23/12 Het gebedsprincipe dat Jezus prees - Divine Faith Verse

Matteus 8:5-13: Toen Jezus Kafarnaüm binnenging, kwam er een centurio naar hem toe die hem om hulp smeekte. ‘Heer,’ zei hij, ‘mijn slaaf ligt thuis verlamd op bed en lijdt hevige pijn.’ Jezus antwoordde hem: ‘Ik zal meegaan en hem genezen.’ Daarop zei de centurio: ‘Heer, ik ben het niet waard dat u onder mijn dak komt, u hoeft alleen maar te spreken en mijn slaaf zal genezen. Ook ik ben iemand die onder andermans gezag staat en zelf weer soldaten onder zich heeft, en als ik tegen een soldaat zeg: “Ga!” dan gaat hij, en tegen een andere: “Kom!” dan komt hij, en als ik tegen mijn dienaar zeg: “Doe dit!” dan doet hij het.’

Toen Jezus dit hoorde, verbaasde hij zich en hij zei tegen degenen die hem volgden: ‘Ik verzeker jullie: bij niemand in Israël heb ik zo’n groot geloof gevonden. Ik zeg jullie dat velen uit het oosten en uit het westen zullen komen en met Abraham, Isaak en Jakob zullen aanliggen in het koninkrijk van de hemel, maar de erfgenamen van het koninkrijk zullen worden verbannen naar de uiterste duisternis; daar zullen zij jammeren en knarsetanden.’ Tegen de centurio zei Jezus: ‘Ga naar huis. Zoals u het geloofd hebt, zo zal het gebeuren.’ Op hetzelfde moment genas zijn slaaf.

Jezus prijst de nederigheid van de man niet, maar Hij verwondert zich over zijn geloof. Waarom? Omdat deze centurio iets begreep wat de hele religieuze instelling ontging. Hij behandelde Jezus niet als een wonderdoener die je overtuigt door volharding.

Hij zag Jezus als iemand die handelde vanuit gedelegeerd gezag. Hij herkende Jezus als iemand die handelde vanuit gedelegeerd gezag. En het verschil tussen die twee perspectieven is cruciaal. Dit is wat je moet begrijpen. De centurio zag gebed niet als overreding. Hij zag het als afstemming. Hij hoopte niet dat Jezus hem kon helpen. Hij erkende dat wanneer de autoriteit spreekt, de werkelijkheid zich automatisch herschikt.

Geen smeekbeden nodig, geen onderhandelingen nodig, alleen erkenning van hoe het systeem daadwerkelijk functioneert. Want als deze man, die nooit de Schrift had bestudeerd, nooit de tempel had bezocht, nooit de gebeden had geleerd, geloof kon tonen dat Jezus nooit in Israël had gezien, dan is geloof niet wat ons is geleerd. Hij stemde zijn verwachting eenvoudigweg af op hoe de autoriteit functioneert, en liet vervolgens de uitkomst los.

Jezus' antwoord was een leermoment. Hij onthulde dat dit geloof herhaalbaar is. Het is een begrip, een perspectief, een manier om te zien hoe Gods woord zich verhoudt tot de werkelijkheid. De centurio begreep drie lagen die de meeste gelovigen nooit doorgronden. Ten eerste begreep hij de positie. Ten tweede begreep hij delegatie. Ten derde begreep hij uitvoering. En elk van deze lagen onthult een stap in hoe geloof werkelijk werkt, niet zoals ons is verteld dat het werkt.

In het Romeinse leger ging gezag niet over kracht. Het ging niet over charisma. Het ging zelfs niet over rang zoals wij die kennen. Gezag ging over positie binnen een hiërarchie. Een centurio had het bevel over ongeveer 80 tot 100 man. Maar zijn macht kwam niet voort uit zijn fysieke verschijning of zijn persoonlijkheid. Die kwam voort uit het feit dat wanneer hij sprak, hij sprak namens de gehele Romeinse militaire structuur achter hem. Toen een centurio een bevel gaf, gehoorzaamden de soldaten niet omdat ze hem aardig vonden. Ze gehoorzaamden omdat ze het gezag erkenden dat hij uitstraalde. Het bevel zelf droeg het gewicht van Caesars gezag, doorgegeven via generaals, via bevelhebbers, via deze centurio.

Het was het woord van het rijk dat zich manifesteerde door zijn positie. En dit is wat alles verandert aan het gebed. De centurion hoefde zijn soldaten niet te volgen om ervoor te zorgen dat ze zijn bevelen uitvoerden. Hij hoefde niet fysiek aanwezig te zijn bij de executie. Zodra het woord vanuit de juiste positie was gesproken, was de uitkomst al in gang gezet. Het bevel reisde door de keten van gezag en manifesteerde zich automatisch in actie. Dit is structurele zekerheid, geen emotionele hoop.

