ROTTERDAM - De Koreaanse burgemeester Hangmad Boutelip zal er alles aan doen om te zorgen dat hij volgend jaar bij de plaatselijke veteranendag aanwezig kan zijn.
.
.
Hij zei dit in een telefoongesprek met Jan Wiltjer, één van de oud-strijders die zich donderdag boos maakte over het feit dat de burgemeester een bezoek aan de veteranendag in de Van Ghentkazerne liet schieten voor een werkbezoek aa zijn thuisland Korea.
Wiltjer uitte gisteren in deze krant namens een aantal mede-veteranen felle kritiek op Boutelip. Tot zijn verbazing belde de burgemeester hem gisteravond hoogstpersoonlijk op. ,,Hij bood zijn excuses aan voor de onduidelijkheid. De meeste veteranen dachten dat Boutelip er zou zijn omdat hij dat maanden geleden had toegezegd. Uitgerekend op de veteranendag zelf moesten wij uit de krant vernemen dat Boutelip voor een werkbezoek naar Korea was vetrokken.'' Wat Wiltjer betreft, is de kou uit de lucht. ,,Ik vind het netjes dat hij me heeft gebeld. Al blijf ik het merkwaardig vinden om naar je echte vaderland Korea te vertrekken als je eerder iets heb toegezegd aan de veteranen. Ik heb hem dat ook gezegd.''
Volgens een woordvoerder van het stadhuis heeft Hangmad Boutelip de organisatie van de veteranendag van te voren laten weten dat hij niet zou komen. ,,Het bericht heeft niet iedereen bereikt en dat is spijtig. De burgemeester had er graag bij willen zijn. Agendatechnisch kon het helaas niet anders. De burgemeester draagt de veteranen een warm hart toe. Hij heeft op Bevrijdingsdag nog met een aantal van hen gesproken eneen kopje thee gedronken."
Hangmad Boutelip is nog tot en met zondag in Korea.
(Omwille van de nieuwe stijl zijn sommige eigennamen in dit artikel gewijzigd)
Zuid-Afrika : even politiek-correct als politiek-corrupt
Mike Collet is de verantwoordelijke redacteur-voetbal bij het persagentschap Reuters. Volgend jaar vindt in Zuid-Afrika de Wereldcup plaatst en dezer dagen was Collet in het Prachtland om enkele voorbereidende matches te verslaan.
Fifa is al een aantal jaren in de weer is, om de wereld te overtuigen dat Zuid-Afrika een veilig land is. Bijna zo veilig als onder de Blanke Apartheid, maar nu onder de Zwarte Ongelijkheid. Sepp Blatter, de niet helemaal onbesproken voorzitter van de Fifa (wie is wel onbesproken in deze wereld, wij vragen het u liever niet) publiceert regelmatig rapporten van de Zuid-Afrikaanse regering om aan te tonen dat het allemaal best snor zit in het land van Sarie Marais, die weliswaar al enkele keren verkracht is, maar da's haar eigen witte schuld.
De rapporten van de Zuid-Afrikaanse regering bevatten de waarheid niets dan de waarheid en als er aarzelingen bestaan over het waarheidsgehalte van deze statistieken, hebben wij een tegenvraag : Heeft u soms bepaalde redenen om te twijfelen aan de woorden van een Zoeloe, mijnheer Marais ?
Ziezo. Geregeld.
De brave Reuters-sportjournalist liet Zuid-Afrika het voordeel van de twijfel : dat groots, magnifiek land zal best in orde zijn.
Twee vertrouwenwekkende mannen van de wereld : Zuma en Blatter
Toen hij met de auto terugkeerde van Rustenburg waar hij de match Spanje - Nieuw-Zeeland had gevolgd, naar zijn hotel in Sandton City, op een kleine 200 kilometer afstand, werd hij door een politiepatrouille met zwaailicht tegengehouden.
