Soorten bellen

1 Altaarbellen

Tijdens de Mis

"Kort voor de consecratie, indien van toepassing, luidt een misdienaar een klein belletje als signaal voor de gelovigen." Het gebruikelijke moment om het signaal voor de naderende consecratie te geven is wanneer de priester zijn handen uitstrekt over de hostie en de kelk terwijl hij de epiclese reciteert. Vermelding van dit signaal werd in het Romeinse Missaal opgenomen in de herziening van paus Johannes XXIII in 1962. Zelfs vóór 1962 was het gebruikelijk om dit signaal te geven, hoewel het toen "geen gezag had". 

Alle edities van het Romeinse Missaal van vóór 1970, inclusief die van 1962, schrijven voor dat de altaarbel continu wordt geluid terwijl de priester de woorden van het Sanctus reciteert tijdens de laagmis. Maar in lijn met de afschaffing van een strikt onderscheid tussen een gezongen en een enkel gesproken mis, maakt de editie van 1970 geen melding van deze praktijk. 

Volgens de plaatselijke gewoonte luidt de misdienaar ook een of drie keer de bel wanneer de priester de geconsacreerde Hostie en daarna de Kelk omhoogheft. Edities van het Romeinse Missaal van vóór 1970 schrijven een drievoudig of een continu luiden van de bel voor bij elke vertoning van de geconsacreerde gedaanten. Edities van vóór 1962 schrijven ook voor dat de misdienaar eerst een elevatiekaars moet aansteken, die pas gedoofd mag worden nadat de priester het Kostbaar Bloed heeft geconsumeerd of de communie heeft gegeven aan anderen die deze willen ontvangen. 

Op 10 september 1898 verklaarde de Congregatie voor de Heilige Riten het gebruik van een gong in plaats van de altaarbel ongepast. 

Het luiden van een altaarbel begon waarschijnlijk in de 13e eeuw. Het wordt niet vermeld in het oorspronkelijke Romeinse Missaal van paus Pius V uit 1570 en werd pas tijdens het pontificaat van paus Johannes Paulus II in de pauselijke missen ingevoerd. 

Net als alle kerkklokken wordt de altaarbel niet geluid vanaf het einde van het Gloria in excelsis tijdens de Mis van het Laatste Avondmaal op Witte Donderdag tot het weer wordt gezongen tijdens de Paaswake op Stille Zaterdag. Tijdens deze heiligste periode van het liturgische jaar, bekend als het Paastriduum, wordt soms een houten klepel, een crotalus (crotalus/matraca; Latijn: Crotalum, Crepitaculum), gebruikt om belangrijke geluiden te maken in plaats van de altaarbel. 

Op sommige plaatsen is het een lokale gewoonte, niet voorgeschreven door de liturgische wet, om ook tijdens de adventstijd geen altaarbellen te gebruiken. Net als met Pasen luiden ze weer tijdens de Gloria bij de middernachtmis op kerstavond om de hervatting van het gebruik ervan te vieren. 

Zegen

Bellen kunnen ook worden geluid tijdens de eucharistische aanbidding en de zegening van het Heilig Sacrament. 

2 Sacristiebel

is een kleine klok die naast de deur van de sacristie hangt. Deze klok wordt gebruikt om belangrijke momenten in de religieuze gemeenschap aan te kondigen, zoals het begin van de mis of andere religieuze gebeurtenissen. 

Klokken

Het luiden wordt gebruikt meestal een kwartier voor de katholieke missen, trouwerijen, begrafenissen en (nationale) feest- en gedenkdagen zoals Pasen, Kerstmis, Koningsdag, dodenherdenking en dergelijke.

1/10/2019 Een exorcist legt uit waarom de duivel zo'n hekel heeft aan klokken en bellen- Patti Maguire Armstrong, National Catholic Register

"De duivel haat klokken en bellen," vertelde een diaken die betrokken is bij de bevrijdingsdienst onlangs aan mijn man en mij. Hij is toevallig de schoonvader van onze dochter, dus het was gewoon een informeel gesprek – of tenminste voor ons.

Ik had nog nooit van die afkeer van klokken gehoord, dus tijdens mijn volgende gesprek met een exorcist – deze keer uit het bergachtige westen – vroeg ik ernaar. Pr Theophilus (wat "geliefd door God" betekent, maar het is niet zijn echte naam omdat exorcisten hun identiteit meestal geheim moeten houden) bevestigde het. "Duivels haten klokken en bellen," zei hij. "Ik gebruik ze de hele tijd tijdens sessies. Ik heb mooi klinkende altaarbellen die ik gebruik."

De duivel schreeuwde: "Hou op!" Hij schrok van het geluid van de bellen tijdens exorcismen en probeerde ze uit zijn hand te slaan. Het exorcismeritueel maakt gebruik van gebeden en wijwater, maar Pr Theophilus zet ook vele andere middelen in de strijd tegen het kwaad in, zoals muziek, gezangen, heilige kunst, een team van gebedsstrijders, wijwater en gezegende klokken en bellen om de duivel te overweldigen.

"Waarom klokken en bellen?" vroeg ik.

"Satan valt ons altijd aan via onze zintuigen," zei hij. "Dus de liturgie zelf moet een heilige aanval op onze zintuigen zijn: ons zicht, onze tastzin, onze reuk en ons gehoor. Wij hebben als Kerk gebeden met al deze zintuiglijke dingen, omdat zij door de eeuwen heen heeft geleerd dat dit de vijand afstoot."

