NIEUW: Blog reclamevrij maken?
De camper
mijn huis
Foto
De wereld
mijn tuin
Foto
Foto
Foto

Frankrijk
Najaar 2008
Frankrijk
juni 2008
Frankrijk
November 2007
Frankrijk
aug/sept 2007
Griekenland
najaar 2006
Griekenland
Mei-Juni 2006
Portugal
Maart-April 2006
Andorra
transit land
Frankrijk
Zuid Oosten 2005
Frankrijk
Alpen 2005
Frankrijk 2004
Norm/Bretag.
Frankrijk 2004
 Alpen
Nederland 2004
 Valkenswaard
Portugal
Algarve 2003
Marokko
voorjaar 2001
Tsjechoslowakije
zomer 1993
Oost-Duitsland
1988
vanaf 1974
hoe het begon

Meer weten over een land/streek?
Klik hier

 
Ik ben
wie ik ben
  ik ben
niet volmaakt
  ik ben
niet perfect
  maar zo ben "ik"

  ik weet
wie ik ben
  ik weet
wat ik wil

  soms ben ik
een prater
  soms ben ik
heel stil
Inhoud blog
  • Wie reist er met ons mee
  • Frankrijk Provence najaar 2009
  • Frankrijk
    Provence en Var
    Herfst 2008
  • Frankrijk
    Provence en Maritieme Alpen
    aug/sept 2007
  • Frankrijk
    LaLonde les Maures
    November 2007
  • Frankrijk Aug/sept 2007
  • venster op Massif des Maures
  • Griekenland najaar 2006
  • Griekenland Mei/Juni 2006
  • Portugal
    voorjaar 2006
  • Frankrijk ZO
    najaar 2005
  • Frankrijk
    naar de alpen - augustus 2005
  • Nederland Valkenswaard WE nov 2004
  • Frankrijk
    Normandië Bretagne sept 2004
  • Frankrijk
    Alpen - augustus 2004
  • Portugal Algarve 2003
  • Andorra transitland
  • Marokko voorjaar 2001
  • Tsjechoslowakijë de splitsing 1988
  • We schrijven 1968
  • Frankrijk Provence najaar 2009
    Foto
    .
    onze zwerfauto,, een kamer met uitzicht




    Soms laten we ons comfortabele huisje voor wat het is.
    Af en toe nemen we onze zak op de rug
    Liefst trekken wij er op uit met ons knusse huisje op wielen.









    24-11-2004
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nederland Valkenswaard WE nov 2004
    Na een bezoekje aan Dessel voor het nazicht van mijn scooter zijn we Nederland ingereden. Vonden een mooie parking aan de start van de wandelingen. Er is er zelfs ééntje tot aan De Kluis in Achel.
    Veel wandelmogelijkheden met rolstoel.
     
                               

    24-11-2004 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (0)
    30-09-2004
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk
    Normandië Bretagne sept 2004
                    
    .         Frankrijk

              Normandië en Bretagne
              september 2004

              fotoalbum

    Klik op foto voor diavoorstelling

    klik
    hier voor het verhaal

    30-09-2004 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (0)
    31-08-2004
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk
    Alpen - augustus 2004

     

    .                        Frankrijk
    Alpen aug 2004

    fotoalbum

    klik op foto voor diavoorstelling

    klik
    hier voor het verhaal.

    31-08-2004 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (0)
    30-04-2003
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Portugal Algarve 2003

     

    .                                            Portugal

                           Algarve 2003

                        een afspraak met vrienden

    klik op foto voor diavoorstelling

    verslag: ooit nog eens te maken als we weer wat meer thuis zijn
    .

