18/9 Verankering te midden van chaos: de twee Harten van Jezus en Maria - O Crux Ave

Met Zr Charista Maria en Zr Mary Clare:

* De opvatting van mystica Maria Esperanza dat Jezus spoedig zou komen, was op een andere manier dan 2000 jaar geleden, dat Hij aan veel mensen zou verschijnen op een manier die meer privé zou zijn. Ze hield deze opvatting tot aan haar dood vast. Het is heel anders dan mensen denken. Hij zal in stilte verschijnen. Mensen zullen zich beetje bij beetje realiseren dat Hij onder ons is. Zijn eerste presentatie zal zo zijn. Want in die dagen, een onschuldig persoon van wie Hij heel veel houdt, sterven.

Dit zal de wereld in beroering brengen. Ze speculeerde dat de manifestatie, die anders klinkt dan de daadwerkelijke wederkomst, en die vooraf zou gaan aan wat zij een ontwaken noemde, zou plaatsvinden. Hoe kun je vrede hebben te midden van de chaos? De beroemdste droom van St. John Bosco. Dit was vóór het schip, de katholieke Kerk, verankerd lag aan de twee pilaren. Er heerste chaos in de Kerk en er lagen boten eromheen. Sommige boten schoten op het schip en het schip had een reeks heilige vaders. Een van de heilige vaders viel. En dan staat hij weer op.

We weten natuurlijk dat het een proces is waarin alles zich ontvouwt en dus zien we in de verte de twee pilaren. Maar dit is wat er gebeurt: veel van de boten rond de katholieke kerk schoten op het schip en er waaide een wind vanuit de twee pilaren die je van veraf ziet, die de Heilige Geest vertegenwoordigen die het schip zou genezen. En dus zitten we allemaal in kleine bootjes en de vraag is: ankeren we op het katholieke schip? Wie ankert er? Wie wordt er tussen deze twee pijlers heen en weer geslingerd? De H. John Bosco zei: "Er zal chaos in de Kerk heersen. De rust zal niet terugkeren totdat de Heilige Vader erin slaagt de boot van Petrus te verankeren aan de twee pilaren van devotie tot de Eucharistie en Maria.

En de twee pilaren zijn niet zomaar een verafgelegen beeld van Maria, Jezus en de Eucharistie, maar het zijn de twee Harten die onder ons leven en kloppen. De kern van de verankering aan deze twee pilaren is de eenheid met de Drie-eenheid. Het is om ons in staat te stellen van harte de genaden van ons doopsel te beleven, die een intieme eenheid is met de inwonende aanwezigheid van onze drie-enige God om andere Christussen te worden. De Kerk gaat nu door haar Golgotha.

En zo kwam het laatste visioen van Fatima op 13 juni 1929 aan Zr Lucia: Zo werd de hele kapel plotseling verlicht door een bovennatuurlijk licht. En boven het altaar verscheen een kruis van licht dat tot aan het plafond reikte. In een helderder licht was aan de bovenkant van het kruis het gezicht van God de Vader. Op zijn borst hing een lichtduif, de H. Geest. Aan het kruis genageld was Jezus Christus. Iets onder zijn middel zag ik een kelk en een grote hostie in de lucht hangen, waarop druppels bloed vielen van het gezicht van de gekruisigde Jezus en uit de wonde in zijn zij.

Deze druppels liepen naar beneden op de hostie en vielen in de kelk. Onder de rechterarm van het kruis stond OLVrouw en in haar hand had ze haar Onbevlekte Hart. Het was OLVrouw van Fatima, met haar Onbevlekte Hart in haar linkerhand, zonder zwaard of rozen, maar met een kroon van doornen en vlammen. Onder de linkerarm van het kruis, grote letters als van kristalhelder water dat naar beneden stroomden op het altaar: genade en barmhartigheid. Maria houdt haar Onbevlekte Hart vast, omdat dit haar primaire missie in Fatima was om deze toewijding aan Maria's Onbevlekte Hart te bevorderen.

* Adam en Eva konden van de boom des levens eten totdat ze van de verboden vrucht aten en toen werden ze van de boom des levens verbannen. De boom des levens was wat hen in staat stelde om gekleed te zijn in licht en wat hen in staat stelde om getrokken te worden in deze diepe gemeenschap met de Vader, met God, en zij wandelden met God. En de boom des levens is het kruis van Christus en wij eten ervan door de H. Eucharistie te ontvangen. En zo trekken deze nieuwe Adam en nieuwe Eva, Jezus en OLVrouw ons daar weer in, de tuin van OLVrouw terug.

* Wij zijn geroepen tot zeer hoge hoogten van heiligheid met de Moeder van God en met Jezus, haar zoon, als

als je denkt aan de H. Franciscus, hij was zo verliefd op de gekruisigde Christus. En dit is waartoe de heiligen zich aangetrokken voelden om de gekruisigde Jezus te aanbidden.

* En Johannes Paulus II zei: begin een nieuwe start met Christus door het gelaat van Christus te aanschouwen en de rozenkrans te bidden en toegewijd te zijn aan Maria. We bevinden ons in een tijd die vergelijkbaar is met de ark van Noach en dat we deze toevluchtsoord van haar Onbevlekte Hart moeten betreden. De nieuwe tuin, want door de nieuwe tuin te betreden, worden we aangetrokken om dit natuurlijke rijk te overstijgen. 

* De H. Louis de Montfort zei dat in deze laatste dagen de grootste heiligen zouden zijn vanwege Maria's aanwezigheid in hun devotie voor haar, omdat het lijden groter wordt, de duisternis donkerder wordt, maar het licht helderder, en de heiligen ontvangen meer genaden om voor ons te pleiten. God zal dit net als Christus gebruiken, weet je, en daar moeten we voorbereid op zijn, want Maria roept ieder van ons op tot totale zelfopoffering. Daarom baden de heiligen de kruiswegstaties en gingen ze er echt in mee, net als zoals de H. Franciscus, die zei: laten we leven alsof we vandaag gaan sterven.

* Liefdadigheid begint thuis, en dat is wat Moeder Teresa van Calcutta zei. Liefdadigheid begint thuis, we zouden elke dag ons geweten moeten onderzoeken. Ja. En bidden voor die genade van de verlichting van het geweten.