Pr Theophilus gebruikt zijn altaarbellen. "Wanneer deze gewijde bellen tijdens de mis worden gebruikt, is het om te zeggen: 'Kijk naar Hem, het Woord dat vlees geworden is!'" zei hij. “Een klok of bel vernedert de duivel omdat het een niet-rationeel object is dat doet waarvoor ze gemaakt zijn. Ze willen God niet aanbidden.”

Een andere reden waarom de duivel klokken en bellen haat, is omdat ze alles wat mooi en heilig is haten, aldus Pr Theophilus. “We worden geraakt door schoonheid,” zei hij. “Het beroert onze ziel – mooie muziek, mooie gebeden, bloemen, mooie tonen… de duivel haat alles wat mooi is en deze klokken en bellen worden specifiek gebruikt om de aandacht te vestigen op de goddelijke aanbidding van God.”

Het is gebruikelijk om alles wat bij de liturgie betrokken is te zegenen, en ook de kerkklokken, zei Pr Theophilus. “Zegeningen maken dingen heilig – afgezonderd voor God. Alles in de liturgie moet afgezonderd zijn voor God.”

Net zoals de altaarbellen God verheerlijken, zo doet ook het luiden van de kerkklokken dat, of de kerk nu een oude gietijzeren klok heeft of een elektronische opname, legde Pr Theophilus uit. Beide kunnen gezegend worden. "Van oudsher riepen kerkklokken ons op om te bidden," zei hij. "Als je een Angelus-app op je telefoon hebt, gaat er een bel af om je eraan te herinneren."

Het Angelus is een katholiek gebed dat zijn oorsprong vindt in een kloostergebruik uit de 11e eeuw. Kerkklokken riepen de mensen om 6 uur 's ochtends, 12 uur 's middags en 6 uur 's avonds op om het Angelus te bidden – Latijn voor 'engel'. Mensen stopten met wat ze aan het doen waren, knielden neer en baden. Het Angelus herdenkt de Menswording, toen de engel Gabriël aan de Maagd Maria verkondigde, waarop zij antwoordde: "Zie, ik ben de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar Uw woord." En het Woord werd vlees en woonde onder ons.

Een zegening van de klokken

Hier is een prachtige zegening van de klokken in de St. Maria Goretti-kerk in Westfield, Indiana, die in 2017 plaatsvond: 

Vanavond vragen wij, als Gods volk, God om deze vijf klokken te zegenen en te bestemmen. Ze zullen vanaf morgenochtend worden geïnstalleerd voor gebruik in deze heilige kerk, voor Zijn dienst en ten behoeve van Hem. Moge God door de Heilige Geest deze vijf klokken heiligen door ons gebed van vanavond. Zodat, wanneer deze klokken in de toekomst geluid worden, de gelovigen uitgenodigd en geroepen mogen worden tot het Huis van God en tot het eeuwige leven. 

Moge het geloof en de vroomheid van de Kerk versterkt worden telkens wanneer zij de melodieuze klanken van deze klokken horen. Mogen bij het geluid van deze klokken alle boze geesten verdreven worden! Mogen donder en bliksem, storm en tornado, hagel en wind, en alle soorten kwaad verdreven worden door de echo van hun klank. En moge al het kwaad vluchten bij het zien van het heilige kruis dat op elk van hen gegraveerd staat. Moge al het kwaad en alle verleiding vluchten bij het geluid van deze klokken. 

Vanavond vragen wij onze Heer Jezus Christus zelf om dit voor ons te schenken. Let op het ongelooflijke geestelijke gewicht dat aan de klokken wordt toegekend. Vanavond worden zij instrumenten van Gods macht in de strijd tussen hemel en hel.

Wij hebben vanavond geboden dat, wanneer deze klokken luiden, de oude vijand op de vlucht mag slaan. Moge het christelijke volk zich veronigen en de oproep tot geloof horen. Moge het rijk van Satan huiveren bij het luiden van deze klokken. En mogen wij als Gods volk sterkt worden omdat we door deze klokken bijeengeroepen worden. Moge het gelluid van deze klokken God net zo welgevallig zijn als het harpspel van koning David in het Oude Testament. 

In termen van donderslagen een lichte vijandige verjoegen in wegjoegen toen Samuel een staakt-loos lam slachtte als brandoffer voor de Eeuwige Koning, zo mogen ook, wanneer deze klokken luiden in de wolken boven St. Maria Goretti in Westfield, terwijl we in deze kerk samenkomen voor het eucharistisch feestmaal, het laatste aanbod van de Eeuwige Koning, legioenen engelen waken en de samenkomst van uw heilige Kerk gedefinieerd, om ons te beschermen en lichaam en geest. 

Deze klokken zullen engelen roepen. Legioen engelen! God blijft wakker over en beschermt zijn Kerk. Dit zijn geen gewone klokken. In wat we vanavond doen, is geen gewone zegening. In wat we voor God hebben gebouwd en nu bijna volooid zijn, heeft een eeuwige betekenis. 

Laten we vanaf nu zeggen, elke keer dat we kerkklokken horen, of het nu hier is van ergens anders ter wereld. Met elke luiding en elke slag wordt ons door onze God een geestelijke kracht bewezen. Moge elke luidende klok ons ​​eraan herinneren Hem te danken voor de vele zegeningen in ons leven.