Hallo blogvrienden hier nieuws vanuit Leuven. Het is opnieuw de redacteur chef die aan het roer zit. alles gaat goed, dokter is zojuist langs geweest en vandaag worden zowel de sonde met wondvocht als de vochttoediening afgesloten. Mocht ook vandaag naar huis maar heb voor morgen gekozen. Dit is ongelooflijk, nog geen week na de ingreep, terug naar huis. Ik was wel een voorbeeldig patiënt, al zeg ik het zelf. sorry voor diegenen, die eraan gedacht hadden om mij morgen in het ziekenhuis te,komen bezoeken maar dit zal niet meer lukken. ook mijn oprechte deelneming aandiegene die vandaag 40 werd. tot binnenkort
Gisterennamiddag was marc heel moe, hij had dan ook al 2 nachten niet geslapen. Tegen de avond kreeg hij ook wat koorts 38.2, maar na een 12tal uren aan een stuk geslapen te hebben was de koorts helemaal verdwenen. Nog goed nieuws: ook de maagsonde mocht verwijderd worden en deze middag heeft hij 3 kleine beschuitjes en een yougourtje mogen eten. Hij heeft het goed verdragen. Ook deze voormiddag mocht hij een kwartierde opzitten, maar dat lukte niet zo. Na 5 min was hij content om weer in zijn bed te liggen. Voor de rest verloopt alles zoals het moet. Hij wordt hier heel goed verzorgd; chapeau voor de mensen van de verpleging. Terwijl ik zit te schrijven dommelt marc terug in; snaveltje dicht, oogjes toe en hop naar het dromenland. Tot morgen. Fran
Hallo beste blogvrienden. Vandaag is het mijn toer om iets te schrijven. Gisteren was het een zeer stresserende dag zowel voor marc als voor mij. Om 12u50 zijn ze marc komen halen voor de o k. Eerst zou de pijnpomp geïnstalleerd worden en direct daarna gebeurde de operatie. Om 17u30 lag hij op de ontwakingszaal. Ik mocht rond kwart voor 8 nog eventjes bij hem. Hij was klaarwakker en praatte gestaag, soms wel een beetje met een dubbele tong. Rond 8u30 terug naar huis, en wat een rotweer. Om 23u30 nog eens gebeld naar de kliniek, de afdeling waar zijn kamer was en ze hadden hem net teruggebracht en alles was ok. Deze morgen schrok ik, marc belde me zelf op. Hij voelde hem goed en had geen pijn, maar hij had de ganse nacht weerom niet geslapen. Hij mocht ook eventjes rechtzitten, maar dat viel niet echt mee. T zweet brak hem uit en hij moest terug gaan liggen. De dokter is ook langs geweest met het goede nieuws dat de operatie goed is verlopen en dat al het kwade is weggesneden. Deze namiddag een klein klopje van de hamer gehad, nu is het vooral rusten en herstellen. Groetjes tot binnenkort
D day,
Bloggen vanuit ziekenhuis, eerste poging is mislukt, hopelijk lukt het nu wel
Het is niet de leukste ervaring maar hier moeten we door om te kunnen genezen. Dit is tot nu mijn instelling. Ben vandaag minder zenuwachtig dan gisteren, houden zo Marc.
Mijn oproep om een kaarsje te branden of voor te duimen worden massaal opgevolgd. Dank hiervoor. Krijg er gedomme de tranen van in mijn ogen.
Eerste emotie reeds achter de rug. Normaal is de ingreep voorzien voor 15h08 om juist te zijn. Omstreeks 9h00 kwamen ze zeggen dat het mijn beurt was in de plaats van iemand anders. Ik blij maar na 2 minuten nieuwe telefoon oproep en terug naar af.
Gisteren dag met toch wat stress. In de morgen geskypt met Lucienne en daarna in groep met Christiane en Myriam. Daarna zijn An en Freddy nog komen goede dag zeggen. Nog een visje gegeten en vertrokken naar Leuven. In het ziekenhuis had ik een kamer alleen gevraagd maar er was onvoldoende plaats, zodat ik nu de kamer deel met de oud schooldirecteur uit West Vlaanderen. Een gezellige man die juist het nieuws heeft gekregen dat hij om 14h00 naar huis mag. Leuk voor hem
Ga nu nog eens trachten te bellen naar de drukbezette telefoon thuis.
Francine komt omstreeks 13h00 zodat ze mij nog kan zien vooraleer ik vertrek naar het OK.
Ga nu afsluiten en tot binnenkort
Toi toi toi
Zaterdagavond,
19h00 vooravond voor onze ±10daagse in Leuven.
Deze morgen,
te voet een brief gaan posten.Bij de
thuiskomst was Jan op bezoek. Deze namiddag naar ons moeder geweest. Hebben
samen naar de koers gekeken, daarna was het afscheid wel moeilijker dan
normaal. Hopelijk kunnen we binnen 3 à 4 weken terug op bezoek.
Gisteren was
het Raoul die even goedendag is komen zeggen. Ook broer André en schoonzus Liliane
hebben gebeld, zoals ze minstens één keer per week hebben gedaan. Nogmaals
hartelijk dank aan iedereen.
Praktisch
nieuws: morgen verwachten ze mij in Leuven om 14h00.De ingreep zelf is gepland op maandag 15h08.
Dus zal er maandag nog niet veel nieuws te rapen zijn. Wellicht zal Francine
mij niet meer zien na de ingreep.
Heb het lang
kunnen tegenhouden maar nu beginnen de zenuwen toch wel hun rol te spelen.
De 2°
behandelingsronde is begonnen.CT scan
achter de rug en we zijn al terug van Leuven; een pak vroeger dan voorzien en daardoor
ook de files op de ring ontlopen. Alles is normaal verlopen, buikje grolt wel door
de producten die ik heb moeten opdrinken.
Maandag ll ben ik met Ivo, Jef en Stef zeer lekker gaan
eten in het restaurant t Stoveke in Strombeek. Echt een aanrader. Na het
eten is er van fietsen niets meer in huis gekomen. Francine was tot
dinsdagavond naar haar pa te Poperinge.
Dinsdag werd ons
vriendin Christiane uit de straat 65° jaar. Ben in de voormiddag eerst een
wandeling gaan maken tot aan de Standaard om een wenskaart te kopen. Die ben ik
dan gaan afgeven ongeveer op het middaguur en het moet toch wel lukken zeker dat
het juist aperitiefuur was (ne mens kan
al eens geluk hebben ). Francine is tamelijk laat van Poperinge thuis gekomen na een kaartnamiddag met vrienden van pa.
Gisteren in
de voormiddag boodschappen gedaan. In de namiddag is Francine dan bij ons
moeder geweest; alles goed daar. Zelf heb ik een mooie wandeling gemaakt van
meer dan 2 uur, spijtig dat de zon zich al een beetje aan het verstoppen was.
Ook gebeld naar onze vriendin Erna, die ook in behandeling is; zo kunnen we
elkaar een beetje steunen.
Vandaag zijn
er 2 verjaardagvierders, kozijn Jean Luc en collega Jef; de één al iets ouder
dan de ander.
Hartelijk
dank aan allen voor de steun langs gelijk welke weg, blog, mail, telefoon of
persoonlijk. Hoor graag dat jullie mijn oproep voor een kaars of de Cross
fingers opvolgen. Samen Sterk.
Zondagavond
19h00. Wat heeft de week ons gebracht.
Ben snipverkouden
mijn week gestart en om zeker geen risicos te nemen om nog meer ziek te worden ben ik tot en met donderdag
binnengebleven. Vooral woensdag, met het prachtig zonneweer viel dit zwaar.
Gelukkig ben ik voor mijn inspanningen beloond zodat ik nu praktisch snotvrij
ben.
Vrijdag, in
de voormiddag ben ik nog eens naar mijn werk geweest; enerzijds om een
evaluatie te geven anderzijds om mijn evaluatie te krijgen. s Middags samen
gaan eten met Jean-Pierre en Jefke zoals vroeger. Daarna naar Oostende gereden
op bezoek bij de grootouders van Dieter.
Gisteren was
ikvroeg uit de veren. Eerst enkele boodschappen
gedaan, Makro, bakker, markt . In de namiddag naar ons moeder waar alles
normaal was.
Vandaag
zouden we, Jan en ik, onze eerste fietstocht van dit jaar ondernemen, maar de
mist besliste er echter anders over. In de plaats dan maar met Francine naar de
markt geweest. Dieter en Lien+ukje zijn deze middag komen eten. Het was leuk en
oma heeft de kans gehad om ukje te voelen bewegen. t Wordt een jongen zegt oma
???? Ze waren nog maar pas vertrokken of er was een nieuwe leuke verrassing; mijn
kozijn Marc was voor een schaaktornooi in Grimbergen en is eens langsgekomen.
Het was al lang geleden dat we nog de kans hadden gehad voor een goede babbel. Had
er echt niet bij stilgestaan dat Marc reeds 65 is, en op pensioen (wat gaat
alles zo vlug).
Morgen gaat
Francine voor 2 dagen naar Poperinge, zodat ik het kot weer voor mij alleen heb
(als de kat van huis is, dan dansen de .) Zelf ga ik morgenmiddag lekker eten met enkele collegas.Dit is een
jaarlijkse leuke traditie. Hopelijk schijnt het zonnetje zodat ik de afgelaste
fietstocht van vandaag toch kan maken met Jan. k Ben echt benieuwd hoe het met
mijn conditie gesteld is.
In de
tussentijd naderen we zeer vlug de 2de fase van de behandeling. Donderdagnamiddag
CT scan, zondag opname in het ziekenhuis en maandag de ingreep. Vandaag 14
dagen zijn we hopelijk al goed aan het recuperen en kijken we reeds uit naar de
dag dat we terug naar huis mogen. Voorlopig ga ik zeer rustig om met wat er op
mij afkomt; hopelijk kan ik het zo houden.
Zij die
geloven in een kaarsje branden, doen! Voor de anderen, laat ons allen onze
vingers kruisen en hopen dat de ingreep vlot verloopt en dat ze alle kwaad
kunnen wegnemen.
Mijn volgende
bericht zal wellicht vanuit de kliniek verstuurd worden of Francine zal de
honneurs waarnemen. Tot dan. Groetjes
Hallo beste
blog vrienden, hier zijn we dan terug. Ja, het is al 14 dagen geleden dat
jullie nog iets nieuws hebben kunnen lezen De reden was natuurlijk niet dat ik
het beu ben om te schrijven maar in de tussentijd hebben we genoten van een
weldoende 11 daagse in Gran Canaria.
