|
19/11 Poolse mystica openbaart 7 verschrikkelijke kringen van het Vagevuur - Uniquely Mary
Jezus openbaarde aan Stefania Fulla Horak, een Poolse mystica, ongelooflijke dingen over het vagevuur. Hij laat haar deze verschillende kringen van lijden zien. We zullen er zeven doornemen. En in al deze dingen die je zult horen, zul je gebreken horen die je hebt waarvan je je niet bewust was en die je moet zuiveren. En kijk, dit is het ongelooflijke dat dit je getoond kon worden, zodat je hier aan kunt gaan werken en hier gezuiverd kunt worden, zodat je dat lijden in het vagevuur later kunt vermijden, maar ook een ongelooflijk bevredigender en gelukkiger leven kunt hebben.
* De kring van eenzaamheid: Al diegenen die gedachteloos zochten naar beweging, plezier en drukte tijdens hun leven, raken hier moe en uitgeput, en hebben daardoor nooit tijd gehad om na te denken over de waarde van de ziel. Zij, die de kostbare korte periode van het aardse leven verspillen aan lege zaken, onbeduidend, waardeloos en daarom slecht en zondig in absolute eenzaamheid. Zij denken nu aan de ellendige leegte, de uren en jaren die op deze manier verloren gaan.
Ze zouden graag willen dat iemand de kwelling het hun deelt, misschien iemands aanwezigheid naast hen te voelen. Maar ze worden alleen omringd door onmetelijke, bodemloze, hopeloze leegte en eenzaamheid. Ze zijn als in een leeg huis zonder ramen en deuren. En ze weten niet zeker of ze er ooit uit zullen komen.
* De kring van kwelling: In tegenstelling tot de kring van eenzaamheid, zullen er zielen zijn van degenen die achterbleven. Zij vermeden het sociale leven of verachtten mensen en gaven niets van zichzelf. Degenen die uit hun eigen schade en die van anderen eenzaamheid zochten en alleen luisterden naar hun eigen ervaringen en gevoelens. Degenen die, bijvoorbeeld de diensten van de Heilige Mis vermeden vanwege te veel intimiteit.
Degenen die gaven met anderen konden delen van hun eigen gedachten, maar ze trokken zich terug in stilte, gierig en hebzuchtig voor zichzelf. Degenen die uit gemakzucht, luiheid en onwil om hun naasten te dienen op welke manier dan ook, zich hullen in de enge kring van hun eigen gedachten en zaken. Zij die bovenal waarde hechtten aan valse vrede, en de plicht van sociale naastenliefde niet wilden begrijpen. Dit zijn daarom de zielen van mensen die passief in plaats van actief zondigden. Mensen die ogenschijnlijk niets verkeerds deden, maar uit een vurige, minachtende, egoïstische, en gierige hebzucht voor zichzelf, hebben zij ook niet zoveel goeds gedaan als ze konden doen.
Nu zijn hun zielen in constante angst en beweging, nergens een stil hoekje, nergens eenzaamheid. Menigten verzamelen zich, zwermen zielen verlangen naar stilte, die ze van elkaar afnemen. Ogen kijken overal. Overal is iemands aanwezigheid, overal aandacht van iemand anders, beweging drukte, commotie, voortdurende rusteloze kwelling en vermoeidheid.
* De kring van verlangen: Dit zijn zielen die in onreine zonde leefden, die hun lichamelijke dorst, afwijkingen en losbandigheid, volledig bewust van de gruwel, hun eigen daden, die ze moeten overwegen, sluiten ze vrijwillig voor zichzelf de weg naar de bron van het levende water af. Ze worden verbrand door een verschrikkelijke, onlesbare dorst naar reinheid. Ze voelen zich vuil, bezoedeld, slordig en zijn moe van de verstikkende walging voor zichzelf. Ze willen zich wassen, schoonmaken, afspoelen van dit vuil, en alles eromheen is droog, heet en vijandig. Deze mensen drinken gedurende hun leven uit vuile bronnen. Ze moeten het zo lang volhouden en zich dan reinigen met lijden voordat ze kunnen drinken van wat zuiver is.
* De kring van waan: In deze kring bevinden zich zielen van mensen die hun grillen volgden en die voortdurend op zoek waren naar nieuwe ervaringen. Er zullen zielen zijn van mensen die de eenvoudigste alledaagse taken van het echte leven niet wilden leren kennen of aanraken, een kunstmatige ervaring creëerden, onrendabel, zonder voordeel voor hen of iemand anders. Nu zullen hun zielen moeten blijven brandende zwermen ervaren, ronddwalen tussen het vruchteloze, de zoektocht naar belangrijke waarden en betekenis om verstrikt te raken in dwaasheid en zinloosheid en de reeds correct beoordeelde verwarring van hun eigen kunstmatigheid.
* De kring van bedrieglijke hoop: Hier zijn de zielen van mensen die hun woord of belofte in hun leven niet zijn nagekomen. Die ijdele hoop hebben gewekt bij anderen die veel goede voornemens, kansen, en impulsen hadden. En uit onachtzaamheid hebben ze nooit ze tot het einde gebracht. Zij die verbetering voor later uitstelden, evenals een goed echt gebed. Ze zijn moe in de kring met de hoop op een naderende bevrijding. Het leek erop dat ze reeds aan het einde van hun kwelling kwamen.
