepkerstman gekregen
maar zo'n dingen zijn eigenlijk niks sterk want na nog maar 2 uren intens kauwen was
hij al kapot... spijtig....
.

Mijn allerliefste blogvriendjes en Taibo,

Mama had het de laatste dagen zo druk dat ze vergeten was de computer op te
zetten en zo heb ik nog altijd niets kunnen vertellen. Maar hier ben ik dan weer terug:
deze morgen was ik weeral vroeg wakker, om half vijf al, ik had weer die vervelende
droom over poezen die mij achternazaten zodat ik half slapend nog, pardoes op het
grote bed sprong. Mama was natuurlijk dadelijk wakker en zei: naar je mand Bavo en
vlug. Maar daar had ik weinig zin in totdat ze weer begon met: mama neemt doos!
zoals jullie uit mijn vorige ervaringen hebben gelezen, weten jullie nu wel wat ik bedoel.
Ik haat het woord doos en dit was dan ook genoeg om van het bed terug in mijn mand
te kruipen waar ik braaf gebleven ben tot 7 u want dan vond ik dat het absoluut terug
tijd was om weer op het bed te springen en iedereen vlug wakker te maken.
Mama zegt dan altijd: gij zijt precies "va Stan". Va Stan was een of andere grootvader
die 's morgens iederen uit zijn bed joeg en als iedereen wakker was, er terug in kroop..
Dat doe ik ook, nadat iedereen uit zijn bed is en ik mijn ochtendwandeling gedaan heb
en mijn nodige stukjes vlees heb gegeten, krijg ik terug een geweldige vaak en kruip
ergens in een hoekje, tot ik weer zin heb om te spelen.

Spijtig genoeg heb ik gisteren overdag weinig kunnen maffen, want die kleine was er
weer: Kobeke (is de kleinzoon van de papa en is 2.5 jaar oud). een héél braaf ventje,
volgens mama en papa maar ik zie diene kleine niet zo goed zitten: hij speelt met heel
interessante dingen, zoals blokjes, piepende en krijsende auto's, boekskes en als ik
dan wil meespelen moet ik alles teruggeven want dan is het weeral van: Bavo af dat
is van Kobeke.. en dan ben ik wel verdrietig.
Maar wanneer hij 's avonds weg is, ben ik dolgelukkig: ik heb gisterenavond wel 10x
rond de tafel gehold en de kussens weggenomen en papierkens uit de papiermand ge-
pikt en opgefret. Zo dat ik terug de nodige aandacht kreeg en mama zei:
zotten hond, ge zijt weeral blij dat ons Kobeke weg is hé?
Pasop ik zie die kleine wel graag en hij m:ij ook maar ik vind het maar niks dat ik
niet met zijn speelgoed mag spelen terwijl hij tussendoor wel met MIJN been komt
aandraven. Maar ja, het is ook nog maar een klein manneke hé en ik ben van 2 december
AL 10 maanden !

Oei, ik hoor dat de tassen worden klaargezet voor het vieruurtje. Moet ik vlug bij zijn...
Tot morgen
Dikke knuffelpoten
Bavo

Lieve vriendjes,
Weer een nieuwe dag, vandaag reeds 1 december, en morgen ben ik 10 maan-
den oud. Dan ben ik reeds 5 maanden in mijn nieuwe tehuis !
Zoals beloofd ga ik jullie nu eens vertellen wanneer ik helemaal alleen thuis ge-
bleven ben:

Ik was 7 maanden en mama wou toch wel eens samen met de papa enkele bood-
schappen doen waar helaas geen hondjes binnenmochten (tot die tijd was ik altijd
mee geweest) Zo gezegd zo gedaan:
mijn mand werd van de slaapkamer naar den bureau gebracht en al de nodige
dingen die voor mij zo interessant waren en nog altijd zijn, werden netjes opge-
borgen of weggezet.
Ziezo zei mama en nu moet jij een brave jongen zijn. Na nog een koekje, waren ze
weg. Hond, hond, hond toch! wat was ik verdrietig, helemaal alleen ... stel je voor
en zonder iets waarop ik eens duchtig mijn verdriet, dat algauw omsloeg in een
soort van hondewoede, kon op uitleven. Wat moest ik doen? Haha ik had het ge-
vonden: de deur. Duchtig begon ik aan de zijkant van de deur en ja ik had geluk:
met mijn pootjes kon ik stukjes hout van de deur afhalen en die lekker kapotbijten,
ook vond ik het niet meer dan normaal om mijn frustatie nog meer te uiten, dan
een lekkere grote plas te pissen, voila dat zou hun wel leren om mij alleen te laten !
Toen mama en papa een 2tal uurtjes later binnenkwamen was de schade gebeurd.
Mama zei : ja nu kan hij niet meer gestraft worden want dat is nu te laat en de
schade is toch gebeurt.

