Verschillende spirituele types - Roger O’Brien

1 Pad van het Intellect

Thomistisch gebed

De nadruk ligt vooral op de ordelijke voortgang van het denken, van oorzaak tot gevolg. Mensen met dit gebedstype geven de voorkeur aan nette, ordelijke vormen van het spirituele leven, in tegenstelling tot de vrijzinnige, impulsieve houding van de Franciscaanse benadering. Hun spiritualiteit is gecentreerd rond het oprechte streven naar alle transcendentale waarden: waarheid, goedheid, schoonheid, eenheid, liefde, leven en geest. Net als de H. Theresia van Avila zijn ze bereid bovenmenselijke inspanningen te leveren om hun doel te bereiken.

Vanwege hun afkeer van een tweede keus zoeken ze naar totale waarheid en authenticiteit in hun leven en werken ze hard om de hele waarheid over zichzelf, over God en over heiligheid te bereiken. Deze intense zoektocht naar waarheid kleurt hun hele spirituele leven. Gebedsboeken noemen de Thomistische gebedsmethode vaak discursieve meditatie. Bij dit type gebed neemt men een deugd, schuld of theologische waarheid en bestudeert deze vanuit elke mogelijke invalshoek. Gedragsverandering is een essentieel onderdeel van dit gebed - het blijft niet op intellectueel niveau. Tegenwoordig bestaat er over het algemeen een vooroordeel tegen dit type gebed, omdat het vóór Vaticanum II zo in zwang was.

2 Pad van Toewijding

Augustijns gebed

Deze methode maakt gebruik van creatieve verbeelding om de wereld van de H. Schrift over te brengen naar onze huidige situatie – alsof de Schrifttekst een persoonlijke brief van God is, gericht aan ieder van ons, zoals de H. Augustinus Romeinen 13 oppakt en een boodschap leest die rechtstreeks op hem gericht is. Het essentiële element van deze spiritualiteit, die teruggaat tot de tijd van het Nieuwe Testament (Jezus, H. Paulus en de vroege Kerkleiders), is het ervaren van een persoonlijke relatie met God. Omdat zij tussen de regels door lezen en het onuitsprekelijke en spirituele opvangen, begrijpen degenen die het pad van toewijding volgen symbolen en hun gebruik in de liturgie het beste. Dit pad concentreert zich op meditaties die gevoelens losmaken en het vermogen vergroten om met anderen om te gaan en hen lief te hebben. De nadruk ligt op de liefde voor zichzelf, anderen en God. Degenen die dit pad volgen, kunnen de vier stappen van Lectio Divina volgen: luisteren naar wat God in de H. Schrift zegt, in gebed reflecteren en dit toepassen op vandaag, reageren op Gods Woord met persoonlijke gevoelens, stil blijven en openstaan ​​voor nieuwe inzichten.

3 Pad van Dienstbaarheid

Franciscaans Gebed

Net als de H. Franciscus van Assisi moeten degenen die dit pad volgen vrij zijn; onbeperkt, en in staat om te doen wat hun innerlijke geest hen ingeeft. Ze houden er niet van om vast te zitten aan regels. Denk maar aan de H. Petrus die onstuimig in het water springt om zich bij Jezus aan te sluiten als een typische handeling van dit type.

Franciscaanse spiritualiteit leidt tot daden van liefdevolle dienstbaarheid, wat een zeer effectieve vorm van gebed kan zijn. De evangelieverhalen over Jezus hebben een bijzondere aantrekkingskracht, met name de Incarnatie van God in het leven van Jezus, die het middelpunt vormt waar het Franciscaanse leven en deze spiritualiteit om draaien. Franciscaans gebed is flexibel en vrij en maakt volledig gebruik van de vijf zintuigen. Het is een gebed vol van de Geest.

Degenen die dit pad volgen, kunnen mediteren over de schoonheid van een waterval, bloem, weide, berg of oceaan - allemaal Gods schepping. In dit gebed ligt de nadruk meer op de gebeurtenissen in Jezus' leven dan op Zijn leer. Net als de H. Theresia van Lisieux wordt gebed met volledige concentratie gedaan, alsof het het belangrijkste is om op dit moment te doen. Theresia voerde alle taken uit in de wetenschap dat elke taak deel uitmaakte van de totale harmonie van het universum.

4 Pad van Ascese

Ignatiaans Gebed

Dit type gebed houdt in dat men zich voorstelt als een onderdeel van een scène om er praktische vruchten voor vandaag uit te trekken. Deze spiritualiteit gaat terug op de Israëlitische manier van bidden van 1000 v.Chr., waarbij men zich een gebeurtenis herinnert en erin opgaat en zo de gebeurtenis symbolisch herbeleeft en eraan deelneemt.

Zo mediteerde Ignatius van Loyola over de kerstscène: Ik zal mezelf tot een arme, kleine, onwaardige dienaar maken en, alsof ik aanwezig ben, naar hen kijken, hen beschouwen en hen in hun behoeften dienen met alle mogelijke hulde en eerbied. Dan zal ik over mezelf nadenken om er vruchten van te plukken.

De preoccupatie van de H. Ignatius van orde kwam duidelijk tot uiting in zijn Geestelijke Oefeningen, die erop gericht waren wanordelijke gevoelens te overwinnen, zodat mensen een beslissing kunnen nemen die in overeenstemming is met Gods wil. De meeste zielen die bereid zijn de discipline van 30 dagen intensief gebed en de activiteit van de Geestelijke Oefeningen te volbrengen, worden beloond met een onvergetelijke spirituele ervaring die vaak de hele richting van hun leven verandert.