Mein liebe Heer Milo, gij moet u zo kwaad niet machen. Bij ons,de adel, bestaat zoiets ook. Ik zoek het juiste woord... ja naijver heet dat. Maar gij moet gewoon doen alsof je dat niet ziet of hoort. Negeren is de beste methode. Kom zet u en drink nog een glaasje met mij voor we slapen gaan, nog ein schlaffmutsken want ich heb nog een hele boel zu vertellen. Anemone bring eens een fleske voor ons en drink ook maar eentje mee. Gei zijt toch ook iemands kind, nichtwaar
Awel waar was ich gebleben. Ah ja. Neander Primus moeste van de centurio naar Pfaffenheim. Maar ik ken die Pfaffenheimer niet zei hij tegen Jozefus Juriön. Dat geeft niet, ge vraagt naar Sympaticus Pfaff von Pfaffenheim, het is de grootste hut van gans Pfaffenheim met een groot zwembad, een hond, drie dochters, twee schoonzoonen en een aangetrouwde Bard die liedchen kweelt und Sympaticus selbst kun je erkennen aan zijn krullebol en op de kol van zijn borstschild, zijn helm, zijn schild, zijn schoenen staat "Lorealum want je bent het waard" en "Delirium & co". Het is zowat het type van Tommius Fabae en Jommeke.(Faba= boon en fabae = meervoud van één boon). Tommius Fabae was een bekende paardenmenner in het circus Maximus te Rome, die dat jaar ongeveer alle etappes van de ronde van Etrurië gewonnen had. Neander Primus dus op weg naat Pfaffenheim. Voeten geveegd aan de Heimmat en bellen bei der Sympaticus. Daar was juist een grootdrinkfestijn met veel wijn en mede aan de gang ter ere van de driehonderdvijfennegentigste verjaardag van Opa Pfaff. Iederen was vermomd zelfs de huisolifant Tremens lag zoetje in het zwembad te spartelen verkleed als zeehond. Mijn foorfader Neander Primus, een beroemd fuifbeest die we zoals we al ferteld ook met einen overweg kon was daar snel geïntegreerd. Maar toen hij dass folgende morgen wakker werd in een strandstoel aan de rand van het zwembad naast een snurkende Sympaticus wist hij bei Gott und klein pierke niet meer waarvoor hij hier was aangeland.
Maar dat machte niks auss want de familie Pfaff staat in Pffaffenheim en omstreken bekend om haar gastfreiheid und hij is daar een maand of twee gebleven und als er nog een tochter over geweest was zou hij die geheiratet hebben maar helaas er was geen meer over. Toen na drie maand zijn afwezigheid toch in de kazerne werd opgemerkt zijn de centurio's Jozefus Juriön en Paulus Vanimstius hem persoonlijk komen zoeken. Maar er was juist een feestje aan de gang und die huisolifant Tremens was nu helemaal roze geschilderd met een tutu aan en een groot reclamebord fan een lokale mede-brouwerij DELIRIUM & Zonen; Daar die beide centurio's ook van wanten wisten, --schenk nog eens in Anemone want ich habe dorst en pakt er ook nog eentje, voor de Milo ook ja, selbstverständlich -- waren zij snel geïntegreerd en toen zij 's morgens wakker werden helemaal in het schwart geschilderd zoals zwarte Petrussen en mijn foorfader in het zwembad zagen arm in arm met die roze Tremens waren zij compleet maar dan ook compleet vergeten waarom ze naar Pfaffenheim gekomen waren. Het was zo een maand of vier later toen dat Jozefus Juriön Neander Primus en Paulus Vanimstius tuinmeubelen in eichenhout gewijd aan de godin Ikea en geschonken door die brouwerij Delirium & Co, aan het uitladen waren, dat plots een een tafel op het hoofd van Jozefus terecht kwam. Kellia de dochter fan Sympaticus riep nog :"die heb ich niet besteld" maar het was te laat. Jozefus lag tegen de vlakte. Maar door de schok herinnerde hij zich plots waarom hij, Paulus en Neander hier bij Sympaticus gekomen waren. Want Jozefus had een nieuwe spel uitgevonden...maar dat vertel ik u wel later. Het is al laat.
Anemone ge moogt wel op mein schoot sitzen maar van al mein gerief afblijven meiske en niet met uw voetjes aan de Milo zitten bitte. Ik denk dat ge genoeg gedronken hebt voor vandaag. Kom we gaan slapen anders weten we morgen niet meer waarvoor we hier ..........

Achter een boom van het grote woud stond zo stil als een pilaar de BOZE BEZOEKER vol van goesting naar de drank en de meisjes van het kasteel te kijken en hij voelde... en hij voelde de drang opkomen,............ de onbedwingbare dwang.... niet tegen te houden................om een brief te schrijven en toen gingen de lichten in het kasteel uit en stond hij in het donker met zijn schrijfgerief. Alleen in het donkere bos met op de achtergrond de stilte van al de dieren in het bos en hij huiverde. En de Jarl, de grote Berner-Sennen hond van het kasteel, was heel stil naast hem komen staan en hief zijn pootje op.... en er viel een stylo op de grond en er weerklonk een ijzige kreet door zwevende stilte " Miljaarde, vuil beest" en Jarl kwispelde met zijn staart en liep naar het kasteel terug. Alles was rustig en vredig rond Scloss Steinbohr..zelfs de vossen waren in hun holleken gekropen en sliepen gelijk een os in 't bos. Ze droomden dat ze een wolf waren een echte grote wolf . En roodkapje zei breide voort een sjalleken voor de jager , de grote jager!.
|