Op woensdag
30 januari was Jan onze piloot van dienst om ons om 4h30 naar Zaventem te
brengen (dank je Jan). Een dikke trui met daarop nog een goede vest waren nodig
om ons warm te houden. Toen we 10h30 aankwamen zat de vest al in de rugzak en
de trui volgde vlug. Een uurtje later zaten we ons eerste glaasje Cava te
drinken op het terras van het hotel (in afwachting van onze kamer) en in de namiddag
waren we al aan het relaxen aan het zwembad. We kunnen alleen maar bevestigen
dat het op de Canarische Eilanden constant lente is. Steeds zijn we verbaasd
dat de bloemen nog aan het bloeien zijn en dat we eind januari in T Shirt
kunnen gaan wandelen. Onze dagen zagen er ongeveer hetzelfde uit, opstaan rond
8h00, ik de krant en de mails gaan opladen op de IPad. Onze geprefereerde
stoelen aan het zwembad klaarzetten en daarna genieten van een ruim
ontbijtbuffet. Omstreeks 10h00 vertrokken we voor een wandeling van 2 tot 2h30,
nog enkele boodschappen doen en daarna relaxen met een goed boek en als het
weer het toeliet zelfs een zwemmeke doen. S Avonds avondbuffet, met terug een
zeer ruime keuze + flesje wijn. Daarna nog even de benen strekken op de dijk en
naar bed. Jullie beseffen wellicht dat het leven daar zwaar om dragen was, maar
dit was wel onze opzet: rusten en de batterijen opladen voor wat nog komen zal.
Zaterdag was onze afreisdag, onze vlucht was slechts om 21h20 zodat we nog een volledige
dag aan het zwembad hebben kunnen doorbrengen. Nu was het de omgekeerde wereld
als bij het vertrek, vertrekken in lichte kledij en de trui en vest in de
rugzak. Wat was Raoul toch zo blij dat hij ons om 4h00 s morgens mocht komen
ophalen (waarvoor dank Raoul). Voor ons was er een temperatuursverschil van ±
20 graden.
Het geeft ons
beiden deugd gedaan, zeker nadat de laatste week wel zeer stressvol was
geweest. In het begin was het een beetje aftasten wat ik wel of niet kon eten; het
leek wonderwel goed te gaan en na een paar dagen heb ik zelf een glaasje wijn
meegedronken. Tot dan had ik ook geen vers
fruitsap durven drinken en ook dat lukte. Dus alleen maar positief nieuws = gevolg is dan ook dat er een kilootje is
bijgekomen. Voor mij minder erg maar voor Francine ..
De volgende 2
weken zullen terug druk zijn. Ja, vandaag 14 dagen lig ik nu wellicht op de
recovery afdeling te bekomen van de ingreep. Dit is iets waar we niet echt naar
uitkijken, maar indien het toch moet gebeuren dan liever zo vlug als mogelijk.
Tot nu voel ik er mij nog rustig bij, hopelijk blijft het zo.
Hallo beste
blog vrienden. Het is nu bijna zaterdagmiddag. Deze morgen opgestaan met een
mooie wolkenvrije lucht, in de tussentijd is het echter terug aan het sneeuwen.
Deze namiddag zou ik naar Zottegem gaan, nu is het nog even afwachten wat het
weer verder in petto heeft.
Deze week was
er een met up en downs, zoals wellicht bij de meesten. Zondag zijn we gaan eten
bij Myriam en Jan, samen met Raoul en Christiane. Het was gezellig binnen terwijl
de sneeuw maar bleef vallen. Daarna hebben we thuis de sneeuw geruimd, het was
de moeite.
Maandagmorgen,
terug sneeuwruimen, enkele boodschappen gedaan en daarna naar Zottegem gereden.
Alle wegen waren vrij en ma was in goeden doen. Gaston van Oudenhove is ook op
bezoek geweest, hij is steeds goedgezind en staat open voor een leuke babbel.
Dinsdag, een
vrije dag voor mij. Francine was al vroeg de deur uit. Ben mijn dag gestart met
de afwas en stofzuigen (om toch nog enkele goede puntjes te behouden). Kort na
de middag, heb van de mooie zonnige dag geprofiteerd om een flinke wandeling te
maken. Wat kan de mens zich meer wensen, sneeuw aan de voeten en een zonnetje
op het gezicht. Heb enkele nieuwe wandelwegen ontdekt en na 2h30 wandelen, moe maar
tevreden terug thuis. Heb enkele fotos genomen (van de tuin en zicht vanuit de
keuken). Toen Francine thuis kwam, iets vergeten te zeggen over haar kapsel (ze
kwam van de kapper) en lap mijn goede punten terug in de lappenmand. Met ma ging het ook vandaag goed.
Woensdag was
het dan werkdag. Dus ik naar Brussel; goed
op tijd vertrokken voor de vergadering van 11h00 zodat ik nog genoeg tijd over had
om links en rechts een goede dag te gaan zeggen. De vergadering was er om het
een en het ander op te lossen. Ga jullie de details onthouden en val direct met het big news in huis: ik ga met pensioen op 1 maart 2014.Na de vergadering, gaan eten met
Jean-Pierre en daarna nog samen gezeten met mijn cheffen. In de late namiddag
naar Leuven gebeld omdat ik de laatste dagen een beetje last had van buikpijn
en ik mij zorgen maakte in verband met onze nakende reis.
Donderdag
zijn we in de namiddag gaan wandelen, samen met Jan, en een beetje zon was van
de partij. Daarna naar de dokter voor de bloedanalyse en een buikonderzoek.
