Herinnering

Deze Sinterklaas is geweldig en ik laat jullie allemaal graag meegenieten, alhoewel het beeld niet helemaal
 zuiver is ... maar toch !!
Zet wel even jullie muziekje uit.
Met veel dank aan de zender van deze clip.

Vanmorgen kwamen vakmensen onze afgehangen zonnetent terug ophangen en ik was er niets gerust in, want het is een lang en zwaar geval.  Mijn voorgevoel is waar geworden.  Eén man stond op de ladder en hield het gevaarte tegen, terwijl de andere gauw nog iets uit de auto ging halen ... en plots een slag ... heel het gevaarte is naar beneden gedonderd.  De man op zijn ladder zag ik met de hoek van de tent op zijn dijbeen vastgespijkerd staan op de leer.  Jonges toch ... Gelukkig had hij niks gebroken - doch de pijn aan zijn hand en been zijn pas een vijftal minuten later opgedoken.  We hebben hem zoveel mogelijk verzorgd - maar het werk konden ze voor bekeken houden. 
Het ergste voor hen was dat ook de twee electrische rolluiken afgebroken zijn - dus al hun werk van weken terug - is op een paar minuten teniet gedaan.  De verzekering dekt alles wel, en de nieuwe rolluiken zullen ook wel geleverd worden, doch mijne Richard zijn been , pols en hand, daar maak ik me meer zorgen over.
Alle bewondering heb ik voor mensen die zo'n arbeid moeten verrichten.  Maar morgen bel ik toch om te weten hoe alles verder geëvolueerd is.  Laten we hopen dat alles goed komt.

Een dame ontwierp dit prachtige hoedje.  Zij heeft gouden vingers.  Kijk ook nog even verder, want zij maakte eveneens het bijpassende sjaaltje.

Knap gedaan hé.

Een bruin kleurtje kan er ook nog bij,hé Mieke

Ellen en Marionneke vieren allebei hun verjaardag binnenkort.  Daarom deze video.
Zij waren met hun paps en mams bij ons op bezoek en zo had ik de gelegenheid wat leuke foto's te maken.
Kinderen kunnen echt leuk zijn hé.

Deze originele reactie kreeg ik van May binnen op mijn artikel "fietsendieven".  Ik kan me niet weerhouden ze op mijn blog te zetten.  Misschien helpt het andere studentjes die pech hebben.
Bedankt MAY.
"Maar tijdens de studie van mijn dochter in Leuven hebben die meisjes eens een oplossing gehad, drie maal fiets gestolen, tot op een keertje de fiets gewoon leuk aan het station stond gestationeerd vastgeketend met het wiel.  Wat is er toen gebeurd wel de oplossing lag voor haar dichtbij, heeft gewoon het wiel laten staan met ketting, en met de fiets op de schouder naar de fietsenmaker voor een ander wiel en ze kon weer fietsen.  Maar dat is nog niet alles een vermelding erop geschilderd met witte verf  "pik mij niet ik ben al tweemaal gepikt" dus verder zonder problemen met het fietsje blijven rijden.  Vele groetjes en tot een volgende keer.
May. "

Dinsdagmorgen is normaal , samen met mijn naarstig helpertje, Lutgarde, onze poetsdag.
Zij had wel slecht nieuws vandaag.  Haar zoon Collin, is pas zes weken gestart in de Hogeschool van Vilvoorde voor de studies van Tuinarchitect.
Moeten jullie nu weten, dat de jongen zijn fiets reeds gestolen werd aan het station van Vilvoorde !!
Men zou er de moed bij verliezen ... wat is er toch gaande met ouders die hun kinderen geen waarden meer leren ?? 
Ik zou eens willen zien, als ik zou opgemerkt hebben dat mijn zoon of dochter thuis zou toekomen met een fiets die ik nog nooit gezien had, wat er zou gebeuren.
Ik had ze zeker bij hun kraag gevat en hen verplicht, samen met mij , dat ding terug op zijn plaats te zetten waar ze het gepikt hadden.  Moeilijk is dat dus niet hé.
Is er nu echt zo'n "laissez aller" bij de volwassenen ... of ben ik echt van de oude stempel ??
Ik blijf bij de stelling : "wat men doet in zijn jeugd, doet men verder in zijn volwassen leven".
Het is aan de ouders dit aan de kinderen bij te brengen.
Dit klinkt misschien hard ... maar volgens mij de enige weg.

Met Viva en Sjoeke hadden we afgesproken in "De Kern" van Wilrijk.  En ik ben er nog geraakt ook ...  Het was een leuke ontspannende namiddag.  Ga gerust maar eens een kijkje nemen op Viva 's  blogje ... ze heeft er weer werk van gemaakt hoor.

 

Herkennen jullie Ninne onder dit hoedje en rode lange haren?

Het verhaal van onze kinderen hun verblijf begint hier dus.

