
Renainssance putten 1 en 11 aangeduid zijn met twee cillinders van blauwsteen. En hier zie je dan ook die eerste put.
Hier nog een liedje ter ere van al die mijnwerkers die hier ooit gewerkt en gezwoegd hebben, in de jaren begin 1900 en ervoor.
Het zwarte goud.
-----------------
Ze dalen diep in de schachten, Waar nooit eens een zonneke lacht.
ze zwoegen er dagen en nachten, terwijl hun gezin angstig wacht.
En diep in de schoot van de aarde, waar menig gevaar wordt doorstaan,
Ontluikt als een blijvende waarde, 'n vriendschap die nooit zal vergaan.
Het zwarte goud van onze mijnen, lokt jong en oud, diep in de schacht,
er zal voor hen geen zon meer schijnen, want in de mijn regeert de nacht.
Gluck auf, gluck auf, klinkt als een groet,
gluck auf, kameraad het ga je goed.
In de mijn zijn in 1855, 7 mannen verdronken, toen de Geul die er vlak naast loopt over haar oevers trad.
1 reactie op dit bericht
Ik wens je veel sterkte toe lieverd in die moeilijke dagen