Volgens de dokter waren de resultaten zeer goed met uitzondering van de witte
bloedcellen (te verklaren door de Chemo) en de PSA (door de bestraling). Met
mijn buik was er ook geen probleem. Ondanks de positieve boodschap van de
dokter, stapte ik met een serieuze knauw in mijn zelfvertrouwen naar buiten. Ik
was er namelijk niet op voorbereid om deze minder goede resultaten te krijgen. s
Nachts hebben we weinig of niet geslapen en we begonnen serieus te twijfelen of
we wel op vakantie zouden vertrekken .
Gisteren een
rot gevoel. Om 3 uur heb ik dan de oncologe van Vilvoorde kunnen contacteren.
Ze bevestigde de uitleg van de huisarts en we mogen maandagmorgen op
consultatie. Na dit telefoontje, kwam de rust terug. We zijn dan nog te voet een
boodschap gaan doen in Grimbergen. En na een goede nachtrust zien we het terug
zitten .
In de
tussentijd is alles al terug ondergesneeuwd. Denk dat ik de trip naar Zottegem
met een dag ga uitstellen. Deze avond zijn we uitgenodigd om de 60° verjaardag
van Rita en Roland te gaan vieren. Hopelijk zijn de weergoden ons goedgezind.
Goede morgen,
deze zondagmorgen onder de sneeuw. Zijn juist terug van een wandeling naar de
markt (1h30). Wellicht geeft de sneeuw toch wel positieve impulsen want
we kregen van iedereen die we tegen kwamen een vriendelijk goede dag en iedereen leek
goedgehumeurd. Op de markt was er heel weinig volk zodat we niet moesten
aanschuiven. Deze middag komen we met de buren bij Myriam en Jan samen om de
restjes op te eten. Mijn uitstap naar Zottegem heb ik naar morgen verschoven,
te gevaarlijk op de baan.
Gisteren zijn
we naar Koksijde, bij Gerard en Marina geweest. De autosnelweg lag er goed bij
en er was maar weinig verkeer. Gerard had wel nog last van een ingreep
(strippen van aders in beide benen). Na het traditionele, maar steeds lekker,
glaasje Champagne, zijn we in Adinkerke gaan eten. Het was een lekker menuutje en zeker genoeg.
Heb van alles gegeten, alleen met de wijn ben ik nog voorzichtig. Daarna nog
iets gaan drinken in Bray Dune. Terug bij Gerard thuis, hebben we dankzij de
medewerking van Lien onze Ipads op elkaar kunnen afstellen zodat we nu kunnen FaceTimen.We hebben ook de bolle buik van Lien kunnen
bewonderen; volgens haar is ukje zeer woelig. Dieter heeft dit pas gisteren
kunnen ondervinden, de kleine speelde tot dan een beetje met zijn voeten, want
iedere keer dat papa in de buurt kwam werd ukje rustig en bewoog niet meer.
Dieter dit belooft voor de toekomst!
Verleden week
was het de verjaardag van Erna. Heb gebeld en hebben een goede babbel kunnen
doen. Volhouden Erna !
Francine is
maandag tot dinsdagnamiddag bij haar vader geweest. Het ging goed met hem en ze
is dan ook met een goed gevoel thuis gekomen.
Woensdag leek
op het eerste zicht een leuke dag te gaan worden, Het weer was zonnig en er lag
nog genoeg sneeuw voor een fikse wandeling. Ik moest echter naar het werk
bellen om enkele zaken te regelen. Het nieuws dat ik daar kreeg was choquerend;
ik ben er een aantal dagen van de plank geweest. Volgende woensdag heb ik een
afspraak om 10h00, hopelijk vinden ze in de tussentijd met de steun van mijn rechtstreekse cheffen een menselijke oplossing. In de namiddag was
ik aan het wandelen met Raoul toen Francine belde dat het met ma niet goed
ging. Ben dan ook maar naar Zottegem gereden. In tussentijd was ma, na een
kalme babbel al fel verbeterd en toen we s avonds naar huis reden was het net
of er niets gebeurd was. We weten het niet meer; is ze echt ziek? Wil ze
aandacht trekken? Ook de dokter weet het niet. De testen die hij uitvoert tonen
geen ernstige problemen. Een zaak is zeker, het is geen leuke situatie.
Donderdag
zijn Willy en Mia op bezoek geweest, na het verorberen van witloof in kaassaus
was bij mij de kous af, wellicht nog de naweeën van de woelige woensdag.
Zo zie je dat
ook voor ons een week bestaat uit leuke en minder leuke zaken.
Hallo beste
blogvrienden. Het is nu maandag 17h00 en het is bijna een week geleden dat
jullie van mij nog iets gehoord hebben. Wees gerust met ons gaat alles goed
maar drukke tijden (wat zegt men van gepensioneerden, ze hebben nooit tijd, wel
er is iets van waar).
Vandaag en morgen, ben
ik weduwnaar, Francine is voor 2 dagen naar Poperinge. Heb mijn dag echter goed
gevuld. Deze morgen ben ik de collegas op het werk gaan opzoeken. Ik heb mijn
weg nog gevonden en het was leuk om al die bekende gezichten terug te vinden en
een babbeltje te doen. Naar het schijnt, zie ik er goed uit, hoop van hen
hetzelfde . Ben s middags in de mess iets gaan eten met Ivo, daarna een koffie gaan drinken met Jef en Jean-Pierre, ben terug wat mee met de laatste anekdotes van de zaal. Goedgemutst terug vertrokken en daarna thuis een wandeling gemaakt van 2 uur in de velden onder een sneeuwzonnetje. Resultaat moe maar content van mijn dag.
