2/2 Jezus openbaarde aan de H. Birgitta waarom Hij toelaat dat slechte mensen het goed doen - Divine Echo
Er is een vraag die brandt in het hart van elke gelovige. Een vraag die vaak gefluisterd wordt in de donkere momenten van de nacht. Wanneer we kijken naar de toestand van de wereld en een diep, walgelijk gevoel van onrecht ervaren. We kijken om ons heen en zien een realiteit die alles lijkt tegen te spreken wat ons geleerd is over de goedheid en rechtvaardigheid van God. We zien mannen die hun imperiums hebben gebouwd op leugens, corruptie, en de uitbuiting van de zwakken, die in paleizen wonen, een perfecte gezondheid genieten, en door de wereld worden toegejuicht als helden.

We zien politici die de wetten van God bespotten, opklimmen naar de hoogste machtsposities, schijnbaar onaantastbaar, en rijkdom vergaren die ze nooit zullen kunnen uitgeven. Terwijl de nederige7 grootmoeder, die al 50 jaar elke dag de rozenkrans bidt, zich de medicijnen die ze nodig heeft om haar pijn te verlichten niet kan veroorloven. We zien de meedogenloze zakenman floreren, terwijl de eerlijke vader die weigert te frauderen failliet gaat. Dit schandaal, deze schijnbare triomf van het kwaad over het goede, is de oudste wond van de mensheid. Het is de vraag die de profeet Jeremia naar de hemel schreeuwde.

Waarom gaat het de goddelozen zo goed? Waarom leven alle ongelovigen zo zorgeloos? Het is een vraag die het geloof kan vernietigen als er geen antwoord op komt, want het verleidt ons ertoe te geloven dat God slaapt, onverschillig is, of misschien wel helemaal niet bestaat. Voordat we de mystieke boeken van de H. Birgitta van Zweden openen om het antwoord te vinden dat Jezus op dit raadsel gaf, wil ik u uitnodigen om deel te nemen aan onze missie om deze verborgen waarheden te ontdekken.

We bouwen hier een gemeenschap op die weigert de moeilijke vragen van ons geloof uit de weg te gaan. De H. Birgitta van Zweden was bij uitstek in de positie om deze vraag te stellen. Ze was geen non die vanaf haar geboorte verborgen zat in een klooster. Ze was een edelvrouw, een prinses van ​​het rijk die zich in de hoogste kringen van de Europese adel bewoog. Ze zag de corruptie aan het hof van dichtbij. Ze zag koningen die moordenaars waren eten van gouden borden. Ze zag bisschoppen die politici waren en in luxe leefden, terwijl de armen voor hun poorten verhongerden.

Ze zag met eigen ogen hoe de goddelozen floreerden als groene laurierbomen, terwijl de heilige mensen die ze kende vaak leden onder ziekte en armoede. Deze ongelijkheid verontrustte haar diep. Het leek de ware aard van een rechtvaardige God te schenden. In haar openbaringen bracht ze deze angst over aan Christus. Ze vroeg Hem in wezen: "Heer, U bent gerechtigheid zelf. U bent de soevereine Koning. Waarom laat U uw vijanden de beste wijn drinken, terwijl uw vrienden de beker bitterheid drinken? Waarom laat U hen hun paradijzen op aarde bouwen, terwijl zij uw wetten vertrappen?

Het antwoord dat Jezus haar gaf, is een van de meest logische verklaringen in de hele geschiedenis van de Christelijke mystiek. Het is een antwoord dat onze afgunst in absolute horror verandert. Jezus begon met het uitleggen van de fundamentele aard van Zijn gerechtigheid. Hij vertelde Birgitta dat God oneindige goedheid is, maar ook oneindige gerechtigheid. En deze gerechtigheid werkt als een een grootboek dat preciezer is dan welke wiskundige vergelijking dan ook. Hij legde uit dat geen goede daad, hoe klein ook, geen onbeduidende zaak, onbeloond kan blijven. En omgekeerd kan geen zonde, hoe verborgen ook, ongestraft blijven.