    30-04-2003 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (1)
    20-08-2002
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Andorra transitland

    Prinsdom Andorra

    Image hosted by Photobucket.com            Prinsdom
               Andorra



    Andorra is een prinsdom dat bestuurd wordt door een Spaanse co-vorst (de Aartsbisschop) en de Franse co-prins (het huidige Franse regeringshoofd) Nogal een dubbel gedoe. Voor de Euro waren er dus 2 nationale munten, zelfs Franse en Spaanse postzegels.
    Voor de meeste toeristen is het vooral "belastingsvrij". Daardoor zijn er veel douanecontroles. Herhaaldelijk reden we door Andorra op de heen- of terugreis. Er is slechts één doorgangsbaan. De enige andere baan loopt vanaf La Vella noordwaarts en loopt dood aan de Spaanse grens. Kan me geen enkele keer herinneren dat we niet ergens in de file stonden. Ofwel bij het binnenrijden langs Pas de la Casa (waar gelukkig een paar parkings zijn waar MH kunnen staan) ofwel bij 't doorrijden van Andorra La Viella, ofwel aan de Spaanse grens.
    Waar we wel steeds genoten van de mooie natuur vooral tussen Pas de la Casa en Soldeu. Ook noord van La Vella is rust gegarandeerd en is het een prachtig wandelgebied
    Ik hou eigenlijk niet zo van het gedoe in Andorra al hebben we er ooit zalig en rustig kunnen skieën nabij Pas de la Casa en veel gewandeld in het Noord Westen.

    Ook wij deden ons voordeel met dat "taksvrij" Buiten voltanken namen we ook wat sigaretten mee voor de buren (zelf zijn we niet rokers) Voor mij was dat altijd een beetje een sport om wat meer mee te nemen dan toegelaten - mijn ventje verklaarde telkens opnieuw dat als ik het zo spannend vond ik ook maar mee moest met de pakkemannen als ze ons tegenhielden. Op één van onze terugreizen had ik dus weer 6 fardes sigaretten bij - voor ieder 2 want ook tante nonneke was mee - dus alles ok. Halfweg wilden we nog wat filmmateriaal kopen. Ik niet goed te been - mijn ventje ging alleen. Wat hij meebracht was echter alles behalve wat ik bedoelde...hij terug naar de zaak ... omruilen ging tegen andere waren niet voor geld.. zo gezegd zo gedaan en hij bracht in de plaats 27 fardes sigaretten mee. 'k Viel zowat van mijn stokken.. dat was ook voor mij wat teveel. Tante nonneke stelde ons gerust. 'k Zal mijn kap opzetten en vooraan in de auto gaan zitten. Zo gezegd, zo gedaan.... Ik bibberend en onnozel kijkend achter in de auto. En ja met een "bon voyage" mochten we door. Heb tante nonneke nooit durven vragen of ze dat ooit is gaan biechten. Sindsdien was 't ook voor mij genoeg geweest ...

    Lang geleden dat we nog door Andorra reden. Als we er door moeten zal ik niet zagen maar voor 't plezier....neen. (rekening houdend dat wij dus niet meer wandelen/skieën - want daarvoor is het wel een fijne bestemming)

    20-08-2002 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (0)
    30-04-2001
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marokko voorjaar 2001
     
    .                         
                    Marokko 2001

          mooi land
           met veel zand
    klik op foto voor diavoorstelling

    klik
    hier voor het verhaal

    30-04-2001 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (0)
    31-08-1998
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tsjechoslowakijë de splitsing 1988
           
