De Quakers ontdekten dit in de 17e eeuw in Engeland. Ze zaten urenlang samen in volledige stilte te wachten. Niet wachtend tot God zou verschijnen. Hij was reeds aanwezig en wachtte tot hun eigen gedachten voldoende tot rust waren gekomen om Zijn aanwezigheid te herkennen. Ze noemden het verwachtingsvolle stilte. En in die stilte, zonder preken, zonder rituelen, zonder religieuze handelingen, ontmoetten mensen God directer. Het is een onmiddellijke, intieme, onmiskenbare gemeenschap. Zo ziet dat eruit in het dagelijks leven. Je staat vast in de file. Je eerste reactie is frustratie en boosheid over de vertraging. Maar dan herinner je je dat dit moment precies is zoals het is gebed kan zijn. Je voelt je ademhaling.

Je merkt de spanning in je schouders op en laat die bewust los. Je beseft dat het goddelijke zelfs hier aanwezig is, zelfs nu. Die verschuiving, dat is gebed. Dat is afstemming. Dat is de oefening van aanwezigheid. Je hebt een moeilijk gesprek. Iemand bekritiseert je, valt je karakter aan. Je ego wil zich verdedigen, een tegenaanval inzetten. Maar je pauzeert. Je ademt. Je voelt je voeten op de grond. Je herinnert je wie je werkelijk bent, onder het gekwetste ego. En vanuit die herinnering reageer je met compassie in plaats van defensiviteit. Die pauze, die ademhaling, die keuze, dat is gebed, dat is belichaming, dat is goddelijke liefde die door je heen stroomt in een gebroken situatie.

Je ligt 's nachts wakker en bent angstig over morgen. De angsten escaleren, geld, gezondheid, relaties, alle onzekerheden van het leven. Maar in plaats van de angst te bestrijden of erin te verdrinken, merk je het gewoon op. Je voelt het in je lichaam. Je ademt erin. En onder de angst raak je iets aan dieper, een fundamenteel gevoel van oké zijn, een basis van zijn die standvastig blijft, zelfs terwijl al het andere verschuift. Die erkenning, dat is gebed. Dat is de vrede die alle begrip te boven gaat. Dat is de aanwezigheid van de Vader in de geheime plaats die je vasthoudt wanneer je jezelf niet kunt vasthouden.

Zo word je gebed. Niet door perfectie, niet door alle negatieve gedachten en emoties te elimineren, maar door bewustzijn te brengen in elk moment, afstemming te kiezen boven reactie, en de goddelijke aanwezigheid te herkennen te midden van het gewone leven. Het worden van gebed betekent niet dat het leven ophoudt moeilijk te zijn. Dat betekent niet dat je nooit pijn, verlies of hartzeer zult ervaren. Jezus zelf huilde. Hij voelde angst. Hij ervoer het volledige spectrum van menselijke emoties. Maar Hij bleef standvastig, zelfs te midden van het lijden. In de hof van Getsemane, geconfronteerd met de kruisiging, bad Hij: "Niet Mijn Wil, maar de Uwe geschiede."

Dit was de ultieme daad van vertrouwen. Hij liet zijn greep los op hoe de dingen zouden moeten zijn en opende zich volledig voor wat was. Dat is het diepste niveau van levend gebed. Niet de uitkomsten beheersen, niet God manipuleren om je te geven wat je wilt, maar jezelf zo afstemmen op de goddelijke wil dat je zelfs tragedie in heilige bewustheid kunt omarmen. De moeder die haar kind heeft verloren, stopt niet met rouwen. Maar ze zou in de diepte van haar pijn een mededogen kunnen ontdekken voor andere rouwende moeders, dat haar roeping wordt. Haar verdriet wordt gebed. Haar gebroken hart wordt een kanaal voor het helen van anderen.

De man die financieel alles verliest, doet niet alsof het geen pijn doet, maar hij zou wel eens kunnen ontdekken dat in het wegvallen van externe zekerheid een onwrikbaar innerlijk fundament schuilgaat waarvan hij het bestaan ​​nooit vermoedde. Zijn crisis wordt gebed. Zijn leegte wordt de ruimte waar God eindelijk gehoord kan worden. Dit is wat het betekent om gebed te worden. Je vreugde wordt een offer. Je verdriet wordt heilig. Je hele leven, in al zijn rommelige complexiteit, wordt aanbidding.

Hoe dit vandaag toe te passen?

1 Neem je eerst voor om elke ochtend 60 seconden heilige stilte in acht te nemen. Slechts 60 seconden. Ga zitten, adem, merk op dat je bewust bent. Probeer niets te bereiken enigszins. Probeer niets te voelen. Wees gewoon aanwezig bij de aanwezigheid zelf.

2 Kies één dagelijkse activiteit om heilig te maken. Misschien is het je ochtendkoffie zetten. Misschien is het de afwas. Misschien is het de wandeling van je auto naar je kantoor. Breng tijdens die activiteit volledige aandacht. Laat het een gebed worden door aanwezigheid.

3 Prent een eenvoudige herinnering gedurende de dag. Misschien is het elke keer dat je telefoon trilt. Misschien is het elke keer dat je door een deur loopt. Misschien is het elke keer dat je stress voelt opkomen. Wanneer de herinnering afgaat, haal dan één keer bewust adem. Voel je voeten op de grond. Herinner je wie je bent onder de chaos.

Deze drie oefeningen, ochtendstilte, heilige activiteit en ademhalingsoefeningen, zullen je bewustzijn beginnen te herprogrammeren. Je zult gaten beginnen te merken tussen gedachten, momenten van onverwachte rust, een groeiend vermogen om aanwezig te blijven, zelfs wanneer het leven moeilijk wordt. En geleidelijk, subtiel, zul je beseffen dat er iets veranderd is. Bidden is niet langer iets wat je 20 minuten 's ochtends doet. Gebed wordt de achtergrondruis van je bestaan. Het besturingssysteem draait onder al je activiteiten.

Je zult merken dat je op situaties reageert met wijsheid die je verrast, dat je mededogen toont waarvan je niet wist dat je het bezat, en dat je vrede ervaart die logisch gezien geen zin heeft gezien je omstandigheden. Het komt doordat je eindelijk bent gestopt met het blokkeren van de goddelijke stroom die altijd al door jou heen probeerde te stromen. Je bent geworden wat je altijd al bedoeld was te zijn: een levend gebed.

Jezus zei: "Het koninkrijk der hemelen is als gist gemengd met meel. Je kunt het niet zien werken, maar geleidelijk, onzichtbaar, verandert het het hele brood." Dat is wat er gebeurt als je begint te leven als gebed. Je kunt de transformatie niet altijd zien, maar het gebeurt geleidelijk, onzichtbaar, volledig. De wereld snakt naar mensen die niet alleen over God praten, maar Zijn aanwezigheid uitstralen door hun manier van leven. Mensen die op haat reageren met liefde, op angst met vrede, op chaos met kalmte.

Niet omdat ze proberen goed te zijn, maar omdat ze zo in harmonie zijn gekomen met de goddelijke natuur dat die vanzelfsprekend door hen heen stroomt. Dat is wie je aan het worden bent. Dat is je roeping. Een ​​levend gebed te zijn dat alles wat je aanraakt transformeert.