Geen boek is zo slecht, of men kan er wat uit leren.(C. Plinius S.)
We zitten er eigenlijk wel een beetje mee in dat ons geheugen ons ooit in de steek zal laten, want eerlijk we hadden/hebben een dot van een geheugen...en we herinneren ons dingen van toen we nog niet zo oud waren: de brandende dorpskerk in de meidagen van veertig, Belgische soldaten die vaders fiets stalen, de Duitse soldaat die moeders fiets te leen vroeg en hem zeker terug zou brengen...Helaas...Zo herinneren we ons nog helder een wit blad waarop we een paard met ploeg hadden getekend met de tekst: ik word boer...Het felst brandt nog in onze memorie de uitspraak: " Dat ik maar rap kan lezen, want er is werk" en we wezen naar de vele boeken in de kast in de " beste plaats"...!Het begon allemaal met de jeugdreeks van het Davidsfonds: Staf Weyts, Jaak Langens, Koen Lisarde ( schuilnaam van André Demedts) ...
Het begon allemaal met " De Kermis van Rosse Lei"...We begrepen maar al te goed hoe het leven kon veranderen met de kermis in aantocht...Rosse Lei verdween al vlug uit de belangstelling na het lezen van De Witte en als nieuwjaarsgeschenk kregen we in 1945 een boek van de uitgeverij Lannoo uit Tielt: "Dit nieuw Seizoen - Winter" met op de eerste pagina gedichten van Urbain Van De Voorde en Guido Gezelle. Verder biografieën van Mercator, Conscience, Vesalius en vele anderen. Maar er was ook een rubriek " Weerklapper" aan de hand van weerspreuken: vb: 9 februari: Blasius is een koud manneke, En Apolonia een koud vrouwke...Prachtige verhalen van Jos van Laer SJ,Lode Mestdagh SJ, Jan Van Gruuthuse, A. Boschmans, F.R. Boschvogel en zelfs Stijn Streuvels...Je leerde er spoorzoeken , bomen en struiken herkennen. Werkelijk een heerlijk boek, dat de leesvlam aanwakkerde. Een paar jaar later, alweer met nieuwjaarsgeschenk:" Bob Vredeveld wordt Man" van Jan Kruysman. Een openbaring, dit boek heeft mijn taalgevoel en stijl volledig veranderd en gevormd...Nu wordt het verketterd omdat Kruysman op een ouderwetse manier het "probleem" zelfbevrediging behandelde. Wij vonden het een dot van een boek, maar het vervolg "Idealisten" zegde ons bij lange zoveel niet. Ook " Voorbij aan de nacht" en " Ik wil een dapper Kerel zijn" van Lisarde verslonden wij...Op kostschool begon dan het "grotere" werk: Streuvels, Timmermans, Claes, Graham Green, Van Schendel, de Hartog,Coolen, de Pellicijn, Matthijs ...en eindelijk dan wat we op kostschool niet mochten lezen: Boon, Van Aken Buysse, Claus en zo ging het verder. Het vreemde is dat we steevast ontgoocheld waren na het lezen van de bestsellers...Umberto Eco zei ons niets en we begrepen Ben Crabbé toen ie zei: het staat toch mooi op het schap naast de haard...We weten het eigenlijk niet meer hoeveel boeken we gelezen hebben. Het mooiste? Doe maar "Adriaan Brouwer" van Timmermans en "Langs de Wegen" van Stijn Streuvels, overigens vond Stijn dit ook zijn " liefste" boek. Vandaag de dag lezen we nogal graag Herman Koch:"Het diner", " Geachte Heer M.", " De Greppel"...Dus de boutade, dat we maar rap leren lezen, heeft me geen windeieren gelegd...en zelf een eigen nietig werkje: " Het zwarte Schaap" dat nergens meer te krijgen is!