                 Tsjechoslowakije - de splitsing

    De dag dat Tsjechoslowakije in 2 republieken werd gesplitst verbleven wij in het land. Het betaalmiddel was de Krone. Er werden niet onmiddellijk nieuwe bankbriefjes gedrukt - er werd gewoon een stempel geplaatst op de Slowaakse en deze werd 10% gedevalueerd.
    We hadden met onze zwerfauto overnacht in een klein gehucht in Slowakije. 's Morgens naar de bakker maar daar wilden ze onze niet afgestempelde briefjes niet aannemen ...trots? ( hun geld was 10% minder waard -dat kwamen we later te weten -en ze woonden op een paar honderd meter van de grens). Dus wij gaan rijden richting Tsjechie om onze voorraad in te doen. Aan de grens zit een man in uniform op een stoel en er is een koord over de baan gespannen... we moeten stoppen..douane. Hij bekijkt onze passen en we krijgen een groot probleem: er staat geen stempel in dat we Slowakije binnengekomen waren. Geen Duits, geen Engels, geen koeterwaals...maar wel gebarentaal: zonder stempel niet door. We halen er de kaart bij en met gebaren vragen we hem waar we een stempel kunnen halen... We rijden er naartoe. Hier hebben ze een soort caravan als douanekantoor geïnstalleerd. We zouden zonder stempel buiten mogen maar zeker niet vergeten er één te vragen als we terug binnenrijden. We kunnen er ook een stempel op onze bankbriefjes laten zetten. Die zijn dan alleen in Slowakije geldig en niet terug inwisselbaar in een bank ofzo. Op de vraag waarom niet? De Slowaakse Kroon is 10% minder waard. We verstaan er niks van...We laten slechts een paar briefjes afstempelen om onze eerste inkopen te doen want we snakken ondertussen naar een broodje - ook een stempel in onze pas en rijden terug Slowakije in. 's Anderendaags gaan we naar de bank - ze wisselen nog geen Tsjechische kronen maar we kunnen er wel DMark omzetten in afgestempelde briefjes. Een paar weken later konden we in de bank wel ongestempelde briefjes laten omzetten in afgestempelde tegen de juiste koers.
    Het was wel een fijn verlof en hebben in beide landen heel veel genoten.

    Eén ding is zeker, nu we de € hebben zullen ons afgestempelde bankbriefjes bespaard blijven als het hier ooit ook eens tot een splitsing komt....

    31-08-1998 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (5 Stemmen)
    » Reageer (0)
    20-04-1988
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
         
