13/8 God toonde me een vreemde planeet die de aarde zal treffen - Great MIracles Avenue

Ik werd geboren in een landelijk dorp in Australië en groeide er op. Ik was een jonge vrouw toen ik de volgende droom kreeg. Ik droomde dat ik thuis was en dat de telefoon rinkelde. Het was een vrouw die opgetogen was dat de H. Maagd Maria mij wilde zien. Ze zei dat ik met naam was genoemd. Ik barstte onmiddellijk uit in tranen. Op dat ogenblik voelde ik Maria’s liefde voor me. Het was een vreugdevolle, zuivere en mooie liefde die een moeder heeft voor haar kind. Ik was overweldigd door emoties: vreugde, liefde, maar ook droefheid en schaamte. Ik kon het niet geloven, ik dacht dat het een grap was.

Ik ben niemand speciaal en een zondaar. De vrouw zei dat ze een bus zou sturen om mij op te halen. Een witte bus kwam langs. Toen de deur openging zag ik de bus vol met mensen. Ze hadden allen gehoord dat de H. Maagd mij wilde zien. En ze wilden meegaan met mij en misschien zelf de H. Maagd zien. Op de bus juichten de mensen mij toe. Ik ging achter de chauffeur zitten. Toen we wegreden verdween alles wat buiten was. Er waren geen huizen, geen bomen, geen weg, geen lucht, geen zon. De bus was omgeven door een zachte witte gloed. Einde droom (ik kreeg Maria niet te zien)

2^e droom: Ik droomde dat ik thuis was. Ik hoorde een luide knal en er was een rommelend geluid toen de aarde beefde. Ik liep naar buiten om te zien wat er gebeurde. Ik was geschokt, ik zag dat de planeet Jupiter in de atmosfeer van de aarde was. Het vulde de hele lucht en wat er nog een beetje over was stond nu in brand. Het was zo groot en zo dichtbij dat je het bijna kon aanraken. Er was geen maan, geen sterren, geen zon. Ik hoorde mensen schreeuwen en huilen. Ik keek rond en was geschokt toen ik mensen zag stelen uit winkels en huizen. Mensen keerden zich tegen anderen. Het maakt me bedroefd.

Deze mensen waren zo verblind door hun hebzucht en zonde, dat ze niet zagen wat er zich voor hun ogen afspeelde. Hun zondig gedrag had het helemaal overgenomen. Het was dat deze ramp hen een excuus gaf om zich slecht te gedragen. Ik viel huilend en biddend op mijn knieën. Ik dacht dit is het einde van de wereld en iedereen zal sterven. Er was geen waarschuwing geweest en niemand zag het aankomen. Er was geen tijd om zich voor te bereiden. Toen werd ik wakker.