Het kwaad is echter toegenomen. De Madonna heeft dit vaak gezegd. Toen de mensen in Medjugorje bijvoorbeeld klaagden dat vier uur bidden per dag te veel was, zei de Madonna: "Kijk om je heen, kijk verder dan je horizon." Zie, zie hoe de zonde welig tiert in de wereld, beste vrienden. Als ik het over het kwaad heb, heb ik het over de zonde, hoe die welig tiert, hoe die een vloedgolf is geworden, een oceaan, een immens moeras waarin we ondergedompeld zijn, beste vrienden. Dit is de wereld waarin we leven, een wereld die weer heidens is geworden, zoals de Madonna heeft gezegd. In deze wereld, beste vrienden, zijn er christenen, ja, er zijn christenen, maar christenen bevinden zich in een context, in een situatie, waarin het niet zo gemakkelijk is om het hoofd boven water te houden.

Ik bedoel, als je zwemt in zee met haaien, is de kans dat je er ongeschonden uitkomt erg klein. We leven in een wereld waarin, hoe zal ik het zeggen, ik word herinnerd aan wat Petrus in zijn brief schrijft, nietwaar? Wanneer hij over de duivel spreekt, zegt hij: "Uw tegenstander gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij kan verslinden." Dit is de wereld waarin wij leven. De leeuw brult omdat hij iemand zoekt om te verslinden. En we vinden hem in alle straten en steegjes, misschien zelfs in onze eigen huizen. Binnen vinden we de brullende leeuw die ons wil verslinden. Dus vandaag, beste vrienden, is de strijd tegen Satan een strijd die ons 24 uur per dag bezig moet houden.

Zoals Petrus zegt, nadat hij dit gezegd heeft, voegt hij eraan toe: "Wees nuchter, wees waakzaam, weersta hem, sta vast in het geloof." Ik heb u de wereld beschreven waarin wij leven, de grote overwinningen van Satan, beste vrienden, en de aanwezigheid van Maria om de verleider, de leugenaar en de moordenaar te stoppen, die de wereld naar zelfvernietiging wil leiden. Want dat is zijn doel: het werk van de schepping en de verlossing te vernietigen. En ze zijn bereid om iedereen die ze vinden te verscheuren. Het is duidelijk dat we niet zo onbezorgd kunnen rondlopen in een buurt waar leeuwen rondzwerven, misschien zelfs slangen of andere gevaren, want dit is de realiteit, beste vrienden. De realiteit is dit: we zien niet Satan, maar zijn vrienden, en dat zijn er veel. En vaak zijn ze net als hij, of soms zelfs erger dan de duivel.

Daarom, beste vrienden, in dit tweede deel van onze overdenking wil ik me richten op het volgende. We zijn in de vastentijd, we gaan de vastentijd in, we zijn kinderen van deze tijd, we zijn geroepen tot deze grote strijd van het geloof, we zijn geroepen tot deze grote strijd tegen een geduchte vijand, de duivel, een immens leger. Wat kunnen we in ons eentje doen? We kunnen niets in ons eentje doen. We moeten ons, beste vrienden, bekleden met de wapenrusting van het licht, ons bekleden met het geloof, ons bekleden met de genade van God, met de kracht van God, met de sterkte van God, met de wijsheid van God, met het onderscheidingsvermogen van God. We moeten, om zo te zeggen, ontwaken uit de vermoeide slaap van onze ziel. We moeten ons bewust worden van de wereld waarin we leven, een wereld waarin Satan heerst, waarin Satan triomfeert, waarin Satan over de overwinning mediteert.

Maar hij weet niet dat de grote strijd niet door zijn overwinning zal worden bekroond, maar integendeel, dat deze zal worden beslist door zijn nederlaag en de triomf van het Onbevlekte Hart van Maria. Maar om instrumenten te zijn van Maria's overwinning, beste vrienden, moeten we, om zo te zeggen, veranderen. We moeten veranderen, we moeten ons bekeren. Allereerst moeten we ons leven veranderen, we moeten weer christen worden. Maar kijk, we zijn zo werelds geworden dat we vergeten zijn wat het betekent om christen te zijn. We zijn vergeten hoe mensen vroeger als christenen leefden. Zelfs toen waren er de slechte, de goddeloze, de verdorvenen, maar de waarheid is dat we de wereldsheid, de onwetendheid, de macht van het kwaad en de gevaren waaraan we blootstaan, zijn vergeten.

