1/11 Allerzielen, dit gebeurt wanneer we sterven - Uniquely Mary

Op het moment dat je sterft wordt je ziel gescheiden van je lichaam. En op datzelfde moment sta je voor de rechterstoel van God. Jij en Jezus en soms de H. Maagd Maria, je beschermengel en de H. Aartsengel Michaël. Als je sterft in vriendschap met God en volmaakt gezuiverd aankomt, dan ga je de Hemel binnen. Als je nog steeds reiniging nodig hebt, wat de meesten van ons doen, dan word je daar gezonden en en kies je uit vrije wil het vagevuur die Gods gerechtigheid eist.

Mystici onthullen ons dat de H. Aartsengel Michaël; ook bekend als de engel van het vagevuur, je meeneemt naar de jou toegewezen plek. De traditie en verschillende Heiligen vertellen ons dat het vagevuur zich in het middelpunt van de aarde bevindt, dicht bij de hel, hetzelfde hart van de aarde waar Jezus na Zijn dood naartoe afdaalde. Verschillende mystici, zoals Sint Francisca Romana openbaarden dat er drie niveaus van het vagevuur zijn.

1 Het grote vagevuur wat het meest intens en gereserveerd is voor hen die ternauwernood aan de Hel zijn ontsnapt door Gods genade of veel vergeven doodzonden hebben om uit te boeten.

2 Het tweede vagevuur, waar maar heel weinigen aan ontsnappen en dit vermijden, omdat hier gereinigde, dagelijkse zonden zijn die vergeven zijn, maar nog uitboeting nodig hebben.

3 Het laatste niveau van het vagevuur wordt de drempel van de Hemel genoemd, waar degenen heengaan die nog onvolkomenheden hebben die gezuiverd moeten worden voordat ze de zalige aanschouwing in de Hemel hebben.

Al deze niveaus zijn als een echt martelaarschap. Zoals elke mysticus van het vagevuur onthult dat de spirituele vuren van het vagevuur pijnlijker zijn dan zelfs het pijnlijkste lijden op aarde. Hoewel het vagevuur doorgaans plaatsvindt in het middelpunt van de aarde, kan het ook worden gedaan op plaatsen waar iemand heeft gezondigd of als iemand tijdens zijn leven devotie had voor de Eucharistie, kan het zelfs vóór het H. Sacrament in kapellen worden gedaan. Alles hangt af van Gods oordeel. Dit is de reden waarom wat de wereld geesten noemt, wij Katholieken zielen in het vagevuur noemen, die vaak aan de levenden mogen verschijnen om hulp en gebeden te vragen, zodat hun zuivering sneller kan plaatsvinden.

De Kerk gelooft al sinds het begin in het vagevuur. De vroegst bekende verschijning vond plaats in het jaar 200 aan een vroege Katholieke martelare, St Perpetua van Carthago. Haar broer verscheen aan haar in een visioen waarin hij een ongelooflijke dorst toonde die hij niet kon lessen. En vervolgens na haar gebeden verscheen hij aan haar in staat om zijn dorst te lessen en hem te verlossen van zijn lijden. Veel geschriften in het Nieuwe Testament geven ons de kiemen van het Katholieke geloof in het vagevuur. 1 Korintiërs 3:15 - 1 Korintiërs 15:29 - Mattheüs 5:25 - Lucas 12:58 - Lucas 16:19

Vanwege de realiteit dat de tijd stopt na de dood, wordt de tijd in het vagevuur aanzienlijk anders ervaren dan de tijd op aarde. De intense doodsstrijd zorgt ervoor dat een moment aanvoelt als dagen en minuten als maanden. Er was het beroemde verhaal van een heilige Priester die te vaak grapjes maakte en vervolgens stierf. Zijn beschermengel vertelde hem dat hij veroordeeld zou worden tot drie dagen vagevuur maar hij kreeg de hoop dat het maar kort zou duren. Aanvankelijk getroost, verscheen hij veel later aan een geestelijke dochter van hem en zei: "Helaas, mijn beschermengel loog tegen me want het voelde als eeuwen."

Hoewel het vagevuur voor iedereen anders aanvoelt, laten de meeste getuigenissen zien dat één week in het vagevuur zo'n beetje aanvoelt als 700 jaar op aarde. Hoewel de tijd van genade eindigt op het moment dat we sterven, en we dan onderworpen zijn aan Gods gerechtigheid, kunnen wij op aarde een beroep doen op Gods genade ten behoeve van de zielen in het vagevuur. Omdat ze niet meer voor zichzelf bidden, kunnen we hen op verschillende manieren helpen.

