De domheid staat altijd klaar om zichzelf te bewonderen (Nicolas Boileau)
De kritische 16de eeuwse Franse dichter moest wellicht nooit naar het Vier programma " Komen eten" kijken, wij daarentegen ook niet, maar op een druilerige meimiddag, wat meestal heerlijke lentedagen moeten zijn, werden we er toch mee geconfronteerd...We zaten te lezen in de biografie over Luc De Vos, toen het gebeurde...We beseffen nog steeds niet hoe de tv op Vier was beland, maar eigenlijk wat doet het er toe. "Komen eten". Het lijkt een programma te zijn waar vier mensen , elk op beurt, de anderen bij hen thuis ontvangen en een maal bereiden. In de achtergrond komt nu en dan een gastcommentator i.c. Herman Verbuggen, de nodige info spuien . Zo vernamen we dat deelnemers gewone mensen zijn: magazijnmeester, kapster, garagehouder, technicus in de pretpark ( wat dat ook mag zijn)...maar eigenlijk wel goed boeren gezien hun nogal protserige interieurs en dito keukens...Of zou het ook allemaal fake zijn...?Met zijn allen blijken ze geen al te hoge opleiding achter de rug te hebben, want ze spreken met zijn allen een stevig dialect...wat soms voor problemen zorgt, want ze begrepen mekaar niet altijd...Voor de kijker geen probleem, want er waren onderschriften. Maar toch, want bleek daar één van de deelnemers uit onze geboortestreek te komen...en de maker van de onderschriften kende blijkbaar het dialect niet zo goed, want ie sloeg de bal meer dan eens mis. Al vlug hadden we door dat ze met zijn allen deelnamen om de wedstrijd te winnen, want het was een wedstrijd en de beste kreeg een stevig mes...Zo zie je maar.
Nicolas Boileau
De hele uitzending door zaten ze op mekaar te katten , sluwe kerels kunnen dat mooi verpakken, maar hier was het anders, het werd er dik overheen gesmeerd. Ze gebruikten woorden, waarvan ze dachten ze passen hier in het kraam, maar kenden er de juiste betekenis niet van...Het woord cuisson kwam veel aan bod, maar over de cuisson van een borrelhapje beginnen, klinkt wel vreemd...vooral als je weet dat couisson baktijd betekent en borrelhapje niet zo vaak gebakken worden... Toen een gastvrouw zei dat ze haar menu in Lingala had opgesteld , reageerde onze streekgenoot: " Ooit heb ik dat gegeten"...De commentator vroeg zich dan af of dat niet moeilijk was, want Lingala is de Bantoetaal...Stilte.Het woord etiquette (viel ook meerdere keren, ze ) leken er alles van te weten, helaas bewezen ze steevast meerdere keren dat ze over het onderwerp niets afwisten. Meteen kwam de kostschooltijd weer opdagen. Elke zaterdagavond om zes uur in de studiezaal beklom de subregent zijn katheder om les etiquette te onderwijzen . We herinnerden ons nog veel: NOOIT je mes aflikken, niet zwaaien met het bestek in de discussie, mond proper vegen voor het drinken, ook na het drinken etc...De gebruikers van het woord overtraden de etiquetteregels , nog meer dan dat ze het woord gebruikten. Als het dan eens gebeurde dat ze een gerecht goed vonden dan zegden ze: " Een vier sterren restaurant waardig"... Terloops in Vlaanderen zijn er geen vier sterren restaurants en dan nog hoe vaak zouden ze ooit in een sterren restaurant geweest zijn? Eigenlijk zaten ze daar voortdurend hun domheid te demonstreren en wie er soms leuk van achter de hoek kwam.? Herman, want we vrezen zelfs dat ie de teksten zelf niet schreef... Vele kijkers waarderen die domheid , want we lazen van de week in een TV-blad dat het maar moest uit zijn met de dwaze commentaren van de heer Verbruggen, want hij stoorde de "interessante" gesprekken...Dwaas om te zeggen dat Lingala de Bantoetaal is, kom nou...Naar het schijnt zou Komen eten niet meer zo succesrijk zijn, Vlaanderen toch slimmer dan je denkt..., maar Nicolas Boileau had toch gelijk , dwazen bewonderen zichzelf zo graag...
(1) Niet de Fransen maar "onze" hertog van Bourgondië vond de etiquette uit. Filips van Bourgondië (1396-1467) , hij stichtte op 10 januari 1430 te Brugge ook het Gulden Vlies, gaf aan alle aanwezigen op zijn gala's een kaartje ( une etiquette) waarop de gedragregels stonden om hen te helpen geen "faux pas" te maken of m.a.w. te zondigen tegen de etiquette (juist)...!!
P.S.Een lezer deelde me mee dat het nog erger kon...Gisteren zei een deelnemer: " Lezen is tijdverlies", maar naast zijn haard waren de boekenplanken gevuld met gemaakte lege dozen met op de rand in gouden letters titels van bekende meesterwerken ...om de schijn te redden. Zalig de armen van geest...!
a