Het universum werkt volgens een balans dat in evenwicht moet worden gebracht. Denk nu eens aan de man die kwaad is. De man die God heeft verworpen, die leeft voor zijn eigen ego, die anderen verplettert om vooruit te komen. Zelfs deze man, te midden van zijn duisternis, doet af en toe iets goeds. Misschien bouwt hij een ziekenhuis om zijn naam op het gebouw te zetten. Misschien geeft hij een munt aan een bedelaar om indruk te maken op een vrouw. Misschien is hij aardig voor zijn eigen moeder. Dit zijn goede daden. Ze hebben waarde. En omdat God rechtvaardig is, kan hij die waarde niet negeren. Hij kan niet zeggen: "Ik zal die goede daad niet meerekenen, omdat je een slecht mens bent." Hij moet ervoor boeten. Maar hier zit de valkuil.

Jezus legde aan Birgitta uit dat, omdat deze man ervoor gekozen heeft zich van God af te scheiden door doodzonde en koppigheid, hij niet beloond kan worden in het volgende leven. Hij heeft de deur naar de hemel gesloten, hij heeft geen erfdeel in het koninkrijk van het licht. Dus als God hem niet in de eeuwigheid kan betalen, waar moet Hij hem dan betalen? Hij moet hem hier betalen. Hij moet hem nu betalen. De voorspoed van de goddelozen, hun rijkdom, hun gezondheid, hun roem, hun lange leven is geen zegen. Het is een ontvangstbewijs. Het is God die de rekening vereffent. Jezus openbaarde dat wanneer we een corrupt persoon aan de macht zien komen of miljoenen zien vergaren, we zien dat God de boeken aanzuivert.

Hij geeft hen hun volledige beloning in de enige valuta die ze kunnen ontvangen, het stof van de aarde. Hij betaalt hen voor het ziekenhuis, voor het geld, voor de tijdelijke goedheid. Zodat zij op de dag van het oordeel, wanneer zij voor Hem staan en veroordeeld worden tot eeuwige duisternis, niet naar Hem kunnen kijken en zeggen: 'Heer, ik heb goede dingen gedaan. Waar is mijn beloning?' God zal kunnen wijzen naar hun herenhuizen, hun jachten en hun applaus en zeggen: "Jullie hebben het ontvangen. Jullie wilden de aarde en ik heb jullie de aarde gegeven. We staan ​​quitte. Jullie hebben niets meer over op de bank.

Deze openbaring verandert volledig het paradigma van hoe we succes zien. We hebben de neiging om naar de rijken en machtigen te kijken en te denken dat ze gezegend zijn. Jezus vertelt de H. Birgitta dat ze vaak niet gezegend worden, maar ontslagen worden. Stel je voor dat een bedrijf een werknemer ontslaat, maar hem een ​​enorme ontslagvergoeding geeft, alleen maar om hem snel uit het gebouw te krijgen. Dat is wat wereldse welvaart vaak is voor de goddelozen, een scheidingspakket van het koninkrijk van God. Jezus gebruikte een brute metafoor in de Openbaring om dit te beschrijven. Hij vergeleek deze zielen met vee dat vetgemest wordt voor de slacht.

Een boer geeft de os niet het beste graan en laat hem niet rusten in de wei omdat hij van de os houdt. Hij doet het omdat hij hem voorbereidt op het mes. Het gemak, het comfort en het gebrek aan lijden in het leven van de goddelozen zijn geen tekenen van Gods gunst. Het zijn tekenen van Gods verlatenheid. Hij is gestopt met hen te snoeien. Hij is gestopt met hen te tuchtigen. Hij laat hen naar hartenlust eten en drinken van de wereld, omdat Hij weet dat dit feestmaal de laatste maaltijd is die ze ooit zullen proeven. Wanneer we dit begrijpen, verdwijnt de afgunst die we voelen, en wordt vervangen door een diep medelijden.

Wanneer je de corrupte politicus ziet lachen in zijn privéjet, zie je geen winnaar. Je ziet een man die zijn laatste maaltijd eet. Je ziet een ziel die haar hele geestelijke erfenis te gelde maakt voor een handvol as. Jezus wil dat we begrijpen dat Zijn stilte in het licht van het kwaad geen zwakte is. Het is een vorm van betaling. Hij geeft hun precies wat ze willen, namelijk de ultieme straf, want door hun de wereld te geven, laat Hij hen hun scheiding van Hem versterken. Zij bouwen hun eigen gevangenis met stenen van goud. De H. Birgitta besefte dat het succes van de goddelozen eigenlijk een vermomde vloek is. Het is een geestelijke verdoving die hen ongevoelig maakt voor hun gevaar. Als ze zouden lijden, zouden ze wakker kunnen worden.

Als ze hun geld zouden verliezen, zouden ze zich tot God kunnen wenden. Maar omdat ze voorspoedig zijn, slapen ze comfortabel terwijl het schip zinkt. De voorspoed houdt hen blind. Het bevestigt hun ego. Het laat hen denken dat ze goden zijn. En zo wordt de zegen van rijkdom de ketting die hen naar de afgrond sleept. In het volgende deel gaan we de munt omdraaien. Als de goddelozen voorspoedig zijn en worden afbetaald en weggestuurd, waarom lijden de goeden dan? Waarom laat God toe dat Zijn vrienden worden verpletterd door armoede, ziekte en laster?

Jezus gaf de H. Birgitta een even nauwkeurig en schokkend antwoord op deze vraag, waarmee Hij het verborgen mechanisme van tijdelijke straf openbaarde dat het lijden van de Heiligen verklaart. De openbaring dat de voorspoed van de goddelozen slechts een voorbode is van hun uiteindelijke verbanning verandert de manier waarop we naar de wereld kijken. Maar het dwingt ons onmiddellijk de andere kant van de medaille onder ogen te zien, wat vaak nog moeilijker te accepteren is. Als de goddelozen voorspoedig zijn omdat God hen betaalt voor hun kleine deugden, zodat hij hen kan verbannen, waarom lijden de rechtvaardigen dan?

Waarom krijgt de vrouw die elke dag naar de mis gaat kanker? Waarom verliest de eerlijke vader zijn job? Waarom sterft de jonge seminarist bij een auto-ongeluk? De visioenen van de H. Birgitta geven het exacte spiegelbeeld van de voorgaande waarheid, en het is een waarheid die een volledige herprogrammering van onze menselijke instincten vereist om te begrijpen. Jezus legde haar uit dat net zoals de goddelozen kleine goederen hebben die op aarde beloond moeten worden omdat ze geen beloning in de hemel zullen ontvangen, zo hebben de rechtvaardigen kleine zonden die op aarde gestraft moeten worden omdat God niet wil dat ze in het hiernamaals lijden. Dit is de leer van de barmhartige gerechtigheid.

We moeten bedenken dat zelfs de heiligste onder ons niet volmaakt is. De Bijbel vertelt ons dat de rechtvaardige zeven keer per dag valt. We hebben momenten van ongeduld. We hebben kleine gehechtheden aan ijdelheid. We hebben nutteloze woorden gesproken. We hebben nagelaten zo volledig lief te hebben als we zouden moeten. Dit zijn geen doodzonden die de ziel doden. Maar het zijn vlekken. Ze zijn als stof op een bruiloftskleed. God, die oneindige reinheid is, kan geen ziel omarmen die met stof bedekt is. Er is een schuld die betaald moet worden.

De H. Birgitta vertelt ons dat God Zijn vrienden vaak een keuze biedt zonder dat ze het beseffen. Hij vraagt ​​de ziel: "Wil je deze schuld nu betalen in de valuta van aarde, of wil je hem later betalen in de valuta van vuur?" Het lijden van de goeden in dit leven, de ziekte, de armoede, het verraad, het verdriet is God die hen toestaat de schuld nu te betalen. En dit is een daad van opperste barmhartigheid want de wisselkoers is overweldigend in ons voordeel. Een leven lang lijden op aarde is als het betalen van een cent om een ​​schuld van een miljoen dollar af te lossen.

