Klik op de Button om naar mijn Award blogje te gaan
Over mijzelf
Ik ben Claire en ben een vrouw en woon in Knesselare (België) en mijn beroep is op rust sederd 2005......... Ik ben geboren 13-04-50 en ben nu 63 jaar jong Mijn hobby's zijn powerpoints maken en de zondag naar de voetbal gaan van de zoon En ik maak ook eigen crea's gemaakt in PSP waar ik dan ppsjes mee maak. Ik ben getrouwd met Ivan en heb 2 kinderen Vanessa en Gianni een schoonzoon Bart en een schoondochter Kelly en 3 schatjes van kleindochtertjes Lone, Leni en Elena.
Op Allerheiligen herdenken we onze overleden familie en vrienden
Op 1 november is het de dag van onze dierbaren die misschien verleden jaar bij ons nog waren. Nu hebben we ze moeten afstaan aan de Heer als het uw moeder, vriend of kind is, het doet zeer. Ik heb zo mijn eigen mening over 1 november voor de meeste 'one day to remember'... Maar niet die ene dag telt, wanneer je iemand graag gezien heeft. Normaal is het, dat die persoon in jouw verder leeft.
Een regenboog vind ik een prachtig fenomeen, als de zon schijnt en het regent, zie je er een. Altijd loopt deze in een boog, zo prachtig aan de hemel, zo hoog. Iedere keer zie je dezelfde mooie kleuren, het is echt een mooi gebeuren. En zodra de zon dan weer schijnt, dan is het ook zo dat de regenboog verdwijnt. Toch is het altijd zo dat ik er enorm van geniet, de regenboog is er maar even, en dan weer niet.
Starend naar de heldere maan, in het holst van de nacht. Verzonken in een gedachtenstroom, niet wetend waarover. Een vaag visioen voor me, ik kan het niet ontcijferen. De gedachten en beelden blijven komen, ik weet niet wat te doen. Het visioen komt terug, ik zie iemand staan in de schim van het maanlicht. Als ik opkijk zie ik iemand in de verte staan, een rilling loopt over mijn rug. Mijn visioen is werkelijkheid aan het worden, maar opeens vervaagt het weer. Kan ik er nog achterkomen, was het werkelijkheid of bedrog.
Gevoel van stilte in mij maakt me een beetje huiverig omdat ik weet wat erna komt kon ik maar tegen iemand zeggen die iemand was jij die mij geloofde tegen wie anders moet ik het uitleggen? dan maar op deze manier met een gedichtje ik moet het kwijt het speelt heel erg alleen jij weet wat ik bedoel stilte voor de storm best wel een rot gevoel misschien valt het mee en heb ik het mis hoop zo dat mijn gevoelens nu eens helemaal niet kloppen wat zou dat een heerlijk gevoel zijn dat ook ik het niet allemaal wist.
Kon ik maar vergeten, al was het maar heel eventjes. Kon ik maar vergeten, wie ik ben en wat ik voel. Kon ik maar vergeten wat er is gebeurd. Ik probeer er niet aan te denken, en zeker niet over te praten, zo zal ik het wel snel vergeten. Kon ik maar vergeten, al was het maar voor even!!!
Liefde en verdriet die niemand ziet. Een lieve vriendin en een leuke vriend. Die twee die mijn liefde verdient. Met een lach en een traan, zijn die twee die in mijn hart blijven bestaan. Maar ik weet dat het nooit uit mijn hart zal vergaan. Wat hun voor mij hebben gedaan. Samen onze eigen weg, onze plezier dat was echt, ieder ging zijn eigen weg. Allen kregen we een gezin, en dat was het einde van het begin.
Ik hou van grote mensen met een heel heel heel groot hart. en van die hele lange armen om je uren te omarmen. Soms zie ik naar de kleine mensen met een hartje klein van goud, soms hou ik ook van hen. Maar dan kijk ik terug naar jou, en dan denk ik dat ik nog het meeste van de grote mensen hou. Grote mensen zijn nooit treurig maar altijd goedgezind. soms zijn ze wel eens doof, of ook wel stom of blind, maar ik zeg het je grote mensen zijn toch altijd... blakend goedgezind.
Soms wil ik alleen zijn, gewoon op mijn eentje. Niet te hoeven denken aan het verleden, niet te moeten denken aan de toekomst. Het leven gaat zo snel voorbij, waarom moet ik nu al plannen maken? Mag ik niet gewoon genieten, van elke dag die komt? Ik wil niet denken aan wat er morgen zal gebeuren wat ik morgen zal doen of wie ik morgen zal ontmoeten. Ik wil gewoon mezelf zijn zonder dat mensen me met de vinger wijzen... Ik wil gewoon leven op mijn manier zoals ik ben en niet zoals ze willen dat ik ben, want ik ik ben mezelf!
Woorden, ze zijn er in duizenden betekennissen. Ze kunnen dienen om iemand te troosten, of te laten weten hoeveel je van iemand houdt. Maar woorden kunnen ook wapens worden en drama's veroorzaken als je er onbezonnen mee omspingt. Ze kunnen diepe kraters maken in je hart, met littekens die nooit meer verdwijnen.
Woorden, ze kunnen iemand diep kwetsen en vernederen. Let daarom op met wat je zegt, gebruik geen woorden om je macht te tonen of om iemand klein te krijgen.
Gebruik woorden verstandig, zodat ze geen onuitwisbare sporen achterlaten in iemands hart.
't Zijn de kleinste dingen die het doen veel attenties en gezoen. Het vergeven van de dingen, die zich tussen beide dringen. Elkaar omarmen op een dag, dat de andere het graag mag. Het wederzijds gevoel, richten naar hetzelfde doel. Samen praten, elkaar voelen, zijn van die bewuste doelen. Elkaar oprecht gelukkig maken, zonder elkaar aan te raken. Proberen mekaar te verstrikken met verleidelijke blikken. Weten wat de ander heel graag doet, zonder dat men het vragen moet. Mekaar de ogenblikken schenken, als men even alleen wil denken. Mekaars verdriet helpen verdringen. zijn ook zo van die dingen. Dat is de liefde voor mijn part, heel oprecht en uit het hart.
Druk oponderstaande
knop om een berichtje
achter te laten in mijn
gastenboek.
Gelieve geen grote
plaatjes te plakken
AUB, die worden
onmiddelijk weg
genomen DANK U.
Please no big pictures
to paste into my
guestbook PLEASE
thank you
Deze kaars laat ik branden voor mijn overleden papa en broer en voor mijn schoonouders en al die mij dierbaar waren