Wonende in de Verenigde Staten, hadden zij  een groepsreis gepland voor Italië, om dan nadien , via een aparte vlucht, naar ons te komen.  Voor hen is Europa natuurlijk klein en een peulschil om een bijkomend ticket te reserveren. Tot daar alles kits.

Maar !!!... In Italië hadden zij 2 busjes gehuurd , (zij waren met 14) om iets historisch van dat land te zien.  Op hun weg naar Firenze waren ze even gestopt om iets te drinken en te eten, niet langer dan een half uur en toen zij terugkeerden naar hun "vans" was al hun bagage verdwenen.  Verschillende koppels hadden hun laptop mee, camera's natuurlijk en de noodzakelijke kleding.  Vijf uur lang zijn zij met de politie van ginds bezig geweest , die natuurlijk alles netjes noteerden en een proces-verbaal maakten voor de verzekering  .  Het ergste was nog dat ons Allison 's avonds gewerkt had aan haar thesis "psygologie", netjes alles op een CD had gecopiëerd en het bij haar paspoort in een aparte tas met haar studieboeken had gezet.  Alles weg ... en dus geen dubbel ervan.  Werk voor niets ... herbeginnen dus.  Een ramp vinden wij.  Dan haar paspoort ...  ook weg natuurlijk en hiervoor moesten ze naar onze Ambassade in Rome voor een vervanging.!!  
Dit heeft uiteraard een domper gezet op hun, zo prachtig verlof.  
Alleen Joé, ... jong, gewoon om te trekken, had zo'n enorme logge reiszak mee.  De dieven waren niet geïnteresseerd in zo'n ding en hij is de enige die ontsnapt is aan de snoodaards.   Dus moest al de rest, nieuwe valiezen kopen, beperkte kleding, maar och arme , al hun fotomateriaal is weg.  Zij waren er het hart van in.  Dat is niet meer te vervangen hé. 
Toen zij hier toekwamen, zagen ze er alle vier vreselijk moe uit.
Manlief en ikzelf , samen met de Zoety hebben hen vertroetelt en de dag nadien, waren zij terug onze blije, rumoerige, genietende,en trekkende jongeren.

Ik pen dit verhaal om iedereen allert te maken : a.u.b.als je reist, let op je spullen, paspoorten en centen horen thuis op je lijf, éénder waar je naartoe trekt.  Wij hebben jarenlang deze training gehad door van land naar land te trekken en te wonen. Mensen zijn zeer dikwijls naief ... maar het gebeurt dagelijks. 
Weten jullie, dat onze dochter Ingrid er zich zelfs niet bewust van was dat het ook hier, in Brugge, Brussel of Antwerpen en elders kan voorkomen !!  
Wat er ook van weze ... eind goed , al goed, we hebben toch prachtige dagen gehad met hen, veel gelachen , gegeten en gedronken.
  
Het afscheid viel weer zwaar, want het kan weerom een paar jaar duren eer we mekaar in levende lijve terug zien.  Men went er nooit aan.
Gelukkig hebben we de mails, de webcam en de telefoon ... doch het is niet hetzelfde.
 

Ian en Beryl , onze twee vrienden uit Canberra (Australië) genieten van hun ontbijt .  Zij boffen, want het oktoberweertje is werkelijk perfect.  Bij hen begint nu de lente. Maar, zoals jullie zien komt ook bij ons het herfstzonnetje door de bomen piepen.

Joé moest even uitblazen, want dit was de laatste koffer die hij naar boven moest brengen !!
Het verhaal volgt later ...

Ik heb me zo mooi verstopt , want als mijn baasjes denken dat zij alleen moe zijn, wel IK OOK.

Lieverds allemaal,

Ik zit nu wel niet te tintellen om terug te bloggen, maar ik wil jullie alleen maar vertellen dat ik terug ben van weggeweest.  Mijn bezoekers zijn allemaal weg ... de rolluiken zijn vandaag geplaatst en werken helemaal electrisch.  Dus we zitten binnen.  Jammer van mijn mooie Engelse luiken ... maar leeftijd heeft natuurlijk zijn nadelen !!  Ikzelf ben doodmoe en ben dringend aan rust toe.  Alsof het niet genoeg was ... deze middag een stukje van mijn voorste snijtand afgeknackt.  Dus morgenvroeg naar de tandarts.  Ons "Jefke" heeft wel leuk het gras afgemaaid en ik heb hem netjes schoongemaakt, maar ... ik ben gestrompeld over de zonnetent ... mijn enkel gauw met ijs bedekt.  En jullie vragen je af ... waar in hemelsnaam kan zij nu over een zonnetent strompelen.  Wel ... die hebben ze moeten afhangen en ze geplaatst in afwachting van terug ophangen vlak aan het einde van het grasperk !!  Ninne in al haar drukte was dat vergeten en tja ... een dikke enkel en mooi blauw.  Mensen, mensen ... ik wil even rust en het lukt maar niet. Misschien met Allerheiligen of Allerzielen ... ?? 
Tot zolang zweer ik jullie dat ik het wat kalmer aan gaan doen en dan zijn we weer vertrokken met de fotoo'tjes en de verhaaltjes.  Voor jullie allen een dikke knuffel van Ninne.  (de tuin laat ik voor wat hij is voorlopig !!).