Verleden week
dinsdag zijn Jacques en Annie op bezoek geweest. Ze waren een beetje moe van de
lange reis maar ze hadden een mooi kleurtje dankzij het goede weer in San
Diego.
Woensdag was
het de verjaardag van Liliane, mijn schoonzuster. Ronse was the place to
be, na een lekker glaasje bubbels zijn we gaan eten. Heb me efkens laten gaan
met een ribstuk met bearnaisesaus en frietjes, en dit gelukkig zonder nare
gevolgen. Daarna nog even bij ons moeder geweest.
Donderdag, eerst
zijn ze een nieuwe kast in de living komen plaatsen. In de tussentijd was er
een lekker zonnetje. Aan wat denk je dan, vakantie. Vlug even gezocht naar een
goede bestemming, keuze vlug gemaakt en geboekt. Gran Canaria, here we come . Hopelijk is het er binnen enkele weken nog altijd zonnig en warm. In de namiddag nog een wandeling gemaakt.
Vrijdag was
het voor Francine kuisdag; voor mij boodschappen doen en daarna mij zo klein
als mogelijk gemaakt . Gelukkig was er een leuke afwisseling doordat de buren de nieuwe kast kwamen bewonderen.
Zaterdag was
het de begrafenis van Tante Clarisse; droevig maar ook de gelegenheid om de
familie te ontmoeten en om even bij te praten.
Gisteren zijn
Mia en Jo op bezoek geweest, een dinertje, met alles erop en eraan waren een
nieuwe test voor mijn darmen (tot nu houden ze stand).
Geert, zoals
je ziet, ik heb mijn woord gehouden. Groetjes aan allen en tot binnenkort.
Oeps we zijn al
dinsdag, de dagen vliegen voorbij. Vandaag komen Jacques en Annie op bezoek,
onze vrienden uit Fréjus. Ze zijn deze morgen geland vanuit San Diego, waar ze Kerst-
en Nieuwjaar zijn gaan vieren met de dochter die er woont met haar man en 2
kinderen. Hopelijk speelt de Jetlag hun niet teveel parten.
Ik durf het
bijna niet neerschrijven, maar het gaat goed, vanaf zaterdag (1 week na het
stoppen van de behandeling) heb ik alles onder controle en begin ik als eens
iets anders te eten dan wat mocht tijdens de behandeling. Ik begin dan ook al
terug de boodschappen te doen en gisteren ben ik voor de eerste keer naar
Grimbergen City gewandeld. Nu terug krachten opdoen dankzij regelmatige
wandelingen.
Vrijdag heeft
Francine lekkere pannenkoeken gebakken die we samen met de buren s avonds hebben
opgegeten. Eerst enkele hapjes en daarna een pannenkoek of 2 teveel gegeten,
resultaat bibi was uitgeteld.
Zaterdag begon
met slecht nieuws; tante Clarisse is, op 91 jarige leeftijd, tijdens de nacht
van vrijdag op zaterdag stilletjes overleden omringd door haar dichtste
familie. We zullen haar steeds herinneren als een tevreden, gelukkige vrouw met
constant een glimlach op de lippen (foto tijdens verjaardagsfeest van ons ma).
In de namiddag ben ik op bezoek geweest bij ons moeder. Lydie en Jean-Luc waren
er ook. Samen gezellig gebabbeld ondanks dat de stem van ma het serieus liet
afweten.
Zondag zijn
we samen met Dieter en Lien naar Poperinge gereden om de 93° verjaardag van pa
Beun te vieren. Het was voor velen een verassing, ook voor mezelf, dat ik al
mee was. Pa was gelukkig met zijn familie bij zich (zie fotos). Het eten was
lekker en de sfeer goed. Lien heeft mij ook nog geholpen zodat ik nu mijn mails
via de IPad kan lezen.
Gisteren, bij
Raoul, mijn eerste Grimbergen gedronken!
Vandaag
duimen we voor Anja, het is normaal gezien haar laatste dag bestraling en
hopelijk is ze even vlug verlost van de bijwerken als ikzelf.
Ziezo, dit is
het relaas van de laatste dagen. Tot binnenkort.
Donderdag, 3
januari. Ik word er vandaag 61; heb al enkele SMS en telefoontjes gekregen (hartelijk dank). Ondanks het jaartje erbij gaat het goed; de bijwerkingen zijn nog niet volledig weg maar ik mag zeker niet klagen. Gisterenmorgen was het wel fris maar met een mooie blauwe hemel, ik had reeds zin om te gaan fietsen, wijselijk toch maar niet gedaan (denk dat ik wellicht mezelf zou tegengekomen zijn).
Zondag laatst
zijn Walter en Marleen langs geweest. Francine had, volgens haar zeggen, een
eenvoudige maar zeer lekkere vissoep klaargemaakt, achteraf nog een stuk taart.
Het glaasje wijn was er wellicht teveel aan, want om 17u uur was de jus op en
heb ik mij maar gesetteld in mijn zetel. Dit is het voordeel van thuis te zijn,
indien moe of dan heb ik alles bij de hand.
Maandag vroeg
op, was iets na 8 uur al terug van de bakker. s Middags zijn Dirk, Anita en
Maxim op bezoek geweest (was echt leuk om hen terug te zien) , een glaasje hampagne, broodjes en een stukje taart . s Avonds iets lekkers gegeten metnog één glaasje champagne; daarna ons geïnstalleerd in de zetel en wakker geworden om 11h15. Wakker gebleven tot middernacht; het vuurwerk knalde aan alle kanten. Het was echt de moeite waard, bvb langs het kanaal was er vuurwerk vanaf Kapelle op den Bos tot in Vilvoorde. Ook de buren lieten het knallen. En dit hebben we allemaal kunnen zien van bij ons thuis!
