Bord en krijt...griffel en lei
Het schooljaar staat voor de deur en natuurlijk komen er weer allerhande profeten die het allemaal zoveel beter weten...Ene Ilse Geerinck, docent aan de lerarenopleiding KU Leuven, trekt van leer tegen de (te) vele invuloefenboeken, waar leerlingen, volgens haar , niks aan hebben, maar waar uitgeverijen aan overhouden.We gaan volledig akkoord met mevrouw, want wij zijn van de generatie bord en krijt en griffel en lei...bovendien zijn we er nog steeds van overtuigd dat ze het nu NIET beter doen...We vinden het alleen spijtig dat mevrouw Geerinck maar optreedt nadat ze bij haar eigen kinderen vaststelt hoeveel invulboeken er dienden gekocht, tot daar, maar dat ze geen effect sorteerden . Zo kwam er ooit eens een mevrouw in de Zevende Dag pleiten om alle kinderen, ook de kinderen met het syndroom van Down ( Trisomie-21) in hetzelfde leerjaar te plaatsen...Wist ze iets over onderwijs? Ja, ze had een opleiding voor lerares gevolgd, maar het nooit uitgoefend...,had ze het wel gedaan dan had ze waarschijnlijk geweten, wat overigens het kleinste kind weet, dat het een utopie is om kinderen met zo'n verschillende IQ's in één klas te plaatsen. Later kwam aan het licht dat ze dit wou om haar eigen dochtertje ter wille te zijn...Wat er van het dochterje geworden is weten we niet, maar we weten wel dat er vele moeders in de krant kwamen getuigen: " ...dat hun kindje lief toch zo blij was, als het weer naar de oude school (BSO) mocht, want het aardde niet tussen al de bollebozen... het werd er zelfs ziek van...We dwalen af van de invulboeken, maar we wilden slechts zeggen dat het toch niet kan als elke moeder voor het eigen kind een systeem wenst aan te passen..., maar nu heeft Ilse Geerinck wel gelijk...Hoe zouden de leerlingen vandaag de dag leren schrijven...ze pennen geen zinnen meer op papier, slechts hier en daar een woord, bovendien die invulboeken kosten handen vol geld al weten we dat dit geen argument is, mocht het de kwaliteit van het onderwijs bevorderen, uiteraard. Zoals gezegd: bord en krijt, griffel en lei. De meester schreef het bord vol, en wij schreven het op de lei, in het klad en daarna netjes in ons schrift moedertaal, geschiedenis, aardrijkskunde...Je moet niet vragen hoe wij worstelden met namen als Ambiorix, Guadalcanal...Bovendien gingen boeken over van broer op broer...
Pater Adhemar Geerebaert ( Gent 1876 - Ukkel 1944) aan de werktafel
In de zesde latijnse ( in 1949) gebruikten wij het boek " Latijnse oefeningen" en de "Latijnse Spraakunst" van ene Pater Adhemar Geerebaert SJ (1876-1944) die onze oom in 1922 in het Klein Seminarie in Roeselare had gebruikt...Terloops onze oudere broer had beide boeken ook al in 1943 gebruikt. Geerebaert ( wij noemden hem steeds zeer oneerbiedig ( we geven het toe): Geitebaard) leefde toen nog...We hebben nog een voorbeeld: in onze tweede kandidatuur( 1957) in Leuven gebruikten we het handboek voor de cursus moraal van Prof. Janssen ( "Den Baas" voor de studenten) van 1929 van diezelfde oom. In de marge stonden de moppen die den Baas reeds in 29 had verteld. Juist, wij zijn ouderwets, natuurlijk, maar dat al die moderne heren ons eens komen uitleggen wat het VSO, de moderne Wiskunde, de Invulboeken hebben teweeg gebracht: je moet maar eens naar bepaalde gesprekken of spelletjes op TV kijken, dan weet je het wel: bij de vraag Oidipoes krijg je als antwoord: " Al die moderne groepen kennen we zo niet"...Terloops, we hebben ergens wel nog een paar vertalingen van Cicero ( Pro Milone, Pro Archias...) ingeleid door Geerbaert liggen...en ook Zuid en Noord 's en Taalzuiveringen...Allemaal werk van Jezuïeten, we geven het niet graag toe, we zijn de enigen niet, maar ze hebben toch één en ander betekend voor de ontwikkeling van Vlaanderen al zei Pater Bracke, ook al een Jezuïet: " Arm Vlaanderen" en nog een andere Jezuïet: Karel van Isacker "Het land der dwazen"...en hij bedoelde Vlaanderen. Foei!
