8/8 Er wachten jullie harde tijden - Boodschap aan Simona

Ik zag onze Moeder: ze droeg een wit gewaad, had een gouden riem om haar middel, op haar hoofd had ze de kroon van twaalf sterren en een blauwe mantel die ook haar schouders bedekte en reikte tot aan haar blote voeten die op de wereld rustten. Er waren taferelen van oorlog en geweld te zien. Toen bedekte onze Moeder de wereld met haar mantel en hield alles op. Moge Jezus Christus geprezen worden...

Mijn lieve kinderen, ik hou van jullie met een immense liefde. Mijn kinderen, ik kom nogmaals naar jullie toe om, om gebed te vragen: bid, kinderen. Mijn kinderen, ik kom jullie waarschuwen, ik kom jullie bij de hand nemen en jullie naar mijn geliefde Jezus leiden. Hij stierf aan het Kruis voor ieder van jullie om jullie het eeuwige leven te geven, om jullie te bevrijden van de dood van zonde. Bid, mijn kinderen, bid; bid met me, dochter.

Ik bad met onze Moeder voor al degenen die zich aan mijn gebeden hadden toevertrouwd, voor al degenen die ziek zijn naar lichaam en geest, voor de noden van de Heilige Kerk en voor alle Priesters, toen hervatte Moeder de boodschap.

Mijn kinderen, ik kom naar jullie toe om jullie te waarschuwen en om, om gebed te vragen: bid voor deze wereld die steeds verder geruïneerd wordt; bid, kinderen - er wachten jullie moeilijke tijden. Mijn kinderen, als ik jullie dit vertel, is dit om jullie voor te bereiden, niet om jullie bang te maken, zodat jullie op het moment van de strijd klaar zullen staan met de Heilige Rozenkrans in jullie hand geklemd, met een vast geloof. Mijn kinderen, versterk jullie geloof met de Heilige Sacramenten. Mijn kinderen, aanbid mijn geliefde Jezus op je knieën in het Allerheiligste Sacrament van het altaar; bid, kinderen, wees dragers van liefde en vrede. Bid, kinderen, bid. Nu geef ik je mijn heilige zegen. Bedankt dat je zo snel naar me toe bent gekomen.

8/8 Kerken leeg, geplunderd - Boodschap aan Angela

Vanavond verscheen de H. Maagd Maria helemaal in het wit gekleed. De mantel die haar omhulde was ook wit, breed en bedekte ook haar hoofd. Op haar hoofd stond een kroon van twaalf stralende sterren. Op haar borst had onze Moeder een hart van vlees dat klopte. Haar armen waren open als teken van welkom. In haar rechterhand had ze een Heilige Rozenkrans, wit als licht. De rozenkrans reikte bijna helemaal tot aan haar voeten. Haar blote voeten rustten op de wereldbol. De wereld was gehuld in een grote grijze wolk; taferelen van oorlog en geweld waren zichtbaar op de wereld. Onze Moeder liet langzaam een deel van haar mantel over een deel van de wereld glijden en bedekte het. Moge Jezus Christus geprezen worden...

Lieve kinderen, ik kijk naar jullie met Moederlijke tederheid en verenig mij met jullie gebed. Ik hou van jullie, kinderen, ik hou enorm veel van jullie. Kinderen, vanavond nodig ik jullie allen uit om in het licht te wandelen. Kijk naar mijn hart, kijk naar de lichtstralen van mijn Onbevlekt Hart.

Terwijl onze Moeder deze woorden uitsprak, liet ze me haar hart zien met haar wijsvinger - ze liet het me in al zijn schoonheid zien en bewoog ook een deel van de mantel die het hart bedekte. De stralen verlichtten het hele bos met iedereen erin. Toen ging ze verder:

Mijn lieve kinderen, bid en verlies je vrede niet; laat je niet afschrikken door de valstrikken van de prins van deze wereld. Volg mij, kinderen, volg mij op het pad dat ik jullie al heel lang wijs. Wees niet bang, zeer geliefde kinderen: ik sta naast je en zal je nooit verlaten. Mijn kinderen, vanavond ben ik weer hier in jullie midden om jullie om gebed te vragen voor mijn geliefde Kerk. Bid, kinderen, niet alleen voor de universele Kerk, maar ook voor de plaatselijke Kerk.

Terwijl onze Moeder dit zei, werd haar gezicht bedroefd. Haar ogen vulden zich met tranen. Toen zei de H. Maagd Maria tegen mij: Dochter, laten we samen bidden.

Ik had een visioen over de Kerk. Eerst zag ik de Kerk in Rome, de St Pietersbasiliek; het was ondergedompeld in een grote wolk, ik kon het nauwelijks zien. De wolk rees op uit de aarde, uit de grond. Toen begon ik verschillende kerken in de wereld te zien. Velen waren open, maar er zat niets in; het was alsof ze beroofd waren, de tabernakels waren leeg. Toen zag ik andere gesloten kerken – helemaal dicht, alsof ze al lang gesloten waren. Daarna ging ik door met het zien van andere taferelen en het visioen ging door, maar onze Moeder zei tegen mij: Zwijg hierover. Ik bleef bidden met OLVrouw terwijl ik steeds meer visioenen zag. Toen begon onze Moeder weer te praten.

Geliefde kinderen, bid veel voor mijn geliefde Kerk en voor Priesters. Bid, bid, bid. Ik geef je mijn heilige zegen. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen