28/1 Drinkwater zal vele Amerikanen doden in 2026! - Great Miracles Avenue
Dit is een verborgen agenda van de elites om de bevolking van America te decimeren. Er zal een grote besmetting zijn van water in de VS en vele mensen zullen besmet gereaken met dit giftig water.
Een vrouw in de VS: Mensen in Amerika bevinden zich te midden van wolven die van plan zijn ons te doden en ik zal jullie vertellen hoe ze dat gaan doen. En dit is in 2026. Mijn visioen was eenvoudig. Ik was in mijn kamer, en plotseling vervaagde alles rond me en ik zag mezelf in een visioen. Het voelde heel echt, alsof ik tegelijkertijd wakker en in slaap was.

In het visioen zag ik mezelf thuis met mijn jongere zusje en mijn tante. We waren binnen in huis en deden gewoon normale dingen. Toen stelde mijn tante voor om op uitstap te gaan. Het klonk niet vreemd. Het voelde normaal alsof het iets was wat we echt zouden doen. In het echte leven houdt mijn tante erg van een uitstap te doen. In het visioen zei mijn zus dat ze niet kon gaan omdat ze die dag bezoek verwachtte ze het huis niet wilde verlaten. Maar mijn tante bleef met haar praten rustig, zonder haar te dwingen.

Na een tijdje stemde mijn zus toe. Dus besloten we met z'n drieën te gaan. We pakten kleren en kleine spullen in omdat we van plan waren een paar dagen te gaan kamperen. Ik herinner me dat ik me gelukkig en ontspannen voelde. Ik was degene die reed. Terwijl we onderweg waren, zei mijn zus plotseling dat we bij het dichtstbijzijnde winkelcentrum moesten stoppen om boodschappen te doen en wat spullen te kopen die we nodig zouden hebben voor het kamperen. We waren het er allen mee eens.

Het was een goed idee. Toen we bij het winkelcentrum aankwamen, zag alles er heel normaal uit. Mensen waren aan het winkelen. Er speelde zachtjes muziek. In het begin voelde niets vreemd aan. Mijn zus
pakte een winkelmandje en begon rond te lopen en boodschappen te kopen. Ze was rustig. Mijn tante liep naast haar. Ik volgde hen. Toen kwamen we bij de afdeling met flessen drinkwater. Er waren veel flessen, veel verschillende merken, net als in elk ander winkelcentrum in Amerika. Mijn zus pakte een fles water. Zodra ze hem optilde, gleed de fles uit haar hand en viel op de grond.

Het maakte een geluid. Eerst keken we elkaar aan en lachten we een beetje. We dachten dat het gewoon een vergissing was. Ze bukte zich, keek weer naar het schap en pakte deze keer niet dezelfde fles. Ze liep naar het volgende schap en pakte een andere fles. Hetzelfde gebeurde. De fles viel weer uit haar hand. Deze keer lachten we niet. Het voelde vreemd. Ze probeerde het nog een keer vanaf een andere plaats en opnieuw viel de fles. Toen sloeg angst toe. Ik wist dat dit niet normaal was. We stonden daar stil, verward. Toen, uit het niets, kwam er een vreemde man dichtbij ons. Ik kan hem niet goed beschrijven.

Hij zag er normaal uit, maar er was iets niet normaal aan hem. Hij sprak kalm en zei dat we goed in de fles moesten kijken. Hij zei dat dit de reden was waarom mijn zus de fles niet vast kon houden. We tilden de fles op en keken erin. In het water bewogen zich kleine slangetjes. Ze leefden en ik zag ze iets uitbraken in het water. Het was gif. Ik wist het. Mijn zus schreeuwde. Ze rende om een ​​van de winkelmedewerkers te roepen. De medewerker kwam snel. Maar toen ze naar de fles keek, werd ze boos. Ze begon tegen de vreemde man te schreeuwen en zei hem het winkelcentrum te verlaten.

Ze zei dat er niets mis was met het water. Het was alsof ze niet kon zien wat wij zagen. Ze pakte de fles, opende hem en zei dat ze ervan zou drinken om te bewijzen dat het veilig was. Mijn tante smeekte haar te stoppen. Ze probeerde haar hand vast te pakken, maar de vrouw duwde haar weg en dronk van het water. Zodra ze het dronk, begon ze bloed over te geven. Er kwam bloed uit haar mond. Haar ogen veranderden. Er kwam bloed uit haar neus. Ze trilde en bloedde. Ze probeerde te glimlachen alsof het goed met haar ging, maar het ging niet goed met haar. Ze liep als iemand die dronken was. Toen viel ze op de grond en stierf. Mensen begonnen te schreeuwen. Het hele winkelcentrum werd een chaos.

