Eeuwenlang gaan mensen al over 'de schreve' en dan bedoelen we niet alleen dat er letterlijk over de grens getrokken wordt, maar dat de grens van het 'wettelijk toelaatbare' van het 'door de wet gereglementeerde' overschreden wordt/werd. We hebben het hier over la Contrebande, ook het smokkelen of het 'blauwen' genoemd.
Omwille van zijn grensligging fungeert Poperinge als toegangspoort tot Frans-Vlaanderen; voor ons was het stadje en zijn toeristische dienst het vertrekpunt voor het vinden van heel wat informatie en voor het leggen van een aantal interessante contacten. Waarvoor nogmaals onze dank.
In de streek van Roesbrugge, Haringe, Rexpoede en Oostcappel is het smokkelen altijd al een economische factor van betekenis geweest. Prijsverschillen tussen Frankrijk en Vlaanderen zorgden er voor dat er bij het welslagen van de smokkel grote winst kon worden gemaakt. De Westhoekers probeerden om zo het harde leven voor henzelf en hun gezin wat leefbaarder te maken. Maar er werd in beide richtingen 'geblauwd' !!! In de volksverhalen van vroeger kan je heel wat terugvinden over hoe het 'blauwen' een onderdeel was van de strijd om te overleven.
Dat de mensen aan beide kanten van 'de schreve' op dezelfde manier tegen het leven aankeken kan ook verklaard worden door het feit dat er op taalgebied eigenlijk geen sprake is van een barrière; er is geen 'schreve'. Sommige straten in Cassel en de andere dorpen van de streek hebben dan ook duidelijk een naam met een Vlaams karakter; b.v. Le sentier de Kerckhof; voor de meeste dorpen is er een Vlaamse én een Franse benaming! Het Vlamsch leeft er nog op uithangborden, kapelletjes en op grafmonumenten. Als je er eens ronddoolt op een begraafplaats dan vind je talrijke 'Vlaamse' familienamen.
De grens tussen Vlaanderen en Frankrijk is wettelijk bepaald maar in de geest en de taal van de mensen is 'de schreve' geen barrière !!!!