Dinsdag, iets
langer geslapen, enkele telefoontjes gepleegd en in de namiddag met Dieter en
Lien naar ons ma. Samen met André en Liliane een glaasje gedronken en een stuk
lekkere taart gegeten. Ma, die anders zo doof is als een pot, kon nu via mijn
GSM een goede babbel doen met Maddy . Zijn echter niet te lang kunnen blijven want het goed leven van de laatste dagen begon zijn uitwerking te krijgen. s Avonds dan de traditie van mijn moeder verder gezet: een goede steak, frietjes, sla en bearnaise, wat moet een goede Belg nog meer hebben. Vroeger, bij ons ma, was haar huis of appartement stampvol, nu waren we nog met 4+, volgend jaar met 5. We zien er echt naar uit; voor de eerste keer oma en opa, dit is toch iets speciaal! Jongen of meisje: we weten het nog niet.
Hierbij een foto van Lien en Dieter met de kleine uk!
Gisteren even
binnengesprongen bij de buren en daarna mijn Nieuwjaars en verjaardagsgeschenk trachten
aan de praat te krijgen. (Lien, ik zal nog een beetje ondersteuning nodig
hebben).
Zaterdagmiddag, het is zover, gisteren de laatste bestraling en het afkoppelen van de Chemo. Na meer dan 5 en een halve week deed het raar. Volledig vrij, niet meer moeten letten op dat flesje, terug een minder losse trui kunnen aantrekken, in bed kunnen draaien en keren zonder hinder .
Nu de eerste stap is gezet is het misschien het moment om terug even achter ons te kijken. Het rare van mijn ziekte is dat het zo verschillend is van bvb een griep. Zeker doordat ik geen ziekteverschijnselen had voor de diagnose. Bij een griep lig je in bed, met koorts en voel je je echt ziek. Tot de bijverschijnselen van de therapie begonnen te werken was ik fit en had van niets last. Zelfs nu mag ik zeker niet klagen. Ik heb geen gewichtsverlies meer, ben wel moe, heb nog wel last van diarree, heb geen brandwonden van de bestraling en kon zelf naar Leuven met de auto rijden met een copiloot aan mijn zij; mijn bloedwaarden zijn correct gebleven; dus al bij al OK (ik wist op voorhand wat de nevenverschijnselen zouden zijn). Wellicht heb ik dit te danken aan mijn tamelijk goede conditie dankzij het fietsen en wandelen. Eenmaal dat de diagnose was vastgesteld ging alles in een snelvaart vooruit. Je wordt echt geleefd en alles wordt gepland voor jou. Wat opvalt, is ook de zeer correcte, vriendelijke en behulpzame mensen in Leuven en Vilvoorde. De moeilijkste momenten in Leuven waren de confrontaties met zieke kinderen (wat moeten die ouders moed hebben). Positief, is dan weer de contacten die men legt met medepatiënten zoals Anja en haar moeder Astrid. Ook de data als 22 oktober (diagnose), 22 november (start therapie) en 28 december (einde therapie) zal ik nooit meer vergeten. Het schrijven van deze blog en vooral jullie talrijke reacties, de telefoontjes en de bezoeken hebben ons veel deugd gedaan en steun gegeven. Hartelijk dank hiervoor.
Wat heeft de week gebracht?
Dinsdag in de namiddag bij ons ma geweest, ze was iets beter maar het was nog genen stoef.
Woensdag, terug naar Leuven, nu met Jan als copiloot.
Donderdag, eerst naar Vilvoorde (alles OK. Bloedwaarden waren goed, gewicht terug naar startniveau). Afscheid genomen met een doosje pralines. In de namiddag samen met Francine naar Leuven, heb dan de kans gekregen om enkele fotos te nemen van de bestralingsafdeling (wie niet tegen een bloot achterste kan, niet kijken).
Gisteren, the final date. Na een bezoek s morgens van Jos en Nancy naar Leuven om 13u met Francine. Voor de eerste keer in de file gestaan door een ongeval in Sterrebeek. Juist op tijd bij Veerle; we hebben een goed gesprek gehad. Het rare was dat ik enerzijds zeker gelukkig was dat het voorbij was maar anderzijds waren er een beetje emoties (ben toch een raar beestje). Daarna nog even de diëtiste gezien voor de laatste instructies. En dan voor de (hopelijk) allerlaatste keer onder de machine. Ook van deze lieve mensen afscheid genomen met een doosje pralines. Na een dikke knuffel met Anja en Astrid naar de balie waar ik mijn volgende afspraken kreeg: 21 februari (CT Scan), 24 februari (opname), 25 februari (operatie), 27 maart afspraak met Prof (evaluatie en bespreken van eventuele nabehandeling). Daarna nog even bij Dieter en Lien geweest.
Vandaag, het is nu reeds avond;heb een goede dag gehad (niet te voorspellen). In Zottegem de 3 nichtjes gezien, allen druk aan het werk. Ons moeder was terug maar zus en zo.
Wij wensen jullie allemaal een prachtig einde jaar en alvast een gelukkig Nieuwjaar!
Maandagmorgen,
deze morgen fris en monter opgestaan en ik hoop van jullie hetzelfde. Wanneer
ik mij de laatste dagen zo voel dan moet ik ervan profiteren want regelmatig
krijg ik een terugval tijdens de dag.