Eén moment van het vuur van het vagevuur is pijnlijker dan 100 jaren van de ergste marteling op aarde. Dus door ons nu het kruis te zenden, bespaart God ons later het vuur. We wandelen hier op heilige grond en hebben te maken met de diepste mysteries van de goddelijke voorzienigheid. Het is niet gemakkelijk om te horen dat onze pijn een vorm van betaling is, maar het is de enige verklaring die hoop brengt in plaats van wanhoop. Jezus legde aan de H. Birgitta uit dat wanneer Hij een rechtvaardige laat lijden, Hij handelt als een meester-goudsmid. De goudsmid gooit het goud niet in het vuur omdat hij het goud haat.

Hij gooit het erin omdat Hij weet dat het waardevol is. Hij weet dat er in het ruwe erts een meesterwerk schuilgaat dat wacht om onthuld te worden. Maar de enige manier om het afval eruit te krijgen, de enige manier om de onzuiverheden te verwijderen die het goedkoop maken, is door het vuur. Hoe waardevoller het goud, hoe heter het vuur moet zijn. Wanneer we een Heilige intens zien lijden, zien we God niet een misdadiger straffen. We zien God een diamant polijsten. Hij schrobt de ziel met de staalwol van tegenspoed om ervoor te zorgen dat ze, wanneer ze de Hemel binnengaat, rechtstreeks naar de troon kan gaan zonder in het Vagevuur te hoeven stoppen.

Het lijden is de douche vóór de bruiloft. Het voelt alsof we verdrinken, maar we worden in werkelijkheid gewassen. Dit perspectief transformeert het probleem van pijn in het voorrecht van zuivering. Wanneer de goddelozen voorspoedig zijn, zegt God: "Hier is je beloning. Neem die en ga. Wanneer de rechtvaardigen lijden, zegt God: "Ik bereid je voor om te blijven." Het lijden is een teken van intimiteit. Het is de tuchtiging van een vader die genoeg om zijn kind geeft om het te corrigeren. Als je een kind van een vreemde iets verkeerds ziet doen in het park, zou je het kunnen negeren omdat het niet jouw kind is. Maar als je je eigen zoon iets ziet doen wat hem pijn zal doen, grijp je in.

Je corrigeert hem. Je corrigeert hem. Waarom? Omdat hij jouw naam draagt. Hij is jouw erfgenaam. God tuchtigt degenen die Hij liefheeft. De stilte van God ten opzichte van de goddelozen, die hen laat wegkomen met alles, die hen rijkdom laat vergaren zonder gevolgen, is de meest pijnlijke stilte van allemaal. Het betekent dat Hij hen behandelt als vreemdelingen. Maar de zwaarte van Gods hand op de rechtvaardigen is het bewijs van hun aanneming. Hij bemoeit zich met hun leven, verbrijzelt hun plannen en verplettert hun ego's omdat Hij jaloers is op hun zielen.

Hij weigert hen zich op hun gemak te laten voelen in een wereld die niet hun thuis is. En Birgitta zag dat de welvaart van de wereld is als een verdovend middel. Het maakt ons slaperig. Het zorgt ervoor dat we vergeten dat we pelgrims zijn. Als de rechtvaardigen altijd rijk, altijd gezond en altijd succesvol zouden zijn, zouden ze verliefd worden op de ballingschap. Ze zouden hun permanente huizen in Babylon gaan bouwen en Jeruzalem vergeten. Daarom legt God een doorn in het nest. Hij maakt de wereld onaangenaam voor Zijn vrienden, zodat ze zich hier niet zullen vestigen. Hij maakt het bed van de wereld hard en hobbelig, zodat we wakker worden en naar ons ware land gaan lopen.

