7/11 Frankrijk is van plan Vreemdelingenlegioen naar Oekraïne te sturen - Niburu

Escaleren om te kunnen de-escaleren schijnt een favoriete truc te zijn van Donald Trump.
Dat is de reden dat er binnenkort waarschijnlijk zo n 2.000 man Franse troepen in Oekraïne opduiken.
Je kunt het spelen met vuur noemen, maar over het algemeen heeft de Westerse wereld weinig of geen respect voor de militaire mogelijkheden van Rusland. 

Voorop bij dit alles loopt de beroepsleugenaar Rutte die al jaren loopt te blaten dat Poetin alleen maar loopt te bluffen en dat mocht hij toch wat doen, hij de volle macht van de NAVO zal voelen.

Probleem wat ze wel hebben is dat Poetin niet zo erg hapt, Niet als gevolg van al de dreigementen van Donald Trump en nog veel minder na de woorden van een Rutte.

Dit alles zorgt er ook voor dat ze bij ons in het Westen aardig overmoedig beginnen te worden en denken dat ze alles kunnen doen omdat Poetin toch niets terug doet. Dit heeft het hoofd van de NAVO immers zelf gezegd.

En dus gaan we iedere keer een stap verder met het uitdagen van Rusland.

Bij Zerohedge is een artikel verschenen waarin onder andere het volgende staat:

Volgens de Russische Buitenlandse Inlichtingendienst (SVR) bereidt Frankrijk de inzet voor van maximaal 2.000 soldaten in Centraal-Oekraïne in de nabije toekomst. De kern van deze troepenmacht zou bestaan uit Latino-aanvalstroepen uit het Vreemdelingenlegioen, die momenteel intensieve training ondergaan in Polen. Dit volgt op een verklaring van de Franse legerstafchef Pierre Schill, die aangaf dat Frankrijk volgend jaar klaar zou zijn om troepen naar Oekraïne te sturen als onderdeel van "veiligheidsgaranties".

Rusland heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat buitenlandse troepen in Oekraïne legitieme doelen zouden zijn. President Poetin herhaalde dit standpunt eerder. Desondanks meldde de SVR eind september dat een eerste groep professionele militairen uit Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk al in Odessa was aangekomen, zonder dat dit tot een onmiddellijke crisis leidde. Het artikel stelt dat dit komt doordat geen van de betrokken partijen de aanwezigheid officieel bevestigde – mogelijk om escalatie te beheren – en dat eventuele verliezen nog niet publiekelijk zijn gemaakt. Een conventionele troepenmacht van 2.000 man zou echter onmogelijk te verbergen zijn, wat daardoor dan ook een significante escalatie zou vormen.

De discussie over Franse troepeninzet begon in februari 2024, toen president Emmanuel Macron er voor het eerst mee flirtte. Dit leidde toen niet tot actie, waarschijnlijk door terughoudendheid binnen de NAVO om een Derde Wereldoorlog met Rusland te riskeren. Een jaar later, onder de nieuwe Amerikaanse regering, verklaarde de toenmalige minister van Defensie (nu Oorlog) Pete Hegseth dat de VS geen Artikel 5-bescherming zou bieden aan geallieerde troepen in Oekraïne. Sindsdien circuleren geruchten dat president Trump inlichtingen- en logistieke steun zou kunnen goedkeuren voor een dergelijke inzet na afloop van de vijandelijkheden.

Deze geruchten volgden op de top in Anchorage tussen Trump en Poetin, en gingen vooraf aan de recente Amerikaanse escalatie tegen Rusland – twee maanden geleden. De auteur interpreteert dit als een strategie van Trump om Poetin tot maximale concessies te dwingen. Rusland zal echter nooit de betwiste gebieden afstaan, zoals vastgelegd in de grondwet, maar het zou hypothetisch een westerse troepenaanwezigheid in Oekraïne kunnen accepteren. Of een Franse troepenmacht tijdens of na de gevechten zou worden ingezet, blijft onderwerp van debat, net als of dit überhaupt gebeurt.

Frankrijk houdt rekening met Hegseths waarschuwing en zou niet unilateraal handelen zonder Amerikaanse goedkeuring. De auteur concludeert dat Trump waarschijnlijk op de hoogte is van Schills intentieverklaring en Macrons plannen, en hier niet tegen bezwaar maakt – mogelijk zelfs aanmoedigt als drukmiddel op Poetin. Poetin staat nu voor een keuze: een deal sluiten met Trump om escalatie te beheren, of de escalatieladder beklimmen door aanvallen op Franse troepen toe te staan indien ze worden ingezet.

De recente ontwikkelingen bevestigen en ondersteunen de bredere beoordeling dat Trump een "escalate to de-escalate"-strategie voert: escaleren om op gunstigere voorwaarden voor het Westen (en slechtere voor Rusland) tot de-escalatie te komen.

Samenvattend waarschuwt het artikel voor een potentieel grote crisis als Franse troepen daadwerkelijk worden ingezet, met onvoorspelbare gevolgen voor de NAVO-Rusland-relaties, terwijl het de Amerikaanse rol onder Trump benadrukt als katalysator voor deze risico's.