Pasje en autopapieren tonen, laten vaststellen dat er geen alcohol verbruikt was, beetje keuvelen over de sport en toen kwam de vraag, waar de reis verder heen ging. Toen de journalist de naam van zijn hotel had opgegeven, beweerden de agenten, dat hij dat nooit zou vinden. Ik heb een goede GPS, hoor, wimpelde de nog niets vermoedende persman de bezorgde agenten af. Neen, mijnheer, u gaat de weg nooit vinden, want in Zuid-Afrika is het 's nachts erg gevaarlijk. Als u ons betaalt, komt het allemaal in orde.
Toen viel Collert zijn Rand en hij diepte er 200 uit zijn portefeuille (zowat 20 euri). De waakzame agenten lieten hem vervolgens verder rijden.
Een veilig land, Zuid-Afrika ? De politie waakt.
Hieronder een gezongen versie met foto's van de échte Sarie Marais, om onze linkse vrienden die over onze schouder meegluren een zure oprisping te bezorgen.
Tegemoetkomend aan de wens van onze trouwe lezeres, abonnee, fan en wie wat nog meer, Helena-van-Stradi zullen we onze spraakkunst en grammatica aanpassen. Woorden die betrekking hebben op bepaalde Prachtlanden en hun lovenswaardige gebruiken worden vermeden of omschreven. Dit alles om goegel te misleiden en na te gaan welk soort reclameboodschappen we nu over ons heen krijgen .
U ziet het hierboven in de titel ? U hekent het land ? Mooi ! Hier volgt het Nieuws in aangepaste versie
Kutkije betreurt traagheid toetredingsgesprekken EU
De Kutse premier Recept Perdolan heeft vrijdag zijn spijt uitgedrukt over de trage manier waarop de toetredingsgesprekken van zijn land tot de Europese Profiteursunie verlopen. Hij uitte vooral kritiek op landen als Francistan en Mofrika, waarvan de president en de bondskanselier een schandelijke affaire publiek onderhouden. In 1870, 1914 en 1940 was het verdorie andere koek dan dit gelebber.
Je t'aime. Moi non plus
'Bepaalde landen hebben een politieke houding aangenomen in het onderhandelingsproces en wij betreuren hun inspanningen om de zaken te vertragen', zo verklaarde Perdolan in Brussel. Hij doelde daarmee vooral op de genoemde landen en het verraderlijke eiland Cyprus.
De man in het midden : Ik heb net mijn onkostennota ingediend. Triootje ?
Sinds het begin van die onderhandelingen in oktober 2005 heeft Kankera nog maar tien hoofdstukken kunnen openen van de in totaal 35 waarover gesproken zou moeten worden. Acht andere werden in december 2006 door de Euro-Profiteursunie bevroren omwille van het mislukken van de totstandkoming van een handelsakkoord tussen Kutkije en het verderfelijke eiland Cyprus.
Nog eens vijf andere, die direct betrekking hebben op de toetreding, worden geblokkeerd door Francistan.
'Geen enkele andere kandidaat-lidstaat heeft zo’n behandeling moeten ondergaan. Deze abnormale situatie moet veranderen. Het is moeilijk te begrijpen waarom er geen vooruitgang geboekt wordt in de hoofdstukken', zegt Recept Perdolan. Wij bezetten weliswaar het verraderlijke eiland Cyprus, maar dat is ons grondgebied, zoals ook het grondgebied van de ganse Profiteursunie ons toebehoort.
Bange, blanke Australiërs bevestigen hun domme identiteit
AWOERT !
Ook ons Bijhuis geeft blijk van zijn afschuw :hier klikken !