De armoede van de rechtvaardige man is een zegen, omdat het hem afhankelijk houdt van God. De ziekte van de heilige vrouw is een genade, omdat het haar losmaakt van de ijdelheid van het lichaam. Elk verlies dat we op aarde lijden, is een draad die wordt doorgesneden, die ons verbindt met de Titanic. God snijdt de touwen door, zodat wij niet mee naar beneden worden getrokken als het schip zinkt. Er is een specifiek visioen waarin de H. Birgitta de ziel ziet van een rechtvaardige man die veel heeft geleden in zijn leven. Hij was arm geweest, veracht en ziek. Maar op het moment van zijn dood was zijn ziel zo helder, zo rein en zo licht dat ze recht omhoog schoot naar God als een pijl uit een boog geschoten.

Er was geen gewicht van zonde dat hem naar beneden hield, want hij had zijn gewicht tijdens zijn leven verbrand. Hij had zijn schuld betaald met de munt van tranen. Toen zag ze de ziel van een man die een goed leven had gehad, die alles had wat hij wilde. Zijn ziel was zwaar, verzwaard door lagen kleverige, donkere banden met de aarde. Toen hij stierf, kon hij niet opstaan. De zwaartekracht nam hem mee. De dingen die hij liefhad, zijn trots, zijn plezier, zijn troost, werden de ketenen die hem bonden.

Dus de volgende keer dat je de pijn van onrecht voelt, de volgende keer dat je naar je eigen kruis kijkt en je afvraagt ​​waarom, denk dan aan het boek van de H. Birgitta. Bedenk dat God de rekeningen vereffent. Benijd de man niet die nu zijn feestmaal eet. Hij brengt zijn eeuwigheid door. En veracht je eigen lijden niet. Je koopt je vrijheid. Je betaalt nu de tol. Dus dat wanneer je bij de poort aankomt, de weg open is. Maar dit begrijpen is slechts de eerste stap. Weten waarom we lijden is één ding. Weten hoe we moeten lijden is een ander verhaal. Er is een manier om je lijden te verspillen en er is een manier het te investeren.

De H. Birgitta openbaart dat de houding die we aannemen terwijl we in het vuur zijn, bepaalt of het vuur ons verbrandt of ons zuivert. We moeten de geheime kunst van het offeren leren. De geestelijke alchemie die het lood van onze pijn verandert in het goud van de verlossing, waardoor geen enkele traan die we vergieten de grond raakt zonder de hemel te doen schudden. Wetende dat het lijden van de rechtvaardigen een vorm van zuivering is en de voorspoed van de goddelozen een vorm van verlossing verandert ons intellectuele begrip van de wereld, maar het verandert niet automatisch hoe we ons voelen wanneer het gewicht van het kruis op onze schouders neerdaalt. Het is één ding om te weten dat het vuur het goud reinigt.

Het is iets heel anders om in het vuur te staan ​​en niet te schreeuwen. Dit brengt ons bij de laatste cruciale dimensie van de openbaring van de H. Birgitta, namelijk de praktische instructie over hoe te volharden. Jezus openbaarde haar dat, hoewel lijden onvermijdelijk is voor Zijn vrienden, de verdienste van dat lijden niet vanzelfsprekend is. Er is een tragedie die nog erger is dan de voorspoed van de goddelozen, namelijk het nutteloze lijden van ​​de rechtvaardigen. Het is mogelijk om door een hel op aarde te gaan, je job te verliezen, je gezondheid, je reputatie, en toch er geen beloning voor te ontvangen in de eeuwigheid omdat je het met opstandigheid, met haat en met een hart vol bitterheid hebt verdragen.

De twee dieven aan het kruis zijn het eeuwige voorbeeld van deze dynamiek. Beide mannen ondergingen precies dezelfde fysieke marteling, en precies dezelfde kwellende dood. Maar de een veranderde zijn pijn in een sleutel die het paradijs opende, terwijl de ander zijn pijn veranderde in een laatste vloek die zijn verdoemenis bezegelde. Het verschil zat niet in de pijn. Het verschil zat in het offer. Jezus leerde aan de H. Birgitta dat het geheim van het omzetten van tijdelijke straf in eeuwige heerlijkheid de gezindheid van de wil is. Wanneer de ramp toeslaat, wanneer het onrecht gebeurt, moet de ziel onmiddellijk de verleiding weerstaan ​​om de slachtofferrol te spelen.