De volgende keer toen ik alleen moest thuisblijven vond de mama een goed al-
ternatief (die dacht ook dat ze slim was op dat moment!) weet je, zei ze tegen de
papa ik ga die deur een beetje met bruine zeep insmeren, als Bavo dat dan ruikt
gaat hij wel van de deur afblijven. Dit belette mij echter niet om zoals de vorige
keer lekker met mijn poten de deur te bepotelen en te likken.
De vloer stond dan ook vol met zeeppootjes: das niks zei mama toen ze thuiskwamen,
hoef ik alleen maar water te gebruiken want de zeep is er al !!
Mama was toch wel eventjes bang dat ik blaaskens zou kakken maar zuchtte opge-
lucht toen ik s'anderendaags een even flinke en dikke worst neerlegde zoals voorheen.

Nu heb ik een hondenbench en als mama en papa eens weggaan, ga ik in mijn hon-
denbench maar gelukkig gebeurt dit niet zo dikwijls.
Morgen verder nieuws
Dikke knuffelpoten van jullie vriend Bavo
.

Ik aan de computer

Lieve vriendjes,

Gisteren vertelde ik jullie dat er bezoek kwam en dat de mama 3 taarten had mee-
gebracht. Toen de vriendinnen van mama er waren was ik héél braaf en kreeg ik
weeral te horen dat ik zo'n mooie hond was! Dit alles streelt natuurlijk geweldig
mijn ego zodanig dat ik een beetje overmoedig wordt en mezelf een hele piet
vind en kijk dan wat er gebeurt:
na eerst met de twee lieve madammen, mama en papa een stukje taart te hebben
gegeten was het tijd voor mijn dagelijkse parkwandeling.
Toen ik terug thuis kwam zagen mijn poten en mijn buik zo zwart als kak en
moest ik onmiddellijk in bad.
De twee lieve madammen waren er nog altijd en mama had de rest van de taarten
op de keukentafel gezet.
De conversatie in het salon werd druk voortgezet en onder de nietsvermoedende
8 paar ogen, trok ik mij stilletjes terug naar de keuken waar de rest van het
lekkers zo maar op de keukentafel op mij te wachten stond. Mmmmm....aniù
lekker.
Demonstratief kwam ik met het karton van onder de taart terug naar binnen, waarop
mama zei: deugniet waar hebt ge dat nu weer vandaan, niets vermoedend dat
de daarop gelegen taart al lang in mijn maag verdwenen was.
Toen de bezoekers wegwaren en mama opruimde, zei ze tegen papa: heb jij
de rest van de taart weggezegd? die daarop nee schudde met zijn hoofd en
naar de grond wees waar er duidelijk nog taartsporenpoten stonden.
Ja, wat kon mama nu nog zeggen... enkel maar: jongen, jongen toch wat moet
ik met je aanvangen, nu krijg jij vanavond geen etenspot meer!
Vond ik echt niet zo erg, want de taart had mij bijzonder goed gesmaakt
véél beter dan mijn crockjes met vlees.
Ik heb dan ook de rest van de avond lekker nagenoten van de lange parkwan-
deling en de stukken taart en met mijn poten in de lucht heb ik gemaft dat het
een lust was...... dromend van nog véél meer taart

Tot morgen
dikke poten ook voor mijn blog vriend Taibo

Hello collegaatjes
Ik heb vanmorgen weer eens flink den deugniet uitgehangen.
Normaal wou ik jullie vertellen over de eerste maal dat ik alleen thuis was maar dat zal ik
dan maar morgen doen, want vandaag staat mijn hondenkop er niet zo naar.
Ik ben nu wel een beetje verdrietig want ik ben wel een beetje stout geweest:
terwijl mama boodschappen was gaan doen en ik lekker met papa alleen was (papa is
veel minder streng dan mama) ben ik weer eens lekker op het grote bed gekropen en
heb mama's kleine houten beeldje van oostenrijk dat ze al jaren heeft, van het kastje ge-
nomen. Het begon met lekker snuffelen, likken en dat vond ik zo zalig dat ik er maar
direkt enkele stukken heb uitgebeten... met alle gevolgen natuurlijk.
Toen mama thuis kwam heeft de papa het hele verhaal verteld maar ze was eigenlijk
niet boos. Ze zei dat wanneer papa in bad ging hij de deur van de slaapkamer moest
toedoen, wat die natuurlijk weeral vergeten was (of weeral eens niet geluisterd had
naar mama maar zoals ik jullie al verteld heb, luistert de papa altijd maar met een
half oor naar de mama. Wat ze daar nu weeral meer bedoeld met dat half oor dat
versta ik ook niet... maar ze zei dat het dus eigenlijk papa zijn schuld was en streelde
over mijn koppie. Wat ze wel tegen me zei: dat is niet flink jongen en daarom krijg je
maar een half snoepje (als mama boodschappen doet en ze komt terug krijg ik altijd
een grote hondekoek)
Spijtig wat ze had ook juist koekjes meegebracht om in mijn bal te steken waar ik
dan lekker mee kan spelen en de koekjes vallen er dan uit. Die zijn dan voor later
zei ze, terwijl ze de koekjes in de kast stopte. Had ik weeral brute pech, maar....
ze heeft ook 3 taarten meegebracht want deze namiddag komt er bezoek en ik ben
zeker dat ik dan wel een stukje taart krijg! hihi zo komt toch nog alles goed.
Tot morgen
dikke poten