Nog eens een ketterij van Bergoglio aangehaald uit de archieven - Novusordowatch

20/10/2017 Het Laatste Oordeel volgens Bergoglio

Maak u er geen zorgen om... 

Als u de laatste tijd erg verontrust bent door de voortdurende ketterij die “Paus Franciscus” wordt genoemd, maar om de een of andere reden nog steeds de hoop koestert dat hij werkelijk katholiek is en dit allemaal slechts een groot misverstand is, zal het volgende verhaal u een ontnuchterende werkelijkheid bieden.

Vandaag heeft de beroemde Vaticanist Sandro Magister een blogpost gepubliceerd met de titel ’Het einde van de wereld: een update‘. De laatste dingen volgens Franciscus, waarin hij de favoriete interviewer van Franciscus, de atheïst Eugenio Scalfari, als volgt citeerde:

Paus Franciscus heeft de plaatsen afgeschaft waar zielen na de dood naartoe moesten gaan: de hel, het vagevuur en de hemel. Het idee dat hij aanhangt is dat zielen die door het kwaad worden gedomineerd en geen berouw hebben, ophouden te bestaan, terwijl degenen die van het kwaad zijn verlost, zullen worden opgenomen in de zalige aanschouwing van God.

Hoewel de getuigenis van Scalfari misschien niet geheel betrouwbaar is, aangezien hij altijd uit zijn hoofd spreekt en nooit zijn gesprekken met de ‘paus’ opneemt, heeft Franciscus nooit bezwaar gemaakt tegen wat Scalfari over hem zei en nodigt hij hem voortdurend uit voor meer interviews, waarmee hij duidelijk zijn goedkeuring hecht aan zijn artikels.

In zijn commentaar op de getuigenis van Scalfari merkt Magister op:

Het valt ernstig te betwijfelen of paus Franciscus echt af wil van de ‘laatste dingen’ in de door Scalfari beschreven termen. Er zit echter iets in zijn prediking dat neigt naar een praktische overschaduwing van het laatste oordeel en van de tegengestelde lotsbestemmingen van gezegend en verdoemd.

Magister ondersteunt zijn stelling door de aandacht van zijn lezers te vestigen op verschillende recente uitspraken van de pseudo-paus, waarin laatstgenoemde zorgvuldig de schriftuurlijke teksten redigeerde om in de hoofden van zijn toehoorders het idee te geven dat er niets te vrezen valt omdat alles genade zal zijn. 

Hier zijn enkele voorbeelden die Magister aanhaalt:

* Op woensdag 11 oktober zei Franciscus tijdens de algemene audiëntie op het Sint-Pietersplein dat een dergelijk oordeel niet te vrezen valt, omdat “aan het einde van onze geschiedenis er de barmhartige Jezus is” en daarom “alles zal worden gered. Alles." 

* Tijdens een andere algemene audiëntie een paar maanden geleden, op woensdag 23 augustus, gaf Franciscus voor het einde van de geschiedenis een beeld dat volkomen en alleen maar geruststellend is: dat van “een enorme tent, waar God de hele mensheid zal verwelkomen om definitief bij hen te wonen."

Een beeld dat niet van hemzelf is, maar afkomstig is uit hoofdstuk 21 van Openbaring, maar waaruit Franciscus ervoor zorgde de volgende woorden van Jezus niet te citeren:

Openb 21:7: Wie overwint komen al deze dingen toe. Ik zal zijn God zijn en hij zal mijn kind zijn. Maar voor hen die laf en trouweloos zijn geweest, die zich hebben ingelaten met gruwelijke dingen, met moord, ontucht, toverij of afgodendienst, voor allen die de leugen hebben gediend: hun deel is de vuurpoel met brandende zwavel, dt is de tweede dood.‘ 

* En nogmaals, in zijn commentaar tijdens het Angelus van zondag 15 oktober op de gelijkenis van het huwelijksbanket (Matteüs 22: -14) die op die dag tijdens alle missen werd voorgelezen, vermeed Franciscus zorgvuldig het aanhalen van de meest verontrustende delen.

Zowel die waarin “de koning verontwaardigd werd, zijn troepen stuurde, die moordenaars liet vermoorden en hun stad verbrandde.”

En dat waarin de koning, nadat hij ‘één man had gezien die het bruiloftskleed niet droeg’, zijn dienaren beval: „Bind hem aan handen en voeten vast en gooi hem de duisternis in; daar zal geween zijn en tandengeknars.”

