ZONDAG 24 JULI 2011 (vervolg)

Vandaag is een bezoek aan de Chinese Muur gepland.
Dit bouwwerk is een symbool van China's hostorische neiging tot afzondering en gevoel van kwetsbaarheid. De Muur loopt duizenden kilometers lang slingerend door woestijnen, heuvels en vlakten en werd aangelegd als verdedigingswerk tegen rondtrekkende invasielegers uit het noorden. De eerste bouwsels waren aarden en lemen verhogingen die later in steen werden herbouwd en voorzien van wachttorens. Onder de Ming-dynastie werd de muur hersteld en verlengd. Meer dan een miljoen krijgers bewaakten de 6.440 m lange muur vanuit 1.000 forten of uitkijktorens.
Momenteel is de Muur op vele plaatsen zwaar beschadigd of zelfs afgebroken. De stenen zijn vaak voor andere doelen gebruikt of door erosie of oorlogsgeweld beschadigd.

Wij bezoeken de gerestaureerde fortificaties bij Juyong Guan, gelegen 50 km ten noord-westen van Beijing. Bij helder weer, wat spijtig genoeg niet het geval was bij ons bezoek, heeft men uitzicht op de over de heuvelslopende Muur.

                                                   
Poort van de Hemelse Zuiverheid

Vandaag staat het bezoek aan de VERBODEN STAD op het programma.

Het was het Keizerlijk Paleis van de Mingdynastie (1368-1644) en de Qingdynastie (1644-1911).

De stad is 72 ha groot - 750 m bij 960 m. en werd in 1949 opengesteld voor het publiek.

De Verboden Stad is omgeven door een vestingmuur van 10 m hoog en 3,5 km omtrek. Met hun drievoudige daklijst maken de Vier Hoektorens deel uit van de omwalling.

Wij betreden de stad langs de Meridiaanpoort.

                                           


                                           
Poort van Opperste Harmonie

In de namiddag maken we een riksjatocht door de Hutong , oude steegjes van Beijing die tussen de hoofdstraten gelegen zijn. Vele woningen werden ondertussen opgeknapt en opnieuw bewoonbaar gemaakt. We waren er op bezoek bij een alleenstaande dame (van een vroegere vooraanstaande familie, maar door omstandigheden vrij arm geworden).

                                                 


                                                 


Veel fietsers zien we niet meer in China, in vergelijking met een tiental jaren terug. Sommige vervoeren er alles nog wat mee.

Daarna rijden we naar De Tempel van de Hemel (of Tian Tan). Het is een van de grootste tempelcomplexen van China en een voorbeeld van Chinese architectonische balans en symboliek. De daken van de Zaal worden ondersteund door 28 rijk versierde zuilen. De 4 enorme zuilen in het midden, de Drakenzuilen, vertegenwoordigen de vier seizoenen.

                                               

Drie marmeren terrassen vormen een cirkel van 90 meter doorsnede en 6 m hoogte.

                                               

Rond dit tempelcomplex komen duizenden Chinezen elke dag samen en vullen de dag met gezelschapsspelen of allerlei hobby's.

                    

Na het ontbijt maken we een wandeling op het Tien An Menplein. Het plein is 880 m lang en 500 m breed.

Aan de ene zijde staan twee torens :

Jian Lou  (Boogschutterstoren)                        

Om 6 u houdt de trein halt in Tsagan Hat, midden in de Gobi woestijn (Gobi betekent in het Mongools heel groot en droog). Het is de grootste woestijn in Azië, en bestaat voor een groot deel uit rots.

                                           


                                           


Om 10 u bereiken we Zamyn-Uud, het laatste station van Mongolië.
De controle van de paspoorten verloopt vrij vlot en om 11u35 vertrekken we richting China.



Acht kilometer verder bereiken we Erlian (= Erenhut) 7.073 km van Moskou.
We moeten in onze afdeling blijven tot na de pascontrole ; onze bagage moet in de gang en zal in een aparte wagon verder vervoerd worden naar Peking en naar het hotel worden gebracht.

Om 14u30 stappen we over op de Chinese trein. Omwille van het verschil in spoorbreedte (Rusland en Mongolië = 1520 mm en China =1435 mm) kan de Zarengold in China niet rijden. De trein vertrekt om 14u50 ; we krijgen een woordje uitleg over Peking en tijdens het avondmaal worden we, ter gelegenheid van de Nationale Feestdag, getracteerd op Vodka.

                                       


                                       

VRIJDAG 22 JULI 2011

Om 6u bereiken we Peking (of Beijing) 7.923 km van Moskou.
Er hangt nevel (of smog) en het is zeer drukkend warm.