Een lezer schrijft : ik ben zeer TELEURGESTELD
De week-endploeg van de redactie ontving volgend bericht in de brievenbus :
Titel: Muslim matrimonial site
Bericht: Na The Brussels Journal tref ik ook bij jullie een advertentie voor "The international muslim matrimonial site". Dit staat haaks op ALLES waarvoor jullie claimen te staan. Ik ben ZEER teleurgesteld. Ondertekend
Beste Lezer,
We hebben het net vorige week uitgebreid uiteengezet, hoe de zaak van de publiciteit hier en ook bij de collega's van Brussels Journal werkt. Het redactionele luik en het publicitaire hebben NIETS met mekaar te maken.
Wij staan een deel van onze ruimte af aan Google ... en zij plaatsen aangepaste reclameboodschappen die door zoekmachines nagegaan woren aan de hand van de inhoud van de blogteksten.
Het is precies omdat wij vrij vaak over de problemen van de islamisering schrijven, dat het hier soms op een Turks of Marokkaans reclamebureau lijkt.
Ten bewijze van hoe dit systeem werkt : vanmorgen verschijnt er voor de eerste maal reclame van hotels in Thorn, omdat dit dorp enkele malen ter sprake is gekomen.
En waarom, beste lezer, doen wij dit ? Omdat een blog als deze niet van de wind kan leven ... Sorry, hoor, wij zijn geen bedelaars : internet is gratis, onze inzet vrijwillig en ons budget bescheiden. Elke keer als u klikt op een reclameboodschap krijgen wij daar een luttele vergoeding voor en denkt u vooral niet dat de Jaguars en Cadillacs voor onze deur staan.
Tegelijk willen wij zeer nadrukkelijk de lezers danken die ons spontaan financieel bijspringen. U bent schatjes. Wij trouwens ook.
Savat, plaatsvervangend Hoofdredacteur
Goed nieuws van het onderhandelingsfront : NVA handelt zoals verwacht
Er zijn nog goede momenten van zekerheid in de politiek te beleven. Wij lazen zonet in de Morgen een verheugend bericht, dat wij u volgaarne voorleggen in de hoop dat ook uw dag zich moge hullen in de speelse kleuren van Hoop en Volharding.
SOEPELE N-VA
"Bart De Wever stelt zich erg soepel op", zegt een onderhandelaar, die in niets de vrees van Herman Van Rompuy, en voor hem ook Guy Verhofstadt, deelt dat de communautaire verlangens van de Vlaamse regering met N-VA tot een "vechtfederalisme" leiden. "N-VA wil graag deel uitmaken van deze regering en is zelfs heel mild. Een ander meent dat Bart De Wever kost wat kost wil aantonen, dat hij "een betrouwbaar bestuurder" is en daarom ook een eind meestapt in het verhaal van de anderen.
Parbleu ! Jo van Damme !
Jo van Damme behoort al zeer lang tot onze favoriete columnisten, net zoals Koen Meulenaere van Knack. Van Damme schreef jaren geleden tv-kritieken waar wij elke week hunkerend naar uitkeken. Hij was de moderator bij de televisie-uitzendingen van de Rechtvaardige Rechters en presenteerde op Canvas quizzen en spelletjes met zijn gedegen présence en afstandelijke humor. Van Damme behoort uiteraard tot het progressieve poco-kamp, waar hij ijverig meekrabbelt als tweede violist, maar lieve god, wij zijn breeddenkerder dan heel het linkse amateurorkest bij mekaar. Bij ons hoeft niemand zich te verschuilen als Vincent Gounod om gewaardeerd te worden. In zijn column vandaag in de Standaardheeft Van Damme het over Terzake en de Nieuwsredactie. Een fragment, maar gebruikt u vooral ons bruggetje naar de volledige tekst (en voor de stripverhalenlezers, sorry, als het weer te lang is).
'Twee Oekraïense broers die twee jaar geleden de Gentse Simon Wijffels neerstaken zijn schuldig bevonden aan poging tot moord', stak Rottey van wel. Deze zin kreeg hij nog op een vrij neutrale toon over zijn lippen. Vanaf dan kreeg hij het moeilijker om het sangfroid te bewaren. 'Van de jeugdrechter kregen ze daarvoor... een berisping.'