(Sandro Magister, 20 oktober 2017) 

Al meer dan vier jaar geeft Franciscus er alle blijk van dat hij een echte ketter is. Als deze man katholiek is, heeft katholiek zijn geen betekenis. Als hij een paus is, heeft paus zijn geen enkele betekenis behalve het dragen van een bepaald kostuum en het wonen in Vaticaanstad. 

Franciscus’ bagatellisering van de ernst van de Laatste Dingen (dood, oordeel, hemel, hel) is niet nieuw. Bijna vier jaar geleden verspreidde Franciscus al het idee dat het Laatste Oordeel niet te vrezen was, maar gewoon een groot feest zou worden:

“Franciscus: Zweet niet over het Laatste Oordeel!” (12 december 2013) 

Toch weten we, zelfs al is het maar uit gezond verstand, dat als er iets in de wereld gevreesd moet worden, het Gods oordeel is. Niets anders komt zelfs maar in de buurt. Het Laatste Oordeel is in feite het ernstigste moment in ons hele bestaan. Hoewel we er altijd voor moeten zorgen dat we de deugd van de hoop behouden en bewaken, waardoor we verzekerd zijn van Gods hulp om het eeuwige leven te bereiken dankzij Zijn oneindige goedheid en beloften en de verdiensten van Jezus Christus, is dit in strijd met het Evangelie en met de ware katholieke leer om het te beschouwen zoals ‘paus’ Franciscus dat doet. 

Bedenk dat “Paus” Bergoglio op 12 november 2013 op godslasterlijke wijze beweerde dat God ons alleen maar “uitscheldt”, maar ons nooit straft of “kwetst”. Iedereen die ooit zelfs maar vluchtig het Oude of het Nieuwe Testament heeft gelezen, weet dat dit onzin is.

Maar wat is een betere manier om de massa te misleiden dan door hen een ‘evangelie’ te prediken dat zij graag willen horen? 2 Timoteus 4:3-4: Want er komt een tijd dat de mensen de heilzame leer niet meer verdragen, maar leraren om zich heen verzamelen die aan hun verlangens tegemoet komen en hun naar de mond praten. Ze zullen niet meer naar de waarheid luisteren, maar naar verzinsels. 

Als er één ding is dat deze goddeloze wereld moet horen, dan is het de verschrikkelijke en volmaakte gerechtigheid van God die ons zal worden toebedeeld bij het Laatste Oordeel – tot eeuwige verlossing als we sterven in de staat van heiligmakende genade (na een verplichte straf van het vagevuur voor de meesten), en tot eeuwige straf in de hel als we sterven in doodzonde. Hoewel Franciscus soms mondeling een soort (zelf)veroordeling van ongelovigen erkent, weten we dat hij in werkelijkheid gedoopte niet-katholieken voortdurend bevestigt in hun ongeloof, joden in hun ongeloof, moslims in hun ongeloof en heidenen in hun ongeloof. 

In ieder geval insinueert hij voortdurend dat alle gelovigen gered zullen worden – alsof het vuur van de hel geen reëel of acuut gevaar vormt voor allen die in staat zijn te zondigen, zelfs voor de leden van de Kerk. Door op deze manier te spreken verleent Franciscus de ketterij van sola fides, “geloof alleen”, gepredikt door de protestantse aartsketter Maarten Luther, geheel in tegenstelling tot de duidelijke leer van de Heilige Schrift: “U ziet dus dat iemand rechtvaardig wordt verklaard om wat hij doet, en niet alleen om zijn geloof” (Jakobus 2:24).

En zelfs wat betreft zijn hypocriete quasi-toelating dat ongelovigen mogelijk ‘veroordeeld’ worden, zegt hij niet echt waar deze veroordeling uit bestaat, maar noemt hij het louter ‘onszelf insluiten’, een typisch modernistische uitdrukking die alles kan betekenen – alles behalve eeuwig hellevuur eigenlijk. 

Daarentegen heeft de Heilige Moederkerk ons altijd laten begrijpen dat we een heilige, kinderlijke vrees voor de dood en Gods oordeel moeten hebben. God die oneindig perfect is en totaal anders reageert dan de oordelen van mensen, die alleen de buitenkant kunnen zien en onderhevig zijn aan bedrog, misverstanden en een gebrek aan kennis.​ 

De grote Pr. Franz Hunolt, bijgenaamd de ‘Duitse Sint-Alfonsus’, hield krachtige preken over alle aspecten van het christelijk leven als het gaat om de redding van onze ziel, waaronder enkele over de vier laatste dingen (dood, oordeel, hemel, hel).