We beseffen niet eens dat we, om het zo maar te zeggen, op weg zijn naar een algemene catastrofe, want aan wie zijn we overgeleverd? Kijk naar de machtigen die ons leiden, degenen aan het hoofd van de menselijke macht, die dodelijke wapens voorbereiden en inzetten om de mensheid te vernietigen. Laten we ons bewust worden van het gevaar waarin we verkeren. Laten we ons bewust worden van het belang van ware christenen, ware getuigen, ware soldaten te zijn, die bereid zijn te getuigen van het geloof. Want de Madonna heeft geen miljoenen en miljoenen christenen nodig, maar ze heeft er zeker een paar duizend nodig. Ik weet niet wanneer de Madonna zegt: "slechts een klein aantal", maar ik weet niet of dat kleine aantal een paar dozijn, een paar honderd of een paar duizend is, ik weet het niet.

De wereld zal over tien jaar radicaal anders zijn, of misschien duurt het nog een paar jaar, ik weet het niet. Maar dit is het moment waarop we, om zo te zeggen, van koers moeten veranderen. Allereerst moeten we ons bewust worden van de situatie waarin we ons bevinden en van de gevaren die ons bedreigen. Kijk, als we ons niet toewijden aan het gebed, als we ons niet inzetten, dan slokt de wereld ons op, bezoedelt ze ons, ze neemt haar gedachten in zich op, ze geeft ons haar gevoelens, en we veranderen in wandelende lijken zoals de meeste mensen tegenwoordig. Daarom moeten we ons ervan bewust worden, beste vrienden, dat een leven ver van God, van de geboden, de sacramenten en het geloof, een existentieel gevaarlijke situatie is. Gevaarlijk, omdat we zonder bekering de eeuwige dood riskeren, de hel.

Want zonder bekering, leven we overgeleverd aan de genade van de duivel, die zijn prooi vangt, ons grijpt, ons vastbindt en ons meeneemt naar de plaats waar hij woont – dit zijn de eeuwige waarheden die ik u vertel. Wanneer we in doodzonde leven, in een verankerde doodzonde, zijn we gevangenen van Satan, behoren we hem toe en doet hij met ons wat hem behaagt. Zonder de gebeden van heiligen, van goede mensen, zonder het licht van genade en berouw over onze zonden, kunnen we onszelf niet redden. Kijk, de overwegingen die ik vandaag maak, weet ik, zijn zeldzaam, maar het zijn de overwegingen die de Kerk ons reeds 2000 jaar leert, het zijn de overwegingen die reeds 2000 jaar heiligen voortbrengen, catechisten, predikers.

Leven in doodzonde, ver van het geloof, van het gebed, van de geboden en de sacramenten, betekent onszelf blootstellen aan de eeuwige verdoemenis. De Madonna zegt deze dingen ook op elegante wijze, want zo is ze, ze vindt altijd de juiste woorden, maar ze zijn ook zwaar. Als ze zegt: "De moderne mens wil God niet en stevent af op de ondergang", wat bedoelt ze dan? "Je hebt God verlaten en je bevindt je in een zee van vergetelheid die je naar de hel zal leiden." Het concept is hetzelfde. Daarom moeten we opnieuw beginnen, we moeten herboren worden, we moeten gaan denken zoals christenen reeds 2000 denken. Dat wil zeggen: zonder God, zonder gebed, zonder geboden, zonder sacramenten, lopen we het risico door de duivel geoogst te worden.

Dit is een uitspraak van de Koningin van de Vrede toen ze zei: "Vandaag de dag oogst Satan zielen." We moeten begrijpen dat, door te leven zoals we nu doen, in een wereld waar ernstige zonden zelfs in het dagelijks leven welig tieren, en door in die existentiële staat van zonde te leven, mensen zelden sterven terwijl ze om de sacramenten vragen, om de biecht, om het viaticum. Denk je dat de Madonna overdrijft als ze zegt dat Satan vandaag de dag zielen oogst? En toen ze in de eerste maanden van haar boodschappen in Medjugorje zei: "Tegenwoordig gaat het grootste aantal zielen na hun dood naar het vagevuur, maar een even groot aantal gaat naar de hel. Slechts een klein aantal gaat rechtstreeks naar de hemel."