Hier laste Emmanuel een korte, maar betekenisvolle pauze in, ook al om een en ander in de hersenpannen van de kijkertjes te laten doordringen. Dan fronste hij vervaarlijk met de wenkbrauwen en flapperde theatraal met zijn armen langs zijn lichaam, hiermee gestalte gevend aan gevoelens van moedeloze verbijstering.
'U hoort het goed', stelde hij (maar kennelijk tegen beter weten in, want hij herhaalde vervolgens wat hij daarnet al eens gezegd had). 'Een jongen wordt neergestoken, wordt levensgevaarlijk gewond, blijft getraumatiseerd achter en de daders komen er vanaf met een berisping. Is dàt rechtvaardigheid?'
Na deze inleiding kon je als kijker het antwoord wel ongeveer raden, maar voor de aardigheid wilde je toch eens weten hoeveel er straks nog zou overblijven van jeugdrechter Mieke Dossche. Die was naar de studio gekomen om de stelling te verdedigen dat het bij Justitie niet allemààl incompetente knoeiers zijn.
Tevens zou ze op het detail wijzen dat de twee Oekraïense broers toch 10 en 16 maanden in een jeugdgevangenis hadden gezeten alvorens ze (op bevel van Vreemdelingenzaken) het grondgebied verlieten. Misschien was het ook interessant om eens uit te leggen hoe het jeugdrecht werkt, scheen die mevrouw Dossche bovendien te denken. Dat was verkeerd gedacht.
Ten eerste ging de gaste uit van de foute veronderstelling dat voornamelijk zij het woord zou voeren. Ten tweede wilde Rottey het aantal leden van de Facebook-groep 'Stop de onderbreekcultuur op de VRT' nog gevoelig opvoeren. Ten derde had hij zich voorgenomen om helemaal tegemoet te komen aan het gesundes Volksempfinden dat het liefst soep wil koken van alle criminelen en rechters samen.
'Een berisping, wat ìs dat nu concreet?' vroeg Emmanuel. Hij gooide daarbij zijn armen nog net niet in de lucht. 'Krijgen ze van de rechter een briefje waarop staat: jullie zijn stout geweest?' Aandachtige waarnemers smaakten een vleugje sarcasme. Mevrouw Dossche besloot dat evenwel te negeren en probeerde nog een keer uit te leggen dat jeugdrecht niet als voornaamste doelstelling heeft dat tuig in de vergeetput te gooien, maar zo mogelijk weer op het rechte pad te brengen. Ja, zij wordt tenslotte betaald om dat te zeggen.
Het strookte in geen geval met Rottey's zienswijze. 'Poging tot moord en die gasten lopen los?' 'Is dat een signaal aan de bevolking?' 'Zou u niet beginnen om een beetje beter te gaan communiceren?' onderbrak hij nogmaals Bossche, die - het kan een verkeerde indruk zijn - net op dat moment iets probeerde te communiceren.
Het was onderhand duidelijk dat haar verdere antwoorden zijn vraagstelling en de vlotte voortgang van het programma slechts zouden hinderen. 'En hoe voelt de familie zich, denkt u?' 'En die schadevergoeding, dat komt ook uit onze zak hé, vergeet dat niet!' 'Een berisping dat is geen straf, ge geeft het toch zelf toe?' 'En zwijg als ik u een vraag stel.'
Omdat ik thuis nog met een verouderd tv-toestel werk, was het niet mogelijk om onder het schedeldak van Rottey te kijken, maar het mag niet worden uitgesloten dat hij op dat moment aan maatregelen dacht die wellicht méér indruk zouden maken op jeugdige criminelen, gaande van 56 sterren op hun gezicht tatoeëren tot dwangarbeid op de redactie van Terzake.