Iemand riep dat iedereen moest stoppen met water drinken. De sirenes begonnen te loeien. Angst was overal. Toen veranderde het beeld weer. En ik zag het nieuws op televisie. Het was landelijk nieuws. Ze zeiden dat het water vergiftigd was. Veel mensen stierven. Volwassenen, kinderen, zelfs schoolkinderen. Ik zag mensen in hetzelfde winkelcentrum neervallen nadat ze flessenwater hadden gedronken. Ze moesten overgeven. Ze stierven zonder te weten wat ze gedronken hadden. Deze aanblik schokte me diep. Daarna kwam het nieuws weer op tv. Deze keer waren de verslaggevers erg serieus.

Ze zeiden dat iedereen onmiddellijk moest stoppen met het drinken van flessenwater. Ze zeiden: Mensen zouden alleen water uit hun eigen huis moeten drinken, uit de waterleiding. Ze waarschuwden de mensen om geen openbaar water meer te drinken. Ze bleven het herhalen. Toen we dat hoorden, voelden we een kleine opluchting. We haastten ons terug naar huis. We zeiden dat we water uit ons huis zouden halen, het in gallons zouden vullen en het mee zouden nemen voor de wandeltocht. We geloofden dat we veilig zouden zijn op die manier. Toen we thuiskwamen, waren we moe en geschrokken, en mijn tante zei dat ze erge dorst had. Ze wilde niet wachten. Ze liep meteen naar de kraan in de keuken.

Ze opende hem en dronk het water snel op. Op het moment dat ze het water inslikte, begon ze te hoesten. Toen begon ze te braken. Er kwam bloed uit haar mond. Haar neus begon te bloeden. We schreeuwden en liepen naar haar toe. Ze viel op de grond. Binnen een paar minuten was ze overleden. Ze stierf voor onze ogen. We huilden. We hielden haar lichaam vast. We konden het niet begrijpen. We hadden net gehoord dat het leidingwater in onze huizen veilig was. Dus waarom had het mijn tante gedood? Toen kwam plotseling het nieuws weer. Deze keer waren de woorden nog erger.

Ze zeiden dat het leidingwater in huizen ook besmet was. Ze zeiden dat het ook vergiftigd was. Ze zeiden dat er meer mensen stierven aan leidingwater dan aan flessenwater. Ze zeiden dat veel huizen getroffen waren. Veel gezinnen waren uitgeroeid. Ik voelde alsof mijn hart verscheurd werd. In het visioen zag ik gezondheidsdeskundigen op het nieuws verschijnen. Ze vertelden mensen om chloor aan hun water toe te voegen. Ze vertelden mensen om jodium toe te voegen voordat ze dronken. Mensen volgden de instructies, maar het hielp niet. Het maakte het erger. Meer mensen stierven.

Toen steeg het sterftecijfer. Ik zag veel Amerikanen sterven. De straten waren stil. En de ziekenhuizen waren vol. Ik zag hoge aantallen sterfgevallen in Californië, ook in Texas. Ik zag het in New York. Ik zag het in Louisiana. Ik zag het ook in andere staten. Ik zag kinderen sterven. Ik zag ouders huilen. Ik zag angst overal. We rouwden nog steeds om mijn tante toen er iets anders gebeurde. Dezelfde man die ons in het winkelcentrum was verschenen, verscheen plotseling in ons huis. Hij zag er ernstig uit. Hij zag er verdrietig uit. Hij vertelde ons dat dit is wat ze van plan zijn te doen. Hij zei dat ze van plan zijn veel mensen in Amerika te elimineren door middel van waterverontreiniging.

Hij zei dat dit plan reeds vaststaat. Toen waarschuwde hij ons. Hij zei dat ieder kind van God zijn (alle water) water moet koken voordat hij het drinkt. Hij zei dat ze moeten bidden over het water voordat ze het drinken, elke keer. Hij zei dat dit dringend is. Hij zei dat het binnenkort zal beginnen. Hij zei dat veel mensen die niet op de hoogte zijn, het water zullen drinken en zullen sterven. Zodra hij uitgesproken was, werd ik huilend wakker. Mijn hart bonkte in mijn keel. Dit voelde niet als verbeelding. Het voelde als een waarschuwing. Ik deel dit met ontzag voor God. Bid er alstublieft voor. Ik vertel alleen wat ik gezien heb.

Noot Claudia: dit is niet enkel voor Amerika bedoeld, maar ook voor de rest van de wereld. De elites zijn overal in de wereld te vinden en dit is hun globale agenda!!!!!