              Jena Lobeda - Oost-duitsland


    Augustus 1988
    Op een camping in Hongarije leerden we Alfred kennen. Hij was in 't gezelschap van zijn vrouw en had zijn caravan achter onze kampeerauto gezet. De eerste morgen bleef het bij een groet, een glimlach en de hand opsteken.
    's Avonds spraken we hen aan en nodigden ze ons uit om een tas koffie te komen drinken. Ze kwamen uit Jena Lobeda in Oost Duitsland. Heb me later steeds schuldig blijven voelen omdat ik me op dat moment niet realiseerde hoeveel die tas koffie hen gekost had.
    Na een paar dagen stak Alfred regelmatig eens over om te komen praten over hun leven, het "regime" en hoe ze eronder leefden. Hij werkte bij Zeis, optische toestellen, en ze hadden het nog relatief goed. Ze kwamen al vele jaren naar Hongarije maar deze keer waren ze speciaal gekomen omdat buitenlandse ambassades vol zaten met Oost-Duitsers die hoopten van hier naar 't westen te kunnen. Daarom ook hun voorzichtigheid de eerste dagen om met ons contact te leggen. Adressen werden uitgewisseld en de uitnodiging stond om volgend jaar Pasen naar Jena te gaan.
    We weten niet goed hoe we hun gaan bedanken voor de ontvangst zonder ze een pijnlijk gevoel te geven. We zoeken een heel grote korf en steken die vol met al wat ginder moeilijk te krijgen was, koffie, chocola, appelsienen, enz. We weten niet goed hoe we daarmee door de grenskontrole geraken en doen ook een voorraadje sigaretten en chocolade mee voor de douaniers.
    Het verlaten van het westen gaat zonder veel problemen - over een brug, aan weerszijden met hoge rollen pinnekensdraak afgezet, komen we aan de eerste barelen. De kampeerauto wordt grondig geïnspecteerd en, een paar pakjes sigaretten en chocola armer, mogen we verder rijden. Pascontrole en West Marken omwisselen voor Oost Marken - per dag is er een verplicht wisselbedrag.
    Hoge woonkazernes vormen wallen rond het centrum van Jena en het is even zoeken voor we het juiste woonblok hebben gevonden. Aanbellen helpt niet want de bel is al jaren stuk. Navragen en opschrijven want het wordt een doolhof aangezien het op één van de hoogste verdiepen is en deze lift het niet doet. Grauw, kapotte matten... waar zijn we terechtgekomen?
    Het welkom is zeer hartelijk. De leefruimte klein maar heel gezellig. Alfred gaat eerst met mijn ventje terug om de auto op een veilige plaats te zetten - veilig, niet zozeer voor inbraak maar vooral voor beschadiging omdat er weinig manoeuvreer ruimte is en niemand geeft om een paar krassen min of meer op hun Trabantje. Het is er buiten tenandere één grote open garage. iedereen sleutelt  aan zijn auto. De meeste Trabantjes zijn dan ook van een respectabele leeftijd.
    Helga was even bij de buren en het nieuws van westers bezoek doet vlug de ronde. Vooral de witte chocoladen paaseieren krijgen de aandacht want dat hadden ze nog nooit gezien.
    Het valt op hoe weinig uitleg ze geven aan hun buren als ze vragen vanwaar we zijn en hoe ze ons hebben leren kennen. Niemand betrouwen zegt Alfred, zelfs uw eigen kinderen niet. De Stasi is overal. Wil uw kind naar die school? dan staat daar de vraag tegenover wat ge weet van uw ouders en uw buren... Wilt ge een woning? idem. Om een auto te kopen zelfs een 2°hands en als ge er al het geld voor hebt, komt ge op een wachtlijst van jaren... even wat klikken en ge schuift een paar jaartjes op. Ze verstaan het dat sommigen onder druk bezwijken en zijn dus heel voorzichtig om hun woning of werk niet te verliezen of erger.
    We laten Alfred bellen voor de reservatie van een tafel in een Gaststätte omdat we absoluut onze Oost Marken moeten spenderen. Het trabantje brengt ons, met een sightseeïng omweg, veilig naar de andere kant van 't stad al denk ik herhaaldelijk dat het de laatste meters zijn die hij ooit zal rijden. Op straat staat een rij wachtenden maar omdat wij een reservatie hebben mogen we direct binnen. (oeioei zo voorsteken...zoiets zou ik thuis niet erg appreciëren) Aangezien er geen 4 plaatsen bij mekaar vrij zijn wordt er verhuisd. 'k Voel me hoe langer hoe minder op mijn gemak. Ten onrechte want het blijkt een ingeburgerd gebruik. Ook wij schuiven nog eens op om een grotere groep de kans te geven samen te zitten. Over de tafelnappen ligt op sommige plaatsen de nationale vlag waar in 't midden een groot gat is waar ooit de sikkel stond. Er broeit wat in de DDR. Linzensoep, witte kool met soepvlees en heel pikante mosterd en pudding na.
    Af en toe komt er iemand even praten en tegen dat de avond om is zijn verschillende tafels samen geschoven. We trakteren en zijn 's avonds een paar OostMarken lichter (we zullen lelijk moeten doen om alles op te gebruiken)
    De volgende dag leer ik linzensoep maken en verteld Helga hoe moeilijk het is ook maar iets te kopen. vb Als er ondergoed geleverd is in 't warenhuis doet de tamtam zijn werk en laten de vrouwen hun werk op de fabriek in de steek om zo vlug mogelijk te kunnen gaan aanschuiven in de hoop op...Een bezoek aan 't warenhuis toont ons vooral lege rekken en slechts primaire levensnoodzakelijke dingen.
    Koffie wordt langs de straatkant verkocht in pakjes van 25 tot 50gram en heel duur; kaviaar ook maar met de volle doos voor een spotprijs naar onze normen (Russische ruilwaar).
    's Namiddags gaan we de streek verkennen. Alfred wil absoluut zelf rijden maar wij willen voor de benzine betalen en hij lacht. We rijden de stad uit want daar heeft hij een tuintje. Ze huren dat voor 1 jaar van de staat voor 1 OostMark. Hij heeft er een tuinhuisje geknutseld en onder een hoop bakken en zakken haalt hij een benzineblik te voorschijn... van de russen... geruild voor groenten uit zijn tuintje.
    Daarna genieten we van de mooie natuur en een paar fraaie burchten en ik zie er de "hoeve van mijn dromen" helaas aan de verkeerde kant voor mijn vrijheid.
    's Avonds in de Gaststätte leren we nog 't één en 't ander over 't leven en de handel met de russische soldaten die het volgens de ossies veel slechter hebben dan zijzelf. Elke verse rekruut komt aan met een rugzak vol dozen kaviaar en de mannen met strepen zeggen daar niets over omdat zij de rest van de kramakkele bussen aanvullen met waren om te ruilen voor eten.
    Morgenvroeg vertrekken we en we zitten nog met een hoop ongebruikte marken. Amuseren ons om hier en daar 't één en 't ander te verstoppen. Ze zullen even nodig hebben voor alles te voorschijn komt want we hebben het zo gedaan dat ze niet gaan twijfelen of we het niet hebben verloren...zou graag hun gezicht zien...waar zouden ze het het eerst vinden? zouden ze het direct snappen en verder gaan zoeken? Heb er thuis nog dagen plezier aan gehad.
    We nemen niet alleen afscheid van Afred en Helga maar van een aantal lieve mensen in de hoop ze vlug terug te zien.
    Zomer en Alfred durft niet op verlof vertrekken. Het gonst van de geruchten maar dat zijn wij slechts later te weten gekomen. We weten niet wat er loos is en maken ons wat ongerust maar durven er niet over schrijven of telefoneren.
    9 November 1989 Kot in de nacht telefoon. De muur is opengebroken en er zijn mensen ongedeerd naar 't westen gegaan. Ze gaan zelf onmiddellijk vertrekken om in Berlijn te gaan kijken. Alfred gaat eerst nog een paar bussen benzine ophalen want als iedereen naar ginder gaat rijden zullen de pompen wel leeg zijn.
    Wij kunnen niet meer slapen en wachten op een volgend telefoontje dat gelukkig nog diezelfde dag komt. Ze staan in 't westen en mochten van bij vreemde mensen gratis bellen om ons het nieuws te melden.
    Eén jaar later bezochten ze ons.
    Toen wij in Jena terugkeerden hebben we gesakkerd en hardop gevloekt. Overal waren wegomleidingen want de heraanleg van de banen was massaal gestart..........met Duitse grundlichkeit.