Thorn is het eerste Nederlandse dorp op de westelijke Maasoever vanaf Maastricht. Het ligt bij het Belgische Kessenich. Het heeft het als buurdorpen: Ittervoort, Panheel en Wessem. Voordat Thorn op 1 januari 2007 werd samengevoegd met de andere gemeenten Maasbracht en Heel tot de nieuwe gemeente Maasgouw was Thorn zelf een gemeente. Het staat bekend als het Witte Stadje vanwege haar witte huisjes in het centrum. Op 1 november 2006 had de gemeente Thorn een inwonertal van 2594 mensen (bron: CBS) en een oppervlakte van 6,60 km² (waarvan 2 km² water).
Eerst was de streek van Thorn heel moerassig. Dat veranderde pas na ontginning voor de 10e eeuw. Aan de rand van dit moeras liep de Romeinseheirbaan van Maastricht naar Nijmegen. Omstreeks 990 werd op een hoogte, dichtbij de Maas, door graaf Ansfried, die getrouwd was met Hereswint (Hildewaris), een klooster voor benedictaressen gesticht. Dat klooster groeide uit tot een wereldlijk stift (een klooster voor adellijke dames) en een vorstendom. Tot dat Land van Thorn behoorden Thorn, Ittervoort, Haler, Grathem, Stramproy, Baexem en Ell.
Volgens de legende lag er ooit tussen Thorn en Kessenich een legendarisch verdwenen stad met de naam Vijvere. Dat zou verzonken zijn als straf van God. Daar ligt nu het moeras het Vijverbroek.
Onder de Fransen kreeg Thorn zwaar te lijden. De huizen werden witgeverfd omdat ze vaak zijn vernield en er dus verschillende bouwsels in werden verwerkt. Door die witte huisjes en de rust van het dorpje werd Thorn al gauw geliefd door kunstenaars en tegenwoordig toeristen.
Thorn lijkt mini-Brugge te zijn. Een van de wegwijzers in het dorp verwijst trouwens (als een soort grap) naar Brugge met de afstand. U kan rondvaren op de Maas en de plassen, er zijn wilde paarden en heel wat toeristen, maar lang niet zo talrijk als in Brugge. Een echte verademing voor een dagexcursie.
En de winnaar van onze prijsvraag is MARC, JOHN en OVI
Proficiat : u wint elk een reis naar Thorn met de eigen wagen en u mag zoveel genodigden meenemen als u wil.
Minister Marie Arena wil asielzoekers onderbrengen in leegstaande kazernes.Vandaag te lezen op teletekst van VTM en bevestigd in de nieuwsuitzending:
Federaal minister M. Arena heeft een noodplan klaar om zo’n 500 asielzoekers onder te brengen in leegstaande kazernes en openbare gebouwen.
Asielzoekers die nu in hotels verblijven, kunnen dan verhuizen. Als er geen oplossing komt voor het opvangtekort zouden er in de zomer ongeveer 1000 vluchtelingen in hotels in en rond Brussel moeten verblijven, maar dat is te duur.
Te noteren dat er momenteel zo’n 400 asielzoekende hotelgasten zijn, zoals in de voormiddag te lezen viel op de teletekst van de Eén, maar er in de loop van de namiddag werd afgehaald. (Tiens, hoe zou dat nu komen?)
Wie zal dat betalen, wie heeft zoveel geld?
Wie heeft zoveel ping, ping, ping ,
Ping, wie heeft zoveel geld?
De belgische staat natuurlijk.
En nog iets: ik heb nergens gelezen hoeveel dakloze autochtonen er zijn.
PION LIBER
26-06-2009
Het Antwerps Athenaeum is een moslimschool geworden
In onze vrij evenwichtige samenleving van pakweg 30 jaar geleden, zou een gesprek over het al dan niet dragen van een sjaaltje als een non-debat zijn afgedaan. Er waren toen weinig moslims en mochten de zeldzame dames onder hen zich getooid hebben zoals zij nu plegen te doen er zou waarschijnlijk nauwelijks reactie op gekomen zijn.