Kijk nu wat er gebeurt wanneer hij dit begrip toepast op Jezus. Hij zegt: "Ik erken dat je binnen een structuur opereert. Ik zie de autoriteit van waaruit je spreekt. Dus hoeft U niet naar mijn huis te komen, hoeft U niet fysiek aanwezig te zijn. Spreek gewoon. Want in mijn wereld proberen woorden die van ware autoriteit komen niet, ze voeren uit.

Daarom stopte Jezus. Daarom was Hij verwonderd. Omdat deze man Jezus niet vroeg om te handelen. Hij erkende dat handelen al gegarandeerd was op het moment dat de autoriteit sprak. De centurio oefende geen emotioneel geloof uit, het soort dat hoopt sterk genoeg te zijn. Hij oefende structureel geloof uit, het soort dat erkent hoe de werkelijkheid reageert op goddelijk gezag.

De meeste mensen denken dat geloof een emotie is. Je wekt het op. Je bidt. Je voelt er sterk bij. Je hoopt met genoeg intensiteit en misschien, heel misschien, zal God reageren. Maar Jezus benadrukte iets heel anders. Dit geloof van deze man was mechanisch. Niet mechanisch in een koude zin, maar mechanisch in de zin dat wanneer je een schakelaar omzet, de lichten aangaan. Niet

omdat je hoopte dat ze zouden aangaan, niet omdat je de elektriciteit hebt overtuigd, maar omdat het systeem zo werkt. Geloof in Jezus' leer gaat niet om God te overtuigen om te handelen. Het gaat erom te erkennen hoe God al werkt. De centurio twijfelde niet. Hij onderhandelde niet. Hij stelde geen voorwaarden of maakte geen noodplannen. Hij stemde zijn verwachting eenvoudigweg af op hoe gezag daadwerkelijk ​​functioneert in het koninkrijk van God. Daarom zei Jezus dat Hij dit soort geloof niet in Israël had gevonden. De meeste religieuze mensen beschouwden God nog steeds als iemand die overtuigd, beïnvloed of overgehaald moest worden door religieuze prestaties.

Deze man beschouwde God als iemand wiens woord al heerst over de werkelijkheid. Jezus bewonderde God niet alleen dit geloof. Hij reageerde er onmiddellijk op. Hij zei: "Ga, laat het gebeuren zoals je geloofde dat het zou gebeuren." En Matteüs schrijft dat de dienaar op datzelfde moment genezen werd. Het was een herhaalbaar inzicht. En als dat waar is, als dit kader begrepen en toegepast kan worden, dan wordt de echte vraag: wat begreep de centurio precies wat de meeste gelovigen nog steeds niet begrijpen? Want het antwoord is niet ingewikkeld. Het is gewoon anders dan wat ons is geleerd.

De meeste gebedslessen richten zich op duur, emotie en volharding. Bid langer. Voel het dieper. Geef niet op en er is niets mis met volhardend gebed. Maar de aanpak van de centurio was anders. Hij hoefde niet volhardend te zijn, omdat hij begreep dat zodra de goddelijke autoriteit spreekt, de zaak beslecht is. De uitdaging is niet om God te laten handelen. De uitdaging is om je af te stemmen om te ontvangen wat Hij al geautoriseerd heeft.

Laat me je precies zien hoe dit werkt. Want verborgen in deze ontmoeting ligt een precies kader, drie kernverschuivingen die je van smeken naar ontvangen brengen, van hopen naar weten, van angst naar rust. En zodra je deze verschuivingen ziet, zul je begrijpen waarom sommige gebeden lijken af ​​te kaatsen terwijl anderen landen met onmiddellijk effect.

De eerste verschuiving: Stop met bidden vanuit paniek en begin met helderheid te bidden. De centurio dramatiseerde de situatie niet. Hij zei niet: "Mijn dienaar sterft en ik ben wanhopig en ik weet niet wat ik moet doen en alles stort in elkaar." Hij identificeerde het werkelijke probleem zonder emotionele opsmuk. Mijn dienaar is verlamd en lijdt. Spreek gewoon Uw woord en hij zal genezen zijn. Geloof werkt met helderheid, niet met chaos. Wanneer je God nadert, zie de situatie voor wat ze werkelijk is. Benoem het duidelijk. Wees specifiek. Wees direct. Vergroot de angst niet door elk worstcase-scenario te herhalen.

