Lachen is plezierig, maar de inspanning is mij te veel (Thomas Love Peacock)
Ze (...) maakten ons weer aan het lachen, eigenlijk niet, ze (...) probeerden het maar we vonden het te vermoeiend...Neen, we hebben het hier niet over de heer ( alhoewel...) Donald Trump of die andere blaaskaak van Noord-Korea, Kim Jong-un, want geef toe die spelen buiten categorie. Zelfs Joke Schauvliege laten we eventjes buiten beschouwing al deed ze ook haar stinkende ( excuseer...) best met haar maatregelen over de bossen. Neen , we laten de echte elite aan het woord of de lach, zoals je wil, want niemand is zo bedroefd als hij die te veel lacht ( Jean Paul Friederich Richter). Prins Bernard van Nederland , mag dan al een tijdje dood zijn, toch liet hij weer van zich spreken ...en velen kunnen er niet om lachen en de Duitsers zeggen niet om niets N(icht) L(achen) als ze een auto met Nederlandse nummerplaat zien.
De Prins Gemaal nog zonder anjer...
We weten het over de Prins werd/wordt veel geroddeld, maar hoe langer hoe meer weten we echter dat het eigenlijk niet zo zeer roddelen was, maar eerder de waarheid vertellen. Naar het schijnt had ie op elk continent buitenechtelijke nakomelingen. Toen ie ooit zijn dochter Beatrijs haar toch wel te losse levensstijl verweet ( echt...) , antwoordde de toekomstige koningin: " Jij moet praten"...Wat ze zei over de Lockheed - affaire weten we niet, kortom de Prins reed meer dan één scheven schaats, maar wat kwam er nu aan het licht? Wijlen de Prins Gemaal zou een portefeuille van meer dan 300 ( driehonderd) huizen hebben. En dan? Spaarzaam geleefd met wel elke dag een anjer in het knoopsgat...Doch nu kwam aan het licht dat de prins van vele subsidies zou geprofiteerd hebben die eigenlijk voor de aankoop van sociale woningen waren voorzien. Of het argument hij deed toch veel voor het land nu nog telt? We weten het niet en of er nog te lachen valt ook niet. We kennen nog families die aardige sprongen maken en het argument we deden veel voor de gemeenschap (mis) bruiken. Neem nu Graaf Lippens. Juist een graaf is geen prins, maar toch...De voorouders van de graaf gebruikten een oude Oostenrijkse wet ( van Maria Theresia of toch de Keizer Koster?) om gronden in te palmen. De wet: wie moerassen drooglegde, heide ontgon, mocht die gronden nadien als zijn eigendom beschouwen. Achteraf is het dan niet moedig om die gronden , als het onderhoud te duur werd/wordt, ze aan de gemeenschap te schenken. Hun grote voorbeeld Leopold II ( "de Krommen" geheten in visserijkringen in Oostende) heeft Congo toch ook aan de Belgen geschonken. Merci. In onze geboortestreek was er ook een dergelijke activiteit...Ene De Vriere van Belle( Frans-Vlaanderen) wist hoe je goedkope gronden van abdijen, kloosters, kerkfabrieken tijdens de Franse revolutie " zwart goed" genoemd kon kopen, maar liefst ver van je geboortestreek om je katholieke ziel te bewaren. Hij kocht in Beernem, " Drogebrood", " Miserie" , maar ook andere partijen. Als beloning werd hij in 1825 in de adel verheven door " Wij willen Willem Weg " . De zaak werd volledig geklaard met een een kleine letter en een accent: de Vrière. In 1830 werd de familie Belgisch gezind uiteraard. Allemaal om te lachen uiteraard, waren er in het begin van de 20ste eeuw die moorden niet geweest. Maar ze hebben zoveel gedaan voor de gemeenschap nietwaar...en nog. De zakken vullen!!!!