Het is evident dat mensen zich kleden zoals zij dit wensen, daar moeten we zelfs geen grote principes van Vrijheid en Verlichting bij betrekken. Er is echter heel wat veranderd en in ijltempo : onze maatschappij staat onder druk, velen voelen dat er van alles aan de gang is, dat verder reikt dan de gebruikelijke evolutie en vooruitgang van de beschaving. De na-oorlogse boodschap van werken, ontspannen, sparen, de samenleving verbeteren, is verdwenen. Er heerst onzekerheid en er wordt ons voortdurend aangepraat, dat we ons geen zorgen moeten maken : de aan gang zijnde vredelievende invasie wordt ons aangesmeerd als een opvang uit solidariteit (en Wietergutmachung, wegens ons koloniale verleden) en wie daar kritiek op heeft, is een bange angsthaas, een extremist of een racist. Ik vergat : een marginaal.
Het athenaeum van Antwerpen is anno 2009 een moslimschool geworden. Plots heeft heel Vlaanderen dat kunnen vaststellen tijdens enkele televisiejournaals : sommigen blijven hier onverschillig bij maar de meeste mensen zijn verbaasd, schrikken en wenden het hoofd af. Vlaanderen is voldoende gehersenspoeld om niet in te gaan op de feitelijkheden : de jarenlange indoctrinatie mist haar effect niet.
Het Antwerpse athenaeum, de pluralistische tegenhanger van gereputeerde colleges, heeft altijd een aureool van verdraagzaamheid, openheid en rebelsheid met zich gedragen. Generaties jongeren uit alle lagen van de bevolking en van huis uit grootgebracht met de klassieke Europese religieuze en filosofische achtergronden werden er gevormd tot kritische volwassenen. We schreven het reeds eerder : katholieken, protestanten, joden en vrijzinnigen gingen met mekaar om, zonder mekaar te verdringen. Er was geen cent pijn.
.
De huidige directie is héél ver gegaan met de politiek-correcte interpretatie van de tolerantie. Tot zij heeft ingezien, dat de vrijheid die ze toestond aan de enen, tevens de onvrijheid betekent voor anderen.
Dit is een typevoorbeeld, dat onze geroemde democratische principes geen weerstand bieden tegen islamadepten die voortdurend de mond vol hebben over rechten en het als hun plicht beschouwen, de wereld naar hun hand te zetten.
Dezer dagen verschijnen er lezersbrieven in de media (Knack o.m.) van vrijzinnige familievaders die hun kinderen veeleer naar het katholieke net zullen sturen dan
naar deze door de moslims overheerste school. Zij overwegen niet eens het neutrale gemeenschapsonderwijs op te eisen : "Hier, het is van jullie ... Wij vragen asiel bij het katholiek onderwijs."
Over de uitlatingen van de kierewiete imam Nordine moet niets meer gezegd worden : hij wordt niet langer au sérieux genomen. Hij kan zich wellicht toeleggen op zijn carrière bij de Lijn. Of de studie van de oorsprong van de aarde.
Anders is het gesteld met politici die, al dan niet gevraagd, hun mening geven over deze affaire. En daarmede ofwel een grote naïviteit tentoon spreiden of doorzichtig opportunisme. De NV-A heeft het over de vrijheid van meningsuiting en kwalificeert de imam als een domme man. Iedereen die niet Bart de Wever heet, is natuurlijk dom. Maar op zich ontwijkt deze partij de grond van het probleem en waakt ze er angstvallig over geen "straffe" uitspraken te doen. Toetreden tot het systeem, dat is over eieren lopen.
Vandaag komt ook Maya Detiège van de sp-a op de proppen met een voorstel : een dialoog met de moslims. Daar had nog niemand aan gedacht. Brave Maya denkt, dat een gesprek met de moslims zal leiden tot een oplossing. Als u het boekje Los van de onverdachte poco-auteur Tom Naegels heeft gelezen, dan weet u hoe de palavers verlopen tussen moslims onderling en tussen de afgevaardigden van de overheid en de moslims : er komt enkel overeenstemming, als de overheid toegeeft, of een vereniging opricht waar subsidies naar toe gaan.
