groeten

Ik begrijp wel dat vrouwke mij wil laten wassen, het was weer nodig na vier weken.  Maar toch ... als ik mij hier in dit hokje verstop ontsnap ik er misschien wel aan !!

Zien jullie nu het verschil , pff ... daar heb ik 2 uur moeten voor zweten !!

Voor diegenen die Explorer 7, zouden geladen hebben, of nog zouden doen waarschuw ik U dat er een bug in gevonden is.  Bij het opstarten van de PC krijgt men dan de waarschuwing :
"Kan  entrypoint van procedure : GetProcess.imageFilesName niet vinden in DLL-bestand PSAPI.DLL" Smartbridge Alerts motives SB.exe."

Indien U toch voor deze verrassing staat verwijdert U het programma via het configuratiescherm "software" en uw vorige Explorer werkt terug zoals voorheen.

Ons land ligt in een gematigd klimaat, zo leerden we vroeger in de les van Aardrijkskunde.
Van stormen en tornados had men toen geen weet.
Wel nu mogen we ferm blij zijn dat alle bollen op onze nationale trots het niet begeven hebben !!

Van vriendschap gesproken ... stralen wij geen warmte uit ?
Stormweder kan toch nog positief uit de hoek komen hé ... brrrr als je mij maar stevig vasthoudt !!

Ik zou nu wel eens willen weten wie van jullie door zo'n weer wilt wandelen ... wel ik ben deze namiddag in staking gegaan.  Met geen stokken krijgen ze mij hier buiten vandaag ... mijn baasjes waren helemaal verbaasd, maar hebben het wel door de vingers gezien !!

Schalks kijkt hij naar iedereen die binnenkomt en daarbij kan ik hem nog kleine grapjes vertellen ook!!
Ik kocht hem "Charly Chaplin" in feite voor de grap en uiteindelijk is hij een vaste waarde geworden.
 Hem weghalen hoort er dus niet meer bij ... want vele bezoekers zouden zijn glimlach missen !!

 Het is weer zover ... de feesten zijn voorbij !!
De plastieken boxen, kartonnen dozen enz. worden weer te voorschijn getoverd.  Alle lichtjes, kerstballen, slingers en popjes worden netjes gerangschikt per kleur en eigenschap.  De trap wordt meermaals gedaan, want alles komt op één plaats terecht .  Dan blijft het wachten tot een goede ziel, zoals mijn Lutgarde dus, mij een handje toesteekt om alles netjes op de zolder te parkeren tot volgend jaar.



Einde van dit jaar dus "bij leven en welzijn", zullen we weerom, met een glimlach, nostalgisch terugdenken aan de vorige decoratie en opperen : wat gaan we dit jaar veranderen ??
Toch zullen we blij verrast zijn, als de dozen terug opengemaakt worden :  schattige herinneringen zijn het die we een  heel jaar lang bewaard hebben.

Binnen enkele dagen laten we 2006 achter ons.  Een terugblik vertelt dat het al bij al een goed jaar is geweest.  Er waren een paar extra uitschieters ... het bezoek van de kinderen uit de VS en het verblijf van onze vrienden uit Australië. 
De tuin heeft in al zijn pracht zijn kleuren laten zien met  alle mogelijke  schakeringen en tot vandaag staan er nog altijd vele rozen in bloei.  Nu stel ik me toch de vraag : hoe gaan die troetels het volgende lente doen ?  Komen zij dan nooit tot rust !

Ik hoop voor jullie allemaal, lieve bloggertjes, dat 2007 heel veel geluk, gezondheid en tederheid mag brengen. 
Met ons velen maken we er zeker wat van ... dus nu mag het spetterende vuurwerk zijn gang gaan.

MIJN ALLERBESTE KERSTWENSEN VOOR ALLE BLOGGERTJES !!
GENIET VAN DIT JAAREINDE, EN NADIEN ZIEN WE  WEL WEER !!

Mijn kiné heeft een zoontje van zes en hij wil dolgraag met  Zoety spelen terwijl ik in behandeling ben.  Tom leert nu kloklezen en zijn mama heeft hem een wekker gegeven. Hij zet die op de tafel en kijkt of de wijzertjes loodrecht tegenover mekaar staan,  18 uur dus....  want dan komt Zoety. 

Hij is dolblij als de bel gaat.  Die twee amuseren zich kostelijk, want het hondje doet kunstjes.  Enkele keren was het ventje echt ontgoocheld omdat het hondje niets wou doen.  Niet rechtopzitten, geen pootje geven of niet ronddansen.  "Ik vroeg hem ... en heb je zoetyke haar snoepje gegeven ??", waarop hij triestig kijkend zei ... "nee ... ik heb niks."  Goed gezien dus van het kereltje, want ik had nog wel de snoepjes in mijn jaszak zitten en hem vergeten te geven. 
Intussen kennen nu zowel Tommeke als Zoety het systeem ... een kind leert snel ... en het hondje wil niet achterblijven, want snugger zijn ze allebei !! . 

 

Alles bij mekaar blijkt "kloklezen" toch niet zo moeilijk te zijn.

Gisterennamiddag zijn we als blogvriendinnen gestart met ons , wel , vroege kerstfeest.  Viva en Madammeke kwamen bij mij op de koffie ... en koffie zonder taart is toch maar niks hé ... dus hebben we lekker gesmuld van dat calorie-gevaar . Kijk maar ... wat we tussen onze kiezen hebben gezet.