Voeg geen emotionele last toe alsof God overtuigd moet worden van de urgentie. Hij weet het al. Het is niet jouw taak om te overtuigen. Jouw taak is om duidelijk te identificeren wat het woord nodig heeft, en het vervolgens vrij te geven. De meeste gebeden mislukken, niet omdat God niet luistert, maar omdat het verzoek begraven ligt onder lagen van angst, uitleg en emotioneel onderhandelen. De centurio sneed dwars door dat alles heen. Hij had één duidelijke behoefte. Hij verwoordde die openlijk en ging over naar de tweede verschuiving.

De tweede verschuiving is de benadering vanuit nederigheid. De centurio zei: "Heer, ik ben het niet waard dat U onder mijn dak komt." Dit is geen zelfvernedering. Dit is positioneel bewustzijn. Hij begreep zijn plaats in de structuur. Hij eiste niets. Hij beweerde geen rechten. Hij onderhandelde niet op basis van wat hij verdiende. Hij erkende met wie hij sprak en positioneerde zich dienovereenkomstig. Gezag reageert op houding. Wanneer je God met nederigheid benadert, gebeuren er twee dingen tegelijk. Je hart blijft zacht en je geest blijft ontvankelijk. Nederigheid creëert de innerlijke ruimte voor het woord om te bewegen.

Recht op iets daarentegen verhardt het hart. Het sluit de oren. Het verandert gebed in onderhandeling. En onderhandeling veronderstelt gelijke positie. Maar je onderhandelt niet met God. Je stemt je af op Hem. Dit betekent niet dat je kruipt. De centurio kroop niet. Hij erkende eenvoudigweg de werkelijkheid van wie Jezus was en plaatste zichzelf in de juiste relatie tot die werkelijkheid. En vanuit die houding van nederigheid maakte hij de derde verschuiving.

De derde verschuiving: veranker je verwachting aan Gods gezag, niet je inspanning. De centurio zei: "Ik begrijp hoe gezag werkt. Wanneer Uu spreekt, hebben bevelen gewicht. Ik geloof dat Uw woord werkt. Hij vertrouwde niet op Jezus' fysieke aanwezigheid. Hij ging er niet van uit dat het zou werken vanwege hoe ernstig hij het vroeg. Hij verankerde zijn hele verwachting aan één ding: de aard van het goddelijke gezag. Dit is geloof dat berust op de werkelijkheid, niet emotie. Het is stabiel omdat het niet leunt op omstandigheden, gevoelens of zichtbaar bewijs. Het is verankerd in wie God is en hoe zijn woord werkt.

Geloof is niet hopen dat er iets zal gebeuren gebeuren. Geloof is volledig steunen op de gevestigde orde van Gods koninkrijk. Zijn woord heeft inherente autoriteit. Wanneer je bidt in overeenstemming met die autoriteit, is de uitkomst niet onzeker. Het woord heeft al gehandeld. Je wacht alleen nog tot de manifestatie aansluit bij de realiteit die al in gang is gezet. Dit is het geheim dat de meeste gelovigen missen. Ze bidden, en besteden vervolgens de volgende uren, dagen of weken aan het monitoren van de resultaten, om te controleren of God heeft gehoord, en zoeken naar tekenen dat er iets gebeurt.

Maar de centurio deed dat niet. Toen hij Jezus' woord, ga, laat het zo zijn hoorde, vertrok hij. Hij ging weg voordat hij enig bewijs zag. Hij ging verder met zijn dag alsof de zaak al beslecht was, omdat het in zijn begrip zo was.

Johannes 4:46-53: Er was daar een hoveling uit Kafarnaüm wiens zoon ziek was. Omdat hij gehoord had dat Jezus uit Judea naar Galilea was teruggekeerd, was hij naar hem toe gekomen, en nu vroeg hij of Jezus mee wilde gaan om zijn zoon, die op sterven lag, te genezen. Jezus zei tegen hem: ‘Als jullie geen tekenen en wonderen zien, geloven jullie niet!’ Maar de hoveling drong aan: ‘Heer, ga toch mee, voordat mijn kind sterft.’ ‘Ga maar naar huis,’ zei Jezus, ‘uw zoon leeft.’

De man geloofde wat Jezus tegen hem zei en ging weg. En terwijl hij nog onderweg was, kwamen zijn dienaren hem al tegemoet om te zeggen dat zijn kind in leven was. Hij vroeg hun sinds wanneer het beter met hem was gegaan. Ze zeiden: ‘Gisteren, een uur na de middag, is de koorts verdwenen.’ De vader besefte dat dat het moment was dat Jezus tegen hem gezegd had: ‘Uw zoon leeft.’ Hij kwam tot geloof, hij en al zijn huisgenoten. 