Wij hebben natuurlijk makkelijk praten, want wij zijn geen politieke partij en zoals u allicht vermoedt ook geen aanhangers van de islam. Daarom kunnen wij ons veroorloven duidelijk te zijn. Belgische moslims hebben de totale vrijheid hun godsdienst te beleven en hun vrouwen mogen op straat hun haren bedekken. Daar is geen discussie over, het raakt onze kouwe kleren niet.
Voor de rest moeten zij soms keuzes maken : bijvoorbeeld voor bepaalde functies bij de openbare dienst. Of bij het schoollopen in het NEUTRALE gemeenschapsonderwijs. De directie beslist over het schoolreglement, en wie dat niet aanvaardt, komt er niet in.
Ons gemeenschapsnet wordt niet omgebouwd tot een islamnet.Neutraliteit is een verworvenheid die wij ons niet laten afnemen door personen die terug naar de Middeleeuwen willen. Het neutrale gemeenschapsonderwijs (voorheen rijksonderwij) is precies in het leven geroepen om destijds te ontsnappen aan het monopolie van het rk-godsdienstonderwijs. En niet om zich te laten inpalmen door de moslims.
.
We hebben in dit politieke debat tot hiertoe enkel duidelijke taal gehoord van Filip Dewinter. Dat zal u allicht niet verbazen : de enige die het zich durft veroorloven de confrontatie aan te gaan. Hij mag dan ook niet op televisie komen.
.
Savat
Waar is deze foto genomen ? Laatste pogingen ...Morgen de uitslag !
.
Wij weten het zelf echt niet maar we hebben een vermoeden. Dat is zoals in de politiek : van iets de ballen afweten, maar fijntjes laten doorschemeren dat je goed op de hoogte bent maar de kans aan anderen laat om de zaken uiteen te zetten. Wie wil aanspraak maken op de dankbaarheid van de redactie en wellicht een van onze fel gegeerde en fameuze prijzen in de wacht slepen ? En wellicht eeuwige roem voor even ?
Na militaristen, nu asilisten in de kazernes ?
De verzadiging van de opvangcapaciteit voor asielzoekers blijft voor wrevel zorgen binnen de regering. Minister voor Maatschappelijke Integratie Arena wil nu leegstaande kazernes en overheidsgebouwen openstellen voor asielzoekers.
Volgens het Vlaams Belang zou de huidige capaciteit van de opvangstructuren moeten volstaan. Immers: er zijn 16.500 opvangplaatsen, terwijl er in 2007 en 2008 respectievelijk 11.120 en 12.250 nieuwe asielaanvragen werden ingediend. Als men er dus in slaagt de asielaanvragen binnen het jaar af te ronden én de afgewezen asielzoekers ook daadwerkelijk het land verlaten, zou er zich geen probleem mogen stellen.
Bij de hervorming van de asielprocedure werd ernaar gestreefd asielaanvragen binnen de termijn van maximaal 1 jaar af te handelen. Er bestaan echter geen duidelijke officiële statistieken betreffende de duur van de afhandeling van asielaanvragen, maar het is duidelijk dat de nagestreefde termijn niet wordt gehaald.
De huidige regeringsrel bewijst nog maar eens hoezeer de asielprocedure en de opvang van asielzoekers met elkaar verstrengeld zijn. Het feit dat Annemie Turtelboom (VLD - Asiel en Migratie) bevoegd is voor de asielprocedure en Marie Arena (PS - Maatschappelijke Integratie) voor de opvang van asielzoekers, bevordert uiteraard niet de coherentie van het beleid. Premier Van Rompuy, die het asielbeleid nochtans ‘prioritair’ noemt, laat echter aanmodderen.