Vermits we Kerst wilden vieren, moesten we ook sfeer hebben. 
Wel, Viva ... fungeert, als steeds, als beroepsfotografe van dienst...
Ze heeft het perfect gedaan hoor.
Voor jullie dus enkele kiekjes .
De pakjes !!

She is a star !!
 
Zoety, het liefje van Dréke ... 'tja die moest toch ook geknuffeld worden

De jaarlijkse kerstboom.

Op 27 december ben ik te gast bij Madammeke in haar rubriek "de stijl van ..."
Intussen kunnen jullie zeker gaan kijken op Viva haar blog.
 https://blog.seniorennet.be/viva
en bij
https://blog.seniorennet.be/madammeke

Verleden week deed ik mijn kerstinkoopjes en mijn aandacht werd getrokken naar een nog vrij jong koppeltje.  Zij zat in een rolstoel en haar begeleider reed zachtjes met haar door de mooie uitgestalde rekjes.
Ik hoorde hem zeggen : "wel liefje, jij mag nu echt kiezen wat je wil uit deze winkel"
Het duurde even en zij keek rustig rond en plots zei ze :
"Die wil ik ...."  De man ,verbaasd , vroeg ... wat wil je ??  en zij antwoordde : "dat mooie wit-zilveren boompje, met al die lampjes en de versiering" !!
Het boompje was eigenlijk bedoeld als winkelversiering en je zag duidelijk dat de man zijn twijfels had.  Maar toch werd de eigenaar van de winkel erbij gehaald.
Na wat heen en weer gepraat, zij was niet van haar stuk te brengen ... heeft de winkeleigenaar alles afgebroken, uitleg gegeven hoe het boompje terug moest opgezet worden thuis enz.
Ik was zo ontroerd, door dit mooie gebaar, dat ik nadien de man van de winkel ben gaan bedanken.
Het frêle dametje en de meneer, straalden toen ze de winkel verlieten.
Ik wens hen de allermooiste Kerst die er bestaat.

Deze zware jongen heeft ervoor gezorgd dat, wij huisvrouwen, als zij wat rugklachten hebben tenminste, gemakkelijk met zijn prachtige veren,  stof kunnen verwijderen van kaders, deurlijsten, meubelen enz. Vermits hij  zelfs tot 70 km per uur kan lopen  zullen zijn pluimen wel tegen een stofje kunnen zeker!!

Lieve bloggers, vandaag heb ik het geprobeerd : ik dacht werkelijk dat ik op een podium stond.  Jullie weten wel ... zo'n meidje met een wit schortje en een kapje in haar haar, dat al zingend met haar plumeau, het stof afneemt.
Je moet nadien wel iemand hebben die achteraf alles netjes stofzuigt, want dat hoort bij de finishing touch !! En dan nog eens een vochtig dweiltje, ja natuurlijk dat hoort er ook nog bij.
In ieder geval, mijn wekelijkse helper Lutgarde en ik , zijn nu overtuigd ... er is geen "gremelke" stof meer te zien !!
Alleen manlief, was niet zo enthousiast ... hij vindt het maar niks dat twee vrouwen al giechelend overal met de plumeau aan het zwabberen waren ... "poetsen, bah ... is dat nu echt poetsen. ?"
We leggen deze commentaar dus maar naast ons neer, want volgende week ... gegarandeerd, draaien we terug sierlijk in het rond met elk onze "plumeau".
Gedaan met op trapjes staan, en doekjes uit te schudden ...
een echte plumeau zal het zijn en daarmee basta !!
Bedank mooie loopvogel ... je verdient een medaille .

Utta en Viva moeten tijdens hun vakantie gedacht hebben :
Onze Ninne heeft 3 jaar in Jamaica gewoond , dus zullen we haar naam nu maar eens lekker groot in het zand krassen. Zo zal ze zeker niet vergeten hoe mooi het er is.
Hartelijk dank, lieve vrienden, voor deze wel originele attentie !!

Deze Sinterklaas is geweldig en ik laat jullie allemaal graag meegenieten, alhoewel het beeld niet helemaal
 zuiver is ... maar toch !!
Zet wel even jullie muziekje uit.
Met veel dank aan de zender van deze clip.

Vanmorgen kwamen vakmensen onze afgehangen zonnetent terug ophangen en ik was er niets gerust in, want het is een lang en zwaar geval.  Mijn voorgevoel is waar geworden.  Eén man stond op de ladder en hield het gevaarte tegen, terwijl de andere gauw nog iets uit de auto ging halen ... en plots een slag ... heel het gevaarte is naar beneden gedonderd.  De man op zijn ladder zag ik met de hoek van de tent op zijn dijbeen vastgespijkerd staan op de leer.  Jonges toch ... Gelukkig had hij niks gebroken - doch de pijn aan zijn hand en been zijn pas een vijftal minuten later opgedoken.  We hebben hem zoveel mogelijk verzorgd - maar het werk konden ze voor bekeken houden. 
Het ergste voor hen was dat ook de twee electrische rolluiken afgebroken zijn - dus al hun werk van weken terug - is op een paar minuten teniet gedaan.  De verzekering dekt alles wel, en de nieuwe rolluiken zullen ook wel geleverd worden, doch mijne Richard zijn been , pols en hand, daar maak ik me meer zorgen over.
Alle bewondering heb ik voor mensen die zo'n arbeid moeten verrichten.  Maar morgen bel ik toch om te weten hoe alles verder geëvolueerd is.  Laten we hopen dat alles goed komt.