10/7 (201) Hulp is gereed, wanhoop niet - Melanie

+++ Poetins plannen tegen Amerika / Spanjes onvrijwillige deelname aan de oorlog / Poetins allianties / Russische troepen in Duitsland / Aanval op een moskee dreigt / Oorlog in Europa / Veilige oorden +++

Jezus Christus verschijnt aan zieneres Melanie. Op haar verzoek geeft Hij haar een onmiskenbaar symbool waarmee ze Hem duidelijk kan identificeren. Ze voelt Zijn liefdevolle, zachtaardige, vriendelijke en beschermende aura. 

Aan het begin van het visioen toont Jezus haar de Russische president Vladimir Poetin. Op de achtergrond is een aanval te zien. Poetin lijkt ondeugend en berekenend. De zieneres ziet een beer – symbool voor Rusland – die extreem boos lijkt. 

Jezus en de zieneres staan ​​nu op een heuvel met uitzicht op een onbekend land. Het visioen wekt een gevoel van grote angst bij haar op, waardoor ze de beelden meerdere keren moet onderbreken. Ze interpreteert dit als een teken van een naderende, enorme en gevaarlijke gebeurtenis. Jezus vraagt ​​dat het visioen wordt voortgezet. Op haar verzoek steunt hij haar bij het verdragen van de beelden. 

Het tafereel verplaatst zich naar een uitgestrekt, rotsachtig landschap: Iran. De zieneres ziet een nucleaire aanval en voelt een schokgolf. In snelle reeksen beelden die in seconden voorbijgaan, observeert ze de explosie vanuit verschillende perspectieven. 

Ze herkent een groot Russisch transportvliegtuig, luchtaanvallen en talloze straaljagers, die schijnbaar verschillende kleine nucleaire bommen afwerpen, alsof ze op een rij staan. Krachtige explosies stijgen op in de lucht. 

Dan verschijnt een Amerikaanse zeearend – symbool voor de VS – met een zwarte, ronde bom in zijn klauwen. Voor de zieneres is dit een duidelijk teken van luchtaanvallen door de Verenigde Staten. Opnieuw ziet ze Poetin glimlachen. Hij lijkt plannen te overwegen om Amerika aan te vallen. De staat Nevada komt in gedachten – een plaats die reeds in eerdere visioenen werd genoemd. 

Het is alsof het een visuele weergave is van de plannen die Poetin overweegt. Het wordt afgebeeld als een soort waaier met verschillende onderverdelingen. In elk onderverdelingsgedeelte worden taferelen naast elkaar afgespeeld, alsof ze op kleine schermen worden weergegeven. 

Al deze plannen lijken doelen in Amerika te betreffen. Op één van de schermen is een overstroming zichtbaar, op een ander een EMP. De zieneres ziet ook een locatie in de VS met warmwaterbronnen waar een aanval plaatsvindt. New York flitst ook even – alsof het een ander mogelijk aanvalspunt is dat Poetin overweegt. 

De volgende afbeelding toont een stier – een symbool van Spanje. De stier kijkt naar een naderende golf aan de horizon, die oorlog en internationale allianties symboliseert. Eerst laat de stier zijn kop zakken om aan te vallen, maar keert dan terug naar zijn normale positie – herhaaldelijk aarzelend. Hij lijkt bang en besluiteloos: aarzelend om aan te vallen, aarzelend om te verdedigen, aarzelend om mee te doen – alsof hij in wezen buiten de oorlog wil blijven. Het lijkt er echter op dat de stier, oftewel Spanje, uiteindelijk geen andere keuze heeft dan mee te doen. Hij wordt meegezogen. 

Het volgde beeld toont een schaakbord met de Spaanse koning Felipe erop. Hij trilt over zijn hele lichaam. Wanneer hij één stap vooruit zet, wordt hij van het bord geveegd. Voor de zieneres is dit een teken dat de Spaanse verdediging zwak is en dat het land gemakkelijk kan worden overrompeld. 

Er verschijnt nog een tafereel van Poetin. Dit keer wordt de zieneres overmand door een bijzonder ongemakkelijk gevoel. Ze ziet Poetin zich afwenden en op zoek gaan naar verdere bondgenoten – ze voelt China aan. Poetin lijkt te bedenken hoe hij zijn arsenaal op de meest fantasierijke manieren kan inzetten. 

In een ander tafereel ziet ze troepenbewegingen op een kaart. Russische troepen marcheren westwaarts door Europa. Ze trekken door Duitsland langs de Rijn. Dit wekt de indruk van een Russische bezetting. Het is alsof het Russische leger de macht over Duitsland overneemt en een zekere macht toont, maar met de opdracht de burgerbevolking weinig of geen kwaad te doen. Het lijkt erop dat het Russische leger gewoon door Duitsland trekt, maar dan met een ander doel. De aanwezigheid van de troepen is voelbaar, maar ze vertonen weinig agressie. Onverklaarbaar genoeg voelt de zieneres zich relatief veilig en kalm, ook al zou er officieel gesproken kunnen worden van een staat van oorlog. 

Ze ziet Russische soldaten en voedselhulp. 

Een ander tafereel toont de Amerikaanse zeearend die langzaam over de zieneres heen vliegt – wederom met een aanvalswapen in zijn klauwen. 

Het tafereel verandert weer: een uitgestrekt, kaal, rotsachtig land verschijnt, samen met een ezel – symbool voor Iran. 's Nachts ziet ze een grootschalige aanval. De lichtgevende baan van een raket is te zien aan de donkere hemel. 

Jezus verschijnt uit deze nachtelijke hemel. Hij geeft een dringende waarschuwing. Ze ziet een zakhorloge – een symbool van een naderend moment, dat Jezus expliciet benadrukt: een dreigende escalatie is aanstaande. Een massale aanval zal volgen, die wereldwijde trillingen zal veroorzaken. 

Jezus zegt: Het is spoedig. 

De zieneres hoort de roep van een muezzin. Dit vertelt haar dat er een moskee op het punt staat aangevallen te worden. Innerlijke beelden van een moskee met turquoise bogen en een zeer rijkversierde gevel duiken op – een bekend beeld uit eerdere visioenen. 

De tijd lijkt te dringen. De volledige escalatie is nabij. Steeds opnieuw ziet ze de grote raket aan de nachtelijke hemel – de aanval lijkt lang van tevoren voorbereid. 

Het wordt nogmaals benadrukt: Deze aanval zal een totale escalatie in gang zetten – het nulpunt. 

De zieneres voelt intens aan dat het op handen is. De oorlog zal zich uitbreiden naar Europa. Op een kaart ziet ze de oorlog zich verspreiden. Het is vergelijkbaar met de golven op het water wanneer je er een steen in gooit. Dit wereldwijde conflict is haar reeds in eerdere visioenen getoond – vergezeld van een zich verspreidende ziekte. Dit visioen lijkt te gaan over de oorlog in Europa die haar reeds eerder was voorspeld. 

Ondanks alles ziet ze ook veilige plaatsen in alle getroffen landen en plaatsen waar de oorlog niet zo duidelijk voelbaar zal zijn. 

Jezus herinnert ons eraan: Hulp staat altijd klaar. Wanhoop niet. Verlies de moed niet. Hij benadrukt dat we deze kennis moeten aanvaarden en ons moeten voorbereiden. Wees niet bang. Keer terug naar Mijn vrede. In de Rozenkrans en in de Hostie kun je Mij vinden. Ga in vrede, Mijn kinderen. 

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.