NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Commando
Welkom op mijn blog Commando (2é Batajon Commando Klas 1963/1964)

Inhoud blog
  • Slot
  • Beroepsvrijwilliger
  • Sport
  • Wacht Koninklijk Paleis
  • Manoeuvres en kampen - deel 2
  • Manoeuvres en kampen - deel 1
  • De raid
  • Commando-training
  • Foto: Vliegtuigsprong.
  • Het echte werk
  • Foto: Ballon te Schaffen.
  • Valschermspringen - Mijn eerste sprongen.
  • Oefeningen.
  • Dagtaak - straffen
  • Foto: Troepenkamer in Kazerne Olt Thibaut.
  • Foto: Ingang Kazerne Olt Thibaut te Flawinne.
  • Dagtaken
  • De eerste uren.
  • De oproep
  • Voorwoord.
  • Welkom


    Zoeken in blog


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     


    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • Gemeente Flawinne
  • Commandomuseum Flawinne
  • Para-Commando
  • Pegasus-museum
  • 1é Bataljon Parachutisten
  • Para Commando 1961(23 Det.)
  • Para Commando 1961(23 Det..(2)
  • Militaria
  • Para Commando 1961(23 Det.(3)

    08-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom
    Welkom op mijn site als oud para-commando Klas 1963 -1964.

    Via deze site wens ik enkele ervaringen meegeven welke ik heb gehad tijdens de ganse opleiding van para-commando dit als dienstplichtige.


    Reageer (3)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voorwoord.
    Ik zal trachten zo waarheidsgetrouw mogelijk de belevenissen weer te geven waarbij ik ook de personages zal beschermen.
    Mocht er toch iemand zijn welke zich hierin herkend en zich oneer voelt aangedaan dat hij het mij laat weten.
    Mijn bedoeling is iets mee te geven wat ikzelf heb ervaren waar ik ook levenslessen heb uitgetrokken.
     
    (Uittreksel uit mijn boek  "Mijn Loopbaan")

    Reageer (1)