De slachtoffermentaliteit zegt: "God, waarom doet u dit mij aan? Ik verdien dit niet." De heilige mentaliteit zegt: "Heer, ik aanvaard deze betaling. Ik weet dat ik schulden heb in mijn boekhouding die ik niet kan zien. Ik weet dat ik meer van mezelf heb gehouden dan van U. Ikaanvaard deze kanker, dit faillissement, deze eenzaamheid als de rekening voor mijn zonden. En ik dank U dat U mij nu laat betalen, terwijl de prijs laag is, in plaats van later, wanneer de prijs oneindig is. Dit is een moeilijke leer. Het voelt bijna onmogelijk om God te danken voor pijn. Maar de H. Birgitta benadrukt dat deze dankbaarheid de alchemie is die de aard verandert van het lijden.

Wanneer we het kruis aanvaarden als een rechtvaardige straf of een noodzakelijke zuivering, de angel van het lijden blijft, maar de bitterheid is verwijderd. De pijn wordt rein. Het wordt een ladder in plaats van een put. We moeten kijken naar de pijnlijke keerzijde van het offer. Terwijl de rechtvaardigen hun schulden betalen, stapelen de goddelozen ze op. Jezus liet de H. Birgitta zien dat de voorspoed van de zondaar eigenlijk een vorm van samengestelde rente is op Gods toorn. Elke dag dat een verdorven man in luxe leeft zonder zich te bekeren, vergroot hij de schuld die hij aan God verschuldigd is. Hij eet het voedsel van de meester, draagt de kleren van de meester en leeft in het huis van de meester, terwijl hij de meester in het gezicht spuwt.

God houdt de rekening bij. De reden waarom God de rekening zo hoog laat oplopen, de reden waarom Hij de goddeloze 80 jaar laat leven in perfecte gezondheid, is om de volmaaktheid van Zijn geduld te tonen, zodat het oordeel onweerlegbaar zal zijn. Wanneer die ziel eindelijk voor God staat, zal hij niet kunnen zeggen: "U gaf me geen kans." God zal hem de 80 jaren, de rijkdom, de kansen, de overvloed waarvan de goddelozen genoten, laten zien dat dit hun voornaamste aanklager zal worden. Het goud dat ze vergaarden, zal tegen hen schreeuwen. Hun eigen geluk op aarde zal de getuige zijn dat hen veroordeelt en bewijst dat ze meer van het geschenk hielden dan van de gever. Daarom is afgunst zo dwaas.

Afgunst op een welvarende zondaar is als afgunst op een man die een heerlijke maaltijd eet in de dodencel, tien minuten voor zijn executie. De H. Birgitta wil dat we de ogen van de eeuwigheid hebben. Wanneer je de glamour van het kwaad ziet, moet je voorbij de dure kleren en de valse glimlachen kijken en het geestelijke skelet zien eronder. Je moet beseffen dat hun zielen verhongeren. Ze voeden zich met stof. Er is een leegte in het gelach van de goddelozen die de gevoelige ziel kan horen. Het is een luid, wanhopig geluid, bedoeld om de stilte van een geweten dat langzaam sterft, te overstemmen.

De rechtvaardige, zelfs in zijn ziekenhuisbed, zelfs in zijn armoede, bezit een geheime vrede die de miljardair niet kan kopen. Hij heeft de kennis dat zijn rekeningen worden vereffend, dat hij lichter wordt elke dag, dat hij het gewicht van de wereld afwerpt zodat hij kan vliegen. De goddeloze wordt elke dag zwaarder, ketent zichzelf aan de aarde met elk nieuw bezit, waardoor het onmogelijk voor hem is om op te staan ​​wanneer de oproep komt. De uiteindelijke oplossing van dit mysterie, volgens de H. Birgitta, vindt plaats op het moment van de dood. Dit is de grote gelijkmaker, het moment waarop de maskers worden afgerukt. Zij beschrijft de dood van de rechtvaardige lijder als een moment van zoete verlossing.