Denk je dat de Madonna vanuit de Hemel naar de aarde kwam om ons zomaar iets te vertellen? Ze kwam omdat ze een moeder is die weet dat kinderen die naar de hel gaan voor eeuwig verloren zijn. Hetzelfde wat ze in Fatima had gezegd – toen ze zei dat veel zielen naar de hel gaan. We leven in deze context, beste vrienden, van onwetendheid over de dagelijkse tol die Satan eist. En ik zeg dit met verdriet, dat hoewel de Madonna het herhaalt, wij deze dingen niet herhalen. Zelden hoor je in een preek dat iemand met een doodzonde naar de hel gaat, maar het staat in de Catechismus. In de nieuwe Catechismus staat geschreven dat als iemand sterft in staat van doodzonde, hij naar de hel gaat.

Zijn dit nu ware dingen? Ja, ze zijn waar. Weet je waarom dit waar is? Omdat iemand die God verwerpt, zonder God blijft, en de hel de existentiële toestand is van iemand die God heeft verworpen. Het is die dorre tak, zoals Jezus zei in de gelijkenis van de wijnstok en de ranken, die wordt gepakt en in het vuur geworpen omdat dat zijn bestemming is. En omdat hij dor is, wordt hij in het vuur gelegd om te verbranden. Daarom zeg ik jullie dit. Het is moeilijk voor onze ziel. Want in deze vastentijd moeten we ons ervan bewust worden dat we leven in een wereld waar het gemakkelijk is om de ziel te verliezen. We leven in een wereld waar het moeilijk is om aan God te denken, aan Zijn geboden. Het is moeilijk om in gebed te leven, het is moeilijk, om zo te zeggen, om de heiligheid van het leven te cultiveren.

Zelfs in de kerk is het niet altijd gemakkelijk. Het hangt af van de parochie die je vindt, van de priester die je ontmoet. Maar toch zijn we verantwoordelijk voor onze eigen ziel. Ieder van ons moet eerst aan zijn eigen ziel denken. En als je dan aan je eigen ziel hebt gedacht, denk dan ook aan de zielen van anderen. Want wie aan zijn ziel denkt, moet zich bekeren van zijn zonden in het licht van de tien geboden. Hij moet zich bekeren van zijn zonden, zich voornemen ze niet meer te begaan, ze belijden, absolutie ontvangen en vervolgens het christelijke leven hervatten door alle geboden en alle sacramenten in acht te nemen. Denk aan de biecht, de communie en het huwelijk. 

Maar wist je dat voor twee gedoopte mensen het huwelijk in de kerk een verplichting is? Het is een verplichting omdat het huwelijk voor twee gedoopte mensen een sacrament wordt dat de liefdesrelatie tussen Christus en de Kerk symboliseert. We moeten alles opnieuw opbouwen, lieve vrienden. Kijk, een algemene, haastige bekering is niet genoeg om naar de Hemel te gaan. Ik weet niet of het genoeg is om de ziel te redden, ik weet het niet. Want het is duidelijk dat de duivel, wanneer hij iemand misleid, gevoelloos en onbekwaam houdt om te handelen zoals wij, een voordeel heeft. Dit is een theologische waarheid. Dat wil zeggen, we zijn niet in staat tot bekering wanneer we in een staat van doodzonde verkeren.

We hebben een bijzondere genade van God nodig, daarom moeten we voor zondaars bidden. We bevinden ons in een situatie waarin we aan onze eigen ziel moeten denken, en dit is vooral belangrijk omdat we geconfronteerd worden met perspectieven waarin het niet gemakkelijk zal zijn om onze ziel te redden. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar we moeten gevoelige 'antennes' hebben voor de bovennatuurlijke wereld, voor de impuls van genade en voor Gods roeping, de genade die God ons schenkt. Beste vrienden, ik wil in het kort de stappen schetsen die we tijdens deze vastentijd moeten nemen om Pasen te bereiken als nieuwe, vernieuwde schepselen.