    09-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De oproep

    Als jongen van 16 jaar, werkende als treksteenbewerker[1] (diamantindustrie) te Borgerhout, ( Antwerpen) tussen een 60-tal medewerkers begon ik te dromen om mijn verplichte legerdienst te vervullen als "Para - Commando".
    Deze droom werd nog versterkt door het feit dat een toenmalige sergeant Gilbert, neef van een buurman en tevens dorpsgenoot, bij de “Para's” gekazerneerd te Flawinne, (Namen) mij het leven in deze eenheid toelichtte met geuren en kleuren en mij zelfs aanzette om de Onderofficierenschool te Zedelgem binnen te gaan om alzo mijn loopbaan in het leger aan te vatten.
    Dit laatste werd mij afgeraden en ik kreeg de toelating niet van mijn ouders dit te verwezenlijken.
    De uitspraak van moeder was: "Doe eerst uw "term" en dan kunt ge nog zien of ge erbij blijft."
    Er werd dan ook gretig uit gekeken naar de eerste oproepingsbrief om mijn "Drie dagen" te gaan beleven in het "Klein Kasteeltje" te Brussel.
    Uiteindelijk zou het hier maar twee leuke dagen betreffen 07 en 08 december 1962 welke werden ingevuld met medische en schriftelijke proeven en het voorlezen van de militaire reglementen waarbij het bewuste artikel " De dood met de kogel" is blijven na zinderen.
    Het militair reglement werd in een bomvolle zaal jongelingen voorgelezen, zeg maar bulderen, door een fel besnorde sergeant-majoor terwijl de jongens met open mond van verbazing zaten te luisteren, wie zou iets durven zeggen?
    Op het einde van de tweede dag werd er een interview afgenomen door een officier waarbij ge uw keuze tot "het wapen" kon maken.
    Het voornaamste was dat u als toekomstig "para - commando" gezond van lijf en ziel moest zijn om tot deze eenheid te worden toegelaten.
    Gezien er voor mij op dit gebied geen enkel beletsel was heb ik met volle overtuiging gekozen om toch para - commando te worden.
    Het was dan ook mijn eerste soldij, men schrijve "twintig frank (20 Fr)" welke ik ontving voor twee gepresteerde dagen voor het Vaderland.
    "Hier naamtekenen, daar twintig frank!"
    "Dank U wel, mijnheer."
    "Mijnheer, mijnheer, ik ben korporaal."
    Bij deze was ik MILITAIR en werd ik voor de eerste maal met onbepaald verlof naar huis gezonden.
    Gelukkig, het vervoer was gratis gezien men bij de oproepingsbrief een coupon - retour (treinticket) was gevoegd.
    Eens terug thuis en aan het werk, intussentijd was het Kerstmis en Nieuwjaar 1963, ben ik beginnen trainen voor de lichamelijke proeven welke zouden plaatsvinden in de kazerne TERRA NOVA (Terra Neuve) te Namen op de citadel. De datum van deze tests werd ook bepaald door een oproepingsbrief.
    Deze proeven bestonden uit een dertig (30) set-ups; 4 X optrekken aan de balk en een loopcross van 3 km op de citadel.
    De winter 1962-1963 was zeer hard, het vroor dat het kraakte maar toch diende er gelopen te worden.
    Ik oefende in de bossen gelegen op de grens België - Nederland meer bepaald te Nederlands Putte terwijl ik mijn verlofdagen doorbracht bij familie te Putte - Kapellen.
    Ik wilde slagen in de proeven en zou slagen.
    In de loop van de maand januari 1963 meer bepaald op 09 januari 1963 diende ik mij aan te bieden te Namen op de citadel, in de kazerne TERRA NEUVE voor de proeven.
    Aankomende in het station Namen werden wij met een vrachtauto 3-tonner afgehaald en gebracht naar de kazerne op de dicht beboste citadel, op dat ogenblik nog met een laagje sneeuw bedekt.
    Aldaar aangekomen dienden wij ons om te kleden in een sportieve kledij, korte broek a.u.b, al was het maar om het sportiever te doen lijken.
    De set-ups en het optrekken aan de balk werden in een ijltempo afwerkt op het commando van: "Eén en twee."
    Iedereen slaagde in deze proeven.
    Nu het zware werk, aan de start van de cross over een afstand van 3 km in de straten op de citadel. "Volg de jeep en go!"
    Gelukkig met eerdere kilometers in de benen werden deze afstand afgemaald tegen en relatieve korte tijd, uiteindelijk kwam ik als derde over de eindstreep waarbij de tijd werd opgenomen doch angstvallig werd verzwegen al was het maar voor er de spanning in te houden.
    Na de opfrissing onder de douche herhaalde zich het scenario van uitbetaling van soldij, nu maar tien frank (10 Fr) en het terugbrengen naar het station Namen.
    Voor de tweede maal werd ik met onbepaald verlof naar huis gestuurd.
    Zij die dachten dat wij met de eerste trein terug naar huis zouden sporen hadden zich vergist.
    De dorst had zich intussentijd van ons meester gemaakt en diende gelest te worden en met enkele "eendaags" vrienden werd er besloten een glaasje te gaan drinken in een der herbergen omgeving station.
    Zo gezegd zo gedaan waarbij wij in een cafeetje terechtkwamen waar het vrouwelijk schoon genoeg voorhanden was.
    Voor dit laatste was er op dat ogenblik geen oog, de vuile sportpantoffels dienden degelijk ingepakt te worden om het meegebrachte valies niet te bevuilen.
    Na enkele oude kranten te hebben gevraagd in ons schoolfrans werd er in het midden van deze herberg overgegaan tot het inpakken van de sportpantoffels.
    Uiteindelijk zaten een viertal jongens op hun knieën op de vloer ijverig bezig met inpakken.
    "Pinten uitdrinken en wegwezen jongens!" Hop, op weg naar de trein.
    Wat waren wij fier, wij voelden ons zo volwassen want wij zouden para - commando worden en wij waren reeds bij de h…… geweest.


    [1] :Diamant bestemd voor draadfabrieken.

    Reageer (0)

    11-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste uren.

    Op een koude  01 maart 1963 was het zover, de dag dat ik de ouderlijke woonst diende te verlaten voor mijn intrek in het leger te maken.

    Ik was opgeroepen als kandidaat para - commando te Flawinne voor een duur van vijftien (15) maanden.

    Met het valies in de hand werd er thuis vertrokken, nagekeken door mijn ouders welke een traan wegpinkten bij het nawuiven.