De Heilige Schrift is uiteraard gevuld met passages die spreken over het einde van ons leven, verlossing en verdoemenis, oordeel, hemel, hel, Gods gerechtigheid en barmhartigheid, vergeving en straf. Beschouw eens de volgende paar ‘impopulaire’ voorbeelden en vraag uzelf af of het getuigenis van de Heilige Schrift misschien niet een beeld schept dat iets minder, laten we zeggen, ‘optimaal’ is over het uiteindelijke oordeel van de ziel dan de indruk die Franciscus geeft: 

Jesaja 11:3-4: Hij ademt ontzag voor de Heer; zijn oordeel stoelt niet op uiterlijke schijn, noch grondt hij zijn vonnis op geruchten. Over de zwakken velt hij een rechtvaardig oordeel, de armen in het land geeft hij een eerlijk vonnis. Hij tuchtigt de aarde met de gesel van zijn mond, met de adem van zijn lippen doodt hij de schuldigen. 

Amos 5:18,20: Wee degenen die verlangen naar de dag van de Heer! Wat zal hij jullie brengen, de dag van de Heer? Duisternis, geen licht. De dag van de Heer zal duisternis zijn, en geen licht; aardedonker, zonder glans.

Spreuken 9:10: Wijsheid begint met ontzag voor de Heer, inzicht is vertrouwdheid met de Heilige. 

Matteüs 7:13-14: Ga door de nauwe poort naar binnen. Want de brede weg, die velen volgen, en de ruime poort, waar velen door naar binnen gaan, leiden naar de ondergang. Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe, en slechts weinigen weten die te vinden.

Matteüs 7:22-23: Op die dag zullen velen tegen Mij zeggen: „Heer, Heer, hebben wij niet in uw naam geprofeteerd, hebben wij niet in uw naam demonen uitgedreven, en hebben wij niet in uw naam vele wonderen verricht?“En dan zal Ik hun rechtuit zaggen: Ïk heb jullie nooit gekend. Weg met jullie, onrechtplegers!

Matteüs 10:28: Wees niet bang voor hen die wel het lichaam maar niet de ziel kunnen doden. Dan kun je beter bang zijn voor Hem die beide, ziel en lichaam, kan laten omkomen in de Gehenna.

Matteüs 13:49-50: Zo zal het gaan bij de voltooiing van deze wereld: de engelen zullen eropuit trekken en de kwaadwilligen van de rechtvaardigen scheiden, en ze zullen hen in de vuuroven werpen, waar ze zullen jammeren en knarsetanden.

Lucas 13:24-25: ‚Doe alle moeite om door de smalle deur naar binnen te gaan, want velen, zeg Ik jullie, zullen proberen naar binnen te gaan maar er niet in slagen. Als de heer des huizes eenmaal is opgestaan en de deur heeft gesloten, en jullie staan buiten op de deur te kloppen en roepen: „Heer, doe open voor ons!“dan zal hij antwoorden: „Ik ken jullie niet, waar komen jullie vandaan?“

Handelingen 24:25: Maar toen Paulus sprak over gerechtigheid en zelfbeheersing en over het komende oordeel van God werd Felix bang en zei: ‚Voorlopig kunt u gaan. Wanneer ik in de gelegenheid ben, zal ik u weer laten roepen.‘

Romeinen 2:2,5: Wij weten dat God hen die dergelijke dingen doen terecht veroordeelt. Doordat u zo hardleers bent en niet tot inkeer wilt komen, maatk u de straf op de dag van Gods toorn, wanneer Hij zijn rechtvaardig vonnis velt, alleen maar zwaarder.

Hebreeën 10:30-31: We kennen immers degene die gezegd heeft: ‚Het is aan Mij om wraak te nemen, Ik zal vergelden,‘ en ook: ‚De Heer zal oordelen over zijn volk.‘ Huiveringwekkend is het te vallen in de handen van de levende God! 

1 Petrus 4:17-18: Besef goed dat de tijd van het oordeel is aangebroken. Dat oordeel begint bij Gods eigen mensen. Als het bij ons begint, hoe zal het dan aflopen met hen die weigeren het evangelie van God te gehoorzamen? Als de rechtvaardige al ternauwernood gered wordt, hoe zal het dan gaan met de goddeloze en de zondaar? 

1 Johannes 2:28: Blijf dus in Hem, kinderen. Dan kunnen we vol vertrouwen zijn wanneer Hij verschijnt en hoeven we ons niet te schamen bij zijn komst. 