Zaterdag was
echt een baaldag; ben zelfs niet tot bij ma geraakt.
Gisterenmorgen
alles goed zoals vandaag. s Middags was er de jaarlijkse kerstmissamenkomst
bij een buur. Heb een poging gedaan om erbij te zijn, maar wellicht door de
korte wandeling kwamen mijn demonen in actie zodat ik na amper 20 minuutjes al
terug thuis was. Gevolg was ook dat ik terug heb moeten passen voor een bezoek
aan ma.
Vandaag
starten we onze laatste week van de therapie. De bestralingen worden hervat na
het lange kerstweekend op woensdag; de Chemo echter heb ik non-stop. Omdat het
de laatste week is, heeft Francine een paar fotos genomen zodat jullie kunnen
zien hoe de Chemo aangesloten is. Opgelet dames, indien jullie massaal willen
reageren na het aanschouwen van mijn sexy body, vergeet niet dat jullie
reageren op de mailbox van Francine.
Nog een
weetje, van Chemo kan men kaal worden, daarvan heb ik weinig of geen last. Maar
door de bestralingen daarentegen beginnen er kale plekken te komen op lagere
regionen dan mijn hoofd.
Denk dat ik
nu genoeg gezeverd heb, ga nu maar afsluiten.
Goede moed en
niet teveel stress aan allen die nu achter de kookpotten staan, geniet van het lekker
eten, een goed glas en vooral van het gezellig samenzijn.
Goede morgen,
deze natte en miezerige zaterdagmorgen. Weet niet of het weer er iets mee te
maken heeft maar het is vandaag niet de supervorm.
Eerst en
vooral willen Francine en ikzelf jullie allen een prettige kerstmis en een
spetterend Nieuwjaar toewensen. Maak van 2013 een jaar waarin jullie genieten
van alle leuke dingen, maak zo weinig als mogelijk zorgen (helpt toch niet), ga
eens lekker eten, drink een goed glas, spring er eens uit. En vooral een goede
gezondheid voor iedereen.
Woensdagnamiddag
hebben we de Prof gezien. Ze wist te vertellen dat alles goed verliep en dat de
bijwerkingen toch nog minstens 3 weken kunnen duren na het stoppen van de
therapie. Ook werden er al enkele afspraken gemaakt: op donderdag 21 februari
zal er een scan genomen worden, en 4 weken na de ingreep ± 28 maart hebben we
terug afspraak met haar waarbij we zullen weten of er nog nabehandeling (Chemo)
nodig zal zijn. Heb ook al een ziektebriefje gekregen tot 1 april (maximum 3
maanden) dat zeker nog zal moeten verlengd worden. Anderzijds vond ze het zeker
een aanrader indien we, voor de ingreep, er een weekje zouden kunnen uittrekken
naar een zonnig oord om te rusten en vitaminen op te doen voor de operatie.
s Avonds nog
eens binnengesprongen bij Raoul (65ste verjaardag). De kinderen
hadden een leuke verassing gedaan met een glas en een knabbel. Je zag dat hij
er plezier in had.
Donderdagmorgen
naar Vilvoorde, bloedtesten normaal en ook hier loopt alles naar wens. Doordat
ik een kilootje vermagerd was toch nog eens contact genomen met de diëtiste in
Leuven. Op het menu stond, stukje vlees met gebakken patatjes en bloemkool in
een kaassaus. Francine moest de bloemkool laten vallen en vervangen door
Mayonaise. Het motto van mijn dieet is dan ook hoe vetter hoe prettiger.
s Middags
dan gebeld naar Erna, zij moest vanaf vrijdag starten met haar bestraling, ze
was erg ongerust, heb haar hopelijk, dankzij mijn ervaring, een beetje kunnen
geruststellen. Ernaatje en Eddy hou er beiden de moed in, jullie dagelijkse
uitstap naar St. Niklaas zal rapper voorbij zijn dan dat je denkt.
Daarna een
toffe telefoon gekregen van collega Joris. Hij is na amper 3 maanden bij
Private Banking al geslaagd voor al zijn testen. Hij was gelukkig en fier en
natuurlijk ook zijn Fortis peter.
In de namiddag
met Raoul naar Leuven voor mijn behandeling.
In tussentijd
is Francine met ma naar de longspecialist geweest in de kliniek te Zottegem. Na
tal van onderzoeken, vertelde de dokter dat ze een rechterlong ontsteking heeft.
Met een volledige waslijst aan medicatie en instructies en na 3 uur in het
ziekenhuis te hebben doorgebracht terug naar de Vlamme.Tegen half volgende week zou er toch
beterschap moeten zijn. Deze middag liep ze toch al rond in de gang (laat ons
hopen).
Gisterenmorgen
voelde ik mij beresterk, alles liep goed tot we rond 16h00 terugwaren van
Leuven + 1 winkelbezoek. Daarna liep de ballon, letterlijk en figuurlijk, leeg.
Francine is
momenteel naar de markt ons wekelijks visje gaan halen en deze namiddag
reserveer ik een plaatsje in de luie zetel.
Goede morgen
deze morgen. Wel een speciale goede morgen voor onze vriend Raoul, hij mag deze
morgen 65 kaarsen uitblazen . Deze morgen al gebeld maar zijn stem had toch nog een beetje smeersel of vocht nodig. Spring straks wel even binnen.
Wat is allemaal
gebeurd sinds zondag. Toekomstige ouders zijn langs geweest. Francine heeft
proberen een foto te maken voor op de blog maar spijtig genoeg zat de SD
kaart nog in de laptop en niet in de camera , dus volgende keer beter. In de namiddag echt geluierd.