Dat hun kwelling op elk moment gedaan zou zijn, vol geluk voor hen, dat er slechts een hand was om uit te steken, een paar stappen om te zetten. En plotseling zullen ze zich op de bodem van twijfel en wanhoop. Het zal zich steeds herhalen. Altijd dezelfde hoop en altijd de teleurstelling. Machteloosheid tot op de bodem. Ze zullen deze kwelling niet kunnen stoppen. Het zal zich herhalen tot de laatste schuld is uitgewist.
* De kring van gepaste boetedoening: Dit is de meest uitgebreide kring. In deze kring zijn alle zielen die iets moeten uitboeten. Net als in de andere kringen lijdt de ziel vanwege haar eigen schade, vertraging vanwege haar eigen geluk. In de kring van gepaste boetedoening, lijden ze voor alles opnieuw, herinneren ze zich het alweer. Alles wat overblijft, is een volledig, perfect begrip van verwaarloosde plichten jegens God. De ziel ziet hier nauwkeurig en pijnlijk ervaringen met herinnering, dag na dag, moment na moment, gedachte na gedachte van hun hele leven.
De ziel ziet nu duidelijk elk moment waarop ze zich had kunnen afkeren van de slechte wegen. Ze onderscheidt de lichten waarmee God haar al de ijdelheid van haar daden liet zien. Ze begrijpt dat ze met haar vrije wil dingen heeft gekozen die God beledigden en Hem ver weg hebben gezet in plaats van te doen wat de ommekeer zou brengen ten koste van een kleine inspanning en gedachte tot eer van God. De ziel ziet duidelijk wat een mens soms durft te betwijfelen tijdens het leven.
Namelijk dat iedereen voldoende licht en kracht van de schepper zal ontvangen om hem nooit te beledigen. En zo bewegen beelden van hun leven zonder onverdrongen begrip en begrijpen ze de heiligheid, schoonheid, zoetheid, kracht, perfectie en Gods gerechtigheid die zij beledigden. Pas wanneer de laatste fout, de laatste tekortkoming, de laatste meest geheime gedachte uitgeboet is door de meest volmaakte spijt en de motieven ervan gezuiverd zijn, gaat de ziel naar de laatste kring van het vagevuur, naar de kring van onverschilligheid.
* De kring van onverschilligheid: Wat een opluchting, wat een geluk, wat een onvoorstelbare genade voor de ziel, wanneer ze eindelijk, na al haar juiste kringen van berouw te hebben doorlopen, hier zal aankomen. Dit geeft het beste idee van de mate van eerder lijden, dat het een genade voor haar lijkt te zijn dat ze alsof ze niets voelt, deze kring verwelkomt, als een overlevende die met de laatste restjes van haar kracht dit reddende eiland verwelkomt. Het is een kring waarin men niet lijdt, maar wacht.
En hoewel de ziel niet weet hoelang dit zal duren, lijd ze er niet onder. De zielen, die de volledige straf reeds hebben ondergaan, wachten hier nog steeds zonder lijden totdat iemand op aarde herstelt wat zij in hun leven hebben vernietigd of verwaarloosd. Er zijn mensen die geloven dat als iemand een goede belijdenis aflegt en vervolgens sterft, hij het koninkrijk der hemelen binnengaat. Maar ze hadden het bij het verkeerde eind. Het vagevuur is niet alleen een plaats van zuivering, maar ook van rijping voor zij die zich tijdens hun leven, door nalatigheid of veronachtzaming van innerlijke inspiratie, niet spiritueel hebben ontwikkeld.
Zij moeten hun verdere ontwikkeling beginnen in het vagevuur. Ze wilden niet rijpen tijdens hun leven. Als het motief voor hun daden niet primair de liefde voor God was, ondanks talrijke daden, zelfs grote, maar vanuit verschillende motieven voor daden, zullen ze eerst God moeten leren liefhebben in het vagevuur. En pas dan zullen ze God zien. De basis van de regeling aan de andere kant zal niet alleen zijn wat de mens slecht of goed heeft gedaan, maar ook of hij al het goede heeft vervuld dat hij kon vervullen tijdens zijn leven. Zeer weinig zielen zullen het vagevuur ontlopen.
Hoewel iedereen het zou kunnen vermijden als mensen zich heel duidelijk zouden willen realiseren dat alles, zelfs de kleinste zonde, hier en daar bewust verzoend moet worden met goede wil tijdens het leven, waarbij moreel of fysiek lijden nederig en vertrouwend wordt aanvaard, is onderwerping aan Gods wil de meest verdraaglijke vorm van berouw voor alle tekortkomingen van Zijn wetten en de gemakkelijkste manier om geluk te vinden na de dood. Lijden om boete te doen tijdens het leven is een bewijs van onze goede wil en voor God en Zijn genade.
Wie wil zijn schuld verzoenen tijdens zijn leven? Dan is een kleine verdienste op aarde, in het vagevuur 10 keer meer waard. Hoe wonderbaarlijk groot is de kracht van het bewust aanvaarde en het aan God opgeofferde lijden. En hoe goed zullen zij het na de dood begrijpen. De zielen van het vagevuur kunnen niets anders voor zichzelf doen dan lijden. Lijden is hun enige gebedswerk en pad om dichter bij hun doel te komen.
|