De ene verandering is grondslag voor de volgende ...( Nicolo Machiavelli)
De veranderingen in het onderwijs zijn in Vlaanderen voor een jaar uitgesteld en naar het schijnt is iedereen gelukkig...Wij zijn uiteraard ook gelukkig, maar we zouden nog gelukkiger zijn indien ze de verandereningen definitief in de prullenmand zouden gooien...We zijn nog niet stok, maar ook niet piep meer, om Sonneveld eens na te apen, maar we hebben nogal wat veranderingen meegemaakt.
Machiavelli, heeft gelijk....
We zaten in de kleuterklas, bij zuster Achilla, toen de pastoor de nieuwe gebeden kwam voorlezen...het werd één van vervelendste schooldagen ooit. We mochten bovendien in het Weesgegroet niet meer zeggen : gebenedijd zijt Gij , maar gezegend bent U...We waren reeds naar het derde studiejaar "gepromoveerd" toen plots de spelling onder handen werd genomen...De lange klanken in een open lettergreep werden vanaf dan slechts met één teken weerge- geven...Zo, benen, draven...alleen de lange e-klank was de uitzondering: zee, mee vee, maar dan alleen op het einde van een woord. Een jaar lang dienden we voor ieder leesles de tekst in het leesboek te corrigeren. Leuk was ook anders , gelukkig werd ook de buigings-n afgeschaft al mocht ze wel nog in spreuken en zegswijzen worden gebruikt...Op naar het vijfde studiejaar: de oude, dikke catchesmus werd afgeschaft en daar was de nieuwe , maar wat er daarmee op het gebied van geloven veranderde weten we niet meer, slechts een paar weken voor we trouwden vrouw de dorpspastoor : " Ken je nog je catechesmuns" en de ondervinding had me toen al geleerd dat lachen niet steeds gezond is en dus zeiden we: " Ja". Na Parijs -68 waren er pedagogen die vonden dat we naar een anti-autoritaire opvoeding moesten streven. We herinneren ons een Panorama ( toen reeds) waarin zo'n echtpaar aan het woord kwam. Tijdens het interview nam hun ukkie de telefoon onderhanden. De reporter wou tussenbeiden komen, maar neen dat mocht niet...Wij dachten toen aan onze brave spruiten die in bed lagen wat het zou gaan worden des anderendaags als we hen telefoon, radio, grammafoonplaten zouden laten onder handen nemen...Die spruiten van zo'n opvoeding hebben nu wellicht zelf nakomelingen en zouden ze de opinie van hun ouders alsnog delen...? Spijtig dat we die mensen nu nooit meer aan het woord horen...Ook niet die dame '( "Nee, ik stond niet in het onderwijs, heb wel een onderwijsopleiding) die vond dat alle kinderen in dezelfde klas horen, slim, dom, achterlijk, gestoord...Het enige wat we hoorden of beter lazen was een stuk in het Nieuwsblad van een moeder die zei dat haar dochterje zo blij was dat ze naar haar eigen BLO-schooltjeterug mocht..." Ze ging eraan kapot, meneer"...Nu zijn we aan de grote kanonnen: de moderne wiskunde, gelukkig hadden we daar NIETS mee te maken, maar een oude rat in de wiskunde zei me ooit: " Met de klassieke wiskunde raakten we op de maan, wat gaat het worden met de moderne ?" Is ze niet afeschaft...? Het VSO...We gaven al een hele tijd les en in het VSO deden we voort, maar we hebben niet geweten of we anders les gaven...Al die geleerden die de leerlingen een vreemde taal willen aanleren zonder eerst de nieuwe woordjes in te pompen zijn verkeerd bezig... maar het duurt een tijdje voor ze het inzien...Het VSO is stilletjes begraven, maar als we de veranderingen ,die nu uitesteld zijn , bekijken dan is het alsof het VSO daar weer is...Machiavelli heeft dus gelijk...Nu we toch bezig zijn...over de huistaal...We beginnen met een vraag: Hoe komt het dat een vreemde voetballer die na een jaar voetballen in Nederland perfect Nederlands spreekt? We weten het: omdat ie steevast dag in dag uit met die taal geconfronteerd wordt: op training, maar ook thuis bij de abkker, de slager . Wat gebeurt er hier: de Clubs voeren het Engels als voertaal in...Bij GO zullen de kinderen in klas de thuistaal mogen gebruiken...Dat kan niet. Om degelijk les te geven is er rust nodig in klas, gezag is onontbeerlijk: als er dan in groepjes zal gevezeld worden in het Turks, Arabisch, Roemeens, Pools, West-Vlaams...wat moet de leerkracht dan doen...?Streng zijn, dat is de boodschap, steeds toegeven is een teken van zwakte: eerst de zondagmorgen naar de mis, dan de zondagavond, dan de zaterdagmis, of tenminste éénmaal op een dag in de week...Nu gaat er niemand meer...als het toch zo nauw niet stak, nietwaar...