De eerste stap, beste vrienden, is beseffen dat we in een gevaarlijke wereld leven. Een wereld die in de eerste plaats gevaarlijk is voor de ziel. Want het is een wereld die ons verleidt, ons van God afleidt en ons naar praktisch atheïsme brengt, dat de geboden afschaft en de mens in de plaats van God stelt. Kortom, het is het carnaval van Pinocchio's wereld. Het is het carnaval van ijdelheid.

Het tweede punt is dat we moeten nadenken over de gevolgen van de zonde. Kijk, herhaalde doodzonden, vooral de ernstigste die de vijfde en zesde geboden betreffen, en waar er tegenwoordig zoveel vormen van dwaling en immoraliteit zijn, stapelen zich op. Het is als een lichaam met kanker dat woekert. Dan is het moeilijk te genezen. Er is iets buitengewoons nodig om een ​​hart waarin Satan zich heeft genesteld, te openen. Verleng dus geen leven in zonde, stel je bekering niet uit, stel je biecht niet uit deze vastentijd. Want als de ziel verloren is, is ze voor altijd verloren.

Beste vrienden, we leven in een wereld vol verleidingen. Wat is verleiding? Verleiding is een satanische list, die Satan bestudeert, net zoals hij onze wereldse begeerten, onze hoofdzonden, de hongerigste monden bestudeert, en hij bereidt een lokaas voor ons voor. Want door ervan te eten, in de veronderstelling dat het ons gelukkig zal maken, door ervan te eten, worden we zijn slaven. We verliezen in feite de genade van God, verliezen de goddelijke aanwezigheid en worden slaven van de duivel door doodzonde. Wees daarom bereid om met onderscheidingsvermogen de verleidingen te herkennen waarmee Satan je naar de ondergang sleurt, en wees bereid je af te wenden van wat Satan je aanbiedt.

Doe niet zoals Eva, die met Satan begon te praten. Eva had zich moeten afwenden, naar de hemel moeten opkijken en haar ogen moeten afwenden van de vrucht die Satan haar toonde. In plaats daarvan wilde ze ernaar kijken en er commentaar op geven – en ze stierf. Ze verloor haar genade en sleurde iedereen met zich mee naar beneden. Als we in een staat van doodzonde verkeren, vergeet dan niet dat God goed is, dat God bereid is ons te vergeven, dat als we ook maar een klein beetje ons hart openen om Zijn hulp te vragen, Hij ons graag de genade van berouw zal schenken, Hij zal ons de genade geven om ons hart te openen, Hij zal ons de genade geven om Zijn grote barmhartigheid te begrijpen. Want, zie, zonde verhardt het hart, zoals dat van David. Na zijn zonde en overspel werd hij ongevoelig.

Toen greep God in en zond de profeet Nathan. Toen Nathan zijn ogen opende, riep David uit: "Vanuit de diepte roep ik tot U, o Heer, Heer, hoor mijn stem." Zo zouden wij ook moeten doen, beste vrienden. Laten we vanuit de diepte van onze ongerechtigheid tot God roepen en om vergeving en Zijn barmhartigheid vragen. Dit alles gebeurt door gebed. Dat wil zeggen, we vragen om de kracht om weerstand te bieden en te strijden in de geestelijke strijd. En als we vallen, wees dan nederig genoeg om opnieuw te belijden. Want naarmate we, om het zo te zeggen, trainen in de geestelijke strijd, worden we sterker en overwinnender. Zelfs als we vallen, staan ​​we weer op, beseffend hoe zwak we zijn en daardoor hoe belangrijk het is om Gods genade te vragen. Als we deze dynamiek aangaan, zullen we uiteindelijk overwinnen.

Uiteindelijk komt het moment waarop we standvastig blijven in het goede en niet langer in het kwade vallen, niet langer toegeven aan verleiding. Ga naar de biecht. Plaats jezelf voor het kruis en vraag Jezus om de genade om te beslissen, de genade om een ​​besluit te nemen. Dat wil zeggen, de genade om je leven te willen veranderen, de genade om te willen belijden en dat vervolgens ook te doen. En dan, beste vriend, zul je zien dat het tranen van vreugde zullen zijn, wanneer je bevrijd bent van de boze en zijn ketenen, wanneer je de lichtheid van een leven in genade voelt, de lichtheid van je hart, wanneer je de glimlach van God op je leven voelt. 