Het is alsof een gevangene eindelijk uit een donkere kerker in het felle zonlicht stapt. De pijn stopt onmiddellijk en wordt vervangen door een vreugde die het voorgaande lijden doet lijken op een vluchtige nachtmerrie. De ziel kijkt terug op haar leven, op de kanker, op de armoede, op de afwijzing, en zegt: "Dank u wel. Dank u wel voor dat kruis. Dat kruis was de brug die me hierheen bracht. Als ik rijk was geweest, als ik het goed had gehad, zou ik in slaap zijn gevallen. De pijn hield me wakker. Het lijden blijkt de strenge genade van God te zijn. De vangrail die de auto ervan weerhield van de klif te rijden. Aan de andere kant wordt de dood van de welvarende goddeloze beschreven als een gewelddadige verscheuring.

De ziel is zo gehecht geraakt aan de wereld, zo vastgeplakt aan haar genoegen dat de dood voelt als verscheurd worden. Ze willen niet vertrekken. Ze klauwen in de aarde. Ze onderhandelen. Ze kijken naar hun rijk en realiseren zich dat het hen niet kan redden. En dan komt het angstaanjagende besef bij hen op. Ik had mijn hemel. Ik heb hem opgebruikt. Ik heb mijn eeuwigheid besteed aan 40 jaar comfort. De stilte van God, die ze aanzagen voor goedkeuring, breekt door in het gedonder van het oordeel. De rekening wordt gepresenteerd en op aarde wordt deze als volledig betaald gemarkeerd. Er is niets meer voor hen over in de schatkamer van de hemel. Ze ontvingen hun troost, precies zoals Abraham tegen de rijke man zei. de gelijkenis.

Ze kozen het tijdelijke boven het eeuwige en God eerde hun keuze. Dus wat is de les voor ons vandaag? Het is een oproep tot geestelijke volwassenheid. We moeten stoppen met vragen God om de wereld te veranderen zodat die past bij ons comfort en hem in plaats daarvan vragen om ons hart te veranderen zodat het past bij Zijn wil. We moeten stoppen met Gods liefde af te meten aan de grootte van onze bankrekening of de gezondheid van ons lichaam. Gods liefde is vaak een chirurgisch mes. Het doet pijn omdat het de kanker van onze trots wegsnijdt. Als je vandaag lijdt, wees dan niet bang. Denk niet dat je verlaten wordt. Je wordt voorbereid. Je wordt gereinigd.

Je wordt behandeld als een zoon of een dochter die de moeite waard is van de discipline. En als je de goddelozen ziet voorspoedig zijn, laat dan geen bitterheid wortel schieten in je hart. Laat hun tijdelijk succes je eeuwige geloof niet aan het wankelen brengen. Heb medelijden met hen. Bid voor hen. Hun tijd is kort en hun rekening moet betaald worden. Laat deze openbaring van de H. Birgitta het anker zijn dat je schip stabiel houdt wanneer de stormen van onrecht woeden. Wanneer de duivel in uw oor fluistert: "Kijk, God geeft er niets om. De slechteriken winnen." Zij winnen niet. Zij innen hun ontslagvergoeding, en ik verlies niet, ik investeer in mijn erfenis.

Loop vooruit met opgeheven hoofd, en draag uw kruis niet als een last, maar als een wapen. Want het is beter om met een gebroken lichaam de hemel binnen te strompelen dan met een gezond lichaam de hel in te dansen. De weegschaal van God is perfect en uiteindelijk zal absoluut niets uit balans zijn. Vertrouw op het proces. Vertrouw op de goudsmid en vertrouw erop dat het vuur dat je vandaag voelt het licht is dat je morgen zult dragen.