* De belangrijkste manier waarop we hen kunnen helpen is door het offeren en bijwonen van de Mis. Dit wordt reeds gedaan sinds het begin, maar werd beroemd gemaakt door Paus Gregorius de Grote nadat een monnik uit zijn gemeenschap, Giusto, vlak voor zijn dood onthulde dat hij geld in zijn cel had bewaard ondanks de gelofte van armoede. Hij stierf en een maand later begon St Gregorius aan een reeks van 30 opeenvolgende missen, nu Gregoriaanse Dertigsten genoemd, voor de rust van zijn ziel. Hij verscheen aan een van de broeders en openbaarde zijn bevrijding uit het vagevuur op de dag van de 30e Mis.

* Het kruisweggebed. De kracht wordt geopenbaard door dit verhaal. Twee heren bezaten nabijgelegen steden en een van hen bad voor de zielen in het vagevuur, voornamelijk door de kruiswegstaties, maar ook door de opbrengst van zijn stad te doneren aan de arme zielen. De andere heer leidde een veroveringstocht om de stad van de vrome heer in te nemen en hij slaagde daarin. Niet wetend wat te doen en niet in staat een leger op te roepen, riep de vrome heer de zielen in het vagevuur op. En van een afstand kwam een ​​groot leger van zielen, gekleed in witte, blinkende harnassen, die de instrumenten van hun verlossing droegen. Namelijk de instrumenten waren gebruikt om onze Heer te martelen tijdens Zijn lijden.

* Het bidden van de rozenkrans, wat vooral wordt benadrukt door het voorbeeld van de beroemde dief van het vagevuur, die zoveel rozenkransen bad voor de zielen in het vagevuur dat hem bij zijn dood werd geopenbaard dat hij meer dan 1 miljoen zielen had bevrijd door het bidden van de rozenkrans. Die allen kwamen om hem te begroeten en hem bij zijn dood naar zijn eeuwige beloning te brengen.

* Eenvoudige offers gedurende de dag. Zoals gegeven in het voorbeeld van de non die door haar meerdere werd aangemoedigd om geen water te drinken tussen de maaltijden door, zelfs op hete dagen en dit op te offeren. Ze nam deze uitdaging aan en na haar dood verscheen ze glorierijk aan haar meerdere en onthulde dat het glas water dat ze aan de Heer offerde, werd vastgehouden door haar beschermengel. En terwijl ze in het vagevuur was, kwam hij te midden van de vlammen en bluste de vuren met dat ene glas, waardoor ze werd bevrijd in eeuwige glorie.

Er zijn drie dagen waarop de zielen in het vagevuur de meeste hulp van ons kunnen ontvangen:

* Feest van de Tenhemelopneming van de H. Maagd Maria op 15 augustus, omdat het de dag herdenkt waarop zij de hemel binnenging. Veel zielen worden op deze dag bevrijd.

* 2 november, het feest van Allerzielen, waarop elke ziel in het vagevuur, ongeacht wat de straf is, het gebed van de Kerk kan ontvangen.

* Kerstmis, 25 december, de dag die door Maria Simma en andere mystici van het vagevuur wordt onthuld als de dag waarop elk jaar de meeste zielen in het vagevuur worden bevrijd.

Veel verhalen uit het vagevuur openbaren de enorme weldaad die wij op aarde ontvangen wanneer we bidden voor deze arme zielen. Er is een beroemd verhaal over een jezuïetenpriestes die, terwijl hij in Italië op weg was naar een belangrijke bijeenkomst waar hij donaties voor zijn religieuze orde bij zich had, beschermd werd door de zielen in het vagevuur omdat hij en degenen in de koets op elk uur van de reis stopten om voor hen te bidden. De zielen hielden de rovers letterlijk stil terwijl ze op het punt stonden hen neer te schieten, waardoor ze genoeg tijd hadden om te ontsnappen in hun koets.

De Kerk heeft, in het licht van het grote lijden dat zich in het vagevuur afspeelt, zowel ons als de zielen in het vagevuur manieren aangeboden om het te vermijden en de duur ervan te verkorten. De belangrijkste hiervan zijn de aflaten, zowel gedeeltelijk als volle. Als we eens wisten welke opluchting ze krijgen als we voor ze bidden en de ongelooflijke hulp die ze ons kunnen geven, zouden we onze broeders en zusters in het vagevuur nooit vergeten.