    Op weg naar de lijnautobus  Beveren-waas -  Antwerpen.

    Te Antwerpen diende de trein genomen te worden richting Brussel alwaar een speciale (militaire) trein ons verder naar Flawinne zou brengen.

    Op de trein werden er reeds kontakten gelegd met andere jongens welke hetzelfde lot waren beschoren, de verwachtingen lagen hoog.

    Na een reis van ettelijke uren gezien de speciale trein ten pas en onpas op een zijspoor werd gerangeerd kwamen wij aan in het stationnetje van Flawinne.

    Eens de deuren van de trein open werd er van op het perron geroepen door enkele klaarstaande sergeanten: "Uitstappen,  verzamelen in rijen van drie!"

    Na wat gedrang en getrek was de kolonne gevormd en werd er afgemarcheerd naar de kazerne, Lt Thibaut genaamd, kazerne onder bevel van Majoor Rousseaux.

    Deze tocht was ongeveer een drietal kilometer lang welke in een versnelde pas werd afgehandeld, dit met een zware valies aan de hand.

    Toegekomen in de kazerne diende men zich aanvankelijk aan te melden in het wachtlokaal waar men u vooraf ingedeelde compagnie meedeelde welke ge zelf dan maar verder moest gaan zoeken in een doolhof van gebouwen.

    Alle gebouwen, ook blokken genoemd, rond de erekoer en erachter gelegen terreinen waren identiek zodanig dat wanneer zij geen eendaagse wegwijzers hadden aangebracht  wij 's avonds nog aan het zoeken waren geweest  naar onze compagnie en kamer.

    Ik werd ingedeeld in de 16é Compagnie, Peloton C, kamer 15 (eerste verdieping) van "blok" C.

    De "blok" was gelegen achter blok A, dit links van de erekoer gezien vanaf het  "wachtlokaal" aan het toegangshek.

    De kamer waar ik 15 maanden zou verblijven bestond uit  een 12-tal bedden met ernaast een persoonlijke kast, dit alles in metaal.

    In het midden van de kamer tegen het raam gelegen rechtover de toegangsdeur stond een geschuurde withouten tafel met langs weerszijden een bank.

    Aan het plafond hingen twee peervormige lampen met blaker.

    Dit was het enige meubilair van deze grote kamer.

    Dezelfde namiddag werd de volledige uitrusting uitgedeeld in de "QM" (Kwartier Meester) waarbij dan iedereen onder leiding van sergeant P…… zijn uitrusting diende te vertonen en weg te bergen in de kit-bag[1].

    Vanaf dat ogenblik diende men ook het legerplunje te dragen en de burgerkledij diende opgeborgen te worden in het meegebrachte valies.

    Dit valies werd bij valavond ondergebracht in een leegstaand lokaal verder in de gang, valies welke wij drie weken later maar eerst zouden terug zien om deze mee te nemen naar huis en nooit meer mee terug te brengen.

    Dezelfde namiddag werd ons ook kennis gegeven in de theoriezaal van het inwendig reglement qua  het wekken en doven der lichten; karweien (kamerwacht en de algemene karwei in de blok); tijdstip van de maaltijden; bezoek aan de dokter; cultuuractiviteiten (bibliotheek en filmvoorstellingen binnen het kwartier)  enz.

    Het wekken gebeurde te 06.00 uur onmiddellijk gevolgd door het "appèl aan bed" waarbij men gekleed diende te zijn met linnen broek; kousen en bottines.

    Het bovenlijf mocht hoogstens bedekt zijn met een lijfje.

    In deze kledij kon men ook de waszaal binnen en o wee als men u betrapte wanneer u drager was van een hemd of trui bij het wassen, feit wat in de winter nog al eens plaats had.

    De plantrekker welke zo werd betrapt diende te verschijnen in zwembroek en moest plaats nemen in een hoek van de waszaal waarbij de "sergeant van week" hem overgoot met een emmer koud water.  

    Gewassen en geschoren was er te 06.15 uur de verzameling op de koer voor de blok om het morgenmaal te gaan nuttigen, dit voorzien zijnde van mes en vork.

    Eens de compagnie ( ongeveer 120 man) verzameld werd er per gelid de toelating  gegeven zich in looppas te begeven naar de refter.