    December 2006
    De vreugde in 't oosten is vlug geluwd. Ze leerden ook kennis maken met de negatieve kanten van de westerse luxe-wereld.
    Prijzen gingen de hoogte in maar velen vielen zonder werk.
    Criminaliteit heeft massal ingang gevonden. De ene angst heeft plaats gemaakt voor de andere.
    Hoorden herhaaldelijk de laatste jaren dat velen met heimwee terug denken aan "vroeger" Het westen beloofde veel maar heeft het oosten de rug toegekeerd.
    De rijke westerling startte bedrijven en bevolkte ze met werkkrachten uit Polen.
    Hun lapje gehuurde grond werd verkocht, hun woonblok gesloopt.
    Dure vrijheid. Ze mogen nu onbeperkt TV kijken en daar de rijkdom en criminaliteit aanschouwen.  Ze hebben het misschien beter dan vroeger maar de hoge verwachting is verre van ingelost.

    20-04-1988 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (9 Stemmen)
    » Reageer (1)
    31-12-1974
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We schrijven 1968
                   uit de
                oude doos
               

                Tannheim
                Oostenrijk
                 Jan.1975

    Meer foto's zal ik eens ergens moeten zoeken want het was toen voor ons de tijd van de super8 filmkens

    Het verhaal hoe het allemaal begon kan u
    hier lezen

    31-12-1974 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (1)
    14-05-1972
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk Provence najaar 2009
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ben een heel tijdje achter met 't plaatsen van verslagen en werkjes - ga proberen ze nu aan te vullen en...daarna bij te houden!