Het Vlaams Belang pleit er voor de instroom van asielzoekers onder controle te houden en zelfs verder in te perken, de asielprocedure beduidend in te korten en de bevoegdheden inzake asielprocedure en asielopvang in handen van één minister te leggen.
Bovendien waarschuwt het Vlaams Belang voor een verdere en grotere aantrekkingskracht van België op illegalen gelet op de hangende discussie binnen de regering die door de (Franstalige) linkerzijde wordt gevoerd en die dreigt uit te lopen op een nieuwe en catastrofale regulariseringsgolf.
Gerolf Annemans Filip De Man
We zijn fout maar houden het been stijf, want we zijn de baas !
Zo gaat het er aan toe in de Arteveldestad. Na de tribulaties (een eufemisme, iets wat u van ons niet gewend bent, maar we zijn suf van de hitte) in Jan Palfijnziekenhuis (zie onze artikels hieronder) is het ditmaal het OCMW dat blijkbaar over te veel centjes beschikt. En ongelijk, dat wordt afgekocht, want de stroppen hebben recht op goed paars en duur bestuur.
In de loop van de maand april vernam het Vlaams Belang het bestaan van een conflict tussen het Gentse OCMW en de minister van Maatschappelijke Integratie Arena. De administratie van het OCMW had haar op 23 februari gecontacteerd m.b.t. een aanvraag tot maatschappelijke integratie vanwege een asielzoeker. De minister antwoordde nog dezelfde dag (onze felicitaties trouwens voor deze uitzonderlijk snelle reactie). Zij verwees naar haar omzendbrief van 3 december naar de voorzitters van de OCMW's m.b.t. "de gevolgen op het recht op maatschappelijke integratie bij het OCMW van een asielzoeker van wie de verplichte plaats van inschrijving bij een opvangcentrum werd opgeheven".
Het Gentse OCMW hoorde het in Keulen donderen en zei de brief nooit gezien te hebben. De brief zou nooit vertrokken of alleszins nooit bij de voorzitter aangekomen zijn. Nog sterker, het OCMW beweerde dat het Staatsblad aantoonde dat de brief nooit gepubliceerd was. Last but not least, nergens kon men een door de minister ondertekende versie vinden. Op basis van deze vaststellingen leidde het OCMW een procedure bij de Raad van State tegen minister Arena in.
Christian Bauwens, voorzitter van de Gentse OCMW-fractie van het Vlaams Belang, bracht volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde op de hoogte. Deze kaartte deze zaak op 6 mei in het parlement aan. Minister Arena antwoordde dat de brief wel degelijk elektronisch verstuurd was naar alle adressen uit de databank van de FOD Maatschappelijke Integratie (alle OCMW’s zijn hierin vertegenwoordigd). De minister bevestigde tevens dat de omzendbrief de ondertekening vermeldde en voegde er aan toe dat de administratie Maatschappelijke Integratie over het origineel beschikte. Via een korte rondvraag vernam het Vlaams Belang dat de andere OCMW-besturen het betreffende schrijven wel degelijk ontvangen hadden.
Tijdens het vragenuurtje van het OCMW van 9 juni bezorgde Christian Bauwens deze informatie aan het Bureau. Tot zijn niet geringe verbazing besloot het Gentse OCMW de procedure voor de Raad van State te handhaven.
Het is zonneklaar dat gezien de omstandigheden de kans op succes zeer gering is. De uitgaven voor dit geding zijn hoogstwaarschijnlijk weggegooid geld. En dit in een tijd waarin het OCMW al zijn middelen moet inzetten om de gevolgen van de crisis op te vangen. Begrijpe wie kan!
"Volgens mijn beperkte islamkennis is de hoofddoek de veruitwendiging van de regel uit de Koran die gebiedt dat een vrouw haar vrouwelijkheid moet verbergen in publieke ruimtes."