    In de refter diende men volgens binnenkomst aan te schuiven aan lange tafels met banken.

    De borden en het eten was reeds op de tafel geplaatst door een eerder aangeduide "karwei refter" welke ook de tekorten moesten bijvullen.

    Een "karwei refter" bestond meestal uit een volledige kamer met uitzondering van de "kamerwacht" en duurde een ganse dag (drie maaltijden).

    "Karwei - refter" heb ik persoonlijk steeds een der zwaarste karweien gevonden gezien na elk eetmaal ook de afwas diende gedaan te worden en de refter diende gekuist.

    Onze kamer werd zo eens voor een duur van één week gestraft met "karwei refter" om reden dat soldaat De B….. een klompje boter van een andere tafel had genomen om verder zijn krentenbrood te smeren.

    Wie nog beschikbaar was buiten de reeds eerder genoemde karweien werd op een karweilijst geplaatst om de algemene lokalen; gangen en trappen in de blok van de compagnie te reinigen.

    Deze reiniging gebeurde overal met water en zeep, driemaal per dag, onmiddellijk na het eetmaal

    De ene karwei was beter dan de andere natuurlijk doch hierin kon men zelf niet kiezen.

    Ondanks deze karweien diende men wel aanwezig te zijn op de verzamelingen  van 08.00 en 14.00 uur.

    Routine en kameraadschap verlichtte uiteindelijk het werk.



    [1] Grote grove zak.

    Reageer (0)

    13-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dagtaken

    Na de dagtaak welke eindigde te 18.00 uur was er het avondmaal met erna de laatste karwei waar men zo lang aan bezig kon zijn als men zelf wou.

    Deze karwei werd integendeel in een ijltempo afgewerkt om te genieten van de welverdiende rust en de mogelijkheid de kantine te bezoeken.

    Uitgaan in de stad Namen was ingevolge de zware fysische oefeningen  praktisch onmogelijk  en ook het budget liet zulks niet toe.

    Met een soldij van 150 Bef per 14 dagen komt men niet ver wetende dat een treinreis enkel Namen - Antwerpen evenveel kostte.

    Normaliter mocht men om de veertien dagen op zaterdagmorgen 11.00 uur vertrekken om thuis het weekeind door te brengen tot de zondagavond 24.00 uur.

    Om karakter te kweken, zo werd het genoemd, ging men voor de eerste maal maar na drie weken naar huis voor een weekeind.

    Het weekeind welke men in de kazerne doorbracht was de compagnie van "Piket".

    Deze taak bestond in allerlei karweien binnen het kwartier uit te voeren onder leiding van de "Sergeant van week" welke op zijn beurt deze opdrachten kreeg van de "Officier van wacht".

     

    Een werkdag werd ingedeeld in verschillende perioden van elk drie kwartier met telkens één kwartier om het omkleden tussen de verschillende oefeningen mogelijk te maken.

    Dit kwartier werd een "break" genoemd ook om de gelegenheid te hebben iets te drinken; nuttigen en een sigaret te roken.

    De oefeningen bestonden in de eerste vier maanden uitsluitend uit de voorbereiding van de testen tot het behalen van de "GROENE MUTS".

    Deze hielden allerlei oefeningen in op de hindernis- en koordenpiste; turnen om buikspieren aan te kweken; veldcrossen; marsen en speedmarsen.

    Buiten deze fysieke oefeningen werd men militair geschoold met drill; wapenkennis en tactiek.

    De tactiek ging dan weer gepaard met het nodige water en slijk en het camoufleren van lijf en leden.

    Bij nachtoefeningen werd er gebruik gemaakt van kolen om het gelaat zwart te maken zodanig dat wij ons zelf niet meer herkenden in de spiegel.

    Het zwart maken hield weinig in doch naderhand het wassen was heel wat minder want 's anderendaags verschijnen op de "vlaggengroet" te 08.00 uur met zwarte omrande ogen lokte buiten de hilariteit ook de nodige straffen uit.

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto: Ingang Kazerne Olt Thibaut te Flawinne.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Reageer (0)

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto: Troepenkamer in Kazerne Olt Thibaut.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Reageer (0)

    Archief
  • Alle berichten

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!