Mijn buitenschilder Frank

Bewonderswaardig, als men even ervaart wat zo'n vakmensen moeten doorstaan.  Zij moeten vooral rekening houden met ons Belgisch weertje.  Ofwel is het te nat en dan droogt de verf niet snel genoeg, ofwel is het te stofferig en dan is hun werk naar de botten, ofwel is het te winderig of te heet.
En nu dat de voorkant van de woning bijna klaar is, vraag ik me nog steeds af ... hoe heeft hij het kunnen klaarspelen ? 
Frank ik laat alle eer aan jou ... je hebt ons gelukkig gemaakt en nu kunnen we met een gerust hart onze bezoekers volgende week rustig ontvangen en er ook van genieten.
Bedank jong ... je bent cool !! :)

Toen ik ons Jefke had binnengezet en terug naar binnen wou komen, stelde ik, tot mijn grote verrassing vast, dat deze oude cactus in zijn verloren hoekje op het terras, weerom zijn mooie bloem tentoon stelde.
Ik heb er echt geen verdienste aan, want ik vergeet de sukkelaar meestal.
Misschien is dat wel de reden waarom hij mijn aandacht vraagt !! :D

Ik heb twee nieuwsgierigen die mij het recept van mijn kippensoep vragen.  Alsof dat nu het van het is.  O.K. hier gaan we dan :
Mr. Chu in Hong Kong verzamelde en bewaarde in de diepvries alle beentjes van gebakken kip (veel) ook de nekken .  Geen vellen of vet.
(Zij gooien niets weg , en maken alles zeer natuurlijk).
Gosh, mensen ik heb nooit een recept geschreven, maar enfin 'k zal mijn best doen :
1° beentjes in  1 liter licht gezouten water , met laurier, thym, peperkorrels, ajuin + fijngesneden voet van witte of groene selder,  een paar knoflookteentjes, kruidnagel, peterselie, in een drukkookpan, minstens 3 uur zacht laten pruttelen. In een gewone ketel kan het minstens een halve dag duren.
De beentjes moeten echt heel mals worden.
LATER : meestal de dag nadien, wordt alles gefiltert, eerst in zeef, nadien door zeefdoek, zodat men een klare sterke bouillon overhoudt.
2° Versnipper heel fijn de groenten: ajuin, wortelen, prei en een beetje selder ,+ vooral Pakchoy (dit is een soort sla met witte stengels of voet ), kleine erwtjes (eventueel uit diepvries of blik) en voeg deze toe aan de hete bouillon,die men aangelengd heeft tot ongeveer 2 of 3 liter.(Naargelang de hoeveelheid groenten)..  Laat koken tot al deze groenten beetmals zijn.  Bijkruiden naar believen met peper en zout.
3° Voeg een heel pak zeer haarfijne Chinese Mie toe.  Hij moet glazig lijken als men roert.  Je zult zien dat dit heel lange slierten geeft.  Deze probeer ik tijdens het opwarmen met een  schuimpaan boven te halen en kleiner te snijden met een schaar.  Het vraagt wat tijd, maar het loont.
Dat is het ... meer niet, maar wel een beetje werk aan.
Serveer zeer heet met een stukje stokbrood ingesmeerd met lookboter.  Smakelijk.

Zondag was een reuze leuke namiddag.  Om Sjoeke's verjaardag te vieren hadden we afgesproken bij een schoenwinkel (Siesta), omdat Viva zogezegd dringend aan laarzen toe was en die wou ze absoluut zien en proberen.
Van de laarzen is niks in huis gekomen natuurlijk, want we zijn in het Brouwershof te Haacht beland om een drankje en hapje te verorberen. 
Hier krijgt Sjoeke haar herinneringske en kijk maar naar de volgende afbeeldingen hoe de kinderen hun geamuseerd hebben !!


Boven de doopvont werd hij Vini genoemd !!
(Viva en Ninne)

Het drietal met de knuffel

De show op de parking mocht niet ontbreken, vandaar ...

Allez Viva, ben je er bijna ??

Scampis met frietjes !!

Als afsluiter dit !!

Bedankt Viva
en Sjoeke

Een sfeerbeeld

Deze middag, was ik even aan het spelen met mijn roosjes (foto's natuurlijk) en probeerde een button te maken .  Ik was er wel in geslaagd en had deze doorgestuurd naar Viva.  Zij vond de roccoco-roos zo mooi, dat ze het niet heeft kunnen nalaten er nog een prachtiger bewerking van te maken.  Teder, fijn en lief.
Dus in de toekomst zullen jullie zeker deze button nog te zien krijgen.
Hartelijk bedankt Viva.