In de namiddag zijn er de "Naadam-feesten" in mini-versie. Het traditioneel feest heeft elk jaar plaats tijdens de onafhankelijkheidsfeesten.

Wij konden er genieten van worstelen, boogschieten en paardracen.

                                             


                                            

In de voormiddag brengen we een bezoek aan het boeddhistisch Gandeantegchinlen-klooster. Het is een Tibetaans-stijl klooster en het enige in Mongolië waar het lamaïsme wordt beleden. Het is ook een van de weinige kloosters die de zuiveringen van 1937 heeft doorstaan, toen werden meer dan 700 kloosters vernietigd en meer dan 10.000 monniken vermoord.

                                            

In het klooster staat een 26,5 m hoog beeld van een boeddhistische bodhisattva (=boeddistische heilige persoon die het nirwana heeft bereikt)MIGJID JANRAISIG.         

                                          

Hierna vertrekken we naar het Terelj Nationaal Park.
Mongolië trekt wel de toeristische kaart, want we zien regelmatig een vakantiedorp. Ook worden ger-tentenkampen voor de toeristen ingericht, voorzien van restaurants, winkels, huurpaarden, enz.

                                       

Bij een nomadefamilie worden we getrakteerd op koekjes en Kumys (licht alcoholische drank uit paardenmelk).

We houden even halt aan de "Schildpadrots".

                                       

Het middagmaal wordt in een ger-tentenkamp geserveerd.
Het vlees wordt klaargemaakt in een soort melkkruik, gevuld met hete keien, waaronder vuur wordt gemaakt.

                                       

Bezoek aan het GHOIJN LAMA MUSEUM, waar voorwerpen uit de Boedhistische kunst worden tentoongesteld.

                                             


                                             


Hierna gaan we naar het Monument van de Onafhankelijkheid, boven op een heuvel, bereikbaar langs 280 trappen.

                                            

Om de dag te besluiten worden we verwend met een Folkloristisch optreden.

                                             

Tijdens onze rit door een vrijwel onbewoond deel van Mongolië, krijgen we een overzicht van de Mongoolse geschiedenis. Het is traditioneel een land van nomadische veehouders. De nomadententen zien er nog exact hetzelfde uit als honderden jaren geleden, maar er staan tegenwoordig wel vaak schotelantennes en motorfietsen naast.

                                          


                                          

Om 10 u bereiken we de hoofdstad ULAAN BAATAR (6.349 km van Moskou).

Om 9u30 bereiken we Ulan Ude en zijn 5.673 km van Moskou.

We maken een korte wandeling door de stad met op het centrale plein een enorm hoofd van Lenin, het grootste in zijn soort.

                                       


Om 12u20 vertrekken we richting Mongolië.

Na afgifte van de paspoorten aan de douane mogen we de trein verlaten voor ongeveer 40'. We maken een wandeling in het piepkleine dorpje.

                                       

Om 23u50 krijgen we onze paspoorten terug, we bereiken Mongolië om 00u40 waar de passen nogmaals gecontroleerd worden en we 03u40 vertrekken.

's Morgens vernemen we dat 2 medereizigers problemen hadden met hun paspoorten en meegenomen zijn door de Mongoolse douane. Gelukkig konden de problemen opgelost worden en mochten zij hun reis verder zetten.

Om 9u10 vertrekken we naar Lystvianka, een pittoresk dorp met houten huizen, aan de oevers van het Baikalmeer. Het is vrij nevelig. Het meer is ongeveer zo groot als België. Het wordt gevoed door ruim 300 rivieren. De enige afvoer is de Angara.

                                           


Om 12u10 schepen we in en varen naar de overzijde van de Angara-rivier waar in Port Baikal, de Zarengold op ons staat te wachten.

                                            


                                            
Het oude station van Port Baikal


Van Port Baikal volgen we de Circum-Baikal Railway, dit is een historische spoorlijn langs de oevers van het Baikalmeer. Dit deel maakte tot het midden van de 20e eeuw deel uit van de Trans Siberische Spoorlijn.

Mits 10€ te betalen mogen we een 20-tal minuten vooraan op de locomotief plaats nemen. Het is een enige beleving.

Tegen de middag worden we verwacht in de Dacha, dit is een gastentafel waar we verwelkomd worden door de bewoners en er heerlijk genieten van plaatselijke gerechten.

We komen aan in IRKOUTSK (5.048 km van Moskou)



Station van Irkoutsk

Wij verlaten de Zarengold voor een paar dagen. Onze bagage blijt in de trein en wij moeten onze benodigdheden voor 2 dagen meenemen in onze dagrugzak.