Dan is dát is het moment waarop je je christelijke levensplan moet maken. Een leven van gebed, van het naleven van de geboden en van het putten van genade uit de bronnen van de sacramenten. Onthoud goed dat vasten heel belangrijk is. Het vasten waar de Kerk ons ​​om vraagt, waar de Madonna ons om vraagt, zelfs het vasten van brood en water, is belangrijk, maar het is terecht gericht op een hoger doel. De Madonna heeft immers duidelijk gezegd dat vasten, met zijn uiteindelijke doel, verzaking is – het verzaken van iets, verschillende vormen van verzaking, want vasten is verzaking. Door op vrijdag tijdens de vastenperiode brood en water te nuttigen, doe je afstand van andere dingen, maar deze afstandelijkheid is gericht op een veel hogere vorm van afstandelijkheid.

Deze afstandelijkheid moet je wil namelijk in staat stellen om de zonde en de wereldse zaken in het algemeen af ​​te zweren. Met andere woorden: we zijn weliswaar in de wereld, maar niet van de wereld. Laten we ons onthechten van wereldse zaken, de gedachten van de wereld, de gewoonten van de wereld, de trivialiteiten van de wereld, de vuiligheid van de wereld. Met de grootste nederigheid, lieve vrienden, laten we niet in de modder gaan, want we worden er vies van, laten we dat niet vergeten. Laten we de plaatsen van de zonde mijden, laten we niet naar het carnaval van de ijdelheid gaan. We hebben de kerken, het Heilig Sacrament, de gebedsplaatsen verlaten om ons te vullen met wereldse zaken. En wat hebben we daarmee bereikt? Zijn we gelukkiger geworden? Ik weet het niet. Ik kan jullie in ieder geval vertellen dat ik een gelukkig mens ben, ook al heb ik in dit redactioneel geprobeerd mijn ogen te openen voor mezelf en voor jullie.

Waar een leven van zonde en wereldse zaken ons naartoe leidt. De Madonna ons vertelt dat een eenvoudig en rein leven, ons een beetje Hemel laat proeven hier op aarde. Laten we dus vasten, ja, maar altijd met het doel wereldse zaken af ​​te zweren en bovenal de zonde af te zweren. En zo, beste vrienden, als we deze geestelijke reis volbrengen, zullen we tegen Pasen mensen zijn die deelhebben aan de opstanding van Christus. We zullen vervuld zijn van Zijn glorie, Zijn licht, Zijn vrede, Zijn vreugde. We zullen klaar zijn om het zout der aarde en het licht der wereld te zijn, om mensen te zijn die vele zielen om zich heen verzamelen en hen naar God leiden.

Ik herinner me een uitspraak van kardinaal Ratzinger, als ik me niet vergis, vlak voordat hij het conclaaf inging waarin hij tot paus werd gekozen. Kardinaal Ratzinger zei dat alles wat we God zullen brengen als we sterven, de zielen zijn die we hebben gered. Hij had het niet over bisschoppen, kardinalen of priesters, maar het geldt voor alle christenen. Alles wat we werkelijk aan God zullen brengen in het hiernamaals, zijn onze eigen zielen en de zielen die we hebben gered. Al het andere telt niet mee. Uiteindelijk gaat het om de zielen die we hebben gered, en dat begint met de redding van onze eigen ziel.

We moeten ons christelijk leven consolideren in dagelijkse volharding, we moeten, om zo te zeggen, de fundamenten van het geloof consolideren, verenigd zijn met Christus, verenigd zijn met Maria, zodat we instrumenten van overwinning kunnen zijn voor onszelf en voor anderen. Welnu, beste vrienden, dit is wat ik jullie wilde vertellen als inleiding op de vastentijd. De vijand is Satan, het gif waarvan we ons moeten bevrijden is zonde. Laten we ons voorbereiden op een vernieuwing van het geestelijk leven, laten we Pasen bereiken, klaar voor een nieuw leven van opstanding en vreugde.