Judas 1:14-15: Zij zijn het ook over wie Henoch, de zevende vanaf Adam, geprofeteerd heeft toen hij zei: ‚Ik zie de Heer komen met zijn heilige tienduizendtallen om over allen zijn vonnis uit te spreken; alle goddeloze zondaars zal Hij veroordelen voor alle goddeloze daden die ze in hun goddeloosheid bedreven hebben en voor de harde woorden waarmee ze Hem hebben beledigd.‘ 

Openbaring 3:3: Herinner u dat u de boodschap hebt ontvangen en begrepen. Houd eraan vast en kom tot inkeer. Maar als u niet wakker wordt, kom Ik onverwachts als een dief, op een tijdstip dat u niet kent. 

Openbaring 6:15-17: Koningen, machthebbers, legeraanvoerders, rijken, aanzienlijken, slaven en vrije mensen,iedereen trachtte zich te verbergen in grotten en tussen de rotsen in de bergen. Ze riepen de bergen en de rotsen toe: ‚Val op ons neer! Verberg ons voor het oog van Hem die op de troon zit en voor de toorn van het lam! Want nu is de grote dag van hun toorn aangebroken, en wie kan die doorstaan?‘ 

Openbaring 20:11-15: Toen zag ik een grote witte troon en Hem die daarop zat. De aarde en de hemel vluchtten van Hem weg en verdwenen in het niets. Ik zag de doden, groot en klein, voor de troon staan. Er werden boeken geopend. Toen werd er nog een geopend: het boek van het leven. De doden werden op grond van wat in de boeken stond geoordeeld naar hun daden. De zee stond de doden die ze in zich had af, en ook de dood en het dodenrijk stonden hun doden af. En iedereen werd geoordeeld naar zijn daden. Toen werden de dood en het dodenrijk in de vuurpoel gegooid. Dit is de tweede dood: de vuurpoel. Wie niet in het boek van het leven bleek te staan werd in de vuurpoel gegooid.

Er is werkelijk niets dat meer gevreesd moet worden dan het oordeel van de Almachtige God! Bijbelse getuigenissen zijn op dit punt eenvoudigweg overvloedig aanwezig.

Denk ook eens aan de wijze instructies van de grote H. Alfonsus Liguori, die het volgende leerde in een preek over het Bijzonder Oordeel: 

Welnu, wat zal de angst voor ieder van ons zijn als we op het punt van de dood staan en het oordeel voor ogen hebben dat moet plaatsvinden op het moment dat de ziel het lichaam verlaat? Dan zal over ons lot worden beslist: het eeuwige leven of de verdoemenis in de hel. Op het moment dat de ziel uit dit leven naar de eeuwigheid gaat, heeft de aanblik van zonden uit het verleden, de strengheid van Gods oordeel en de onzekerheid over hun eeuwige verlossing de Heiligen doen beven.

De H. Maria Magdalena de Pazzi beefde in haar ziekte, uit angst voor het oordeel; en tegen haar biechtvader, toen hij haar moed probeerde te geven, zei ze: „Ah! Vader, het is verschrikkelijk om voor Christus te verschijnen in het oordeel.” 

Na zoveel jaren van boetedoening in de woestijn te hebben doorgebracht, beefde de H. Agatha op het uur van de dood en zei: „Wat zal er van mij worden als ik geoordeeld zal worden?“ De eerbiedwaardige pater Louis da Fonte kreeg zo'n huivering bij de gedachte aan de verantwoording die hij aan God moest afleggen, dat hij het bed waarin hij lag deed schudden.

De gedachte aan oordeel inspireerde de eerbiedwaardige Juvenalis Ancina, priester van het oratorium, en later bisschop van Saluzzo, met het besluit zich van de wereld te onthechten. Toen hij de Dies Irae hoorde zingen en de angst voor de ziel overwoog nam hij zich voor zich volledig aan God te geven, toen hij nadacht dat hij voor Jezus Christus, de Rechter, zou worden gebracht.

(H. Alfonsus, Preek over het bijzondere oordeel voor de achtste zondag na Pinksteren) 

Blijkbaar heeft de H. Alfonsus niet het idee dat het Laatste Oordeel een makkie zou zijn voor iedereen die simpelweg het Evangelie “gelooft”. Heiligen beefden, maar Franciscus weet dat hij een knuffel zal krijgen! 

Laten we ook de waarschuwing van de H. Johannes Vianney in herinnering brengen dat iedere ziel die niet bidt om de genade van uiteindelijke volharding, deze niet zal ontvangen. Niet precies wat Jorge Bergoglio de laatste tijd verkondigt. 

Dan is er de bekende reeks Dies Irae (Dag van de Toorn), die de Heilige Moederkerk haar priesters laat reciteren tijdens de Requiemmissen voor de doden. Het geeft melodische en poëtische uitdrukking aan de verschrikkelijke en beangstigende gebeurtenis waarover wij zullen oordelen.