Maandag terug
de normale routine, in de namiddag naar Leuven en de therapeute (deze keer had
ze haar horloge beter in de gaten).
Gisteren
samen naar Leuven gereden met Raoul als compagnon. Normaal gezien zijn het dames die mij goedleggen
op de machine en gisteren waren het 2 mannen, probeer dan maar je billen te ontspannen .
Francine was
de volledige dag naar Zottegem, eerst naar de kapper daarna naar ma. Er waren
terug enkele problemen met ma en Francine heeft nu voor donderdag een afspraak
met de longenspecialist in het ziekenhuis.
Deze namiddag
naar Leuven + afspraak met de prof. Na vandaag zitten we aan 4/5 van de behandeling en ondanks de bijwerkingen mag ik echt niet klagen, al kan ik door de diaree niet meer gaan wandelen en voel ik me regelmatig flagada.
Zondagmorgen,
10 uur, na een lekker ontbijt en een verkwikkende douche zijn we terug paraat
om deze laatste rustdag van de week aan te vangen. Dieter en Lien + komen deze
middag eten (zou het ukje zich al iets meer profileren?), daarna naar de cross
kijken en luieren (wat word ik hier verdomd goed in).
Vrijdagnamiddag
ben ik nog zelf naar Leuven gereden, maar daarna was de kous af, iets meer naar
het toilet met als gevolg een flagada gevoel. Heb dan ook maar afgezegd voor de
vertoning. Sorry Christiane, je had erop gerekend om met mijn direct na het
optreden naar huis te kunnen en nu zat je opgezadeld met de plakkers. Roland
dank voor de CD van het optreden zodat ik toch kan beleven wat ik gemist heb. Francine
heeft onze kerstboom gezet, ze heeft echt haar best gedaan, hij is echt mooi,
zal er een foto van plaatsen in de blog.
Zaterdagmorgen
enkele boodschappen gedaan, maar in de namiddag naar ons moeder. Raoul had
voorgesteld om mee te rijden, heb hem dan maar direct tot chauffeur gebombardeerd.
Na een onvoorziene tussenstop in café op den berg, goed aangekomen. Ma blijft
maar problemen hebben met een luchtwegenontsteking die ze opgelopen heeft in
juli, en die nu geëvolueerd is naar een chronisch bronchitis. Ze was content om
Raoul te zien.
Dat mijn
situatie ook voordelen heeft heb ik deze morgen mogen ondervinden. Normaal is
Myriam de boodschapper van dienst om de pistolekes te gaan halen. Indien zij
niet kan neem ik de beurt over, maar deze morgen sprong ons Beuntje om 6h50 uit
het bed en mocht ik blijven liggen. Maar als ik nu echt zou mogen kiezen
Ondertussen
ligt de score van het aantal behandelingen op 17/25 dus nog 2 keer naar
Vilvoorde en 8 keer naar Leuven. Vandaag 14 dagen zit ik al in de recuperatie
periode. Zoals ik mij nu voel zal deze behandeling nog een tijdje blijven
plakken.
Het is nu
vrijdagmorgen 10h10, mijn werkweek zit er bijna op. Deze morgen lang geslapen,
dit was wel nodig om de batterijen terug op peil te krijgen.
Woensdag zijn
we samen in de voormiddag boodschappen gaan doen; in de namiddag naar Leuven
voor bestraling en afspraak met de Prof. Alles normaal en met een beetje geluk
zullen de bijwerkingen niet veel meer toenemen gezien men al sinds een week op
volle sterkte aan het bestralen is. De Prof wist ook te melden dat de operatie voorzien
is voor maandag 25 februari; er zit dus ongeveer 8 weken tussen mijn voorbereidingsbehandeling
en de ingreep. Op de terugweg nog even kerstversiering gaan bijkopen.
Woensdag was
ook het afsluiten van de derde week, al 15 beurten achter de rug, het gaat
razend snel vooruit.
Een telefoontje gepleegd met Charles, hij
mocht 67 kaarsjes uitblazen. Spijtig genoeg zullen we op de jaarlijkse
samenkomst, voorzien voor vandaag, niet aanwezig kunnen zijn. Ik moet al om
14h00 in Leuven zijn. Dus vandaag geen lekkere boterham met omelet en spek + 1
of 2 lekkere biertjes. Uitstel is geen afstel, volgend jaar zijn we terug van
de partij.
Gisteren
terug de drukke dag, Vilvoorde + Leuven. Alles liep zo vlot dat ik om 11h15 al
thuis was van Vilvoorde. Bloedresultaten
en gewicht waren nog steeds goed. Ook in Leuven verliep alles vlot en mijn charmante
chauffeur (Beuntje) heeft mij veilig thuis afgezet.
s Avonds bij
Raoul langs geweest. Het was gisteren zijn laatste werkdag. Hij wordt deze
maand 65jaar en gaat vanaf 1 januari met pensioen.Hij moest nog een aantal vakantiedagen
opnemen, vandaar zijn vervroegd stoppen. Om 21h15 uitgeteld naar huis. Van de
Pappenheimers juist de eerste minuten en de laatste seconden gezien.
Francine is
een lekkere spaghettisaus aan het maken. Ze moet de saus wel een beetje
aanpassen gezien ik slechts een beperkt aantal groenten mag eten. In de
namiddag een rustpauze voorzien want voor deze avond staat er nog een optreden
van Patrick Riguelle in het Bolwerk op de agenda.