De koninklijke ambtenaar deed hetzelfde. Jezus zei tegen hem: "Ga, je zoon zal leven." En de man geloofde het woord dat Jezus sprak en vertrok. Hij eiste geen bewijs. Hij vroeg niet om bevestiging. Hij zweefde niet angstig over de uitkomst. Hij vertrouwde er eenvoudigweg op dat wanneer goddelijke autoriteit spreekt, de werkelijkheid zich dienovereenkomstig aanpast. En de tekst vertelt ons dat terwijl hij Hij was nog op weg naar huis toen zijn dienaren hem tegemoet kwamen met het nieuws: "Uw zoon leeft." De genezing vond plaats op het exacte moment dat Jezus sprak. Dit is geloofswandel.

Je gaat door het leven vol vertrouwen dat het woord al heeft gewerkt, zelfs voordat de resultaten zichtbaar worden in je fysieke realiteit. Je controleert niet obsessief. Je gaat niet in discussie met twijfel. Je manipuleert geen omstandigheden om een bepaalde uitkomst af te dwingen. Je laat je handen, je geest en je emoties los. Want op het moment dat je weggaat zonder onmiddellijk bewijs te eisen, geef je het woord de ruimte om zich te manifesteren. Je verandert van een angstige toeschouwer om een zelfverzekerde deelnemer te zijn aan wat God reeds heeft volbracht. In je gebed is het niet de vraag of God je gehoord heeft.

Hij heeft je gehoord. De vraag is: bid je vanuit het begrip van de centurio, of bid je vanuit de plaats waar de meeste religieuze mensen bidden? Erken je autoriteit en stem je je ermee af? Of probeer je God te overtuigen door de intensiteit van je emotie en de volharding van je vragen? Zo herken je het verschil. Als je gebed zwaar aanvoelt, als het vol angst, herhaling, en wanhopig onderhandelen zit, bid je vanuit het verkeerde paradigma. Je behandelt God als iemand die overtuigd moet worden. Maar als je gebed helder, direct en rustgevend aanvoelt, als je de behoefte kunt benoemen, Gods autoriteit kunt erkennen en de uitkomst kunt loslaten, bid je vanuit het kader van de centurio.

De precieze structuur:

1 Wanneer je God benadert over deze situatie, identificeer dan eerst de werkelijke behoefte zonder emotionele overdrijving. Spreek het verhaal niet opnieuw uit. Leg niet uit waarom het urgent is. God weet het al. Benoem de situatie gewoon duidelijk. Vader, dit is wat Uw woord nodig heeft. Dat is alles. Geen drama, geen verdere uitleg, alleen duidelijkheid.

2 Positioneer jezelf in nederigheid. Niet omdat je waardeloos bent, maar omdat je erkent wie hij is. Je zou kunnen zeggen: "Ik kom naar U toe, niet op basis van mijn waardigheid, maar op basis van Uw aard en Uw woord." Het gaat er niet om jezelf in het stof te verlagen. Het gaat erom de realiteit te erkennen. Hij is degene met autoriteit. Jij bent degene die zich daarmee conformeert.

3 Derde, doe een duidelijk verzoek. Voeg geen reserveplannen of voorwaardelijke clausules toe. De centurio zei niet: "Als U bereid bent, zou U misschien kunnen overwegen om te helpen." Hij zei: "Spreek gewoon." Je verzoek moet even direct zijn. Spreek je woord uit over deze situatie. Dat is alles. Eén duidelijk verzoek.

4 Veranker je verwachting volledig aan wie God is. Zeg het hardop als dat nodig is. Ik vertrouw niet op mijn gevoelens. Ik steun niet op zichtbaar bewijs. Ik veranker mijn verwachting aan Uw autoriteit en Uw gevestigde orde. Wanneer U spreekt, reageert de werkelijkheid. Ik geloof dat Uw woord al heeft gewerkt. 

5 Ga verder met je dag. Leef alsof de zaak is beslecht. Blijf niet controleren op tekenen. Bid niet morgen hetzelfde gebed uit angst dat God je vandaag niet heeft gehoord. Hij heeft je gehoord. Het woord is gesproken. Leef nu eenvoudigweg in afstemming met die realiteit totdat de manifestatie zich in je fysieke ervaring manifesteert. Dit is wat de centurio deed. Dit is wat de koninklijke ambtenaar deed. En dit is wat Jezus aanprees als echt geloof. Jezus zei: "Dit inzicht is beschikbaar voor iedereen die het grijpt. Het is voor iedereen die ziet hoe Gods woord werkt en zijn/haar verwachting afstemt op die realiteit." Jij kunt die persoon nu zijn, vandaag nog.