    Het weer thuis is kil en nat. we trachten naar een streepje zon. 't Ventje heeft wel last van zijn ben maar we gaan het rustigaan doen.
    We nemen de ons wel bekende route:
    Luxeuil les Bains, Villard Les Dombes, Hauterives waar de zon schijnt en we onze zetels kunnen buitenzetten - Charolls waar we graag een paar dagn blijven - Malaucene gewoon als overnachtingsplaats - St Paul Lez Durance waar de camperplek is verplaatst naar de ingang van de camping: heel schaduwrijk , water/dump en warme douches gratis maar wij missen ons mooie plekje onder de platanen maar.. we verstaan de beslissing.. niet iedereen hield zich aan de regels en dan moet men ingrijpen en het ook gezellig houden voor de inwoners - Riez: een stadje waar we van houden en een rustige plek om te staan. smsje naar de vrienden die blijkbaar niet ver af zijn. Het weer is schitterend en we beloven hen hier op te wachten.
    Het is notentijd en er staan veel bomen op zogezegd niemandsland. Germaine gaat wandelen en brengt zakken vol mee. Zij en mijn ventje hebben hun plezier met ze te kraken. Thuis zullen we weer voor een jaartje toekomen om notenbrood te bakken.

    We blijven hier wat dagen rondhangen.
    We vertrekken en spreken af mekaar terug te ontmoeten in Cotignac - een mooi provencaals dorp met een zeer gezellige markt en mooie wandelwegen. De vijgen zijn allemaal reeds af. Het weer valt wat tegen. Jos en Germaine genieten van de wandelingen. wij gaan verder zuidwaarts want stappen zit er voor geen van ons beide in. we spreken af in La Londe les Maures.
    Ook hier valt het weer tegen - het 2e jaar op rij reeds - veel wind en regen en koud. Vorig jaar stond alles hier onder water.
    't Ventje komt 'smorgens met veel pijn in 't been terug van de bakker. Hij kan wel wat rondrijden met de scooter maar we betrouwen het niet echt.
    We beslissen maar rustigaan naar huis te rijden. Onze vrienden trekken richting Spanje
    We genieten eerst nog van een goeie portie mosselen aan de haven - lekker.
    De terugrit gebeurd met veel tussenstops. Rijden gaat redelijk zonder problemen maaar we moeten oppassen voor verstoppingen en klonters dus om de paar uren toch wat stappen voor 't ventje
    We komen verder heelhuids thuis zonder problemen (was ook al effe geleden dat de auto geen problemen gaf

    14-05-1972 om 00:00 geschreven door ribbedebie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (0)


    mijn andere blogs
    ribbedebie
    over van alles en nog wat
    reizen
    vliegreizen wereldwijd

    kampeerauto2
    kampeerauto in
    andere continenten

    Locations of visitors to this page
    Foto

    Gastenboek
  • Nog een aangename dag en veel groetjes
  • Draaiend Wiel
  • Campergroetjes van Ukkupuk
  • rondtrekke met camper
  • Felix Bongers Web Page

    Graag weet ik wie er aan mijn deurtje heeft geklopt. Laat u een krabbeltje na zodat ik ook even op tegenbezoek kan komen?




    God schiep mij
    naar ZIJN beeld
    en gelijkenis
    -niet naar het jouwe
    -verwijt me dus niet
    dat ik niet ben zoals jij

    Foto

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Reizen is landen verliezen!
    Voortdurend iemand anders zijn.
    Geen vaste voet aan de grond meer hebben.
    Enkel leven van wat je ziet.

    Nergens toe behoren, zelfs niet aan mezelf.
    Voorop lopen en volgen.
    Het gemis een eindpunt te hebben,
    en de schrik het te bereiken.

    Reizen op die manier is als een reis.
    Maar ik doe het, zonder er meer van de verwachten
    dan de droom dat het ticket me verschaft.

    De rest is slechts aarde en hemel.


    Blogvrienden

        Gazel
        redpoppy
        Febe
        Amorfati
        Bomma
        Georges01
        Lana
        Marleentje
        Miena
        Mija

    Zwervers

       
    campert5c
        GM
        Moekeontour

    Info


        campersite
        wegwijzer

    .

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!