Eerst brengen we een bezoek aan het Volkonskys Manor House. Dit huis is ingericht als museum uit de tijd van de Decembristen, genoemd naar de opstandelingen die in 1825 uit St Petersburg verbannen werden. Hun vrouwen volgden de bannelingen en stichtten in Irkoutsk allerlei sociale en culturele voorzieningen.

                                   

We bereiken KRASNOJARSK iets na 11 u. De stad is slechts sinds 1993 toegankelijk voor de toeristen. Hier waren vroeger productiecentra van oorlogs- en kernwapens gelegen. De treinen die er stopten werden gesloten gehouden.

Het station van Krasnojarsk  

In de stad merken we dat de bewoners nog niet helemaal vertrouwd zijn met de toeristen.

Op straatmarktjes proberen lokale telers hun waren te verkopen.

De stad heeft enorm veel fonteinen, vandaar de bijnaam voor de burgemeester "Fonteinasjkov".

We vertrekken om 14u07 ; om 17 u is er Vodka- en Kaviaar-proeverij ; om 19 u Tsarendiner.

                                           

Tussen al deze lekkere dingen door houden we rond 18u30 een twintigtal minuten halt in ILANKAJA, waar verkopers hun zoetigheden op het perron proberen te verkopen, onder het goedkeurend oog van de politie.

Aan sommige overwegen is een nogal drastische beveiliging aangebracht, nl. platen die schuin omhoogkomen bij het sluiten van de slagbomen. Dit is duidelijk te zien op de foto hieronder.

In het station van NOVOSIBIRSK worden we verwelkomd door een groepje zangeressen/danseressen en krijgen we het typische Oeral-onthaal : brood en zout.

                                                           

Aan de oevers van de OB bezoeken we de nieuwe brug over deze rivier. De pijlers van de oude brug zijn blijven staan om ze eventueel te gebruiken bij de aanleg van een tweede spoor.

Om 19u45 verlaten we Novosibirsk.

                                                          

Ter gelegenheid van de Franse Nationale Feestdag worden we na het avondmaal getracteerd op Vodka, aangeboden door de reisorganisator.

In de voormiddag kregen we uitleg overde tsaren in Rusland, in 't bijzonder over Nicolaas II de laatste tsaar, die in 1918 in Jekaterineburg werd vermoord. We zullen de Kathedraal, gebouwd op de plaats van die moord, straks gaan bezoeken.

We bereiken SVERDLOVSK (nog steeds de naam die de Russische Spoorwegen gebruiken voor Jekaterineburg) om 11ui15. We zijn 1.668 km van Moskou.

50 km van de stad ligt de grens Europa/Azië. We worden er getrakteerd op Champagne die we drinken met een voet in Europa, de andere in Azië.

Op de terugrit houden we even halt in het typisch Oeral-dorpje RECHETKA (betekent Grillekes).

In de stad kopmen we o.a.  voorbij de gekanaliseerde ISET-rivier, het monument van de stichters van de stad, beelden gemaakt door plaatselijke kunstenaars, het gouverneurshuis uit 1818 waar de huidige President regelmatig verblijft.

Het oorlogsmonument De Zwarte Tulp ter nagedachtenis van de slachtoffers in Afghanistan, toont een diep terneergeslagen soldaat.

Daarna bezoeken we de Kathedraal van het Bloed. De kerk staat op de plaats waar de Romanov-familie in een kelder van een handelaar werd vermoord.

Om 16u27 vertrekt onze trein richting Novosibirsk.

Om 8 u naderen we Kazan (hoofdstad van de autonome republiek Tatarije) gelegen aan de oevers van de Wolga. We zijn nu 793 km van Moskou verwijderd.

Het station van Kazan

We bezoeken er het Kremlin (= versterking of citadel) met o.a.

• de Maria-Boodschapkathedraal  
  

de scheve Soyembike-toren                 

(genoemd naar de laatste koningin van Kazan die zelfmoord pleegde door van de toren te springen

• de in 2005 herbouwde Kul-Shariff-moskee

de gouverneurswoning               

(dat nu dienst als paleis van de president van Tatarije).

We genieten er ook van een prachtig uitzicht over de stad en de Wolga.

Na het middagmaal, dat door een klein misverstand ietwat uitliep, wonen we een optreden van jonge muzikanten bij.

Om 16 u hebben we een korte rondvaart op de Wolga. Ondanks dat er de dag voordien een zwaar ongeval was, met verschillende doden, op deze rivier is iedereen meegevaren.

Om 18u05 verlaten we Kazan.